11 Μαΐου, 2015

Η ανάγκη των «πολιτικών πόλης» για την αντιμετώπιση της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής

της Χριστίνας Ζαραφωνίτου Οι κάτοικοι των σύγχρονων μεγαλουπόλεων βρίσκονται αντιμέτωποι με πολλά και σύνθετα προβλήματα τα οποία υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής τους. Μεταξύ των προβλημάτων αυτών συγκαταλέγονται και τα προβλήματα ασφάλειας που οδηγούν σε σημαντικούς περιορισμούς της ελευθερίας τους, ενώ παράλληλα κλονίζουν την εμπιστοσύνη τους απέναντι στους κρατικούς και κοινωνικούς θεσμούς.

Γράφει η Χριστίνα Ζαραφωνίτου

Οι κάτοικοι των σύγχρονων μεγαλουπόλεων βρίσκονται αντιμέτωποι με πολλά και σύνθετα προβλήματα τα οποία υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής τους. Μεταξύ των προβλημάτων αυτών συγκαταλέγονται και τα προβλήματα ασφάλειας που οδηγούν σε σημαντικούς περιορισμούς της ελευθερίας τους, ενώ παράλληλα κλονίζουν την εμπιστοσύνη τους απέναντι στους κρατικούς και κοινωνικούς θεσμούς.

Τη μη πρόληψη παρόμοιων φαινομένων ακολουθεί η επίσης λανθασμένη εντύπωση πως η μόνη αρμόδια για την επίλυση των προβλημάτων αυτών είναι η αστυνομία. Το γεγονός αυτό αυξάνει το ανικανοποίητο των πολιτών ως προς την αποτελεσματικότητά της, ενώ παράλληλα θέτει σε αμφισβήτηση το ίδιο το κράτος και τις υπηρεσίες του στον τομέα της ασφάλειας. Στην πράξη, είναι σαφές πως οι διαφορετικής προέλευσης παράγοντες δημιουργίας των παραπάνω προβληματικών καταστάσεων απαιτούν και σφαιρικές πολιτικές για την αντιμετώπισή τους.

Τέτοιες «πολιτικές πόλης» εφαρμόσθηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ήδη από την δεκαετία του 1980, αξιοποιώντας τη διεταιρικότητα μεταξύ κυβέρνησης, τοπικής αυτοδιοίκησης και λοιπών φορέων της τοπικής κοινωνίας. Αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών και εστιάζουν στο άμεσο τοπικό περιβάλλον της γειτονιάς. Μέσω αυτών επιδιώκεται η πρόληψη και αντιμετώπιση της μικρομεσαίας εγκληματικότητας και των αντικοινωνικοτήτων με μέτρα συμμετοχικής αντεγκληματικής και κοινωνικής πολιτικής, όπως η «αστυνομία της εγγύτητας» ή τα τοπικά συμβούλια πρόληψης των δήμων.

Ενδεικτικό είναι προς την κατεύθυνση αυτή το παράδειγμα του αστυνομικού της γειτονιάς, εάν βεβαίως διατηρεί τις αστυνομικές του αρμοδιότητες προσαρμοσμένες στις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας. Αντίθετα, δεν εξυπηρετούν την εγγύτητα της αντιμετώπισης των τοπικών προβλημάτων οι πολιτικές συγχώνευσης και απομάκρυνσης από τις γειτονιές των αστυνομικών σταθμών ή τμημάτων. Αντίστοιχα, σοβαρά προσκόμματα στις πολιτικές ποιότητας ζωής δημιουργούνται από την πολυδιάσπαση και αλληλεπικάλυψη αρμοδιοτήτων υπηρεσιών του κράτους ή της περιφέρειας, των δήμων κ.λπ., που καθιστούν ουσιαστικά ανέφικτη την ανάληψη δράσεων σε δημόσιους χώρους, πάρκα ή οδούς και εντείνουν την παραπάνω εικόνα της υποβάθμισης.

* Η Χριστίνα Ζαραφωνίτου είναι Κομματικός Συντονιστής του Τομέα Δημόσιας Τάξης και Πολιτικής Προστασίας

11 Μαϊου 2015