16 Μάιος, 2019

Καμία παροχή προεκλογική δεν άλλαξε το αποτέλεσμα των εκλογών

Μίλτος Κύρκος

Συνέντευξη του Μίλτου Κύρκου στην εκπομπή «Εμπράκτως» του Attica TV με τον Γιάννη Μακρυγιάννη και τη Σωσώ Χονδρογιάννη

Δεν πιστεύω ότι ο Μητσοτάκης σκοπεύει με την επόμενη ευκαιρία που θα του δοθεί να περάσει όλους τους Έλληνες σε εξήντα ή διακόσιες ώρες εργασίας. Αυτό είναι ένα εφεύρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Το οποίο, όμως, πρέπει να παραδεχτούμε, κουμπώνει με την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας! Γιατί από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο φαίνεται πως γεννήθηκε με παρθενογέννηση, δεν έχω ακούσει καμία αυτοκριτική. Γιατί αυτό το οραματικό κοινωνικό κράτος το οποίο παρουσιάζει ότι θα φτιάξει, δεν έχει σχέση με το κοινωνικό κράτος που ζήσαμε με τις πολιτικές της. Από το 2003 μέχρι το 2009, που ήρθε η Τρόικα και επέβαλε τις αλλαγές, πληρώσαμε 12,9 δισεκατομμύρια ευρώ για αχρείαστη επιπλέον φαρμακευτική δαπάνη, που πήγαν στις τσέπες των επιτήδειων. Δεν ακούστηκε καμία κριτική λοιπόν, γιατί επί Καραμανλή εκτοξεύτηκε η φαρμακευτική δαπάνη. Πώς να υπάρξει εμπιστοσύνη; Αλλά και παραπέρα, η ΔΕΗ, η οποία καταρρέει τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ με την άφρονα πολιτική του, έχει 1% ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές! Αυτό δεν συνέβη τα τελευταία πέντε χρόνια, ήταν πολιτική δεκαετιών. Εάν δεν μιλήσουν για αυτά, όλες οι υποσχέσεις είναι στον αέρα. Και για να το κάνω συγκεκριμένο: Ο μόνος υποψήφιος πρωθυπουργός που θα μου μίλαγε για κοστολογημένο πρόγραμμα και θα με έπειθε είναι αυτός που θα έλεγε "Και εάν σε 2 χρόνια δεν έχω ολοκληρώσει τις δεσμεύσεις της διετίας, θα παραιτηθώ".

Διαβάστε τη συνέντευξη:

Ένα σχόλιο από τον κ. Κύρκο για τα όσα δήλωσε χθες ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και θα ήθελα να μας πείτε αν συμφωνεί Το Ποτάμι με το ενδεχόμενο της μετατροπής από 5νθήμερη σε 7ήμερη εργασία.

Πρώτον υπάρχει ένας κίνδυνος. Δεν είναι οι επιχειρήσεις σαν του Παπαστράτου. Ο Παπαστράτος έχει μία παράδοση, όλα τα τελευταία χρόνια έχει άριστες εργασιακές σχέσεις, δίνει μισθούς πάνω από την σύμβαση και δίνει και bonus στους εργαζόμενους. Αυτό είναι ένα παράδειγμα πολύ θετικής σύμβασης.

Υπάρχει όμως υπάρχει ο κίνδυνος πως αυτό που λέμε επιχειρησιακές συμβάσεις μπορεί κάτω από την πίεση της ανεργίας - που πολύ σωστά είπε η Μαρία, έχει μεταλλαγεί,από πλήρης ανεργία οκταώρου μετατρέπεται σε εργασία μειωμένου ωραρίου - αν δεν δώσουμε μεγάλη προσοχή πραγματικά να οδηγηθούμε σε συμβάσεις με συμφωνία μεν των εργαζομένων, αλλά που μπορεί να αποδέχονται τα πάντα για λίγα χρήματα για να ζήσουν.

Εγώ θα ήθελα όμως να βλέπουμε τις τοποθετήσεις μας και σε ένα γενικότερο πλαίσιο.

Ήρθε ο κύριος Βέμπερ τις προάλλες στην Αθήνα απ’ όπου και ξεκίνησε την εκστρατεία του για την κατάκτηση της Ευρώπης για την θέση του Προέδρου της Κομισιόν. Προχθές έκανε ένα tweet με το οποίο έλεγε ότι δεν μπορεί η Ευρώπη να πληρώνει τα λάθη του Έλληνα πρωθυπουργού και πρόσθεσε - περιέργως, από πού το ανέσυρε δεν ξέρω, θα μας πει η κυρία Σπυράκη ίσως - ότι “είμαστε εναντίον της ασφάλισης της ανεργίας”.

Ο Σολτς, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, είχε προτείνει ένα πανευρωπαϊκό σχέδιο ασφάλισης της εργασίας: Όλες οι χώρεςν να βάζουν σε ένα κοινό ταμείο χρήματα ώστε αν μία από τις χώρες βρεθεί σε κρίση και έχει ιδιαίτερη ανάγκη από κονδύλια για να καταπολεμήσει το θέμα της ανεργίας, να μπορεί να δανείζεται από εκεί και μετά να τα επιστρέφει όταν περάσει η κρίση.

Δηλαδή, στο θέμα του κοινωνικού κράτους ο κύριος Βέμπερ μιλώντας για μία “έξυπνη, ισχυρή και ευγενή Ευρώπη” ξέχασε ότι η Ευρώπη είναι ένας χώρος αντιθέσεων που αυξάνουν. Ένας χώρος που τα εργασιακά δικαιώματα, είτε λόγω των νέων μορφών εργασίας, είτε της ανεργίας η οποία υπάρχει στους παραδοσιακούς κλάδους, συμπιέζονται και που οι άνεργοι δεν υποστηρίζονται σε όλες τις χώρες με επαρκείς κοινές πολιτικές. Αυτό να το κρατήσουμε στην άκρη του μυαλού μας όταν θα ψηφίζουμε.

Εσείς τι συμπέρασμα βγάλατε από αυτό που είπε ο κ. Μητσοτάκης;

Τώρα αν θέλετε να ερμηνεύσω τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη, εγώ δεν πιστεύω ότι ο Μητσοτάκης σκοπεύει με την επόμενη - ας πούμε - ευκαιρία που θα του δοθεί να περάσουν όλοι οι Έλληνες σε εξήντα ή διακόσιες ώρες εργασίας. Πιστεύω πως αυτό είναι ένα εφεύρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Το οποίο, όμως, πρέπει να δούμε πού κουμπώνει με την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Μπορεί να μη φτάσουμε στο γκρεμό - όπως τον περιγράφει η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης που μας λέει ότι ο Μητσοτάκης είναι ένα τέρας με έξι ουρές - αλλά μήπως όντως στα κοινωνικά θέματα η Νέα Δημοκρατία δεν έχει πείσει; Θυμόσαστε, επί κυρίου Μητσοτάκη απολύθηκαν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Με αυτό θέλω να πω ότι έχουμε δει δείγματα.

Στο θέμα για τα επιδόματα, είναι πολύ σωστή η πολιτική που λέει “δεν πάμε για επιδόματα”, αλλά το ζήτημα είναι να μην πούμε ότι δεν έχουμε και για αυτά που ήδη έχουν κατακτηθεί. Δεν μας έχει πείσει, ο κ. Μητσοτάκης. Αυτό λέω.

Κύριε Κύρκο, την περασμένη εβδομάδα είδαμε ότι η κυβέρνηση ανακοίνωσε μία σειρά οικονομικών μέτρων και φοροελαφρύνσεων. Θέλω να μου πείτε αν το κόμμα σας θα στηρίξει τα συγκεκριμένα κοινωνικά μέτρα.

Αυτό που είπαμε, και είναι το πρώτο που είπαμε - και λυπάμαι που σήμερα διάβαζα τον πρωθυπουργό που βιάζεται - είναι ότι δεν πρέπει να οδηγήσουμε τη Βουλή να ψηφίσει ένα μέτρο και μετά να βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να ψηφίσει ακριβώς το ανάποδο. Η χώρα είναι σε αυξημένη επιτροπεία επειδή όλες οι χώρες που βγαίνουν από τα μνημόνια, ειδικά αν συνεχίζουν να έχουν δημοσιονομικά προβλήματα, είναι σε αυξημένη εποπτεία. Δεν είναι κάποιος κανονισμός που έγινε μόνο για τη χώρα μας.

Επικαλείστε τώρα τις ενστάσεις και τις επιφυλάξεις που εκφράζουν οι Θεσμοί;

Δεν υπάρχουν ακόμα ούτε ενστάσεις, ούτε επιφυλάξεις.

Οι θεσμοί πάντα, όταν καταθέτει η ελληνική κυβέρνηση κάποιο μέτρο, το εξετάζουν, βλέπουν αν είναι κοστολογημένο, και μετά αν ταιριάζει με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα μας.

Αυτό λοιπόν πρέπει πρώτα να κάνει η κυβέρνηση. Δόθηκαν οι εξηγήσεις στους Θεσμούς, με την επιτροπή που είχε έρθει μέχρι προχθές, και αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στη διαδικασία που θα κοιτάξει τα μέτρα η Κομισιόν, θα δει αν θα εισηγηθεί στο Euroworking Group και μετά θα πάει στο Eurogroup.

Κινδυνεύουμε με δημοσιονομικό εκτροχιασμό;

Το πρώτο που κινδυνεύουμε είναι αν αυτά τα μέτρα είναι μόνο πολιτικά και πρέπει να ψηφιστούν αύριο ώστε μέχρι τις 26 Μαΐου να έχει δοθεί η σύνταξη και να έχει μειωθεί το ΦΠΑ.

Αυτή είναι η στόχευση της κυβέρνησης και είναι λάθος στόχευση.

Σημασία έχει τα μέτρα να είναι μόνιμα, σημασία έχει τα μέτρα να μπορούν να ενταχθούν στο πλαίσιο των δανειστών.

Αν έρθουν αυτά τα μέτρα στη Βουλή και έχει γίνει αυτή η διαδικασία, σαφώς και το Ποτάμι θα τα ψηφίσει διότι είναι σωστά. Ας πούμε ο ΦΠΑ στα νησιά ή στην εστίαση είναι σωστό να μειωθεί - όλος ο ανταγωνισμός στις γύρω χώρες Ευρώπη λειτουργεί με χαμηλότερο ΦΠΑ.

Επίσης η οικονομική ενίσχυση, που ονομάστηκε δώρο Πάσχα, είναι κάτι που για πολλές χαμηλόμισθες οικογένειες είναι πολύ θετικό.

Αλλά δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση: Πρώτον, μέτρα τα οποία είναι απλώς για να πάρει η κυβέρνηση κάποια bonus και μετά θα οδηγήσουν τους ίδιους ανθρώπους πάλι σε απόγνωση, και δεύτερον δεν θέλουμε σίγουρα μία “τεχνητή” σύγκρουση με τους δανειστές γιατί βρισκόμαστε σε εποπτεία.

Λέτε ότι μπορεί να υπάρχει μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων ανταγωνισμός που δεν λαμβάνει στην πραγματικότητα υπόψη του το δημοσιονομικό κομμάτι;

Ε, όταν είδα τη Νέα Δημοκρατία να καταθέτει ένα νομοσχέδιο την προηγούμενη εβδομάδα τη στιγμή που ξέρουμε πως οποιαδήποτε αλλαγή στους κανόνες του παιχνιδιού προϋποθέτει την συνεννόηση με τους δανειστές….

Αλλά να το πάω λίγο παραπέρα. Αυτά που μας είπε η κυρία Σπυράκη είναι πολύ σωστά. Το εγγυημένο εισόδημα, όχι το “800.000 οικογένειες με ένα δισεκατομμύριο ευρώ” γιατί αυτό σημαίνει ένα μικρό δώρο, αλλά γενικά να υπάρχει ένα εισόδημα σε αυτούς που δεν έχουν τίποτα σαφώς είναι πολύ σωστό. Αλλά αν αυτά περιμένουμε όπως λέει η ΝΔ να στηριχθούν στη μείωση της φορολογίας και στη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων - που είναι σωστό να γίνουν, απολύτως σωστό - που αυτά με τη σειρά τους περνάνε μέσα από το να πείσουμε τους δανειστές ότι τα μέτρα που έχουν ληφθεί πρέπει να παρθούν πίσω, καταλαβαίνετε ότι είναι πολύ πιθανόν να μην γίνουν.

Όταν λοιπόν μια συνολική πολιτική - που δεν είναι μόνο το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, που είναι και το καλύτερο κομμάτι - στηρίζεται σε δύο πήλινα πόδια, αν αυτά τα πόδια όντως αποδειχθούν πήλινα (αν μη τι άλλο γιατί οι δανειστές θα θελήσουν κάποιο χρόνο για να εξετάσουν την πραγματικότητα των υποσχέσεων), φοβάμαι πως όλο αυτό θα καταρρεύσει.

Καμία παροχή προεκλογική δεν άλλαξε το αποτέλεσμα των εκλογών. Είναι λάθος οι πρωθυπουργοί να πιστεύουν ότι με ένα χρηματικό ποσό θα αλλάξουν την ψήφο.

Αν πρέπει να στηρίξουν τους πιο αδύναμους, χίλιες φορές να το κάνουν.

Δηλαδή δεν θα πιάσει αυτό το πακέτο;

Εγώ είπα πως ιστορικά έχει αποδειχθεί: Ούτε ο κύριος Σαμαράς το κατάφερε, ούτε ο κύριος Σημίτης, ούτε ο κύριος Παπανδρέου.

Αυτά τα μέτρα, αν δεν είναι δομικά, ώστε να νιώσει ο άλλος ότι του προσφέρουν καλύτερο μέλλον, λέει: “Θα φύγει αυτός, θα έρθει ένας άλλος, δεν πειράζει θα τα κανονίσουμε και με αυτόν”. Στην ουσία θέλει ελπίδα ο κόσμος.

Ήθελα λίγο να μιλήσουμε για το αφορολόγητο. Τι θα γίνει τελικά με το αφορολόγητο. Και θέλω να μου πείτε αν θα αποτραπεί η μείωση και πώς. Και αν συμφωνείτε όλοι, γιατί υπάρχει αυτή η αντιπαράθεση;

Πριν φτάσουμε στο αφορολόγητο. Είναι ωραία τα μέτρα και τα vouchers.

Και εγώ είμαι πάντα θετικός στο να εξετάσουμε με τα ίδια αντικειμενικά κριτήρια οποιοδήποτε πρόγραμμα παρουσιάζει μία κυβέρνηση. Αλλά από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο όπως το ίδιο πιστεύει θα είναι η επόμενη κυβέρνηση, δεν έχω ακούσει καμία αυτοκριτική. Γιατί αυτό το κοινωνικό κράτος το οποίο θα φτιάξει, δεν έχει σχέση με το κοινωνικό κράτος που ζήσαμε. Από το 2003 μέχρι το 2014, που ήρθε η Τρόικα και επέβαλε τις αλλαγές, πληρώσαμε 12,9 δισεκατομμύρια ευρώ - το 2009 - για έξτρα φαρμακευτική δαπάνη που πήγαν στις τσέπες των επιτηδείων. Δεν ακούστηκε καμία κριτική γιατί επί Καραμανλή εκτοξεύτηκε η φαρμακευτική δαπάνη.

Η ΔΕΗ, η οποία καταρρέει τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ με την άφρονα πολιτική του - και ήταν σωστή η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη “μικρή ΔΕΗ” - έχει 1% ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Και αυτό δεν συνέβη τα τελευταία πέντε χρόνια.

Θέλω να πω ότι, η Νέα Δημοκρατία ξεχνάει! Έχει μία παρθενογένεση. Πέρασε το Πάσχα όμως. Ήταν ένας ο οποίος γεννήθηκε με παρθενογένεση, ήταν ένας και μοναδικός στην ιστορία του κόσμου. Δεν υπάρχει κόμμα που βγήκε με παρθενογένεση. Ωραία όλα αυτά που μας λέει η Νέα Δημοκρατία και για τα vouchers, και για το ότι έχει μιλήσει με τους πιστωτές και “θα μας δώσουν 12 μήνες”, αλλά πραγματικά θα ήθελα το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας να μπορεί να μας απαντήσει τελείως ρητά και κατηγορηματικά. Και να το πάω και λίγο παραπέρα , εγώ θα ήθελα ένα πρωθυπουργό ο οποίος θα έβγαινε και θα έλεγε: “Αν μέσα σε ένα χρόνο δεν έχω κάνει αυτά τα συγκεκριμένα που υποσχέθηκα, θα παραιτηθώ”.

Ο κύριος Τσίπρας είπε “ψήφος εμπιστοσύνης το βράδυ της 26ης” και έχει ξεκινήσει μία κουβέντα αν θα φύγει η κυβέρνηση, αν θα μείνει κυβέρνηση και υπό ποιες συνθήκες. Δηλαδή πώς θα εξελιχθεί αυτή η μάχη, ποια θα είναι η έκβαση αυτής της μάχης και τι πολιτικές εξελίξεις θα έχουμε μετά. Εσείς βλέπετε ότι μπορεί - έτσι όπως εξελίσσεται αυτή η μάχη - το βράδυ της 26ης να έχουμε ένα αποτέλεσμα που να κάνει ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, ακόμα και εθνικές εκλογές σύντομα; Πώς το βλέπετε να εξελίσσεται;

Προσπαθώντας να θυμηθώ και από προηγούμενες αναμετρήσεις βλέπω δεν είναι η πρώτη φορά που οι ευρωεκλογές, αλλά και οι δημοτικές ή περιφερειακές εκλογές αναδεικνύονται ως εκλογές δημοψηφισματικού χαρακτήρα. Πάντα το κόμμα που προηγείται, έτσι τις χαρακτηρίζει. Πάντα το κόμμα που ακολουθεί λέει “όχι, ψηφίζουμε για κάτι διαφορετικό”.

Δεν άκουσα με τον ίδιο τρόπο τη δήλωση του πρωθυπουργού, ότι δηλαδή θα είναι ψήφος εμπιστοσύνης. Δηλαδή αν χάσει την πλειοψηφία, αν χάσει την 1η θέση θα οδηγηθεί απευθείας σε εκλογές. Δεν το διάβασα έτσι. Δεν το άκουσα έτσι.

Αλλά από εκεί και πέρα είναι στο χέρι του πρωθυπουργού δυστυχώς. Και αυτό είναι ένας νόμος που έχει φροντίσει το ελληνικό κράτος και τον διατηρεί. Αλλάζουν οι κυβερνήσεις, αλλά ο πρωθυπουργός διατηρεί το δικαίωμα να αποφασίζει ο ίδιος πότε θα γίνουν εκλογές. Αντί να κάνουμε ένα τετραετή ή έναν πενταετή κύκλο, όπως έχει η Κύπρος.

Οπότε ο πρωθυπουργός σίγουρα την 27η Μαΐου θα έχει στο χέρι του δύο επιλογές:

Ή εκλογές αμέσως τον Ιούνιο - είτε είναι πολύ καλό, είτε είναι πολύ κακό το αποτέλεσμα - ή εκλογές τον Οκτώβριο. Άρα, δεν είναι σωστό να παίζουμε την Πυθία.

Όμως, παρά το ότι τα δύο μεγάλα κόμματα για άλλη μία φορά δίνουν δημοψηφισματικό χαρακτήρα, 12% των συμπολιτών μας - που θα καταψήφιζαν ή θα υπερψήφιζαν τα δύο μεγάλα κόμματα αν ήτανε εθνικές εκλογές - στις ευρωεκλογές θα ψηφίσουν μικρότερα κόμματα.

Στις προηγούμενες ευρωεκλογές, 17% των συμπολιτών μας βρέθηκαν εκτός Βουλής. Φανταστείτε τι πήραν και τα μικρότερα κόμματα, όπως ήταν το ΠΑΣΟΚ και Το Ποτάμι.

Εμείς ως Ποτάμι προσβλέπουμε σε αυτό το 12% των πολιτών, που θα ψηφίσουν μεγάλο κόμμα όταν έρθει η ώρα, και που τώρα ψάχνει να δώσει άλλη ψήφο. Γιατί; Γιατί Το Ποτάμι, ό,τι και αν του καταλογίσει κανείς για την πολιτική του αυτά τα τέσσερα χρόνια, θα πρέπει να παραδεχθεί ότι δεν έβλαψε καθόλου τη χώρα. Πίσω από το παραβάν το 12% των πολιτών στο οποίο αναφέρομαι, θα πρέπει να επιλέξουν Πλεύση Ελευθερίας, η οποία ήταν η Πρόεδρος Ζωή Κωνσταντοπούλου θυμόσαστε, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης με το ριφιφί, ο Γιάνης Βαρουφάκης με το Grexit. Όλοι αυτοί έχουν βλάψει την Ελλάδα, ο καθένας με το δικό του τρόπο. Εμείς - το μόνο που μπορεί να μας καταλογήσει κανείς εάν ξεχάσει τα πολλά θετικά της προσφοράςε μας σε Βουλή και Ευρωβουλή - είναι πως βλάψαμε μόνο τον εαυτό μας!

Είστε πονεμένη ιστορία εσείς τώρα.

Δεν είναι πονεμένη. Είναι η ιστορία ενός κόμματος που προσπάθησε...

Πληρώνετε τις Πρέσπες με την στάση σας;

Η σταθερή θέση μας για τις Πρέσπες ήταν στο πρόγραμμα του κόμματος από την αρχή. Για αυτό οι βουλευτές που έφυγαν προς την Νέα Δημοκρατία δεν είχαν λόγο, γιατί με εμάς το κόμμα είχαν εκλεγεί και επιτρεπόταν η ψήφος κατά συνείδηση.

Πιστεύω λοιπόν πως είναι και μία σωστή συμφωνία. Θα φανεί και στην πορεία αν το Ελληνικό κράτος και οι επιχειρήσεις κάνουν την δουλειά που τους αναλογεί. Δεν είναι δρόμος σπαρμένος με ρόδα. Πρέπει να δουλέψουμε. Αν δεν δουλέψουμε, μη λέμε μετά πως το διεθνές περιβάλλον είναι εναντίον μας. Η δουλειά αλλάζει το περιβάλλον.

Εγώ πιστεύω πως το Ποτάμι και στις Πρέσπες επιβεβαιώνει τον μοναδικό του χαρακτήρα. Και τον λέω μοναδικό όχι επειδή συμμετέχω σε αυτό το κόμμα, αλλά γιατί πραγματικά κόμμα που να ψηφίζει τα νομοσχέδια όχι με κριτήριο το από πού προέρχονται, αλλά με βάση το περιεχόμενο και το τι προσφέρουν στον πολίτη ακόμη κι αν υφίσταται το πολιτικό κόστος, είναι ένα υπόδειγμα και για τα υπόλοιπα κόμματα. Και κυρίως για τα μεγαλύτερα που θα περιμέναμε να επιδεικνύουν πιο πολύ θάρρος για να επηρεάσουν την πολιτική.

Μία μικρή παρατήρηση όμως. Τον Σεπτέμβριο του 2012, ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε εκλογές διότι η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου - Κουβέλη είχε χάσει την λαϊκή νομιμοποίηση. Φυσικά ήταν Σεπτέμβρης του 2012, τέσσερις μήνες μετά τις εκλογές του 2012. Τρία χρόνια πριν από το σήμερα, ο κύριος Μητσοτάκης ζήτησε πάλι εκλογές, και η κυρία Γεννηματά πριν κλείσει η τρίτη αξιολόγηση του μνημονίου για να την φορτωθεί άλλη κυβέρνηση. Γενικά οι πολιτικοί αρχηγοί ζητούν εκλογές. Υπόσχονται. Είναι τώρα είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση; Μπα, κάθε φορά είναι δήθεν "μία ιδιαίτερη περίπτωση".

Εγώ είμαι υπέρ του σταθερού πολιτικού κύκλου. Τέσσερα χρόνια μεταξύ των εκλογών. Ώστε να μην έχουν το κίνητρο...

Εντάξει, τέσσερα χρόνια είμαστε.

Δεν είμαστε ακόμα τέσσερα χρόνια. Μπορούμε όμως και κάνουμε παιχνίδια, ακριβώς αυτά που βλέπουμε τώρα, ενώ σε άλλες χώρες - πιο προηγμένες πολιτικά από την δική μας - αυτά τα παιχνίδια δεν επιτρέπονται. Γιατί ο κύκλος είναι σταθερός.

Είτε ο κύριος Τσίπρας κερδίσει, είτε χάσει, πάλι είναι στο χέρι του να ερμηνεύσει την πραγματικότητα όπως ο ίδιος θέλει. Αυτό είναι το θέμα.

Το Ποτάμι θα καταφέρει να ξεπεράσει το ποσοστό του 3%;

Θέλουμε να το ξεπεράσουμε και όσο πιο ψηλά φτάσει.

Οι δημοσκοπήσεις όμως είναι αρνητικές για το κόμμα σας.

Οι δημοσκοπήσεις όντως. Μόνο στην τελευταία δημοσκόπηση φτάσαμε και ξεπεράσαμε το 2%. Μας έδινε 1.5% με 3.5%. Που είναι μια περίεργη δημοσκόπηση. Δεν μπορώ να είμαι Πυθία. Αυτό που βλέπω όμως είναι πως 12% των πολιτών που θα ψηφίσουν τα 2 μεγάλα κόμματα στις εθνικές εκλογές, τώρα δεν θα ψηφίσουν δημοψηφισματικά. Δεν θα ψηφίσουν ως ψήφο εμπιστοσύνης. Το έκαναν πάντα, και στο παρελθόν υπήρχαν πάντα μεγάλες συγκρούσεις θυμόσαστε Καραμανλής - Παπανδρέου και τα λοιπά.

Άρα από αυτό το 12%, πιστεύω ότι ένα κόμμα που δεν έχει βλάψει την Ελλάδα καθόλου - προτίμησε να βλάψει τον εαυτό του παρά την χώρα- θα πάρει την δύναμη μέσα από τις κάλπες και θα εκλέξουμε τον πρώτο ευρωβουλευτή περνώντας το 3% και μετά θα δούμε.

Δείτε τη συνέντευξη: