4 Ιανουαρίου, 2018

Η πόλωση και το δίλημμα του φυλακισμένου

Γιώργος Μαυρωτάς

Το να επιδιωχθεί το κοινό και όχι το ατομικό συμφέρον προϋποθέτει εμπιστοσύνη

Η πολιτική πόλωση δεν είναι τίποτε άλλο από τον χωρισμό του πολιτικού φάσματος σε δύο στρατόπεδα. Οι οπαδοί της πόλωσης θεωρούν ότι όπως στη φύση έχουμε αρνητικά και θετικά φορτία, έτσι και στην πολιτική έχουμε το «δεξί» και το «αριστερό» στρατόπεδο και όλοι πρέπει να χωρέσουμε σε αυτά. Όποιος δεν ανήκει στο ένα, ανήκει εξ ορισμού στο άλλο, με λίγα λόγια όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εχθρός, ή αλλιώς «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» αν σας θυμίζει κάτι...

Στον πολιτικό, δημόσιο λόγο η πόλωση έχει αρνητική χροιά. Γιατί λοιπόν αφού όλοι (ή σχεδόν όλοι) ξορκίζουν την πόλωση, αυτή κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό; Διότι είναι η στρατηγική που έχουν μάθει, που κυριαρχούσε και κέρδιζε στο πρόσφατο παρελθόν με βασικούς αρωγούς τα μεγάλα κόμματα. Όταν δηλαδή το πολιτικό παιχνίδι, μιλώντας με την ορολογία της θεωρίας παιγνίων, ήταν παίγνιο «μηδενικού αθροίσματος» και όχι συνεργατικό. Δηλαδή, οι απώλειες του ενός ήταν κέρδος για τον άλλον, ή αλλιώς «ο θάνατός σου η ζωή μου» για να παραπέμψουμε λίγο και στην πόλωση.

Στη θεωρία των παιγνίων είναι γνωστό το υπόδειγμα του διλήμματος του φυλακισμένου. Εν συντομία, δύο ύποπτοι συλλαμβάνονται και μπαίνουν σε διαφορετικά κελιά. Αν σιωπήσουν και οι δύο θα τιμωρηθούν με 1 χρόνο φυλακή για ήσσονος σημασίας παραπτώματα. Αν ο ένας καταθέσει εναντίον του άλλου θα τιμωρηθούν και οι δύο με 3 χρόνια φυλακή. Αν ο ένας καταθέσει εναντίον του άλλου και ο άλλος σιωπήσει, τότε η συνεργασία αμοίβεται με άμεση απελευθέρωση και ο άλλος θα κριθεί ένοχος και θα τιμωρηθεί με φυλάκιση 10 ετών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ.

* Ο Γιώργος Μαυρωτάς είναι βουλευτής Αττικής και Γραμματέας Κοινοβουλευτικού Έργου

Σχετικά