15 Δεκέμβριος, 2018

Η μισή Ελλάδα δεν φτάνει για να βγει η χώρα από την κρίση

Γιώργος Μαυρωτάς

Ομιλία του αντιπροέδρου του Ποταμιού, Γιώργου Μαυρωτά στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας

Θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω για την πρόσκληση στο 12ο συνέδριό σας.

Το πρώτο που έκανα όταν συνεννοηθήκαμε με τον Σταύρο Θεοδωράκη να έρθω για τον χαιρετισμό… ήταν να διαλέξω τι χρώμα κάλτσες θα βάλω. Για να μην υπάρξουν λοιπόν παρεξηγήσεις. Ούτε κόκκινες, ούτε πράσινες ούτε μπλε. Έβαλα τις γαλανόλευκες και ήρθα…

«Ελλάδα μπορούμε» είναι άλλωστε ο τίτλος του συνεδρίου

Και εγώ το πιστεύω, γιατί το έχω ζήσει μέσα από το χώρο του αθλητισμού, μαζί με τους συμπαίκτες μου το έχω κάνει πράξη αυτό το «Ελλάδα μπορούμε».

Έχει όμως κάποιες προϋποθέσεις…

Ενότητα

Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, Γλυφάδα, Βουλιαγμένη, ότι ομάδα ήσουν όταν φορούσες το εθνόσημο, ξεθώριαζαν τα άλλα χρώματα και γινόμασταν μια γροθιά

Στοχοπροσήλωση

Μετρήσιμοι στόχοι, καθημερινή αξιολόγηση

Αξιοκρατία

Επιλέγονται και παίζουν οι ικανοί και όχι οι κολλητοί

Προσπάθεια

Υπάρχει κόπος και όχι «τρόπος» και αυτό στον αθλητισμό το εμπεδώνεις από την αρχή

Δικαιοσύνη

Ανάλογα με την προσπάθεια στην προπόνηση, είναι και οι ευκαιρίες που δίνονται στον αγώνα

Αλληλεγγύη

Δεν αφήνουμε κανέναν πίσω, κανέναν μόνο του

Αυτές είναι οι αρχές που έχω μάθει από το σχολείο του αθλητισμού για το «Ελλάδα Μπορούμε».

Στην πολιτική; Στην κοινωνία; Ισχύουν;

Αν το καλοσκεφτείτε, δε νομίζω ότι είναι πολύ διαφορετικές…

Το Ποτάμι και η ΝΔ έχουμε πολλά κοινά, έχουμε και διαφορές

Σε σχέση με τις 7 προτεραιότητες που έβγαλε το συνέδριό μας

  • Η μεσαία τάξη ως βασικός μοχλός ανάπτυξης
  • Αποκομματικοποίηση, εκσυγχρονισμός του κράτους
  • Παιδεία του 21ου αιώνα
  • Διαγενεακή δικαιοσύνη, πολιτικές στραμμένες στους νέους
  • Δικαιώματα
  • Περιβάλλον
  • Ευρωπαϊκή προοπτική

Στα περισσότερα συναντιόμαστε, σε κάποια έχουμε τις διαφορές μας.

Και γι’ αυτό είμαστε άλλωστε και διαφορετικά κόμματα.

Το Ποτάμι ανήκει στο φιλελεύθερο προοδευτικό κέντρο και αναπόφευκτα έχει διεπιφάνειες και προς τα δεξιά και προς τα αριστερά. Εκεί όπου δεν έχει διεπιφάνειες είναι με τον λαϊκισμό, τις ιδεοληψίες, τον παρασιτισμό, το πελατειακό κράτος, τον συντεχνιασμό, τη συντήρηση, τον παλαιοκομματισμό.

Γι’ αυτό και δεν πιστεύουμε ότι σύγχρονα κόμματα πρέπει να καταφεύγουν σε παλαιοκομματικές μεθόδους. Το Ποτάμι δεν είναι κόμμα εξουσίας, όπως η ΝΔ που είναι ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα.

Γι’ αυτό και έχει την πολυτέλεια:

  • Να αρθρώνει τολμηρό πολιτικό λόγο παραβλέποντας το πολιτικό κόστος
  • Να έχει προτάσεις καινοτόμες χωρίς να χαϊδεύει αυτιά ψηφοφόρων
  • Να στηρίζει με πίστη και συνέπεια τις αρχές του χωρίς να τις νερώνει (όχι πολύ τουλάχιστον)

Και όλα αυτά τα έχουμε αποδείξει με την παρουσία μας στη Βουλή, εκεί όπου το αντίκτυπο του Ποταμιού είναι πολύ μεγαλύτερο από ότι αντιστοιχεί σε 6 βουλευτές στους 300.

Και ο κόσμος πιστεύω το έχει εκτιμήσει αυτό. Μπορεί να είναι αναποφάσιστος τώρα, αλλά την κρίσιμη στιγμή πιστεύω θα επιλέξει να είμαστε και στην επόμενη Βουλή (Ο ένας στους 8 αναποφάσιστους μας φτάνει).

Γιατί ακριβώς έχουμε αυτό το διακριτό στίγμα που είναι χρήσιμο και κρίσιμο στο πολιτικό μας σκηνικό.

Και να κλείσω με δυο λόγια για τη συμφωνία των Πρεσπών. Τη δική μου οπτική σε ένα θέμα που έχουμε διαφορετικές προσεγγίσεις.

Πιστεύω ότι το πιο αρνητικό της συμφωνίας δεν είναι ούτε η ιθαγένεια ούτε η γλώσσα… Το πιο αρνητικό είναι ότι η κυβέρνηση την εργαλειοποίησε στην εσωτερική πολιτική σκηνή, με τον τρόπο που την χειρίστηκε, και πολώθηκε η κατάσταση, χάθηκε το επιχείρημα και επικράτησε το σύνθημα.

Έτσι, όσοι διαφωνούν με τη συμφωνία θεωρούνται ακροδεξιοί και όσοι συμφωνούν θεωρούνται προδότες. Εγώ δεν το βλέπω έτσι.

Εγώ βλέπω πατριώτες που είναι υπέρ της συμφωνίας και επίσης πατριώτες που είναι κατά της συμφωνίας. Οι μεν δίνουν περισσότερο βάρος στον ορθολογισμό, οι δε στο συναίσθημα.

Για την εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος χρειάζονται όμως και τα δύο, αλλιώς το εθνικό συμφέρον γίνεται εθνικό πάθος και η ιστορία δείχνει ότι το έχουμε πληρώσει.

Έχουμε μπροστά μας μια κρίσιμη εκλογική χρονιά, για την πόλη μας, για την περιφέρεια μας, για τη χώρα μας, για την Ευρώπη μας.

Δεν πρέπει όμως να σκεφτόμαστε μόνο τις εκλογές. Πρέπει να σκεφτούμε και την επόμενη μέρα. Το πώς θα κυβερνηθεί η χώρα.

Και εκεί το Ποτάμι μπορεί να μην είναι το βασικό καύσιμο στη μηχανή διακυβέρνησης, αλλά σίγουρα μπορεί να είναι το βελτιωτικό στη μηχανή.

Με χαρά έχω ακούσει τον Κυριάκο να λέει ότι και ως πρώτο κόμμα (με αυτοδυναμία) θα επιδιώξει συνεργασίες μετά τις εκλογές

Και έτσι είναι

Η μισή Ελλάδα δεν φτάνει για να βγει η χώρα από την κρίση

Αυτό όμως κτίζεται τώρα.

Μην πέφτετε στην παγίδα της πόλωσης

Μην πέφτετε στην παγίδα του «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν»

Μην γίνετε ΣΥΡΙΖΑ του 2014, για να κερδίσετε τον ΣΥΡΙΖΑ του 2019. Δεν το χρειάζεστε…

Και κυρίως δεν το χρειάζεται η χώρα

Θα κλείσω όπως άρχισα. Η χώρα έχει μπροστά της ακόμα δύσκολες μέρες.Η σωτηρία της χώρας δεν είναι ένας αγώνας Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός. Είναι ένας αγώνας εθνικής ομάδας. Γι’ αυτό κι εγώ πιστεύω ότι «Ελλάδα μπορούμε», αρκεί από πίσω να υπάρχει αλήθεια, σχέδιο και ορθή λογική και πάνω απ’ όλα ενότητα κάτι που δεν είναι εύκολο. Γιατί πρέπει να βάλεις το εγώ κάτω από το εμείς και πρέπει να βάλουμε μπροστά την ατζέντα του αύριο και όχι την ατζέντα του χθές.

Σας μεταφέρω λοιπόν τους χαιρετισμούς του Ποταμιού και του προέδρου του, Σταύρου Θεοδωράκη, με θερμές ευχές για καλή επιτυχία στις εργασίες του 12ου συνεδρίου σας.

Δείτε φωτογραφίες:

Φωτογραφίες: Αφροδίτη Χουλάκη