8 Ιουνίου, 2017

Η πολιτική επιστρέφει

Λίνα Παπαδάκη

Συνέντευξη στον Γιώργο Δημακόπουλο

Μια αραβική παροιμία συμβουλεύει «Μην ανοίγετε μια πόρτα, που δεν θα μπορείτε να κλείσετε». Πριν 3 χρόνια τα συντηρητικά πελατειακά κόμματα έκαναν ένα λάθος, «επέτρεψαν» σε ένα κίνημα πολιτών να ανοίξει την πόρτα της λογικής και των προτάσεων στους πολίτες και την πολιτική, και τώρα επιδιώκουν​ να τους την κλείσουν. Η Λίνα Παπαδάκη είναι η διευθύντρια του γραφείου τύπου στο Ποτάμι, και στην συνέντευξη μας εξηγεί γιατί η πόρτα θα ανοίξει και άλλο από νέα πρόσωπα και φρέσκες ρεαλιστικές ιδέες. Η πολιτική επιστρέφει.

Οι πολίτες απογοητεύονται από τα πολιτικά κόμματα γιατί τους υπόσχονται ψέματα ή μήπως γιατί δεν τα υλοποιούν; Είναι τα ψέματα συνήθεια ή ανάγκη; Έτσι είναι και το γραφείο τύπου της Σεβαστουπόλεως;

Το ψέμα και η αλήθεια συνυπάρχουν στην πολιτική όπως και στη ζωή. Έχει αποδειχθεί ότι όσο πιο μακρά είναι η διαδρομή σου τόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχεις να καλύψεις τα λάθη σου με ψέματα. Εμείς που δεν έχουμε καμία τέτοια ανάγκη έχουμε την ευκαιρία να χρησιμοποιούμε μόνο τον ευθύ, καθαρό, ειλικρινή λόγο και να βάλουμε το στοίχημα της αλήθειας στον λαό που πιστεύουμε ότι θα το έχουμε κερδίσει ακόμα και όταν θα έχουμε πίσω μας μεγάλο παρελθόν. Το πείραμα Ποτάμι εμπεριέχει την αλήθεια ως συστατικό.

Μακρόν ή ΠΑΣΟΚ; Τι θα κάνετε; Το Ποτάμι θα ακολουθήσει τα βήματα τα δικά του και του Μακρόν ή θα συνεργαστεί με τις ταμπέλες των κομμάτων της μεταπολίτευσης;

Ο Μακρόν δεν βολεύτηκε στην σιγουριά των παλιών κομμάτων. Επέλεξε τον δρόμο που και το Ποτάμι είχε δείξει με την ίδρυσή του. Νέες δυνάμεις για να λύσουμε τα παλιά προβλήματα. Με συμμάχους – όπως και στην Γαλλία – όποιους άλλους έμπειρους πολιτικούς έχουν κατανοήσει τις ανάγκες των καιρών. Με συμμάχους όμως, όχι καθοδηγητές.

Σε τι συνέβαλε Το Ποτάμι τα 3 χρόνια από την ίδρυσή του; Πώς βοήθησε με την παρουσία του την πολιτική και τους πολίτες;

Αν επέλεγα ένα πράγμα, θα σας έλεγα στον σταθερό του προσανατολισμό στον ορθολογισμό και την αλλαγή νοοτροπίας. Και τα δύο θέλουν χρόνο να φανούν. Επίσης θα πρέπει κι εσείς να παραδεχτείτε ότι το Ποτάμι υπήρξε το βαρόμετρο του κοινωνικού Φιλελευθερισμού και δεν υπήρχε ούτε ένα θέμα που άπτεται των Δικαιωμάτων στο οποίο απογοήτευσε τους ευαισθητοποιημένους πολίτες. Πείτε μου ένα μόνο άλλο κόμμα που μπορεί να υπερηφανευτεί για αυτό.

Τελικά υπάρχει άλλη πολιτική πρόταση εκτός από τα μνημόνια; Πώς θα τα αλλάξετε όλα χωρίς να γκρεμίσετε την χώρα;

Με τον διάλογο, τη συνεργασία και όχι τον διχασμό. Αν δεν πείσεις την κοινωνία για την ανάγκη μεταρρυθμίσεων καλύτερα να μην επιχειρήσεις να τις κάνεις. Οι μεγάλες τομές γίνονται με μεγάλες κοινωνικές συμμαχίες- τότε δεν γκρεμίζεται μια χώρα.

Είναι ο κ. Τσίπρας ο χαρακτηριστικός εκπρόσωπος των 40ρηδων πολιτικών; Που κόλλησε η γενιά που ερχόταν με φόρα; Να πάμε παρακάτω;

Είναι ο χαρακτηριστικός εκπρόσωπος των 40ρηδων πολιτικών που μιμούνται παλαιότερους γιατί δεν έχουν κατορθώσει να δημιουργήσουν το συμβατό με τη γενιά τους μοντέλο εξουσίας. Η γλώσσα, τα συνθήματα, η συμπεριφορά ακόμη και το στήσιμο θυμίζουν πρωταγωνιστές άλλων εποχών. Και φαίνεται ακόμα περισσότερο κακέκτυπο γιατί εκείνοι εξέφραζαν την εποχή τους.

Έχετε γράψει σε άρθρο σας ότι η εκκλησία είναι το παλαιότερο και ισχυρότερο κόμμα. Θα αναμετρηθείτε μαζί της, θα συμβιβαστείτε ή θα προτείνετε ένα κοινά επωφελή διαχωρισμό;

Η εκκλησία είναι πράγμα ιερό γι αυτόν που πιστεύει. Επίσης το κράτος οφείλει να προστατεύει την ελεύθερη λατρεία κάθε πίστης. Η παραπάνω ανάμιξη του Κράτους απειλεί θέματα ατομικής συνείδησης, δηλαδή Δικαιωμάτων, και όπως σας είπα σε αυτά δεν νερώνουμε το κρασί μας.

Πολλές από τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις σας είναι και προτάσεις της ΝΔ. Αντιγράφετε το πρόγραμμα της ΝΔ ή σας αντιγράφει η ΝΔ;

Αυτή την απάντηση θα ήταν άκομψο αν την έδινα εγώ. Από τη μεριά μου το μόνο που μπορώ εύκολα να πω είναι ότι οι θέσεις μας καθώς και οι προτάσεις μας φέρουν πάντα και την ημερομηνία κατάθεσης. Κι όποιος θέλει ας αρχίσει έρευνα.

Είναι ο κ. Πολάκης ο υπουργός υγείας που μας αξίζει; Είναι ο κ. Βορίδης ο υπουργός υγείας (επί κυβερνήσεως Σαμαρά) που μας αξίζει;

Η δημοκρατία είναι πολίτευμα συγκριτικό, το ιδεατό δεν υπήρχε ποτέ. Στο τέλος όλοι κρίνονται από τον λαό για αυτό όποιος τον εκπροσωπεί του αξίζει.

Καλύτερα με 6 με 11 ή με 17 βουλευτές; Η βουλευτική έδρα ανήκει στο κόμμα, στον βουλευτή, στον πολίτη;

Καλύτερα δεν ξέρω αν είναι, ξέρω όμως ότι οι πολίτες δεν μπορεί να άλλο κόμμα να ψηφίζουν και άλλο να τους βγαίνει. Είναι προσβολή στο δημοκρατικό πολίτευμα ένας βουλευτής να μετεγγράφεται εντός της ίδια κοινοβουλευτικής περιόδου σε ένα άλλο κόμμα από αυτό που εκλέχθηκε. Θα έλεγα ότι είναι ντροπιαστικό και για τον ίδιο. Συμβαίνει πολύ σπάνια δίνουν πάντα την απάντηση. Το ποιος σε εκπροσωπεί κάθε φορά είναι αυτός που σε εκφράζει. Σίγουρα υπάρχουν βουλευτές που δεν αποδεικνύεται ότι εκπροσωπούν τους πολίτες του κόμματος που ανήκουν τώρα ενώ είναι αυταπόδεικτο ότι διέψευσαν εκείνους που τους ψήφισαν. Αυτοί αιωρούνται σε κενό βαρύτητας.

Φτάνει κάθε ποτάμι στην θάλασσα;

Κάθε ποτάμι υπάρχει όταν κυλά. Το ίδιο ανοίγει δρόμο – ακόμα κι όταν κανείς από πριν δεν τον έχει σχεδιάσει – το ίδιο αποφασίζει με τι ορμή θα κυλήσει, προς τα πού και με τι θα ενωθεί. Η θάλασσα, ήρεμη ή φουρτουνιασμένη είναι πάντα το τέρμα.

Πώς φαντάζεστε το μέλλον του Ποταμιού;

Δουλεύουμε για ένα μεγάλο προοδευτικό κίνημα, με παλμό, τόλμη και μοναδικό σύνθημα: τον κοινό αγώνα για μια καλύτερη ζωή. Για το μέλλον του Ποταμιού είμαι αισιόδοξη γιατί το αίτημα υπερβαίνει τη συγκυρία.

Μπορείτε μόνοι σας;

Το καθήκον μας είναι να προσπαθούμε ο καθένας από εμάς. Αν μπορούμε και όλοι μαζί ακόμη καλύτερα.

* Η Λίνα Παπαδάκη είναι διευθύντρια του γραφείου τύπου του Ποταμιού

* Ο Γιώργος Δημακόπουλος είναι συνεργάτης του salos.gr

Πηγή: salos.gr