18 Ιουλίου, 2017

Η χώρα της δοξασμένης ασημαντότητας

Λίνα Παπαδάκη

Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω το θόρυβο που ξεσηκώθηκε για την πρόσκληση στο Προεδρικό Μέγαρο του νεόνυμφου πολύτεκνου ζεύγους Ρουβά-Ζυγούλη. Εγώ βρήκα το γεγονός πολύ ταιριαστό με τη δραματουργία που ανεβάζει η δημόσια ζωή και τα εισιτήρια που κάνει. Και μάλιστα αν ο Σάκης δεν ήταν σεμνός, θα μας πέταγε και μια ανάλυση για την πολιτική ζωή και την παγκόσμια κατάσταση όπως κάνουν τόσοι συνάδελφοί του καλλιτέχνες. Γιατί αυτούς ακούμε, αυτούς φωνάζουμε οι δημοσιογράφοι να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη, αυτοί βγάζουν πολιτικά μανιφέστα χειραγώγησης των θαυμαστών τους.

Θα μου πείτε, δεν μπορούν να έχουν άποψη οι καλλιτέχνες; Ασφαλώς, όπως κάθε πολίτης. Απλώς δεν θυμάμαι ψηφίσματα «200 υδραυλικοί υποστηρίζουν το ΟΧΙ» και «300 βρεφονηπιοκόμοι ζητούν πίσω τη ζωή τους». Γιατί τα άλλα επαγγέλματα έχουν λιγότερα εχέγγυα εγκυρότητας από τους τραγουδιστές; Αλλά οι καλλιτέχνες και λίγοι άλλοι διάσημοι είναι που χωρούν στο ηρωολόγιο της κοινωνίας μας και αυτών τη γνώμη εμπιστευόμαστε ως ειδημόνων, αυτούς έχουμε μάθει να αφουγκραζόμαστε όταν ξεσπαθώνουν ασυμβίβαστοι, ή να συμπονούμε όταν μετανιώνουν συντετριμμένοι. Γι' αυτό και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν κάλεσε ζεύγος νεόνυμφων ηλεκτρολόγων ή καθηγητών Λυκείου, αλλά ζεύγος λαμπρών καλλιτεχνών, διαμορφωτών άποψης, αισθητικής και πολιτισμού, και ορθώς ο γάμος του Σάκη βγήκε από τις κοσμικές σελίδες και επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της χώρας μας, γιατί η χώρα είναι το βασίλειο της ρηχότητας.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ

* Η Λίνα Παπαδάκη είναι διευθύντρια του γραφείου Τύπου του Ποταμιού

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com