7 Ιουνίου, 2016

Η προστασία, η πρώτη κατοικία και «οι αυταπάτες»

Χριστίνα Φαρδή

Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2015 εκτός από την περίπτωση της υπαγωγής στο νόμο Κατσέλη, με αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις της τελευταίας στιγμής, η πρώτη κατοικία προστατευόταν από τους πλειστηριασμούς, είτε λόγω της αξίας της, είτε λόγω του ύψους της οφειλής του δανειολήπτη. Από τις αρχές του χρόνου καμία νομοθετική ρύθμιση δεν επαναλήφθηκε, δεν υπάρχει. «Ήσυχοι» μπορούν να κοιμούνται - για πόσο δεν ξέρουμε- μόνο όσοι πολίτες έχουν υπαχθεί ή μπορούν να υπαχθούν στο Νόμο «Κατσέλη». Η κυβέρνηση μας διαβεβαίωσε, ότι τα κόκκινα δάνεια που έχουν ως υποθήκη πρώτη κατοικία αξίας έως 140000 Ευρώ δεν πρόκειται να μεταβιβαστούν μέχρι το 2018, σπεύδοντας όμως συγχρόνως να περάσει με «ψιλά γράμματα» ότι τα δάνεια αυτά εξαιρούνται μεν από την πώληση στα funds αλλά μπορούν να μεταβιβαστούν σε εταιρείες διαχείρισης, ακόμη και αν είναι ενήμερα. Η διαφορά μεταξύ της διαχείρισης και της πώλησης ουσιαστικά έγκειται ουσιαστικά ποιος δικαιούται τα χρήματα της οφειλής, πράγμα που φυσικά κανέναν οφειλέτη δεν ενδιαφέρει. ‘Όλα τα άλλα κανείς δεν εγγυάται ότι δεν θα είναι προς το χειρότερο. Επίσης στα ψιλά πέρασε και η αίρεση της εξαίρεσης από πώληση, δανείων που έχουν την εγγύηση του δημοσίου. Δεν είναι σκοπός να απαριθμηθούν οι περιπτώσεις, μία αναφέρω μόνο: Μυριάδες δάνεια πρώην παλλινοστούντων συμπολιτών μας συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτή την κατηγορία.

Στα ψιλά επίσης πέρασε το προεδρικό διάταγμα που προβλέπει ότι από 1-6-2016 η εκτίμηση των ακινήτων που πρόκειται να εκπλειστηριαστούν θα γίνεται από πιστοποιημένους στο Υπουργείο εκτιμητές, όχι με τις αντικειμενικές αξίας αλλά με τις εμπορικές. Το αν μπορούν να προσδιοριστούν οι εμπορικές αξίες στην εποχή της καθολικής πτώσης της κτηματαγοράς και της κυριαρχίας στην αγορά του δόγματος « πουλάω όσο έχω ανάγκη» είναι άλλο θέμα. Ας μην θίξουμε πριν να έχουμε δείγματα γραφής και το πόσο αξιόπιστες θα είναι οι εκτιμήσεις από τους πιστοποιημένους εκτιμητές. Το ότι αυτοί θα μπορούν να είναι και νομικά πρόσωπα όμως δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο, καθόσον τα νομικά πρόσωπα παραπέμπουν πραγματικά και συνειρμικά στις ίδιες τις τράπεζες για το «συμφέρον» των οποίων φαίνεται να νομοθετούνται όλα αυτά που μόνο κράτος δικαίου και πρόνοιας δεν θυμίζουν.

Και τελειώνω με το χειρότερο που δυστυχώς δεν θ αργήσει να έρθει (φυσικά όλο το απευχόμαστε): Τον πλειστηριασμό. Με την «εμπορική τιμή της πρώτης προσφοράς». Παρά το ό τι θα έχουν γίνουν οι απαραίτητες δημοσιεύσεις για τη δημοσιότητα (κι αυτό έχει αλλάξει καθόσον με το νέο ΚΠολΔ δεν γίνονται πλέον στις ημερήσιες εφημερίδες αλλά σε ειδικό δελτίο δημοσιεύσεων και μόνο ηλεκτρονικά – πόσοι οφειλέτες ή ενδιαφερόμενοι θα έχουν πρόσβαση σ αυτό, ας μην μας απασχολήσει στο όνομα της τεχνολογίας – ω φεύ) και οι σχετικές επιδόσεις στον οφειλέτη, (ας παρακάμψουμε το θέμα της διασφάλισης της πραγματικής γνώσης του γεγονότος του πλειστηριασμού) υπάρχει η περίπτωση ο πρώτος πλειστηριασμός να αποβεί αποβαίνει άκαρπος, γιατί δεν θα εμφανιστεί πλειοδότης (σκοπίμως ή ασκόπως). Με το νέο ΚΠολΔ ο δεύτερος πλειστηριασμός θα γίνει στο μισό της τιμής εκτίμησης και χωρίς να ειδοποιηθεί ο οφειλέτης.

Τι άλλο να πω παρακάτω; για την ευνοϊκή μεταχείριση των Τραπεζών στη διανομή του πλειστηριάσματος σε βάρος των εργαζομένων, του δημοσίου κλπ. Αυτόν που θα χάσει το σπίτι του με τις «συνοπτικές διαδικασίες» μάλλον δεν τον πολυενδιαφέρουν αυτά.

Δεν αυταπατάστε λοιπόν κύριοι της κυβέρνησης απλά δεν σας έχει μείνει πλέον ίχνος κοινωνικής δικαιοσύνης όσο κι αν την επαγγέλλεστε ως ιδεολόγοι της αριστεράς, η αναλγησία σας έχει ξεπεράσει κάθε όριο προστασίας των ανέργων, των μισθωτών, των συνταξιούχων, των μικρομεσαίων, των μεσαίων, των νεόπτωχων. Προς στιγμή σας σώζουν μόνο τα συσσίτια της εκκλησίας, μόνο μέσα απ αυτά μπορείτε να ασκείτε κοινωνική πολιτική!