15 Μαΐου, 2017

Είχα μια φορά μια θάλασσα…

Γιάννης Καλαντζάκης

Οι στίχοι από το γνωστό τραγούδι του Άρη Δαβαράκη “Κάτσε καλά” νομίζω αρκούν μεταφορικά να περιγράψουν πώς μια καινοτόμα υπηρεσία, όπως ο ιατρικός τουρισμός, μπορεί να εκφραστεί διαφορετικά στην ίδια θάλασσα, κάτω από τον ίδιο ουρανό.

Από τη μια πλευρά της θάλασσας, μια χώρα υποστηρίζει το σύνολο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων προωθώντας τον προορισμό σε εθνικό, αλλά και σε περιφερειακό επίπεδο, ενώ η άλλη δεν μπορεί να τελειώσει τη θέσπιση ενός θεσμικού πλαισίου δράσης. Πανεπιστημιακός ιατρός της μιας χώρας, ιδρυτής παγκόσμια αναγνωρισμένης ιατρικής μεθόδου, “εξάγει” τις υπηρεσίες του στην άλλη σε ιδιωτικό όμιλο κλινικών. Εκεί με συνδυασμό το επιστημονικό κύρος του και την οργάνωσή τους προσελκύουν εκατοντάδες χιλιάδες ασθενείς. Στη μια χώρα το υπουργείο υγείας έχει θέση “υφυπουργού” ιατρικού τουρισμού, έχει όραμα, πλάνο και στόχους (δημόσια δημοσιευμένους), ενώ στην άλλη η προτεραιότητα δεν είναι η ανάπτυξη, αλλά η “ηθικοποίηση της υγείας”. Η μια έχει διαπιστευμένες ποιοτικά δομές υγείας (και για ιατρικό τουρισμό), η άλλη είναι η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς διαπιστευμένο εθνικό σύστημα υγείας, αλλά με ιδιωτικές κλινικές που με δική τους πρωτοβουλία διαπιστεύτηκαν για ιατρικό τουρισμό μεταξύ άλλων. Η μια προσφέρει επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον ιατρικό τουρισμό, στην άλλη ακόμα κι οι περιφέρειές της χάνουν οικονομική υποστήριξη από την ΕΕ, γιατί απλά απουσιάζει θεσμικά η υγεία από την αρμοδιότητά τους!

Όλα αυτά είναι ενδεικτικά κι έχουν αναδειχθεί και σε πρόσφατη ερώτηση βουλευτών από το "Ποτάμι" προς τους Υπουργούς Οικονομίας και Ανάπτυξης, Υγείας και Τουρισμού, αλλά και παλιότερα από άλλους πολιτικούς φορείς.

Η δημόσια υγεία στην Ελλάδα χρειάζεται ένα εθνικό πρόγραμμα διαπίστευσης της ποιότητας που να έχει αποστολή και φιλοσοφία, υποδομή και κύρος, δημοσιευμένες σταθερές επίδοσης, διαχείριση των εφαρμογών άμεσα σε επίπεδο Υγειονομικής Περιφέρειας, και μεταξύ πολλών άλλων τη διαθεσιμότητα από την πολιτεία βασικών θεσμικών πόρων και δυναμικότητας προσωπικού.

Σε περιφερειακό επίπεδο η διαπίστευση υπηρεσιών ιατρικού τουρισμού είναι sine qua non προϋπόθεση τόσο για παρόχους φιλοξενίας, όσο και για παρόχους υγείας.

Στις νέες συνθήκες που συνδιαμορφώνονται παγκόσμια συνεχώς, η υγεία από τη μια ψηφιοποιείται κι από την άλλη παγκοσμιοποιείται. Και στην ψηφιακή υγεία, αλλά και στον ιατρικό τουρισμό νέοι ρόλοι απαιτούνται για κυβερνήσεις, περιφέρειες και δήμους (B2G, business to government). Η καθυστέρηση διαμόρφωσης θεσμικού πλαισίου για τον ιατρικό τουρισμό δεν πρέπει να εξαντληθεί σε ΚΥΑ και γραφειοκρατικές συνθήκες.

Χρειάζεται επαναπροσδιορισμός όλου του τρόπου που προσφέρεται η υγεία και όλου του τουριστικού προϊόντος που λέγεται Ελλάδα, ανά Περιφέρεια, ανά Δήμο. Κι εδώ καθοριστικό ρόλο μπορεί να παίξει η αρχή της επικουρικότητας, βάση της οποίας οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται, οι υπηρεσίες να προσφέρονται και τα χρήματα να δαπανώνται, στο πλησιέστερο προς τους πολίτες σημείο.

Το Ποτάμι πήρε την πρωτοβουλία το Σάββατο 20 Μαΐου στο Ηράκλειο να καλέσει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στην Ελλάδα να αναλύσουν και να συζητήσουν πως όλοι μαζί θα μπορέσουν στην ελληνική πραγματικότητα να κάνουν το αδύνατο, δυνατό: να αλλάξουν και να συνεργαστούν με στόχο την ανάπτυξη. Εκεί ανήκουν και η Περιφέρεια και οι Δήμοι.

Η εκδήλωση εντάσσεται στον υπό διαμόρφωση διάλογο για το πρόγραμμα ανάπτυξης της χώρας και είναι η πρώτη του είδους. Ο ιατρικός τουρισμός έχει ήδη αναγνωριστεί στην έρευνα της McKinsey του 2011 μεταξύ των 8 αναπτυξιακών μοχλών της ελληνικής οικονομίας για την επερχόμενη δεκαετία, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά την άποψη σημαντικών δυνάμεων της ιδιωτικής υγείας και του κλάδου του τουρισμού που επιχειρούν με μικρά αλλά ουσιαστικά βήματα να τοποθετήσουν την Ελλάδα στο χάρτη της νέας αυτής αγοράς. Μελέτες έχουν γίνει, τώρα μένει να αξιοποιηθούν και να γίνουν πράξη.

Τις προϋποθέσεις τις έχει ήδη αναφέρει στο τραγούδι ο Δαβαράκης:
“Γι’ αυτό κάτσε καλά
κοίτα λίγο χαμηλά
η ζωή κατρακυλάει, μη λες πολλά
τα λόγια είναι φτηνά
αν δεν είναι αληθινά
σ’ αγαπώ, μη λες πολλά
κάτσε καλά
ποτέ δε θα ξεχάσω αυτή τη θάλασσα
αυτή που χάλασα για να σε βρω
παλεύαμε στα κύματα κι εσύ κι εγώ
μα είχαμε οδηγό
τον ουρανό”.

*Ο κ. Γιάννης Σ. Καλαντζάκης είναι entrepreneur υπηρεσιών υγείας και μέλος της ΜΕΣΥΑ στο Ποτάμι

Πηγή: healthmag.gr