3 Ιανουαρίου, 2018

Η δυστοπία της πλαστικής σακούλας

Όλγα Δούρου

Το Ποτάμι είναι το κόμμα με την μεγαλύτερη οικολογική συνείδηση στην Ελλάδα όχι μόνο στην θεωρία αλλά και στην πράξη. Γι' αυτό άλλωστε από πολύ νωρίς συνεργάστηκε με ομάδες οικολόγων και καθιέρωσε δράσεις και κινητοποιήσεις με στόχο ένα καλύτερο, πιο βιώσιμο οικοσύστημα. Θυμάμαι ακόμα το ατελείωτο γόπινγκ που γινόταν μετά το πέρας των ανοιχτών συγκεντρώσεων κατά τη περίοδο των ευρωεκλογών.

Την πρωτοποριακή καμπάνια με τα τασάκια φυλλάδια με τις θέσεις μας για την προστασία των αιγιαλών και φυσικά την σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ καμπάνια μας για την μείωση χρήσης της πλαστικής σακούλας.

Το αποτέλεσμα το ξέρουμε από σήμερα τις αγοράζουμε στα σούπερ μάρκετ, γνωρίζουμε όμως πραγματικά τι οδήγησε σε αυτήν την απόφαση; Πριν από δυο χρόνια όταν έκανα την έρευνα για την καμπάνια μας, ανακάλυψα πως οι βιοδιασπώμενες σακούλες δεν λειτουργούν έτσι ακριβώς όπως πιστεύουμε. Δεν εξανεμίζονται δηλαδή μια ωραία πρωία αφήνοντας μηδενικό αποτύπωμα στο περιβάλλον, αλλά διασπώνται σε χιλιάδες μικρά σωματίδια τα οποία μολύνουν τα ύδατα, δηλητηριάζουν τα ψάρια, τα πτηνά μας και κατά συνέπεια εμάς τους ίδιους. Οι μη βιοδιασπώμενες ζουν για πάνω από 500 χρόνια. Σε λίγα χρόνια από τώρα ο πλανήτης Γη κινδυνεύει να γίνει ο πλανήτης της πλαστικής σακούλας και για να μην ξεχνιόμαστε του πλαστικού μπουκαλιού.

Ένας άλλος κίνδυνος που ελλοχεύει από την χρήση της, μας έρχεται εξαιτίας του σχεδόν μηδενικού της βάρος. Έτσι ακόμα και αν πιστεύουμε πως δεν ενέχεται μόλυνση γιατί την έχουμε ρίξει στα απορρίμματα ή ακόμα και στην ανακύκλωση, είναι πολύ πιθανόν να παρασυρθεί από τον αέρα ακόμα και στην χωματερή μιας και οι περισσότερες χωματερές στην Ελλάδα δεν λειτουργούν με ταφή όπως είναι εξάλλου και τα Ευρωπαϊκά πρότυπα. Και αν θεωρείτε πως τα πράγματα δεν είναι αρκετά απειλητικά μάλλον δεν έχετε δει το νησί που έχει σχηματιστεί από απορρίμματα στον Ειρηνικό Ωκεανό και δεν μιλάμε για καμιά βραχονησίδα πλαστικού αλλά μάλλον για μια έκταση υπερδιπλάσια της Ελλάδας. Για αυτό μαχόμαστε στο Ποτάμι για την μείωση χρήσης των πλαστικών, για αυτό υποστηρίζουμε το μέτρο.

Και όπως είπε άλλωστε και ο Σταύρος Θεοδωράκης σε κείμενό του τον Οκτώβριο του ’16, ήρθε η ώρα λοιπόν να σκεφθούμε ποιο θα είναι το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα και ποιο ρόλο θα έχουμε στα παιδικά παραμύθια των επόμενων γενεών.

Θα αφήσουμε πίσω μας μια δυστοπία ή θα δημιουργήσουμε έναν βιώσιμο κόσμο για όλους μας. Για να έρθει ή να αποφευχθεί η καταστροφή άλλωστε δεν πρέπει να αναμένουμε το πάτημα ενός κουμπιού αλλά να συμμετάσχουμε θετικά ή αρνητικά σε μια αλληλουχία μικρών, καθημερινών πράξεων.

Αν πάλι όλα αυτά τα οικολογικά δεν σας πείθουν θα σας πω ότι σύμφωνα με τις κοινοτικές οδηγίες έπρεπε να μειώσουμε την χρήση στο μισό, εμείς πάλι την διπλασιάσαμε, αν μέχρι το 2019 δεν πιάσουμε τον στόχο θα πέσουν τα πρόστιμα. Είμαστε τώρα να πληρώνουμε το δικαίωμα μας να καταστρέφουμε το περιβάλλον μας;

* Η Όλγα Δούρου είναι μέλος της Επιτροπής Νέων του Ποταμιού