21 Ιανουαρίου, 2018

Κινδυνεύουμε να απομονωθούμε από εταίρους σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ

Σπύρος Δανέλλης

Συνέντευξη του βουλευτή του ΠΟΤΑΜΙΟΥ Σπύρου Δανέλλη στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο και τη δημοσιογράφο Φωτεινή Γιαννούλη:

Βλέπουμε τη Δημοκρατική Συμπαράταξη να τοποθετείται διαφορετικά από το ΠΟΤΑΜΙ σε διάφορα θέματα. Τελικά μπορούν τα δύο κόμματα να αποκτήσουν κοινό βηματισμό, και να αποτελέσουν ενιαίο φορέα;

Είναι λογικό να απαιτείται χρόνος, ώστε να επιτευχθεί κοινός βηματισμός των δύο κομμάτων. Η σύγκλιση, ώσμωση και ομογενοποίηση πρέπει να βασιστούν στην καλή προίκα, που το κάθε κόμμα συνεισφέρει στο κοινό εγχείρημα. Απαιτείται μεγάλη προσπάθεια για να απαλλαγούμε όλοι από τον κακό μας εαυτό. Τα βαρίδια των χαρακτηριστικών του παλαιοκομματισμού και του πελατειασμού πρέπει να δώσουν τη θέση τους στον γνήσιο προοδευτικό μεταρρυθμισμό.

Επιλέξατε την αποχή κατά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου και είχατε ταχθεί υπέρ της ρύθμισης για την κήρυξη των απεργιών. Αυτή η κίνηση σας φέρνει πιο κοντά στο ΣΥΡΙΖΑ;

Δυστυχώς, η πολιτική μας κουλτούρα ενοχοποιεί βουλευτή της αντιπολίτευσης, όταν συμφωνεί με κυβερνητική πρόταση, ενώ αντιθέτως τον αθωώνει όταν πάει κόντρα στις αρχές του, ακολουθώντας την αντιπολίτευση. Για να συνδυάσω στάση συνέπειας προς τις απόψεις μου και υπευθυνότητας σε σχέση με το κόμμα μου επέλεξα να απέχω της ψηφοφορίας.

Μήπως οι επιλογές της κυβέρνησης έρχονται πιο κοντά στη σοσιαλδημοκρατία;

Η κυβέρνηση κατά τη δεύτερη περίοδο, αυτήν της βίαιης ωρίμανσης, προσπαθεί να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα. Οι εσωτερικές της αντιφάσεις, όμως, οι εμμονές και οι ιδεοληψίες ορισμένων, οι συχνές συναντήσεις «βαθέος κράτους, με βαθύ κόμμα» διαρκώς υπονομεύουν αυτήν την προσπάθεια. Παράλληλα, η υιοθέτηση παρωχημένων αντιλήψεων για τον κρατισμό, την επιδοματική πολιτική ως εργαλείου στήριξης αδυνάτων ή η καχυποψία στην επιχειρηματικότητα παραπέμπουν σε μια ξεπερασμένη εκδοχή της Αριστεράς. Ωστόσο, νομίζω ότι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας και ένα κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνονται ως μονόδρομο τη μετατόπισή τους σε μια πιο σύγχρονη εκδοχή της. Και βέβαια φαίνεται ότι οι διεργασίες και αναζητήσεις της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας δεν τους αφήνουν αδιάφορους.

Θα στηρίξετε μια πρόταση που θα εμπεριέχει σύνθετη ονομασία με τη λέξη Μακεδονία για την επίλυση του Σκοπιανού; Θα συμφωνούσατε να γίνει δημοψήφισμα για το θέμα;

Η άποψη μου δημόσια διατυπωμένη από το 1993 είναι: «κοινά αποδεκτή, σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις». Σήμερα, αρνούμενοι να αναλογιστούμε τι χάσαμε και τι κερδίσαμε τα 26 αυτά χρόνια, κινδυνεύουμε να απομονωθούμε από εταίρους σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, αλλά και τους γείτονες μας στα Βαλκάνια. Η ήττα μιας λανθασμένης πολιτικής, μην εξελιχθεί σε μια εθνική ήττα. Στην αντιπροσωπευτική Δημοκρατία, τέτοια ζητήματα απαντώνται από τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού. Στοιχειώδης συνείδηση της υπευθυνότητάς τους δεν θα επέτρεπε να αποτινάξουν τις ευθύνες τους, μέσω δημοψηφίσματος. Αυτά ούτε παραπέμπονται, ούτε απαντώνται με ένα ναι ή με ένα όχι. Κάθε κόμμα και κάθε βουλευτής, ένας προς έναν πρέπει να αναλάβουμε την προσωπική μας ευθύνη.

Με βάση και την πρόσφατη δημοσκόπηση που λέει ότι το 68% δεν επιθυμεί λύση που να περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία, εσείς πιστεύετε ότι πρέπει να επιλυθεί το ζήτημα της ΠΓΔΜ ακόμη και με ένα όνομα που δεν θα ικανοποιούσε πλήρως την Ελλάδα;

Το ερώτημα δεν είναι τι μας ικανοποιεί, αλλά τι είναι δυνατό να περισωθεί από τις άφρονες επιλογές του '90, που οδήγησαν στην αναγνώριση της FYROM ως σκέτη «Μακεδονία» από τη μεγάλη πλειοψηφία των κρατών μελών του ΟΗΕ. Το πραγματικό ερώτημα σε μια έντιμη δημοσκόπηση και όχι σε μια που στοχεύει στο θυμικό και τη χειραγώγηση των αγνών πατριωτών, θα ήταν αν προτιμούν μια σύνθετη ονομασία που να εμπεριέχει και τη λέξη «Μακεδονία» ή σκέτο το «Μακεδονία».

Πιστεύετε ότι το 2018 θα είναι εκλογική χρονιά ή στα σχέδια του πρωθυπουργού είναι η εξάντληση της τετραετίας;

Δεν έχει καμιά αξία το τι πιστεύει ο καθένας μας. Η επιλογή της στιγμής προκήρυξης των εκλογών είναι αποκλειστικό προνόμιο του πρωθυπουργού. Ίσως και για αυτό θα έπρεπε να υπάρξει κάποια στιγμή μια συνταγματική πρόβλεψη ολοκλήρωσης της κοινοβουλευτικής 4ετίας.

Θα στηρίζατε μια αλλαγή του εκλογικού νόμου ώστε να ισχύσει η απλή αναλογική από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση;

Η μετάβαση στην κανονικότητα της πολιτικής ζωής, μετά από την ταραχώδη περιπέτεια των χρόνων της κρίσης, απαιτεί αναλογικότητα, αλλά και διασφάλιση της κυβερνησιμότητας. Η απλή αναλογική όμως απαιτεί μια προχωρημένη κουλτούρα συνεννοήσεων και συνεργασιών. Κάτι που σε μια χώρα, όπου κατά κόρον έχει επικρατήσει ο ακραίος πολωτικός λόγος, προς το παρόν φαίνεται αδύνατον. Από την άλλη πλευρά, το όχι στη ρευστοποίηση του πολιτικού σκηνικού δια της απλής αναλογικής, δεν σημαίνει και ναι στη διατήρηση του παραμορφωτικού - καλπονοθευτικού μπόνους των 50 εδρών. Μεγάλες στρεβλώσεις όμως που πρέπει να διορθωθούν το γρηγορότερο είναι και οι τεράστιες εκλογικές περιφέρειες, με πρώτη τη Β' Αθηνών. Κι όσο κι αν φαίνεται μακρινό, ο σταυρός προτίμησης, θεμέλιο του πελατειασμού, θα πρέπει μέσω της δημοκρατικοποίησης της λειτουργίας των κομμάτων να ξεπεραστεί.

Πως εξηγείτε ότι όλες οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις σε κάθε ψηφοφορία προαπαιτούμενων μέτρων έχαναν βουλευτές, ενώ η σημερινή κυβερνητική πλειοψηφία αυξάνει τη στήριξή της;

Δεν είμαι σίγουρος πως το παραπάνω ισχύει ακριβώς έτσι. Θυμίζω πως ο ΣΥΡΙΖΑ απώλεσε το ένα τρίτο της κοινοβουλευτικής του δύναμης κατά την ψήφιση του 3ου Μνημονίου. Το γεγονός ότι στο πρόσφατο νομοσχέδιο των προαπαιτουμένων προστέθηκε μία βουλευτής, δεν ξέρω αν φέρνει νέα δεδομένα ή αν αποτελεί απλώς συγκυριακό φαινόμενο. Να παρατηρήσω όμως πως ήρθε ο καιρός μετά από εξαιρετικό κόστος για οικονομία, κοινωνία και πολιτικό σύστημα να αντιληφθούμε πως οι όροι των συμφωνιών πρέπει να τηρούνται. Τα δύσκολα, βέβαια, έπονται της ψήφισης κι έχουν να κάνουν με την εφαρμογή των μέτρων.

* Ο Σπύρος Δανέλλης είναι βουλευτής Ηρακλείου και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ