26 Μάρτιος, 2019

Η ραχοκοκαλιά της οικονομίας της Θεσσαλονίκης: Μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τουρισμός

Νίκος Νυφούδης

Τα επιχειρηματικά δεδομένα στην Ελλάδα είναι απλά. Σχεδόν γοητευτικά απλά. Το επιχειρηματικό μοντέλο που προωθήθηκε για δεκαετίες ήταν αυτό της μικρομεσαίας επιχείρησης, που τις περισσότερες φορές ήταν οικογενειακή. Μια οικογένεια, λοιπόν, δεμένη μοχθούσε καθημερινά για τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου όλων των μελών της.

Είχε, δηλαδή, διττό ρόλο: τόσο την οικονομική εξέλιξη όσο και τη διατήρηση του κοινού μόχθου για την εξέλιξη των ανθρώπων που ήταν μέλη τόσο της επιχείρησης όσο και της οικογένειας. Αυτό το μοντέλο μεγαλούργησε. Είχε τόσο θετικά αποτελέσματα που στη συνέχεια στις αρχές της δεκαετίες του '90 το εξάγαμε και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ύστερα ήρθε η κρίση. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο η κρίση στη χώρας μας δεν παρέμεινε καθαρά οικονομική αλλά έγινε και βαθιά κοινωνική. Στη Θεσσαλονίκη αυτός ήταν ο κανόνας. Από την οικογενειακή επιχείρηση, την οικογενειακή περιουσία που με στερήσεις η προηγούμενη γενιά δημιούργησε.

Είναι προφανές πως το Κράτος πρέπει να προωθήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις-φορολογικές, εργασιακές, τραπεζικές- για να έρθουν οι μεγάλες επενδύσεις από το εξωτερικό που θα παράξουν θέσεις εργασίας και πλούτο. Είναι όμως πιο βασικό, και ο μόνος τρόπος με τον οποίο οι Έλληνες που έχουν ακόμα χρήματα στα «στρώματα» θα τα βγάλουν για να επενδύσουν, να δοθούν εκείνα τα κίνητρα που θα τους δώσουν ελπίδα. Ας μην γελιόμαστε. Ας μην περιμένουμε πως μια μέρα κάποιος που έχει χρήματα στο «στρώμα» του θα τα καταθέσει στην τράπεζα.

Δεν πρόκειται να συμβεί. Είναι πιο σίγουρο πως θα τα επενδύσει όμως για να «κάνει μια δουλειά» για τον ίδιο και τα παιδιά του εφόσον το περιβάλλον σταθεροποιηθεί. Είναι στο DNA μας.

Ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας δεν περιμένει μεγάλες μεταρρυθμίσεις για να επενδύσει, σε αντίθεση με το μεγάλο κεφάλαιο που συνέχεια ζητά και απαιτεί. Θέλει απλά το Κράτος σύμμαχο. Απλά πράγματα όπως κίνητρα για τη δημιουργία νέων «ζωντανών» γειτονιών όπως η μείωση δημοτικών τελών, απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο, χρήση κοινόχρηστων χώρων είναι μερικά μόνο από τα μέτρα που πρέπει η νέα διοίκηση να βάλει στην ατζέντα. Δεν έχει νόημα να δίνουμε ολοένα και περισσότερα τετραγωνικά μέτρα πεζοδρομίου στην «πυρίκαυστο ζώνη» Μητροπόλεως-Καρόλου Ντηλ.

Αν αυτά συνδυαστούν με κυβερνητικές λύσεις όπως περίοδος χάριτος για την πληρωμή ασφαλιστικών εισφορών μέχρι ο επιχειρηματίας να σταθεί πραγματικά στα πόδια του θα ήταν ένα κίνητρο. Βασική μου αρχή είναι πως προτιμότερο να δημιουργηθεί μια νέα επιχείρηση με την ελπίδα της επιτυχίας παρά κλειστά μαγαζιά, γραφεία και ανεργία. Η απαλλαγή επίσης από εργοδοτικές εισφορές για κάθε νέο εργαζόμενο που προσλαμβάνεται για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα θα κινήσει το ενδιαφέρον αρκετών επιχειρήσεων να επενδύσουν σε ανθρώπινο δυναμικό για την ανάπτυξη της επιχείρησής τους. Θέλουμε δουλειές και όχι ανέργους.

Η εκπόνηση ενός σοβαρού 8ετούς σχεδίου δράσης που θα έχει ένα ενιαίο πλάνο, έναν σκοπό και μια στρατηγική μπορεί να οδηγήσει σε ενεργοποίηση αυτού του κοιμώμενου γίγαντα που λέγεται Μικρομεσαία Επιχειρηματικότητα. Με ιδιαίτερη έμφαση στον τουρισμό. Μπορεί πράγματι η ρευστότητα να έχει περιοριστεί, αλλά αν αναλογιστούμε πως έχει μειωθεί το κόστος πολλών εκ των δαπανών προτού την κρίση, η ελπίδα δεν έχει χαθεί.

Στην «ΠΟΛΗΧΡΩΜΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ» όλοι εμείς, έχοντας βιώσει τα καθημερινά προβλήματα προτείνουμε λύσεις, πρώτα ζούμε τις καταστάσεις και μετά σχεδιάζουμε, διότι πιστεύουμε πως αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να αποφύγουμε μαθητευόμενους μάγους και θεωρητικούς φωστήρες. Να στηριχθούμε σε ανθρώπους που ζουν ανάμεσά μας. Πιστεύουμε σε μια ζωντανή πόλη μα πάνω από όλα σε χαρούμενους πολίτες.

*Ο Νίκος Νυφούδης είναι επιχειρηματίας, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης με την παράταξη «ΠΟΛΗΧΡΩΜΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ» και μέλος της ΜΕΣΥΑ στο Ποτάμι

Πηγή: thessnews.gr