25 Φεβρουάριος, 2015

Η ομιλία του Στ. Θεοδωράκη στην ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Ποτάμι

Στην ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μίλησε το μεσημέρι της Τετάρτης ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης.

Διαβάστε την ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη

Την Δευτέρα, όπως ίσως θα ξέρετε, στην Ελλάδα έβρεχε και οι Έλληνες δεν μπόρεσαν να αμολήσουν τον χαρταετό τους. Tο ξέρετε το έθιμο; Ένα κομμάτι γυαλιστερού χαρτιού, στερεωμένο πάνω σε ελαφριά καλάμια, με ουρά από λωρίδες παλιάς εφημερίδας… Πετάει στον ουρανό και για λίγες ώρες οι πιτσιρικάδες νιώθουν πιλότοι ή πουλιά. Έβρεχε λοιπόν και οι παρέες αντί για τα πάρκα και τις πλαγιές των λόφων βρεθήκαμε στα σπίτια.

Ήταν η δική μου ευκαιρία για να κάνω ένα γκάλοπ. Ρώτησα λοιπόν μια μεγάλη παρέα, αν οι Έλληνες θα αποφύγουμε την χρεωκοπία. 7 στους 10 είπαν ναι. Τους ρώτησα για το ευρώ. 8 στους 10 είπαν ότι θέλουν να παραμείνουμε στο ευρώ. Και τους ρώτησα – προσέξτε - ποιος πρέπει να κάνει υποχωρήσεις για να μείνουμε στο ευρώ και να μην χρεοκοπήσουμε. Η Ελλάδα, οι εταίροι μας ή και οι δύο; Ένας στους δέκα μου είπε οι Έλληνες. Έξι στους δέκα είπαν οι εταίροι μας! Και τρεις στους δέκα μου είπαν και οι δύο. Να ‘μαστε λοιπόν στην ελληνική κρίση.

«Η Ελλάδα σπατάλησε όλα αυτά τα χρόνια τα χρήματα που τής δόθηκαν», γράφουν συχνά οι εφημερίδες του Βερολίνου. Όταν βλέπεις από μακριά την πραγματικότητα, δεν διακρίνεις πάντα τις λεπτομέρειες. Εγώ θα σας έδινα έναν διαφορετικό τίτλο: «Το πολιτικό σύστημα σπατάλησε»! Και δεν εννοώ μόνο τους πολιτικούς που έκλεψαν. Η διαφθορά στην Ελλάδα είχε πολλούς τεμνόμενους κύκλους. Ξεκινούσε από τους φίλους των υπουργών, τους διαπλεκόμενους και κατέληγε στους φίλους των κομμάτων που πίεζαν συνεχώς για να μην αλλάξει τίποτα στην οικονομία, στο δημόσιο, στο ασφαλιστικό, την παιδεία, την υγεία, το χωράφι. Κάπως έτσι δημιουργήθηκε το ελληνικό πρόβλημα.

Βέβαια θα πρέπει να αναφέρω ότι σε αυτά τα χρόνια της σπατάλης η χώρα μου κονταροχτυπιόταν με τις ΗΠΑ για την πρώτη θέση σε αμυντικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ, μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ. Περίπου 30 δις εξοπλισμών σε 20 χρόνια. Πολλά από αυτά ήταν μίζες. Μίζες, σαν το τανγκό - απαιτούσαν δύο.

Ας μην χάσουμε όμως τον στόχο μας. Μιλούσα για το δημοσιονομικό φαγοπότι, την διαφθορά και την διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας. Αυτά τα τρία συνήθως πάνε μαζί. Για το δημοσιονομικό φαγοπότι κανείς ποτέ δεν διαδήλωσε (ούτε η αριστερά).

Για την διαφθορά, οι διαμαρτυρίες δεν είχαν ονοματεπώνυμο – οι υπουργοί που σήμερα είναι στην φυλακή είχαν αθωωθεί από την Βουλή πριν πέσουν στις παγίδες αδιάφθορων δικαστών… Και στην θέση του παραγωγικού ιστού απλώθηκε ο ιστός της αράχνης μίας κρατικοδίαιτης οικονομίας. Εκτός από τα ρουσφέτια δεν υπήρξε κανείς άλλος μηχανισμός αναδιανομής υπέρ των ασθενέστερων τάξεων. Το κράτος δανειζόταν και με κορμό τους κομματικούς μηχανισμούς μοίραζε χρήματα.
Η κρίση του ευρώ ξέσπασε στις πιο ευάλωτες οικονομίες και η Ελλάδα ήταν προφανέστατα μια από αυτές. Την ιστορία από αυτό το σημείο και μετά την ξέρετε. Αυτό που ήρθε στην Ελλάδα ήταν κάτι παρά πάνω από κρίση. 'Ηταν η πτώση μιας ολόκληρης κοινωνίας. Πτώση μετά από μια παράλογη άνοδο στηριγμένη στα σαθρά θεμέλια μιας δανειακής ευωχίας; Ναι. Αλλά αυτό δεν μειώνει την πτώση.

Το ίδιο σύστημα που χρεοκόπησε την χώρα άρχισε να μιλάει για τοκογλύφους που μας αναγκάζουν να δανειστούμε για να βγάλουν κέρδη. Αυτό έλεγαν και λένε ακόμη, ακροδεξιοί, ακροαριστεροί αλλά και συστημικοί πολιτικοί και υπουργοί, σημερινοί και χθεσινοί. «Δεν έχω απάντηση για τις δικές μου ευθύνες οπότε δες τις ευθύνες των άλλων»!
Το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας εκπονήθηκε βέβαια βιαστικά. Στην αντιμετώπιση της κρίσης της Ελλάδας, δεν υπήρξε αρκετή Ευρώπη.

Νομίζω ότι σε αυτή την κουβέντα πρέπει να επιστρέψουμε. Δεν έλειψαν τα κονδύλια, έλειψαν όμως τα σχέδια και η έγκαιρη αντίδραση – τόσο πριν την γιγάντωση του προβλήματος, όσο και μετά.

Οι θεσμοί έδιναν ένα φάρμακο που θεράπευε την παχυσαρκία προκαλώντας όμως βαριές ηπατικές και νεφρικές βλάβες – με κίνδυνο να έχουμε στο τέλος ένα πολύ καλλίγραμμο πτώμα. Και οι αρχίατροι του ΔΝΤ είχαν πείρα από άλλες ηπείρους και πολύ διαφορετικές οικονομίες. Δεν είναι να απορεί κανείς που οι Έλληνες παρίσταναν ότι πίνουν το φάρμακο που τους έδιναν οι Ευρωπαίοι αλλά όποτε έβρισκαν ευκαιρία το έφτυναν. Ως αποτέλεσμα ενοχοποιήθηκαν συλλήβδην οι μεταρρυθμίσεις. Εκεί ήταν που ενώθηκαν ο αριστερός και ο δεξιός λαϊκισμός. Αυτός που καλλιέργησε στην Ελλάδα μια εικόνα εκδικητικής Ευρώπης.

Ωραία και τι κάνουμε τώρα; Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα πατριωτικό σχέδιο δράσης. Χωρίς τα διαπλεκόμενα βαρίδια της οικονομίας. Χωρίς συμφέροντα και συντεχνίες. Με αξιολόγηση και μείωση του δημοσίου. Με απελευθέρωση των επενδύσεων. Με προστασία στους αληθινά αδύνατους και όχι σε όλους αυτούς που παριστάνουν τους τυραννισμένους. Πρόοδος, μεταρρυθμίσεις, δικαιοσύνη! Χωρίς την αίσθηση δίκαιου επιμερισμού, το οποιοδήποτε πρόγραμμα θα πέσει στις ίδιες παγίδες και τα ίδια λάθη. Και αν ήμουν Θεσμός θα πίεζα περισσότερο τους Έλληνες για μεταρρυθμίσεις και όχι για περικοπές. Αν μειώνεις συνεχώς το κονδύλι ενός υπουργείου δεν σημαίνει ότι το υπουργείο αλλάζει. Και αν αυξάνεις συνεχώς έναν φόρο δεν σημαίνει ότι θα εμφανιστεί κάποιος άλλος που θα πληρώσει τον νέο φόρο. Δεν υπάρχει ανάκαμψη με συνεχή λιτότητα.

Αλληλεγγύη λοιπόν από την πλευρά των εταίρων, ισότητα μεταξύ εταίρων, δανειστών και δανειζόμενων, αλλά και υπευθυνότητα από την δική μας πλευρά, την ελληνική.

Οι αντοχές μιας γέφυρας εξαρτώνται από τις αντοχές κάθε πυλώνα ξεχωριστά. Πρέπει και είναι καθήκον, ειδικά αυτής της ομάδας, να μιλήσει ξανά για τις ανισότητες. Οικοδομούμε κοινωνίες υπερβολικά διαιρεμένες, με ανισότητες στις παροχές, στις ευκαιρίες, στα εισοδήματα. Η δικαιοσύνη στην κατανομή του πλούτου είναι προϋπόθεση για την δικαιοσύνη στην κοινωνία και τελικά στον πολιτισμό. Η αυξανόμενη ανισότητα ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό, για την αδυναμία των δυτικών οικονομιών να μπουν σε τροχιά ταχείας ανάπτυξης, όπως συνέβαινε παραδοσιακά μετά το τέλος μεγάλων υφέσεων.

Τα οφέλη της ανάκαμψης συγκεντρώνεται στα χέρια λίγων και δεν επιτρέπουν στις μεγάλες μάζες να ωθήσουν την οικονομία στην κατανάλωση.

Μιλούσα όμως για τις υποχρεώσεις της ομάδας μας. Πρέπει να βρει πρόταση για να μείνει η Ευρώπη πρωτεύουσα δύναμη. Πρόταση για το μεταναστευτικό, πρόταση για την νεανική επιχειρηματικότητα, την διασπορά της καινοτομίας. Πρόταση για την διαφθορά, για την φορολογία, για τη συγκέντρωση του πλούτου, για την κίνηση κεφαλαίων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προχωρήσει προς την πολιτική ενοποίηση, κόντρα στη «βουλιμική» διάθεση των συμβουλίων υπουργών, που ορέγονται να περιορίσουν σε ρόλους κομπάρσων τους κατ’ εξοχή πυλώνες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Μόνο έτσι θα απορροφηθούν οι εσωτερικές της αντινομίες, θα ανασυγκροτηθεί το δημοκρατικό της πλαίσιο και θα αναβαθμιστεί ο διεθνής της ρόλος, πολιτικά και οικονομικά!

Μπορούμε να το κάνουμε; Εμείς στο Ποτάμι λέμε ναι, μπορούμε. Και βγαίνοντας ξανά στο ξέφωτο να σας πω, ότι το πέταγμα του χαρταετού δεν είναι αυτό που φαίνεται. Δεν είναι ατομικό παιχνίδι. Είναι ομαδικό. Και σε αυτό το ομαδικό παιχνίδι πρέπει να επιστρέψουμε.

Σας ευχαριστώ και περιμένω τις ερωτήσεις σας.

Οι απαντήσεις του Σταύρου Θεοδωράκη στους Ευρωβουλευτές

Σε ερώτηση για τις μεταρρυθμίσεις είπε:

Θέλω να είμαι ειλικρινής. Οι Έλληνες υπερηφανευόμαστε ότι έχουμε μια πάρα πολύ πλούσια γλώσσα που τα λέει όλα. Έχουμε όμως ένα πρόβλημα ορισμών στη χώρα μας. O ΣΥΡΙΖΑ λέει μεταρρύθμιση στην παιδεία ας πούμε. Βγήκε ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας και λέει μεταρρύθμιση στην παιδεία, κάτι που ζητάμε πάρα πολλά χρόνια, 10ετίες ολόκληρες και περιμέναμε να ακούσουμε κάτι σημαντικό. Και ξέρετε τι είπε; Είπε ότι πιστεύω ότι πρέπει να επιστρέψουν οι αιώνιοι φοιτητές στα πανεπιστήμια, οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από το προηγούμενο καθεστώς. Είπε επίσης ότι η αριστεία είναι ντροπή και θα πρέπει να καταργήσουν τα δημόσια πρότυπα σχολεία που υπάρχουν στη χώρα. Είπα στον Τσίπρα ότι αυτά δεν είναι μεταρρυθμίσεις, είναι οπισθοδρόμηση. Αυτά είναι ο συντηρητικός δρόμος. Του εξήγησα πολύ αναλυτικά ότι μια αριστερά κυβέρνηση δεν κλείνει πρότυπα σχολεία αλλά ανοίγει καινούργια πρότυπα δημόσια σχολεία. Αυτή ήταν η δική μας πρόταση, να ανοίξουμε σε όλες τις υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας πρότυπα σχολεία. Όπως του είπα, αυτή είναι μια αριστερή πολιτική. Μου είπε «Άσε να το δούμε» και ότι «Κάποια στιγμή θα το συζητήσουμε αυτό». Έχω λοιπόν πολλές αμφιβολίες για το τι λέει ο καθένας μεταρρύθμιση στη χώρα του. Εμείς είμαστε το κόμμα των μεταρρυθμίσεων και έχουμε συγκεκριμένες μεταρρυθμιστικές προτάσεις. Φοβάμαι όμως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πέρα από τίτλους, μεταρρυθμιστικό περιεχόμενο. Είναι πάρα πολύ εύκολο να λες θα πάρω λεφτά από τους πλούσιους αλλά πώς το εννοείς αυτό; Ποιος είναι ο πλούσιος; Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αρνηθεί, έστω και προεκλογικά να ορίσει ποιος είναι πλούσιος. Ποιος είναι λοιπόν ο πλούσιος; Αυτός που αποθηκεύει τα λεφτά στις τράπεζες ή ο επιχειρηματίας που τα επενδύει; Αυτοί οι σαφείς διαχωρισμοί στην Ευρώπη δεν έχουν γίνει ακόμη στην Ελλάδα.

Σε ερώτηση για τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είπε:

Τώρα, γιατί συνεργάστηκε με τους ΑΝΕΛ; Ίσως ο Γιάνης Βαρουφάκης, τον οποίο γνωρίσατε από τα πρωτοσέλιδα, είπε την αλήθεια στην πρώτη του συνέντευξη στο BBC. Είπε ότι ο Καμμένος έχει ανάγκη και θα ερχόταν χωρίς συζήτηση μαζί μας, ενώ ο Θεοδωράκης και το Ποτάμι δεν θα μας έδιναν ποτέ λευκή επιταγή. Είναι αλήθεια αυτό, εμείς για να συμμετέχουμε σε μια κυβέρνηση θα έπρεπε να ξεκαθαριστεί τι σημαίνει μεταρρύθμιση και τι σημαίνει αλλαγή στη χώρα. Είναι σημαντικό να πούμε ότι εμείς στο Ποτάμι αμφισβητούμε ότι όλα αυτά που λέγονται στην Ελλάδα από το ΣΥΡΙΖΑ είναι η σύγχρονη αριστερά, η δημοκρατική αριστερά. Δηλαδή είναι αριστερά ο κρατισμός; Υπάρχουν υπουργοί της κυβέρνησης αυτή τη στιγμή που λένε ότι όλα πρέπει να είναι κρατικά. Όλα πρέπει να είναι κρατικά. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, είναι υπογραφή, είναι συγκεκριμένη άποψη. Το να φύγουν οι επενδύσεις και να τα κάνει όλα το δημόσιο είναι αριστερή άποψη; Εμείς είμαστε αντίθετοι με αυτό. Άρα υπάρχει ανάγκη, και νομίζω ότι θα πρέπει και εσείς από εδώ και πέρα όταν ομαλοποιηθεί η κατάσταση και λυθεί και λύθηκε απ’ ό,τι φαίνεται το πρόβλημα αυτή τη στιγμή αφού πήρε η χώρα μια παράταση 4 μηνών, να ζητάμε το παρασύνθημα στο σύνθημα. Να μη μένουμε δηλαδή στο σύνθημα. Να μην μένουμε δηλαδή στον τίτλο.

Σε ερώτηση για το αν υπάρχει εθνικισμός στην Ελλάδα είπε:

Υπάρχει κάτι χειρότερο αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε. Υπάρχει ένας εθνολαϊκισμός και από δυνάμεις της λεγόμενης αριστεράς, αλλά και από δυνάμεις της λεγόμενης δεξιάς. Εθνολαϊκισμός. Υπήρξε υπουργός της κυβέρνησης που αναφερόμενος στην Ευρώπη είπε «ο ξένος παράγοντας». Εμείς έχουμε πει ότι η Ευρώπη δεν είναι κάτι ξένο, δεν είναι ο ξένος παράγοντας. Είμαστε εμείς η Ευρώπη. Υπάρχει μέσα στο στρατόπεδο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όπως σας είπα και σε ένα τμήμα της δεξιάς, μια είναι κοινή συνισταμένη και είναι ο εθνολαϊκισμός. Πάντα η ευθύνη βρίσκεται στον άλλον. Η ευθύνη βρίσκεται στους Ευρωπαίους. Η ευθύνη βρίσκεται στους Γερμανούς. Πιθανόν αύριο και στους Ιταλούς, ή στους Ισπανούς που δεν μας υποστήριξαν. Είναι μια άρνηση να δούνε τα προβλήματα. Είναι μια άρνηση να δούνε τις ευθύνες. Είναι μια άρνηση των μεταρρυθμίσεων.

Σε ερώτηση για το αν ο Σαμαράς έκανε μια τρύπα στο νερό είπε:

Όχι ο Σαμαράς δεν έκανε μια τρύπα στο νερό. Ο Σαμαράς έκανε μια προσπάθεια μαζί με το ΠΑΣΟΚ, αλλά με μικρά αποτελέσματα. Έκανε μια προσπάθεια που πολλές φορές ήταν άδικη. Έκανε μια προσπάθεια που ήταν με σημαδεμένη τράπουλα γιατί είχαν να εξυπηρετήσουν πολλούς κομματικούς μηχανισμούς, όπως ας πούμε στο δημόσιο, και κάποια συμφέροντα. Επίσης υπήρχε μια πολύ μεγάλη αδυναμία να βρουν απήχηση στην κοινωνία, ειδικά όταν μια κοινωνία ξέρει ότι αυτοί ευθύνονται για 20 – 30 χρόνια κακής διακυβέρνησης. Είναι δύσκολο να πιστέψουν οι πολίτες ότι αυτοί θα είναι οι «γιατροί» της υπόθεσης. Και εδώ ίσως εξηγεί και τη στροφή του κόσμου. Ο κόσμος δεν μπήκε με το μοιρογνωμόνιο να ψάξει τις ευθύνες. Είπε, «Α, αυτοί είναι παλιοί, είναι κακοί» και «Να φύγουμε και να πάμε σε κάτι καινούργιο».

Σε ερώτηση για το γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συνεργάστηκε με Το Ποτάμι είπε:

Νομίζω ότι αυτό είναι ένα καλό ερώτημα για να το κάνετε στον ίδιο και στους ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως να σας πω ότι εμείς, για να σας το πω και λίγο δημοσιογραφικά, βρεθήκαμε προ τετελεσμένων γεγονότων. Δηλαδή όταν εγώ πήρα την πρόσκληση να συμμετέχω στην κυβέρνηση, ήδη είχε παρουσιαστεί ο άλλος εταίρος, ο ακροδεξιός για μένα εταίρος, και είχε αναλάβει κάποια υπουργεία. Υπήρχε λοιπόν ένα συμπληρωματικό κάλεσμα από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που έλεγε «έλα κι εσύ». Έχει έρθει ήδη ένας. Και νομίζω ότι με τέτοια λογική δεν κάνεις συμπαγείς μεταρρυθμιστικές κυβερνήσεις. Υπάρχουν, σας είπα και πριν, αυτή τη στιγμή στην κυβέρνηση, άνθρωποι που δεν έχουμε καμία συγγένεια μεταξύ μας. Έχουν μια σχέση αντιπάλου μέσα τους. Θεωρώ ότι δεν μπορούν να κάνουν αυτά που έχουν υποσχεθεί στη χώρα. Δεν μπορούν να κάνουν μεταρρυθμίσεις. Δεν μπορούν να κάνουν αλλαγές. Υπάρχουν και κάποια πρόσωπα στην κυβέρνηση που τους νιώθω συγγενείς μου, που έχουμε κοινούς προβληματισμούς. Είπα στη Βουλή ότι θα τους στηρίξω, γιατί το Ποτάμι επειδή δεν έχει κομματικό παρελθόν. Ξέρετε ότι εγώ δεν προέρχομαι από την πολιτική και η συντριπτική πλειοψηφία της κοινοβουλευτικής μας δύναμης δεν έχει σχέση με το παρελθόν. Είναι νέα πρόσωπα. Άρα έχουμε μια νέα λογική για την πολιτική. Εμείς δεν θα λέμε όχι σε όλα αυτά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και δεν θα λέμε και ναι σε όλα. Θα εξετάζουμε το κάθε θέμα χωριστά και με βάση αυτή την εκτίμηση που θα έχουμε για το συγκεκριμένο θέμα, θα αποφασίζουμε. Κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ στην πολιτική σκηνή. Υπήρξαν πέντε χρόνια κρίση αλλά δεν υπήρξε ούτε μια φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ να είπε κάτι θετικό για οποιοδήποτε μέτρο της κυβέρνησης. Και αντιστοίχως η κυβέρνηση δεν δέχτηκε ποτέ καμία πρόταση από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξουμε στη χώρα. Ο πολιτικό διάλογος στην Ελλάδα δεν υπάρχει ουσιαστικά. Το Ποτάμι έρχεται να πει αυτό ότι τα θετικά πράγματα εμείς θα τα ψηφίζουμε. Σημασία δεν έχει ποιος το λέει αλλά τι λέει και πού θέλει να πάει την κοινωνία. Αυτό θα κάνουμε εμείς στην πολιτική.

Σε ερώτηση για τη διαμάχη Ρωσίας Ουκρανίας είπε:

Η ελληνική κοινή γνώμη δεν ασχολείται με άλλο ζήτημα αυτή την εποχή, πέρα από το οικονομικό της πρόβλημα. Βέβαια κατά καιρούς στην Ελλάδα υπάρχουν διάφοροι μύθοι, και σε αυτούς τους μύθους έχουν συμβάλει και άνθρωποι που σήμερα μετέχουν στο κυβερνητικό σχήμα, η οποίοι μύθοι λένε μην κοιτάτε συνέχεια προς την Ευρώπη. Υπάρχουν οι Ρώσοι. Μην κοιτάτε συνέχεια προς την Ευρώπη. Υπάρχουν οι Τούρκοι που θα μπορέσουν να κάνουν επενδύσεις. Υπάρχουν οι Κινέζοι που μπορούν να κάνουν επενδύσεις. Υπάρχουν από τη Βενεζουέλα άνθρωποι που θα έρθουν να μας δώσουν δωρεάν πετρέλαιο. Αυτή είναι μια άποψη του εθνολαϊκισμού που πολλές φορές εμφανίζεται στη χώρα μας. Σας θυμίζω ότι όταν η κρίση έφτασε στην Κύπρο, υπήρξαν πολιτικοί ηγέτες που είπαν ότι ας μην πιεζόμαστε να βρούμε λεφτά από την Ευρώπη. Θα μας δώσουν κάποιοι άλλοι. Θα μας δώσουν οι Ρώσοι. Είναι ένα ψέμα που ανακυκλώνουν συνέχεια κάποιοι στην ελληνική πολιτική σκηνή. Κάποιοι που δεν έχουν αποφασίσει ότι η Ελλάδα είναι στην Ευρώπη και δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι η Ελλάδα συνομιλεί πρωτίστως με τους εταίρους τους Ευρωπαίους. Αυτές οι απόψεις όμως, όπως σας είπα πριν, είναι μειοψηφικές στη χώρα και ελπίζω ότι θα παραμείνουν μειοψηφικές. Να προσθέσω όμως ότι είναι καλό να έχουμε σχέσεις με όλες τις χώρες. Και με τους Κινέζους και με τους Ρώσους και με τους Λατινοαμερικάνους, αλλά θα πρέπει πάνω απ’ όλα να ξέρουμε σε ποια οικογένεια ανήκουμε. Ποιοι μπορούν να μας βοηθήσουν ουσιαστικά και με ποιους πρέπει να τα συζητάμε όλα και με ποιους θα πρέπει να έχουμε εμπορικές σχέσεις.

Σε ερώτηση για τα πλεονεκτήματα της ελληνικής οικονομίας είπε:

Είναι το γεωργικό κεφάλαιο, το οποίο είναι μεγάλο και ανεκμετάλλευτο. Είναι το τουριστικό κεφάλαιο που είναι τεράστιο. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο στην Ελλάδα το οποίο δεν είναι τόσο εμφανές. Η χώρα έχει ένα πολύ καλά εκπαιδευμένο δυναμικό. Είναι οι Έλληνες στα χρόνια της σπατάλης. Θέλω να είμαι δίκαιος γιατί υπήρξε και κάτι θετικό. Υπήρξε και μια άποψη ότι για το παιδί μου θέλω τα περισσότερα, άρα υπήρξαν αρκετοί Έλληνες που πήγαν σε πολύ καλά πανεπιστήμια, και αυτή τη στιγμή συνθέτουν μια πολύ καλά εκπαιδευμένη γενιά. Ίσως και να αποτελούν την καλύτερη εκπαιδευμένη γενιά μετά από δεκαετίες. Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο και θα πρέπει να το αξιοποιήσεις, δίνοντας χώρο στη νεανική επιχειρηματικότητα και στην καινοτομία. Όλα αυτά βέβαια αυτό δεν γίνονται έτσι. Χρειάζονται αποφάσεις που να συνδέουν την παραγωγή με τα πανεπιστήμια. Χρειάζονται τολμηρές αποφάσεις επιχειρηματικότητας. Πράγμα που το Ποτάμι έχει υποβάλει με συγκεκριμένες προτάσεις.

Σε ερώτηση για τη φοροδιαφυγή είπε:

Τελειώνοντας, με ρωτάτε για τη φοροδιαφυγή στην Ελλάδα. Και βέβαια όπως πολύ καλά είπε μια συντρόφισσα, έτσι με αποκάλεσε, συντρόφισσα θα σου απαντήσω. Βέβαια η φοροδιαφυγή δεν είναι ελληνικό προνόμιο, όπως και η διαφθορά δεν είναι ελληνικό προνόμιο. Υπάρχει παντού. Στην Ελλάδα όμως υπάρχουν οι αόρατοι άνθρωποι και αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν είναι τόσο απλοϊκό όσο το εμφανίζουν κάποιοι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ, ότι θα πάμε δηλαδή και θα πάρουμε από κάποιους πλούσιους λεφτά. Υπάρχουν κάποιοι αόρατοι άνθρωποι οι οποίοι συνεχίζουν και φοροδιαφεύγουν. Είναι φανερό από τα στοιχεία. Αυτοί δεν είναι οι 5, 10 επιχειρηματίες απλά και μόνο. Υπάρχει μια εκτεταμένη φοροδιαφυγή από αόρατους ανθρώπους που δεν εντοπίζονται. Γι’ αυτό εμείς έχουμε ζητήσει να υπάρχουν ανεξάρτητες φορολογικές αρχές. Ένα από τα μεγάλα λάθη της κυβέρνησης Σαμαρά είναι ότι κάποια στιγμή ο άνθρωπος που είχε την ευθύνη των εσόδων, ο οποίος δεν τους έκανε όλα τα χατίρια που προφανώς του ζητούσαν, άλλαξε σε μια μέρα καθώς στην Ελλάδα υπάρχει η λογική ότι το φορολογικό σύστημα πρέπει να είναι μια προέκταση του κομματικού συστήματος που κυβερνάει. Ελέγχουμε αυτούς και δεν ελέγχουμε τους άλλους. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Είπαμε ξεκάθαρα και προς το ΣΥΡΙΖΑ που ξεκίνησε τη μεταρρύθμιση στη φορολογία λέγοντας ότι αυτό που θα κάνουμε είναι να ενοποιήσουμε όλες τις υπηρεσίες σε μια υπηρεσία κοντά στον πρωθυπουργό, ότι αυτό είναι λάθος. Οι φορολογικές υπηρεσίες στην Ευρώπη είναι ανεξάρτητες υπηρεσίες. Δεν είναι κοντά στον πρωθυπουργό. Δεν είναι κοντά στο Θεοδωράκη. Δεν είναι κοντά στο Ποτάμι. Δεν είναι κοντά στη Ν.Δ. Δεν είναι κοντά στο ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να είναι ανεξάρτητες υπηρεσίες και επιμένουμε σε αυτό. Τώρα λένε ότι θα πάνε σε αυτή τη γραμμή, στις ανεξάρτητες φορολογικές υπηρεσίες, οι οποίες πρέπει να δώσουν τη μάχη και να βρουν αυτό τον αόρατο άνθρωπο, αυτόν που δεν πληρώνει φόρους. Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο και θα πρέπει να το πούμε. Στην Ελλάδα έχει δημιουργηθεί με ευθύνη και του ΣΥΡΙΖΑ, το λέω γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση, η έννοια της φοροαποφυγής. Υπάρχουν δηλαδή στελέχη της κυβέρνησης που έχουν δηλώσει προεκλογικά με τιμή και καμάρι ότι δεν πληρώνουν φόρους. Εγώ δεν πληρώνω φόρους που μου βάζει η Μέρκελ. Εγώ δεν πληρώνω φόρους που βάζει ο Σαμαράς. Εγώ δεν πληρώνω φόρους που βάζει ο Βενιζέλος. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αρνηθεί να πληρώσουν φόρους και είναι μέσα στην κυβέρνηση. Έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα δηλαδή ότι είσαι μάγκας άμα δεν πληρώνεις φόρους. Σας θυμίζω ότι υπάρχει και μια οργάνωση στην Ελλάδα που λέγεται «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», η οποία ήταν ενάντια στο να πληρώνουμε διόδια, να πληρώνουμε φόρους, να πληρώνουμε τις εισφορές, να πληρώνουμε στην εφορία. Αυτή η οργάνωση ήταν σε μια συνεχή επαφή με το ΣΥΡΙΖΑ. Συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ ενίσχυε αυτή την οργάνωση. Βέβαια τα πράγματα τώρα, αφού ήρθαν στην εξουσία, υπήρξε λίγο δάκρυ από κάποιους υπουργούς. Αυτοί που λέγανε «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», βγήκαν στα παράθυρα και είπαν, «αυτή τη φορά είναι πατριωτικό σας καθήκον να πληρώσετε τους φόρους». Το είπα και στον Αλέξη Τσίπρα στη συνάντησή μας, ότι θα δυσκολευτεί πάρα πολύ να μαζέψει φόρους από τους Έλληνες, γιατί τους έχει πει να μην πληρώνουν φόρους. Νομίζω ότι αυτό είναι από τα πολύ μεγάλα προβλήματα της χώρας, η αδυναμία δηλαδή να γεμίσουμε ξανά τα ταμεία, Φυσικά εδώ πρέπει να υπάρξει το κυνήγι της φοροδιαφυγής. Πολλοί θέλουν να υπάρχει φορολογική δικαιοσύνη, αλλά πρέπει απ’ όλους να υπάρχει συνείδηση ότι οι νόμοι τηρούνται από όλους και για όλους, δεν τηρούνται γι’ αυτούς της μιας παράταξης ή της άλλης παράταξης, γιατί κάποιος το υπαινίχθηκε και αυτό.

Θέλω λοιπόν να βάλουμε λίγο τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση. Αυτοί που σήμερα έχουν την κυβέρνηση στη χώρα, έχουν ψηφιστεί από λίγους, λιγότερους Έλληνες από αυτούς που ψήφισαν την προηγούμενη κυβέρνηση. Του Σαμαρά και του Βενιζέλου. Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν στην Ελλάδα μιλάμε πάντα για κυβερνήσεις μειοψηφίας. Μιλάμε πάντα για κυβερνήσεις που μπορεί να έχουν μεγάλη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, λόγω ενός κακού εκλογικού νόμου, αλλά μιλάμε για κυβερνήσεις μειοψηφίας. Και ένα από τα πράγματα που λέει το Ποτάμι είναι ότι κάποιες αλλαγές στη χώρα δεν μπορούν να γίνονται εάν δεν υπάρχουν μεγάλες πλειοψηφίες. Οι μεταρρυθμίσεις ας πούμε, το να αλλάξεις το δημόσιο, το να δεις διαφορετικά την παιδεία, δεν είναι ζήτημα ενός 35% που χθες ήταν δεξιά και που σήμερα είναι αριστερά. Γι’ αυτό προσπαθεί το Ποτάμι να υπάρχουν μεγάλες κοινωνικές πλειοψηφίες. Το κεντρικό σύνθημα του Ποταμιού ήταν «Εμείς θέλουμε να τα αλλάξουμε όλα στην Ελλάδα, χωρίς όμως να τη γκρεμίσουμε». Αυτό ίσως να είναι και ένα καλό σύνθημα για την Ευρώπη. Ίσως να είναι ένα καλό σύνθημα για την προσπάθεια της ομάδας μας. Να τα αλλάξουμε όλα δηλαδή στην Ευρώπη, χωρίς να τη γκρεμίσουμε.

Δείτε το βίντεο της ομιλίας του

Φωτογραφίες: Θοδωρής Μανωλόπουλος

5Q8A9932

STEU1

steu3

steu4

steu5

steu6

steu10

steu11

steu12

steu13

steu14

steu15

25 Φεβρουαρίου 2015