21 Φεβρουαρίου, 2017

Η φέτα και οι εχθροί της

Μίλτος Κύρκος

Υπάρχουν λέξεις που σου φέρνουν ελληνικές γεύσεις στο στόμα, και η “φέτα” είναι μία από αυτές. Τόσο ελληνική που η ΕΕ αποφάσισε το 2002 μετά από δικαστική διαμάχη χρόνων να την κατοχυρώσει αποκλειστικά για τους έλληνες παραγωγούς. Αυτούς, που παράγουν φέτα από πρόβατα και κατσίκια που έχουν μεγαλώσει με τους παραδοσιακούς τρόπους στην ηπειρωτική Ελλάδα και τη Λέσβο. Τέρμα η φέτα της Δανίας, μόνο φέτα Ηπείρου (ας πούμε), και η Δανία υποχρεωτικά παράγει πια “λευκό τυρί”.

Τι γίνεται όμως στον Καναδά και τις ΗΠΑ; Εκεί, η προστασία του καταναλωτή στα “εξωτικά” τυριά είναι υποβαθμισμένη, και έτσι πολλές εταιρίες πουλάνε κανονικά feta στολισμένη με την Ακρόπολη, τα νησιά του Αιγαίου κλπ. (presidentcheesecanada.com) Οι καταναλωτές δηλαδή αγοράζουν “Ελλάδα” ενώ στην πραγματικότητα απολαμβάνουν τυρί από ντόπιο γάλα (συνήθως αγελαδινό).
Την κατάσταση αυτή, και όχι μόνο για τη φέτα, προσπαθεί να διορθώσει η εμπορική συμφωνία με τον Καναδά, η λεγόμενη CETA. Σε πολλά προϊόντα το πετυχαίνει 100% (ελιές και λάδι Καλαμάτας, γραβιέρες Νάξου και Κρήτης, κεφαλογραβιέρα, μανούρι, κασέρι - συνολικά 16 προϊόντα) αλλά στην φέτα πετυχαίνει μόνο έναν συμβιβασμό: οι παλαιοί παραγωγοί (αυτοί με τα τσολιαδάκια) θα αφαιρέσουν κάθε τι που θυμίζει Ελλάδα από τις συσκευασίες τους και θα αναγράψουν ευδιάκριτα “Made in Canada”. Οι νέοι παραγωγοί θα γράφουν υποχρεωτικά επιπλέον “τυρί τύπου φέτας”.

Με δυο λόγια, οι Καναδοί παραγωγοί δεν θα μπορούν πια να πουλάνε “Ελλάδα” στο μάτι του καταναλωτή παρά μόνο με την λέξη feta (οι παλαιότεροι). Για πάντα;

Ελπίζουμε όχι. Η Κομισιόν δήλωσε ότι δεσμεύεται πως στα επόμενα 5 χρόνια και οι 145 ευρωπαϊκές Γεωγραφικές Ενδείξεις (μαζί με τη φέτα) θα απολαμβάνουν της ίδιας προστασίας στον Καναδά. Γιατί εκτός από την φέτα το ίδιο πρόβλημαέχει και η Gorgonzola και το Munster όπου και οι χώρες τους (Ιταλία και Γαλλία) ζητούν αντίστοιχη προστασία.

Η ελληνική κυβέρνηση με κείμενο του υπ. Οικονομικών ενημέρωσε όλους τους ευρωβουλευτές για την θετική της ψήφο στη συμφωνία CETA και τους σημαντικούς λόγους που την οδήγησαν σε αυτή καθώς εκτός από τη φέτα η συμφωνία πραγματεύεται πολύ θετικά θέματα κατάργησης δασμών, ανοίγματος των αγορών στα πλοία, στις προμήθειες κλπ. 12 έλληνες ευρωβουλευτές προτίμησαν να διαφωνήσουν με την κυβέρνηση ψηφίζοντας να παραμείνει η σημερινή κατάσταση απόλυτης ασυδοσίας στην αγορά του Καναδά! Ευτυχώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με μεγάλη πλειοψηφία προάσπισε τα εμπορικά συμφέροντα των παραγωγών. Το ενδιαφέρον είναι πως ενάντια στην κυβέρνηση ψήφισαν οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ενώ και ο κ. Βορίδης έσπευσε να ζητήσει επανεξέταση του θέματος όταν έρθει στη Βουλή παρά το ότι το μεγαλύτερο μέρος της διαπραγμάτευσης της CETA έγινε όταν είχαμε κυβέρνηση ΝΔ- ΠΑΣΟΚ. Ο λαϊκισμός δεν γνωρίζει ιδεολογικά σύνορα.

Ποιος όμως εχθρεύεται πραγματικά τη φέτα; Δυστυχώς δεν είναι άλλος από το ελληνικό κράτος. Το κράτος (και οι συνδικαλιστές) που υποτίθεται προστατεύουν τους παραγωγούς, επιτρέπουν να παράγουμε 90.000 τόνους φέτας, να καταναλώνουμε 120.000 τόνους και να εξάγουμε 35.000 τόνους. Από τους επίσημους αριθμούς λοιπόν γίνεται φανερό πως πολλές φορές, κυρίως σε τουριστικές περιοχές, οι καταναλωτές μόνο φέτα δεν τρώνε. Αντί να δένουμε τον πελάτη - επισκέπτη με ένα ποιοτικό και μοναδικό προϊόν, επαναπαυόμαστε στην Προστασία Προέλευσης σαν να είναι μαγικό φυλακτό. Μα “Ελλάδα” αγοράζουν οι λάτρεις της φέτας όπου και εάν βρίσκονται, και εάν η Ελλάδα ταυτιστεί με την χαμηλή ποιότητα, την απατεωνιά και την κοροϊδία, τότε η απόσταση προς το “λευκό τυρί” είναι μισό ράφι.

Απαιτούμε λοιπόν απόλυτο έλεγχο στο τι πωλείται ως φέτα ώστε να προστατεύονται οι συνεπείς παραγωγοί, εύστοχο, ποιοτικό μάρκετινγκ (με πολύ Ελλάδα!), και πιθανώς διαφοροποίηση στο προϊόν (spread, crumbs, dip). Έτσι, η φέτα θα μπορέσει για πολλά χρόνια να οδηγεί τις ελληνικές εξαγωγές τυριών, μέρος και αυτή του νέου παραγωγικού μοντέλου που αναζητούμε. Γιατί αν πετύχουμε τα παραπάνω, το αποτέλεσμα δεν θα το δούμε μόνο στη φέτα.

* Ο Μίλτος Κύρκος είναι ευρωβουλευτής με το Ποτάμι.

Σχετικά