15 Νοεμβρίου, 2018

Στο διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης, και η αριστερά "με καθαρό μυαλό"

Μίλτος Κύρκος

Ραδιοφωνική συνέντευξη στην εκπομπή «Μεταξύ σοβαρού και αστείου» του Βαγγέλη Καραγεώργου και του Δημήτρη Κουκλουμπέρη στο ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5, παραχώρησε ο ευρωβουλευτής με το Ποτάμι, Μίλτος Κύρκος.

Διαβάστε την πλήρη απομαγνητοφώνηση: 

Χθες η κα Μέρκελ ήταν στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μίλησε για το μέλλον της Ευρώπης. Τί σας είπε; Έχει ενδιαφέρον να ακούσουμε αν έκανε καθόλου αυτοκριτική και ειδικά για τις ευθύνες την πρώτη περίοδο της κρίσης.

Για τις οικονομικές ευθύνες, εννοείτε.

Όχι. Η καγκελάριος υπεραμύνθηκε των πολιτικών της αλλά δεν μίλησε καθόλου για αυτά που δεν έκανε. Φυσικά υπεραμύνθηκε της ισορροπίας, της αλληλεγγύης αλλά με βάση και την υπευθυνότητα των κρατών. Οπότε δεν απομακρύνθηκε καθόλου από το γερμανικό μοντέλο που είναι ο σεβασμός στους αριθμούς οι οποίοι περιορίζουν τις δημοσιονομικές πολιτικές.

Ήταν πολύ ενδιαφέρον ο λόγος της. Ήταν φιλο-ευρωπαϊκός, πήρε την ευθύνη για το προσφυγικό-μεταναστευτικό, υπερασπίστηκε την Ελλάδα, μίλησε για τις σχέσεις με τον Μακρόν, μίλησε για την αναγκαία τραπεζική ένωση που υποσχέθηκε πως θα προχωρήσει πολύ σύντομα, και πίεσε για την αλλαγή του Δουβλίνου και για το μοίρασμα της ευθύνης σε όλες τις χώρες.

Ήταν πολύ καλή σε συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις, αλλά υπήρχε ένα μεγάλο έλλειμμα: Η καγκελάριος της Γερμανίας, της χώρας με το τεράστιο ειδικό βάρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, “έβλεπε τα τρένα να περνούν”. Δηλαδή έβλεπε την ανάπτυξη να καθυστερεί, έβλεπε τις χώρες να βυθίζονται σε κρίση και δεν γινόντουσαν οι αναγκαίες κινήσεις ώστε να ενισχυθεί η ανάπτυξη, ώστε να ενισχυθεί η αναδιανομή του πλούτου, ώστε να μπορέσουμε να μιλάμε αυτή τη στιγμή για μία Ευρώπη που δίνει στους πολίτες ελπίδες και όχι που τους γεμίζει φόβο με αποτέλεσμα να προσεγγίζουν τις λαϊκίστικες ακροδεξιές παρατάξεις που εμφανίζονται σε κάθε χώρα.

Αρα, η δική σας παρατήρηση ότι “δεν μίλησε για αυτά που δεν έκανε” αφορούν σε αυτά που μας είπατε μόλις τώρα, κύριε Κύρκο, ε;

Ναι, στο ότι ήταν ευκαιρία η παρουσία της καγκελαρίου, ειδικά μετά την εκλογή Μακρόν και τα θέματα που έθεσε ο Γάλλος πρόεδρος για την περαιτέρω ευρωπαϊκή ενοποίηση. Ήταν ώριμο δηλαδή το κλίμα ώστε να πάρει την ευκαιρία και ο γαλλογερμανικός άξονας μαζί αλλά επεκτεινόταν και στη Γαλλία και στην Ιταλία και στην Ισπανία (την Ιταλία εκείνου του καιρού). Χάσαμε την ευκαιρία όμως, ευρωπαϊκά, και αυτό οφείλεται στην δυσκολία της καγκελαρίου να παίρνει κάποιες αποφάσεις.

Βεβαίως, όπως μας έδειξε και το προσφυγικό, όταν τις πάρει τις στηρίζει μέχρι τέλους. Και της χρωστάμε και ως Ελλάδα. Πραγματικά, άνοιξε τα σύνορα και 850.000 άνθρωποι πέρασαν από την Ελλάδα. Είναι πολύ ενδιαφέρον το πώς εδώ θυμούνται την αντίδραση του Ελληνικού λαού εκείνες τις μέρες που δεν είχαμε ούτε ένα επεισόδιο ξενοφοβίας και ρατσισμού. Και αυτό μας το έχουν πιστωμένο, είναι η εικόνα της Ευρώπης που υποδέχθηκε τους ανθρώπους.

Βεβαίως η Μέρκελ πλήρωσε. Όχι το ένα εκατομμύριο που ήρθαν. Πλήρωσε το ανεξέλεγκτο. Οι Γερμανοί, αυτό, δεν μπόρεσαν να το χωνέψουν.

Παρόλα αυτά κύριε Κύρκο, ξενοφοβία, ρατσισμός και άνοδος της ακροδεξιάς υπάρχει συνολικά στην Ευρώπη. Μπορεί τα μνημόνια στην Ευρώπη να έχουν τελειώσει, αλλά δεν σημαίνει ότι έχουν τελειώσει και τα προβλήματα. Το ερώτημα είναι αν οι προοδευτικές δυνάμεις έχουν απάντηση και όραμα για να κάνουν κάτι. Πλησιάζουν και οι ευρωεκλογές. Βεβαίως δεν είναι μόνο εκλογικό το θέμα. Αλλά τι έχουν να πουν στον πολίτη;

Ακριβώς. Θα έπρεπε να είναι εκλογικό.

Γιατί τα προβλήματα της Ευρώπης ούτε λύνονται σε μία εκλογική διαδικασία, ούτε αν έρθει ένα αποτέλεσμα μπορούμε να πούμε ότι είναι καταπληκτικό. Η Ευρώπη προχωράει σε άλλους δρόμους.

Τα προβλήματα είναι βαθιά και οι απαντήσεις πρέπει να κοιτάνε στο μέλλον.

Αυτή τη στιγμή όμως προχωράμε σε εκλογές και βλέπουμε ότι σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες -

στην Σκανδιναβία, στην Ιταλία με τον Σαλβίνι και με τον Ματέο, στην Γαλλία που η Λε Πεν έχει σηκώσει κεφάλι, στην Αυστρία που συγκυβερνά η δεξιά με την ακροδεξιά, στις δύο μη φιλελεύθερες Ευρωπαϊκές δημοκρατίες Πολωνία και Ουγγαρία - αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε άνοδο μία ετερόκλητη συμμαχία δύναμεων, η οποία έχει ένα κοινό στοιχείο: Τον αντι-ευρωπαϊσμό.

Ξέρουμε πως η ενωμένη Ευρώπη είναι η μόνη απάντηση στα δεινά που έχουμε και στα προβλήματα της εποχής. Κυρίως στην παγκοσμιοποίηση όπου βλέπουμε τις άλλες ισχυρές δυνάμεις: Ρωσία, Κίνα, Ηνωμένες Πολιτείες, Ινδία και τα λοιπά.

Οπότε, καταλαβαίνουμε πως κάθε κράτος - μέλος μόνο του, ακόμα και η Γερμανία, θα είναι πάρα πολύ μικρό στον παγκόσμιο στίβο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υποχρεωτικό να υπάρχει. Αλλά μία Ένωση με περισσότερη ένωση. Με εμβάθυνση δηλαδή, και όχι απλώς να εξαπλώνεται.

Αυτή τη στιγμή, που συσπειρώνεται ένας αντι-ευρωπαϊκός πόλος,οι πολιτικές ομάδες που θέλουν να υπερασπιστούν το όραμα της ενωμένης Ευρώπης - όχι αυτή την Ευρώπη που έχουμε τώρα, αλλά μία Ευρώπη η οποία έχει το βλέμμα της στραμμένο στους πολίτες της - αυτές οι πολιτικές ομάδες οφείλουν να έρθουν σε ένα διάλογο.

Εγώ ,από την συνδιάσκεψη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) που έγινε στη Γερμανία παρουσία του κυρίου Τσίπρα και του κυρίου Κόστα από την Πορτογαλία, κρατάω την επισήμανση ότι σε αυτόν τον διάλογο οι ομάδες κρατάνε τα πολιτικά τους χαρακτηριστικά. Δεν δημιουργούν μία κοινή παράταξη, έναν κοινό πολτό. Δεν προσπαθεί η μία να κανιβαλίσει την άλλη. Η κάθε μία με τις δικές της αναλύσεις και προσεγγίσεις, με την αυτονομία της. Αλλά αν μπορούμε να συνεννοηθούμε σε αυτό το φιλοευρωπαϊκό - προοδευτικό, τότε οφείλουμε αυτή την συζήτηση να την προχωρήσουμε και μετά τις ευρωεκλογές.

Με τέτοια διάθεση όμως: Να ακούσει ο ένας τον άλλον, να πάρει θετικά στοιχεία, να βρει κοινά σημεία.

Το λέω αυτό για να γίνει η αντίστιξη με το κλίμα που επικρατεί στη χώρα μας. Βλέπουμε να υπάρχει μία πολεμική εδώ. Για παράδειγμα ένα 24ωρο μετά την παρουσία του πρωθυπουργού στη Γερμανία - όπου εκεί τον κάλεσαν, είπε τη γνώμη του εν πάση περιπτώσει - ακούμε στη χώρα μας εκφράσεις όπως “βαρίδι της αριστεράς” που είπε η κυρία Γεννηματά για τον κύριο Τσίπρα.

Θα θέλαμε και τη γνώμη σας. Συμφωνείτε με μία τέτοια προσέγγιση και με τέτοιους βαρύτατους χαρακτηρισμούς;

Εγώ να κρατήσω την τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στη Γερμανία. Αναφερόμενος στο 2015, είπε: “Ήμασταν στο χείλος του γκρεμού, όταν με καθαρό μυαλό μπόρεσα να δω την κατάσταση και να αντιμετωπίσω αυτό που ερχόταν. Δηλαδή την έλευση της δραχμής και την κατάρρευση οικονομίας”.

Αυτό το “όταν με καθαρό μυαλό μπόρεσα να αντιμετωπίσω” για μένα ήταν η αυτοκριτική για την ομάδα Βαρουφάκη, για όλους όσους κουβαλούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, τους δραχμιστές του. Ο πρωθυπουργός είπε ότι δεν είχε καθαρό μυαλό την περίοδο μέχρι το δημοψήφισμα. Όταν τέθηκαν τα θέματα στο έπακρο, τότε “με καθαρό μυαλό”, δηλαδή αποκόβοντας από το κόμμα μου, από το χώρο μου αυτούς που δεν είχαν καθαρό μυαλό και με παρέσερναν σε κάποιες τέτοιες πολιτικές.

Εγώ να το κρατήσω αυτό. Όχι γιατί είναι μία αυτοκριτική του 2015, που δεν θα με ένοιαζε αυτή τη στιγμή γιατί έχει περάσει πάρα πολύς καιρός, έχουμε βγει από το μνημόνιο αν και δεν έχουμε κάνει τα βήματα οικονομικής ανασυγκρότησης, αλλά είναι ένα μεγάλο θέμα να δουλέψουμε, δόξα τω Θεώ έχουμε πεδίο.

Να κρατήσω το ότι αυτή τη στιγμή, όταν μπαίνουμε σε ένα διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης, και η αριστερά πρέπει να δει τι καθαρό μυαλό απαιτείται τώρα. Ποια είναι τα σημερινά βαρίδια; Για εμένα έχουν ονοματεπώνυμο: Είναι ο Μελανσόν, είναι οι κομμουνιστές της GUE. Δηλαδή είναι άνθρωποι που δεν ειναι φιλοευρωπαϊστές.

Χρειάζεται λοιπόν πάλι το “καθαρό μυαλό”, δηλαδή πάλι η δυνατότητα να βγάλεις ένα κομμάτι από τις σάρκες σου. Αλλά δεν μπορούμε να είμαστε ταυτόχρονα με ένα φιλοευρωπαϊκό μέτωπο που εκτείνεται μέχρι τον Μακρόν, μέχρι τους φιλελεύθερους - όχι νεοφιλελεύθερους όπως άκουσα λίγο πριν - φιλελεύθερους όπως είναι αυτοί που έχουμε ένα μέρος στο κοινοβούλιο. Αλλά δεν μπορεί ταυτόχρονα να είσαι και με τον Μελανσόν. Δηλαδή και η αριστερά, στο υπαρξιακό αυτό ερώτημα της Ευρώπης, πρέπει να κάνει επώδυνες εγχειρήσεις.

Να έχει πιο καθαρές θέσεις λέτε;

Όχι πιο καθαρές. Να πάρει την απόφαση με ποιους είναι και με ποιους δεν είναι. Δεν μπορεί να είσαι και αντι-ευρωπαϊστής και φιλο-ευρωπαϊστής. Βεβαίως είναι και ευτράπελο γιατί ο Μελανσόν θέλει να διώξει το ΣΥΡΙΖΑ από το κόμμα της Ενωμένης Αριστεράς. Αλλά εντάξει η αριστερά πάντα έτσι μας έχει συνηθίσει σε εσωτερικές διαμάχες, αν και τώρα δεν είναι εσωτερική διαμάχη.

Τώρα πρέπει να είναι ξεκάθαρη αν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε συνεργασία, διάλογος με τα τμήματα της αριστεράς που είναι φιλευρωπαϊκά. Η τομή πρέπει να είναι καθαρή. Οι αντίπαλοι δεν είναι μόνο οι ακροδεξιοί λαϊκιστές είναι και οι λαϊκιστές της άκρας αριστεράς οι οποίοι θεωρούν πως με τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή με “λεφτόδενδρα” μπορεί να δοθεί μία απάντηση.

Τώρα, για την κυρία Γεννηματά μπορεί να υπήρξε μία στενοχώρια γιατί δεν ήταν το ΠΑΣΟΚ εκεί. Γιατί νιώθει ότι σε αυτόν τον διάλογο ο Μπούλμαν ήταν καθαρός: Στην Ελλάδα μιλάμε και με το ΠΟΤΑΜΙ και με το ΠΑΣΟΚ και με τον ΣΥΡΙΖΑ, έχουμε ένα ευρύ διάλογο. Και εμείς είμαστε υπέρ αυτού του διαλόγου.

Το ΠΟΤΑΜΙ, από το 2014 που είμαστε εδώ στην ευρωβουλή πάντα όταν ετίθετο θέμα για την συμμετοχή του Αλέξη Τσίπρα στις διάφορες συναντήσεις των ευρωπαίων ηγετών, εμείς είχαμε πάντα θετική θέση. Είχαμε παλαιότερα και τον πρόεδρο της Κύπρου τον κ. Χριστόφια.

Δηλαδή ο διάλογος με την αριστερά είναι περίεργο να περιχαρακώνεται σε ιδιοκτησιακά καθεστώτα. Δεν κατέχει κανείς την ιδιοκτησία των Σοσιαλιστών και βεβαίως οι Σοσιαλιστές δεν περιχαρακώνονται μόνο στα αδελφά κόμματα. Εμάς μας δέχτηκαν ως ΠΟΤΑΜΙ παρόλο που ξέρετε πάρα πολύ καλά

Ότι είστε στην ομάδα των Φιλελευθέρων

ότι έχουμε σχέση και κάναμε και εκδηλώσεις και δουλέψαμε τον Γκι Φερχόφστατ για το μνημόνιο και για την υποστήριξη της χώρας. Η Ευρώπη είναι πολύ μεγάλη και εμείς δεν πρέπει να είμαστε μικροί.

Ευχαριστούμε πολύ κ. Κύρκο.

Εγώ σας ευχαριστώ και χάρηκα πολύ που σας άκουσα.

Ακολουθεί σχετικό ηχητικό απόσπασμα: 

Πηγή: ΚΟΚΚΙΝΟ 105,5