15 Μάρτιος, 2014

H ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη στα Χανιά

Ποτάμι

O Σταύρος Θεοδωράκης άνοιξε διάλογο με τους 1.000 και πλέον Χανιώτες που μαζεύτηκαν στον Δημοτικό Κήπο, ανατρέποντας τα δεδομένα των πολιτικών συγκεντρώσεων. Σε μια συζήτηση που κράτησε πάνω από μια ώρα δεν φοβήθηκε να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις που του υπέβαλε ο κόσμος. Μίλησε για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, για τα συμφέροντα, για τις γερμανικές αποζημιώσεις, για τους συνεργάτες του αλλά και για το χρονικό όριο παραμονής στην πολιτική που έθεσε στον εαυτό του. Για πρώτη φορά στα ελληνικά δεδομένα πολιτικός αρχηγός δίνει το λόγο αλλά και απαντήσεις στους πολίτες σε μία ανοιχτή και ειλικρινή συζήτηση.

Επειδή απέτυχε η Ελιά, βγήκε το Ποτάμι;

Η αλήθεια είναι ότι το σκηνικό ήταν κάπως έτσι… Ήμουν στο τηλέφωνο και περίμενα. Και σε κάποια στιγμή που η Ελιά δεν προχωρούσε, με πήρε κάποιος τηλέφωνο και μου είπε «βγες εσύ ». Και εγώ που έχω συνηθίσει σε δεύτερους ρόλους, σε κομπάρσους, βγήκα μπροστά.
Για να σοβαρευτούμε. Όσοι με ξέρουν, και με ξέρουν πολλοί από εδώ, γνωρίζουν ότι έχω ελαττώματα, είμαι ίσως εγωιστής, αλλά δεν είμαι ο άνθρωπος που θα του πουν τι να κάνει. Δεν έχει συμβεί ποτέ και δεν θα συμβεί ποτέ. Είναι καλό να γίνουν και άλλες προσπάθειες, ο καθένας μπορεί να κάνει ο,τι θέλει στην πολιτική, δεν είναι κανένα κλειστό κλαμπ. Εμείς πρώτοι το κάναμε αυτό, αλλά δεν είμαστε αναπληρωματικοί παίκτες. Είμαστε Πρωταγωνιστές.

Δεν μπορείς να είσαι μόνος σου. Υπάρχει επιτελείο;

Οι άλλοι είστε εσείς πρωτίστως. Επίσης σε λίγες μέρες θα δώσουμε κάποια ονόματα για το ευρωψηφοδέλτιο. Να σας πω ένα μυστικό; Εμείς το ευρωψηφοδέλτιο δεν το έχουμε έτοιμο, έχουμε το μισό ψηφοδέλτιο. Τα υπόλοιπα πρόσωπα θα τα βρούμε στο μήνα που απομένει. Δεν είμαστε ηγέτες -παντογνώστες, οι άνθρωποι που τα ξέρουμε όλα. Εδώ ανάμεσά σας μπορεί να υπάρχει κάποιος που έχει να μας κάνει μια σωστή υπόδειξη. Θέλουμε να προχωρήσουμε έξω από την παλιά λογική του πολιτικού που όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει και παίρνει όλες τις αποφάσεις πίσω από κλειστές πόρτες. Εμείς δεν έχουμε λύσεις για όλα τα προβλήματα έχουμε αρχές ,έχουμε ήθος, έχουμε απόψεις, το αποδεικνύει η αρθρογραφία μας όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά λύσεις για όλα τα προβλήματα δεν έχουμε , όμως θα τις βρούμε μέσα από την κοινωνία.

Γιατί όχι στους παλιούς έντιμους πολιτικούς;

Δεν λέω ότι είμαι ο μόνος τίμιος που μπήκε στην πολιτική. Aλλά πρέπει να φτιάξουμε ένα κόμμα χωρίς τα σημάδια του παλιού μέσα, χωρίς ανθρώπους που έχουν υπηρετήσει το παλιό, προηγούμενες κυβερνήσεις και προηγούμενους αρχηγούς. Μετά τις εκλογές κι ανάλογα με το τι θα αποφασίσει ο κόσμος, θα αναζητήσουμε τους συμμάχους μας ανάμεσα σε αυτούς που θα έχει επιβραβεύσει ο λαός, -όχι για να μοιράσουμε τις θέσεις εξουσίας όπως έγινε πρόσφατα που έλεγαν τρεις εγώ- δύο εσύ – ένας ο άλλος. Το Ποτάμι πρέπει να θα φέρει, καθαρό νερό στη λίμνη.

Πρέπει να είναι μόνιμοι οι δημόσιοι υπάλληλοι;

Πώς το έχω καταφέρει εγώ στη ζωή μου να μην είμαι ούτε με το μαύρο, ούτε με το άσπρο. Να σας πω, λοιπόν, την άποψή μου. Το ελληνικό δημόσιο, φίλε μου, αναλογικά με τον πληθυσμό δεν είναι πολύ μεγάλο. Είναι πολύ πιο διεφθαρμένο, απ’ ότι δείχνουν οι έρευνες, και πολύ πιο αναποτελεσματικό. Πολύ πιο γραφειοκρατικό. Αυτό που χρειάζεται σήμερα το ελληνικό δημόσιο είναι το απόλυτο κοινωνικό αίτημα. Αξιολόγηση και αξιοκρατία. Είναι φοβερό ότι βγαίνουν κάποιοι άνθρωποι που θέλουν να θεωρούνται αριστεροί και λένε όχι στην αξιολόγηση. Μα, αν δεν υπάρχει αξιολόγηση, τι υπάρχει; Υπάρχει οικογενειοκρατία, υπάρχει βόλεμα και υπάρχει η επιλογή του κολλητού μου, της φίλης μου, του κομματικού στελέχους. Εγώ θεωρώ ότι το αίτημα του κόσμου είναι ένα σε σχέση με το δημόσιο. Αξιολόγηση όλων και αξιοκρατία. Οι κακοί θα φύγουν, οι καλοί θα μείνουν και θα περάσουν μπροστά. Δεν μπορούν οι διευθυντές των υπουργείων να είναι κομματικά στελέχη. Πρέπει να είναι οι άξιοι που μπορούν να βρεθούν ανάμεσα στους δημόσιους υπαλλήλους.

Ποιος θα κάνει την αξιολόγηση;

Σωστό. Σε μία χώρα που ξέρουμε πώς έχουν συμπεριφερθεί οι πολιτικοί, είναι αστείο να τους εμπιστευτείς την αξιολόγηση. Όταν δίνεις σε κάποιον το ταμείο και το ταμείο πάει το μισό στην τράπεζα, ε δεν το ξαναδίνεις. Υπάρχει πρόβλημα μ’ αυτό. Αλλά πρέπει όμως να συμφωνήσουμε ότι θα κάνουμε αξιολόγηση και θα έχουμε αξιοκρατία. Και να πιάσουμε να βρούμε - και εμείς έχουμε βρει - τις ευρωπαϊκές δομές που προωθούν την αξιολόγηση χωρίς τη συμμετοχή των κυβερνητικών παραγόντων. Δεν θα αξιολογήσει η κυβέρνηση τους εκπαιδευτικούς, αλλά οι εκπαιδευτικοί και οι επιδόσεις των σχολείων θα είναι ένα κριτήριο για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.

Ποια συμφέροντα υπηρετείς;

Ρωτάει ο φίλος, ποια είναι τα ξένα συμφέροντα που μας στηρίζουν, οι ξένοι παράγοντες. Δεν αντιλαμβάνονται κάποιοι ότι υπάρχουν και πολίτες που έχουν βαρεθεί τα ψέματα της πολιτικής, που έχουν βαρεθεί τους ανθρώπους που δεν έχουν δουλέψει ποτέ, τους αρχηγούς που δεν έχουν σηκώσει ποτέ ένα ρολό στη ζωή τους και δεν έχουν δουλέψει ποτέ. Ζούσαν με τα λεφτά του θείου τους. Με τα λεφτά του παππού τους. Με τα λεφτά του κόμματός τους. Είναι φοβερό ότι την Ελλάδα τη διεκδικούν άνθρωποι που δεν έχουν πάει για μεροκάματο. Εδώ φίλε μου, υπάρχει μπροστά σου ένας άνθρωπος και θέλω να το σέβεσαι αυτό, που δεν έχει καμία σχέση με συμφέροντα γιατί δούλευε από 16 χρονών. Όταν, λοιπόν, ο αρχηγός σου, βγάλει τα ένσημα και μας τα δείξει, θα μιλήσουμε για το ποια συμφέροντα καλύπτουν και σπρώχνουν αυτόν και ποια συμφέροντα καλύπτουν και σπρώχνουν εμένα.

Ποιο είναι το καθήκον των ευρωβουλευτών;

Εμείς ξέρουμε ότι έχουμε δύναμη, αλλά στην Ευρώπη έχει επικρατήσει μία εικόνα για την Ελλάδα ότι είμαστε αυτοί που θέλουμε να την κάνουμε «γυριστή», να φάμε τα λεφτά.. Αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε στην ευρωβουλή. Το πρώτο καθήκον ενός Έλληνα ευρωβουλευτή είναι να αλλάξει την εικόνα του έθνους στην Ευρώπη. Ότι ο Έλληνας δεν είναι ζητιάνος, ούτε φτηνός τσαμπουκάς. Ο Έλληνας είναι δημιουργός. Αυτό πρέπει να πούμε στην ευρωβουλή και αυτό θα το πούμε αν στείλουμε άξιους στην ευρωβουλή. Και όχι κομματικά στελέχη από μια παλιά ιεραρχία.

Ποια είναι η θέση σας για τις γερμανικές αποζημιώσεις;

Είναι ξεκάθαρες οι θέσεις μας. Στις γερμανικές αποζημιώσεις γίνεται ένα μεγάλο παιχνίδι. Ο κάθε άνθρωπος της πολιτικής λέει και μια ιστορία. Για μας, είναι τρία τα πράγματα που ζητάμε. Και τα ζητάμε όχι γιατί σκεφτήκαμε κάποιο πρωί να τα ζητήσουμε. Γιατί κάναμε συζητήσεις με ανθρώπους για αυτά που μπορούμε να κερδίσουμε. Γιατί αυτά τα πράγματα δεν τα ζητάς έτσι. Πρέπει να πείσεις δικαστήρια, πρέπει να πείσεις κοινωνίες. Η Ελλάδα λοιπόν πρέπει να πείσει για τρία πράγματα. Πρώτον: Μπορεί να πείσει για το κατοχικό δάνειο. Το ναζιστικό δάνειο μπορούμε να το διεκδικήσουμε. Μιλάμε για ένα συγκεκριμένο δάνειο που πάρθηκε στη διάρκεια της Κατοχής. Αναγκαστικό δάνειο, με το ζόρι το πήραμε. Αυτό το δάνειο πρέπει να επιστραφεί στους Έλληνες. Δεύτερον: Πρέπει να επιστραφούν οι θησαυροί που έφυγαν με τη γερμανική Κατοχή. Και τρίτον: Πρέπει να δοθούν αποζημιώσεις σε πολίτες και σε κοινότητες που δεν καλύπτονται από τη Συμφωνία του 1960. Είναι τρία συγκεκριμένα πράγματα που πρέπει να απαιτήσουν οι Έλληνες πολιτικοί από τους Γερμανούς χωρίς να λένε γενικότητες. Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα σε αυτές τις διεκδικήσεις; Ή πάνε κάποιοι καμπουριασμένοι ή πάνε κάποιοι και λένε γενικώς και αορίστως ‘’θέλουμε αυτά που μας χρωστάτε’’.

Γιατί επιμένετε στο ότι πρέπει να εξαντλείται η τετραετία;

Γιατί η πηγή του μαύρου χρήματος στην Ελλάδα είναι η πιθανότητα εκλογών ανά πάσα στιγμή. Ένα μήνα μετά τις εκλογές υπάρχουν κάποιοι που πουλάνε εκδούλευση στην κυβέρνηση ότι ‘’εγώ σε στηρίζω, δώσε μου κάτι’’. Και υπάρχουν και οι άλλοι που λένε, ‘’εγώ θα τη ρίξω, δώσε μου κάτι’’. Και ζούμε μία οιονεί προεκλογική περίοδο 3-4 χρόνια. Πρέπει να σοβαρευτούμε. Εκλογές κάθε 4 χρόνια. Να ξέρει ο πολίτης ότι η επιλογή δε μπορεί να είναι επιπόλαια, να ξέρει ότι η απόφασή του είναι για 4 χρόνια. Όπως είναι σε όλο το δυτικό κόσμο. Και έτσι θα αναγκάσεις τα πράγματα για εκείνα τα 4 χρόνια να πάνε σε μία λογική συνύπαρξης. Πρέπει στην Ελλάδα να μάθουμε ότι πρέπει να συνεννοηθούμε. Τα κόμματα αρνούνται. Να σας πω κάτι που μου έχει κάνει πολύ άσχημη εντύπωση μιλώντας με όλους τους αρχηγούς όλων των κομμάτων από το 1980 και μετά. Ότι όλοι μπορούσαν μόνοι τους. Έβλεπες το τρένο να’ρχεται να μας πατήσει και του’λεγες ‘’ρε φίλε, κάνε κάτι, συνεννοήσου με τον άλλον.’’ Και έλεγε, ‘’μπορώ μόνος μου’’. Δε θέλω να σας πω ονόματα γιατί είναι όλοι. Όλοι. ‘’Μα πώς μπορείς μόνος σου;’’ Και το πόσο μπορούσαν μόνοι τους το καταλάβατε από τα χάλια μας. Από τις αποφάσεις που πήραν.

Κάθε πότε πρέπει να αλλάζει το πολιτικό προσωπικό;

Εγώ έχω βάλει ένα όριο για μένα. Οχτώ χρόνια. Εγώ σε οχτώ χρόνια θα γυρίσω στα Χανιά να κάνω καμιά καλλιέργεια γιατί στην Αθήνα πια δε θα έχει δουλειές για μένα. Αυτό πιστεύω ότι είναι το ανώτατο όριο. Οχτώ χρόνια. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να τη διαφεντεύουν κάποιοι για δεκαετίες.

Πως θα πείσετε τον Έλληνα να γίνει πατριώτης και να βγάλει από την πέτσα του αυτό που του έχουνε βάλει, την λαμογιά, την απατεωνιά;

Να δώσουμε νέο περιεχόμενο στην λέξη πατριώτης. Πατριώτης δεν είναι αυτός που θέλει να κάνει συνεχώς παρελάσεις. Είναι αυτός που θέλει να κάνει κάτι για τον τόπο του, τα παιδιά του, τους πολλούς. Που η πρώτη του σκέψη είναι πως θα περνά καλά μέσα σε μια κοινωνία που ζει καλά. Και γω αυτό προσπάθησα να κάνω. Να μην επαναπαυθώ στις επιτυχίες τις δημοσιογραφικές. Αλλά να βγω, να με βρίσουν πιθανόν, αλλά να πάρω ένα ρίσκο για μια κοινωνία που θα με κάνει το πρωί πιο καλά.

Πρέπει να μπουν πολιτικοί στην φυλακή;

Δυστυχώς αυτός που μπήκε στη φυλακή δεν μπήκε με απόφαση της Βουλής, από την Βουλή αθωώθηκε. Μπήκε από κάποιους δικαστές. Κάποιες δικαστίνες συγκεκριμένα. Και αυτό θα το κουβαλάει το πολιτικό σύστημα στην πλάτη του.

Της συζήτησης προηγήθηκε η παρουσίαση των  βασικών αξόνων πολιτικής που πρεσβεύει το Ποτάμι

"Πριν 50 χρόνια ο πατέρας μου και η μάνα μου έφυγαν για την Αθήνα. Ήταν η εποχή που στα χωριά δεν είχε ακόμη φως. Φτιάξανε μικρές Κρήτες. Στην Αγία Βαρβάρα, στην Καλλιθέα, στον Πειραιά, στο Μενίδι.

Πρόκοψαν…

Επιστρέφω στην Κρήτη, επιστρέφω στον τόπο που γεννήθηκα για να ξεκινήσω από εδώ την προσπάθεια να φτιάξουμε μία όμορφη πατρίδα.

Κάποιοι προσπαθούν να με φοβίσουν αυτές τις μέρες: που μπλέκεις, με ποιους πας να τα βάλεις, αυτός ο τόπος δεν αλλάζει, υπάρχουν συμφέροντα, και την ανάσα σου θα παρακολουθούν κι αν ανασαίνεις λάθος, θα σε καταγγέλλουν.

Λοιπόν, οι κουζουλοί κρητικοί δεν φοβούνται και είναι μεγάλη η γοητεία να ξεκινάς από το μηδέν. Ο Καζαντζάκης έλεγε: Φτάσε όπου δεν μπορείς! Βγήκαν κάποιοι πολιτικοί και είπαν «καλό παιδί ο Θεοδωράκης» - «καλός δημοσιογράφος» αλλά που πάει χωρίς πρόγραμμα.

Ναι,εμείς δεν έχουμε και δεν θα έχουμε έναν τόμο με γαλάζιες – πράσινες ή ροζ υποσχέσεις. Δεν έχουμε να θρέψουμε κανέναν κομματικό μηχανισμό, καμία συντεχνία – κανένα συμφέρον. Και έχουμε μια πρόταση για τα κόμματα: Να σκίσουνε τα προγράμματα τους, να σκίσουν τις ψεύτικες υποσχέσεις, αυτά που τους γράφουν οι διαφημιστές πριν τις εκλογές για να τις καταπατήσουν αμέσως μετά τις εκλογές. Να φτιάξουμε ένα εθνικό σχέδιο δράσης. Να πάρουμε τα 20 προβλήματα και να δώσουμε τις 20 λύσεις.

Ποιες λύσεις; Τις αριστερές λύσεις ή τις δεξιές λύσεις; Όταν φώναξαν τον Βενιζέλο να αφήσει την Κρητική Πολιτεία και να αναλάβει την Πρωθυπουργία της Ελλάδας, ως τι τον φώναξαν; Ως δεξιό ή ως αριστερό; Η χώρα ήταν βουτηγμένη στα χρέη και την ανυποληψία. Την ανόρθωσε.

Σήμερα βέβαια δεν υπάρχει Ελευθέριος Βενιζέλος. Υπάρχουν, όμως, πολύ μικροί Λευτέρηδες, επαναστάτες και ρεαλιστές, που θα αναμετρηθούν με τα προβλήματα και όχι ο ένας με τον άλλον.

Η Κρήτη είχε τις μεγαλύτερες απώλειες απ’ όλη την Ελλάδα στην αντίσταση και τις μικρότερες απώλειες στον εμφύλιο. Γιατί οι δημιουργικοί άνθρωποι φεύγουν μπροστά, δεν κάθονται να σφάζονται μεταξύ τους για το παρελθόν.

Αυτό ήρθε να κάνει ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ να ενώσει τους Έλληνες και να τους οδηγήσει , όλοι μαζί να οδηγηθούμε - σε λύσεις. Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα. Με την Ευρώπη ή έξω από την Ευρώπη; Ακόμη και αυτοί που είναι έτοιμοι να κυβερνήσουν – έτσι λένε – δεν το έχουν αποφασίσει ακόμα. Οι μισοί είναι με το ευρώ – οι άλλοι μισοί είναι με την δραχμή. Η απόλυτη παράνοια. Ορισμένοι μάλιστα από αυτούς προτιμούν τον Μαδούρο της Βενεζουέλας – για εταίρο και σύμμαχο.

Βέβαια αυτά δεν τολμάνε να τα πούνε στην Κρήτη. Το 80% των προϊόντων της Κρήτης πάει στην Ευρώπη. Τέλος λοιπόν με τους λαϊκιστές που καλλιεργούν συνεχώς ένα αντιευρωπαϊκό κλίμα χωρίς να λένε, όμως, με ποιους θα πάμε. Ο δρόμος περνάει από την Ευρώπη! Αυτή είναι η οικογένεια μας. Βέβαια, αυτή η οικογένεια έχει και μερικούς στριμμένους θείους, αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να αποχωρήσουμε, είναι λόγος για να τους αλλάξουμε μυαλά.

Να γεφυρώσουμε το χάσμα βορρά Νότου. Να ενισχύσουμε την καινοτομία των νέων. Να ενισχύσουμε τους παραγωγούς.

«Να μας πει αν είναι με τη Μέρκελ», κραύγαζε ένας σχολιαστής σε ένα ραδιόφωνο. Από αυτούς που καθημερινά θέτουν ερωτήματα μόνο προς ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ.

Ούτε με τον Μαδούρο, ούτε με τη Μέρκελ! Με την Ελλάδα είμαι. Με μια Ελλάδα που βαρέθηκε να προχωράει κούτσα - κούτσα. Μια Ελλάδα που θέλει να κόψει από τις κονταρίδες για να βγει μπροστά Μια Ελλάδα των λύσεων και όχι των χαρακωμάτων.

Υπάρχουν βέβαια και οι κυβερνητικοί. Μας λένε ότι αν θέλουμε Ευρώπη μόνον αυτός ο δρόμος υπάρχει, σφίξτε το ζωνάρι και πληρώστε τους φόρους. Όχι, υπάρχει και άλλος δρόμος , να μειώσουμε την γραφειοκρατία των υπουργείων τη μεγαλύτερη της Ευρώπης, να πάψουμε να ενισχύουμε τις χρεωκοπημένες δομές. Να μετατοπίσουμε το βάρος σε αυτούς που δουλεύουν σε αυτούς που παράγουν. Ποια είναι η λύση για την Ελλάδα, ρωτούν κάποιοι. Είναι πολύ απλή.

Να ακολουθήσουμε την πορεία της Κρήτης! Η Κρήτη ακόμα και τώρα στην κρίση, παράγει διπλάσια προϊόντα από όσα εισάγει. Αυτή είναι η λύση – το δυνάμωμα της παραγωγής!

Η Κρήτη το 2012 εισήγαγε προϊόντα αξίας 260 εκατομμυρίων και εξήγαγε προϊόντα αξίας 410 εκατομμυρίων. Βέβαια εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα. Η Κρήτη παράγει το 15-17% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ παίρνει το 4% του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων. Αν πάει κανείς στο Ελαφονήσι, θα το καταλάβει. Ή μπείτε στο δρόμο προς το Ρέθυμνο. Παράγουμε λοιπόν, το 15, μας δίνουν το 5! Θα μου πείτε ότι υπάρχουν άλλες περιοχές πολύ φτωχότερες που πρέπει να ενισχυθούν. Συμφωνώ. Πόσοι από σας θα βάζανε στοίχημα ότι τα λεφτά μας πηγαίνουνε στη φτωχή Ήπειρο, στην ακριτική Θράκη ή στα απομονωμένα νησιά; Και δεν τρώγονται από την γραφειοκρατία και το κομματικό σύστημα των Αθηνών; Τους ημετέρους; Βέβαια, η ανάπτυξη και η ομορφιά της Κρήτη είναι θέμα δικό μας. Εμείς πρέπει να ομορφύνουμε και άλλο τον τόπο μας, να γκρεμίσουμε μόνοι μας τις ασχήμιες, όλα αυτά τα περιττά που φορτώσαμε στο περιβάλλον, τα χρόνια του νεοπλουτισμού, να βρούμε λύσεις για τα σκουπίδια μας.

Θα πρέπει πάντα να σκεφτόμαστε ένα πράγμα, αυτός ο τόπος δεν μας ανήκει, ανήκει στα παιδιά μας. Αν το σκεφτόμαστε αυτό, τότε ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε.

Και εδώ υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό. Το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας έπρεπε να καταστραφεί στην Μεσόγειο; Μια κλειστή θάλασσα που ανανεώνεται κάθε 80 χρόνια; Η εν πλω καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Συρίας είναι μια επικίνδυνη επιλογή. Και η κυβέρνηση σε συνεργασία με άλλες μεσογειακές χώρες όφειλε να την είχε αποτρέψει. Ένα ατύχημα – μια λάθος κίνηση –θα κάνει ανεπανόρθωτη ζημιά στη Μεσόγειο. Σημαντικοί επιστήμονες της Κρήτης ζήτησαν να είναι παρόντες στην καταστροφή του οπλοστασίου. Να κινδυνεύσουν, αλλά να βεβαιωθούν ότι όλα θα γίνουν σωστά. Το ίδιο ζήτησαν και επιστήμονες από τη Μάλτα και την Ιταλία. Ούτε αυτό δεν κατάφερε να επιβάλει η ελληνική κυβέρνηση. Η καταστροφή του οπλοστασίου της Συρίας θα γίνει χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θα γίνει.

Είναι μεγάλη η αξία της θάλασσας μας, είναι μεγάλη η αξία της κρητικής γης και δεν το λέω μόνο στους ξένους το λέω και σε εμάς που μερικές φορές το ξεχνάμε.

Πρέπει να πάψουμε να πουλάμε χύμα το λάδι μας. Πρέπει να δυναμώσουμε την αξία του και το όνομα του, να κάνουμε μια καμπάνια φήμης και να κάνουμε το κρητικό λάδι – το ελληνικό λάδι ακόμη πιο πολύτιμο. Μερικοί το έχουν καταφέρει. Έχουν φτιάξει νέους συνεταιρισμούς, έχουν καινοτομήσει. Πάντρεψαν την παράδοση με την καινοτομία – δεν επαναπαύτηκαν –και τώρα ανταμείβονται.

Πρέπει στα πανεπιστήμια να έχουμε σχολές για την ελιά – για το λάδι, να βάλουμε μάθημα στα Λύκεια για τα προϊόντα μας. Η Γαλλία έχει ειδική πανεπιστημιακή σχολή για το λάδι και εμείς δεν έχουμε ούτε ένα μάθημα. Η μεσογειακή κρητική διατροφή να γίνει στα χείλη του Ευρωπαίου, συνώνυμο της υγείας και της ευεξίας.

Το μεγάλο στοίχημα για τον τουρισμό, είναι να ενισχύσουμε στη Κρήτη και τον χειμερινό τουρισμό. Ο καιρός είναι σύμμαχος μας. Για να τα κάνουμε όλα αυτά όμως πρέπει να παραμερίσουμε τους συντηρητικούς, τους φοβισμένους, τους βολεμένους.

Έχουμε ζωή 20 μέρες και είδατε πως έχουν αλλάξει όλα. Τα κόμματα αναζητούν ξαφνικά ανθρώπους από την κοινωνία για τα ψηφοδέλτια τους. Εκεί που είχαν πει ότι θα βάλουν τα στελέχη τους – τώρα λένε θα βάλουν προσωπικότητες – θα βάλουν καθημερινούς ανθρώπους. Ακόμη και αυτοί που δεν μας ψηφίζουν πρέπει να το παραδεχτούν.

Αλλάξαμε τους όρους του παιγνιδιού. Φοβίσαμε όλους αυτούς που τόσα χρόνια μας φοβίζουν.

Βλέπετε καθημερινά στα παράθυρα τους εκπροσώπους των παλιών κομμάτων να δίνουν τα χέρια και να πολεμούν ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ. Χάνουν την εξουσία από κάποιον που δεν ελέγχουν. Από κάποιον που είναι αποφασισμένος να στηριχθεί μόνο σε εθελοντές και όχι σε συμφέροντα και μηχανισμούς. Λίγα λεφτά από τους πολλούς και καθόλου λεφτά από τους λίγους – είναι το σύνθημα μας σε αυτή την προεκλογική καμπάνια.

Είμαστε αποφασισμένοι να συγκρουστούμε με το παλιό και να σπρώξουμε μπροστά νέους ανθρώπους. Νέα μυαλά στη θέση των σκουριασμένων εγκεφάλων. Η χώρα είναι γεμάτη από ανθρώπους δημιουργούς– αυτούς θέλουμε και αυτούς καλούμε να ενισχύσουν Το Ποτάμι.

Το Ποτάμι ξεκίνησε και θα τα αλλάξει όλα. Βαρεθήκαμε να επιλέγουμε ανάμεσα σε δύο λάθη. Θα αλλάξουμε την Ελλάδα και θα την αλλάξουμε τώρα".