20 Ιουνίου, 2017

Η κατολίσθηση στο ορυχείο Αμυνταίου και τα ζητήματα που αναδεικνύει

Ποτάμι

Η καταστροφή στο λιγνιτωρυχείο Αμυνταίου, πέρα από τις όποιες προφανείς αιτίες και ευθύνες, φανέρωσε με τραγικό τρόπο άλλη μία παράμετρο ρίσκου σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο γύρω από την εξάρτηση της χώρας από τον λιγνίτη και την ασθενική αποκεντρωμένη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με έμφαση στις ΑΠΕ.

Προστίθεται έτσι μέσα από ένα καταστρεπτικό γεγονός, άλλο ένα επιχείρημα υπέρ της σχεδιασμένης και επιβεβλημένης διαδικασίας σταδιακής απεξάρτησής της χώρας από τα ορυκτά καύσιμα.

Παράλληλα, αναδεικνύει κατά τη γνώμη μας, και τέσσερα σημαντικά ζητήματα που θα έπρεπε να απασχολούν περισσότερο τον δημόσιο διάλογο:

- Την ουσιαστική αδιαφορία των διοικήσεων της ΔΕΗ για τους κατοίκους της περιοχής. Δεκάδες οικογένειες στους Αναργύρους κινδύνεψαν επειδή η ΔΕΗ δεν προχωρούσε τη μετεγκατάσταση του οικισμού ενώ υπήρχε σχετική υπουργική δέσμευση παλαιότερα.

- Τις κρυφές επιδοτήσεις στον λιγνίτη. Χρειάζεται διαφάνεια και ισοτιμία ώστε να γνωρίζουμε πόσο πραγματικά μας κοστίζει κάθε τεχνολογία ηλεκτροπαραγωγής, συμπεριλαμβανομένου του κόστους για την υγεία, τις μετεγκαταστάσεις οικισμών, και τις αποκαταστάσεις εδαφών.

- Τις καθυστερήσεις στην προώθηση εναλλακτικών λύσεων παραγωγής ενέργειας. Τη στιγμή που παγκοσμίως συντελείται μια κοσμογονία γύρω από τις ΑΠΕ, στα 2,5 χρόνια συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχουν εγκατασταθεί μόλις...3 MW φωτοβολταϊκών. Και παρά τις απανωτές ψευδείς εφησυχαστικές διαβεβαιώσεις από το ΥΠΕΝ, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία του ΑΔΜΗΕ και του ΛΑΓΗΕ, προκειμένου να πιάσει η χώρα τον εθνικό της στόχο για 40% μερίδιο ΑΠΕ στην κατανάλωση ηλεκτρισμού το 2020, απαιτείται σε 3,5 χρόνια να εγκατασταθούν νέα έργα ΑΠΕ συνολικής ισχύος τουλάχιστον 3 - 4.000 MW.

Ευτυχώς, κατά απαίτηση της ΕΕ, είμαστε υποχρεωμένοι να καταρτίσουμε εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την ενέργεια με ορίζοντα το 2030 ως το τέλος του έτους. Χρειάζεται ο σχεδιασμός αυτός να πραγματοποιηθεί με διαφανείς και συμμετοχικές διαδικασίες και να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις της ενεργειακής μετάβασης της χώρας.

- Το θολό τοπίο γύρω από το τι ακριβώς προβλέπεται σχετικά με τις υποχρεώσεις των νέων ιδιοκτητών των προς πώληση μονάδων και ορυχείων της ΔΕΗ. Ποιος θα βαρύνεται με τα κόστη μετεγκαταστάσεων και αποκαταστάσεων ή την ασφαλιστική κάλυψη έναντι αυτών; Θα συνεχιστεί η δωρεάν παραχώρηση εξορυκτικών δικαιωμάτων; Πως θα διαμορφωθούν οι ανταποδοτικοί πόροι προς τους ΟΤΑ της περιοχής;

Συντάκτες: Χλόη Βλασσοπούλου, Παρασκευάς Γεωργίου, Κωνσταντίνος Κατώπης, Θωμάς Μπινιάρης, Λύσανδρος Σπηλιόπουλος, Κίμων Χατζημπίρος