13 Μαρτίου, 2018

Η σιγουριά του παλιού

Guest Αρθρογράφος

Στην Ελλάδα μάς αρέσει να επαναλαμβάνουμε σε κάθε ευκαιρία, στέλνοντας και το σχετικό μήνυμα στους άλλους λαούς, ότι είμαστε o τόπος που γέννησε τη δημοκρατία. Ξέρουμε εμείς. Και εννοούμε ως δημοκρατία το δικαίωμα της ελεύθερης
έκφρασης, του πλουραλισμού. Μέχρι εκεί.

Ήταν, βλέπετε, η πολιτική ιστορία της χώρας που πέρασε διά πυρός και σιδήρου τα πολιτικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Σκληρές και δύσκολες ιστορικές περίοδοι. Δικτατορίες, διώξεις των πολιτικών αντιπάλων, διχασμοί και εμφύλιες συγκρούσεις διαμόρφωσαν ένα περιβάλλον βαρείας καταπίεσης και ανελευθερίας, που εν πολλοίς διαμόρφωσε αντίστοιχα και τις αντιλήψεις των κομμάτων σε όλο το ιδεολογικό-πολιτικό φάσμα.

Η πτώση της χούντας το 1974 τροφοδότησε έναν άνεμο ελευθερίας και παράλληλα έντονων αναζητήσεων στο πεδίο των ιδεών, αλλά και της οργάνωσης της σύγχρονης Ελληνικής Δημοκρατίας.

Δεν υπάρχει χώρος ούτε είναι η ώρα για μια αναλυτική παρουσίαση του όλου μεταπολιτευτικού πολιτικού περιβάλλοντος.

Είναι βέβαιο, όμως, ότι όλα αυτά τα χρόνια ζήσαμε την αναπαραγωγή ενός συγκεντρωτικού μοντέλου πολιτικού συστήματος κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση με τα πολιτικά κόμματα που το συγκροτούσαν.

Κόμματα αρχηγικά, σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένα με το κράτος και με υποβαθμισμένες τις πολιτικές λειτουργίες, σε ένα κλειστό σύστημα εξουσίας, δέσμιο των ισορροπιών και των προσωπικών επιδιώξεων.

Έτσι η ψευδαίσθηση της ανάπτυξης των πολιτικών ελευθεριών στην πραγματικότητα οδήγησε αφενός στη δαιμονοποίηση του πολιτικού αντιπάλου, στη θεοποίηση της κατοχής από όλους της απόλυτης αλήθειας και αφερέρου -στο κοινωνικό πεδίο- στη σύνδεση της ελευθερίας με τη χωρίς όρους και δημοκρατικό μέτρο ασυδοσία.

Δημοκρατία χωρίς κανόνες, διάλογο, σεβασμό της διαφορετικής άποψης και μέτρο δεν είναι δημοκρατία. Αυτό το περιβάλλον είναι που εξηγεί πολιτικές συμπεριφορές οι οποίες μοιάζουν ακατανόητες. Για παράδειγμα, είμαστε ίσως η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που η επικοινωνία ανάμεσα στους πολιτικούς ηγέτες θεωρείται μεγάλο θέμα.

Για να συναντιούνται, σου λέει ο... άλλος, κάτι σημαντικό συμβαίνει. Δείτε πώς αντιμετωπίστηκε η χθεσινή συνάντηση Τσίπρα-Θεοδωράκη. Τροφοδότησε σενάρια κυβερνητικής αλλαγής, επικοινωνιακών παιχνιδιών, μέχρι και εσωκομματικό πρόβλημα στο Κίνημα Αλλαγής προκάλεσε.

Στην Ελλάδα η κατεστημένη «κανονικότητα» εμποδίζει την ανάπτυξη της δημοκρατίας, τον διάλογο, την πολιτική επικοινωνία και την αναζήτηση πολλαπλών επιλογών.

Λες και πολλοί φοβούνται να ξεφύγουν από την ασφάλεια που προσφέρει η γνώση τής επί σχεδόν 45 χρόνια λειτουργίας του πολιτικού-κομματικού μικρόκοσμου και να αναλάβουν το ρίσκο του καινούργιου. Έτσι μάθαμε, έτσι θα τα αφήσουμε;

Συντάκτης: Βασίλης Λυριτζής

Πηγή: Το Έθνος (έντυπη έκδοση)