16 Δεκεμβρίου, 2017

Μόνο το Κέντρο μπορεί να φέρει την ανατροπή

Λίνα Παπαδάκη

Συνέντευξη της Λίνας Παπαδάκη στο AxiaNews

Τι σημαίνει «Κίνημα Αλλαγής»;

Το Κίνημα Αλλαγής είναι η συνεργασία που θα φέρει την αλλαγή στον τόπο. Που έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή ο χώρος και η χώρα. Μόνο το Κέντρο μπορεί να φέρει την ανατροπή. Και τόσο ο Σταύρος Θεοδωράκης όσο βεβαίως και η Φώφη Γεννηματά που είναι και η νικήτρια των εκλογών πρέπει να πιστωθούν τη βάση του μέλλοντος του Κινήματος αυτού. Κι επειδή στον πολιτικά ενδιάμεσο χώρο οι προοδευτικές δυνάμεις είναι πολλές, οι δυναμικές φωνές επίσης, όλοι μαζί, από το πόστο του ο καθένας εργάζεται για το καλύτερο. Βέβαια, τίποτα δεν είναι εύκολο και στρωμένο με ροδοπέταλα, είμαστε όμως συνειδητοποιημένοι πια ότι η απαραίτητη προϋπόθεση είναι η συμμετοχή. Δεν μας ταιριάζει η δόξα του απόντος ούτε φοβόμαστε τη φθορά του λάθους.

Ποιες είναι οι αιτίες που το Ποτάμι δεν παραμένει αυτόνομο;

Η τωρινή βουλή αντικατοπτρίζει τη βούληση της κάλπης του Σεπτεμβρίου του ‘15. Και θα ήταν αντιδημοκρατικό να παρασαλευθεί η ετυμηγορία αυτή με δομικές αλλαγές στα κόμματα που δεν έχουν έγκριση του λαού. Το Κίνημα Αλλαγής θα νομιμοποιηθεί κοινοβουλευτικά με την ψήφο των επομένων εκλογών. Πάντως θα μου επιτρέψετε, θεωρώ τη συζήτηση αυτή περί όνους σκιάς διότι η πολιτική ουσία είναι ότι οι δύο χώροι μαζί με τους υπόλοιπους που δεν εκπροσωπούνται στη βουλή έχουν λάβει την ώριμη και δύσκολη απόφαση της δημιουργικής συνύπαρξης και μάλιστα ήδη η κοινοβουλευτική συνεργασία των δύο κομμάτων γίνεται καθημερινή πράξη.

Πώς είναι η ιδανική επόμενη μέρα του Κινήματος Αλλαγής; Λειτουργικά, οργανωτικά και πολιτικά;

Το ιδανικό είναι να υπάρξει ένα σύνθημα που θα ενώσει και θα ξεσηκώσει όλους αυτούς που απογοητεύτηκαν απ´ την πολιτική, που γύρισαν την πλάτη σε πρόσωπα, που έπαψαν να βλέπουν την επόμενη μέρα κι όλοι μαζί να διεκδικήσουμε θέση και ρόλο για το νέο όραμα: ένα νέο μεγάλο ισχυρό κέντρο που θα μπορεί να πάει μόνο του μπροστά, ούτε αριστερά - ούτε δεξιά. Αυτά ως προς τη θεωρία, στην πράξη έχουμε ένα συνέδριο στο δρόμο μας κι εκεί θα αρχίσει να σωματοποιείται η κεντρική ιδέα. Τα μεγάλα πολιτικά εγχειρήματα είναι αυτά που έβαλαν στόχου πέρα από εκεί που μπορούσαν να πάνε- το πολιτικό σενάριο που έγραψε μετά η ζωή ξέφευγε από τους στενούς ορίζοντες της στιγμής. Σημαντικότερο παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ του ΄74. Είναι η μεγάλη μας ευκαιρία.

Η συνύπαρξη με βουλευτές που ήταν στο Ποτάμι και έφυγαν για το ΠΑΣΟΚ για να ξαναβρεθείτε τώρα και πάλι δεν προκαλούν αμηχανία;

Τίποτα είπαμε δεν είναι εύκολο αλλά όταν υπάρχει αποφασιστικότητα όλα τα εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν. Μήπως είναι και η στιγμή για μια αυτοκριτική για τους βιαστικούς που δεν μπόρεσαν να περιμένουν την ομαλή πορεία των πολιτικών γεγονότων;

Μετά από 4+ χρόνια στην ενεργό πολιτική δράση, υπάρχει στο μυαλό σου το ενδεχόμενο να πολιτευτείς;

Η πολιτική πάντα υπήρχε στη ζωή μου από τα παιδικά μου σχεδόν χρόνια. Ποτέ δεν σταμάτησα να έχω στραμμένο το βλέμμα μου στα κοινά μας πράγματα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έβλεπα τον εαυτό μου σε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Αν μπορούσες να διαλέξεις οποιαδήποτε περίοδο στην ιστορία και οποιονδήποτε πολιτικό, με ποιον θα ήθελες να συνεργαστείς;

Με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Θα ‘θελα να τον είχα γνωρίσει και δίπλα του και τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ακόμη κάθομαι και βλέπω στο YouTube τις ιστορικές τους μονομαχίες στη Βουλή. Ίσως είναι μια πολιτική περίοδος που μου ταίριαζε περισσσότερο από τη σημερινή που τα οράματά της φαίνεται να βρίσκονται προσγειωμένα σε μια άχαρη πραγματικότητα.

Τι εκτιμάς και τι απεχθάνεσαι στον Αλέξη Τσίπρα;

Θα άλλαζα τα ρήματα, ούτε εκτιμώ ούτε απεχθάνομαι. Παραδέχομαι ότι δεν είναι εύκολος αντίπαλος αλλά δεν συμβιβάζομαι με τους πολιτικούς που δεν είναι σταθεροί στις απόψεις τους, είτε βρισκόμαστε κοντά
ιδεολογικά είτε όχι.

Αν μπορούσες να «αποσύρεις» οποιονδήποτε πολιτικό από την ενεργό δράση ποιος θα ήταν αυτός;

Όλη τη Χρυσή Αυγή. Είναι κι αυτό δείγμα της διάρρηξης του σταθερού κοινωνικοπολιτικού ιστού που κατακτήσαμε στη Μεταπολίτευση. Η Χ.Α. είναι ένα καμπανάκι για να ξανασυστηθούμε, να απανακτήσουμε τους κοινούς κώδικες επικοινωνίας, όχι μόνο της Δημοκρατίας και της πολιτικής αλλά και του Ουμανισμού.

Τι πρέπει να γίνει για να μην ολοκληρωθεί ο αφανισμός της μεσαίας τάξης;

Να αλλάξει κυρίως η φορολογία. Να ανασάνουμε ξανά. Σε μια οικονομία σαν τη δική μας η μεσαία τάξη ήταν πάντα η ατμομηχανή της ανάπτυξης. Από αυτή περνά η επιχειρηματικότητα, η παραγωγή, η κατανάλωση. Έχουμε στη γλώσσα μας την έννοια του νοικοκύρη. Πληρώνεις τους φόρους σου, τους λογαριασμούς σου, τις δόσεις του δανείου σου, τις εισφορές σου. Τώρα έχεις μάθει να χρωστάς, σου έχει γίνει φύση η αγωνιώδης εκκρεμότητα, έχεις αρχίσει να συνηθίζεις τη ζωή εκτός κανονικότητας. Δηλαδή την κοινωνική και ψυχολογική περιθωριοποίηση. Παλιά ο καυστήρας είχε πετρέλαιο για να μην παγώνει η οικογένειά σου, το αυτοκίνητό σου είχε πινακίδες. Τώρα πρέπει να έχεις μόνο φόβο και φθόνο. Και εκεί
ήρθε η Πρώτη Φορά Αριστερά και παραδέχθηκε κυνικά τη φτωχοποίηση. Φθάσε τον από κάτω σου. Αν πάρουμε αναδρομικά την ιστορία, όλα τα μεγάλα έγιναν γιατί η μεσαία τάξη έπαιρνε ρίσκα. Πήγαινε μπροστά. Και η αγορά γεννά τέχνη, καλύτερη παιδεία, ολοκληρωμένα παιδιά, μέλλον.

Ως παιδί των Εξαρχείων, που οφείλονται τα όσα συμβαίνουν στην περιοχήκαι ποια είναι η λύση;

Τα Εξάρχεια τα αγαπώ γιατί είναι από τις πρώτες περιοχές της Αθήνας που περπάτησα μικρή. Είναι πολλές γειτονιές μαζεμένες. Διαφορετικοί άνθρωποι που συνυπάρχουν. Οικογενειάρχες με μικρά παιδιά, παππούδες. Μεσαία τάξη και ρέμπελοι. Έλληνες και ξένοι. Τα Εξάρχεια θα μπορούσαν να 'ναι παράδειγμα καλής ζωής. Ομαλής συμβίωσης. Θα ξεκινούσα από το Πολυτεχνείο. Θα άνοιγα όλες τις αίθουσές του στους φοιτητές και στους καθηγητές. Δεν μπορώ να αντιληφθώ και να δεχθώ το καθεστώς απαγόρευσης. Χρησιμοποιούμε τη λέξη άβατο και μοιάζει να την αποδεχόμαστε. Δεν χρειάζεται επανάσταση, απλώς νομιμότητα, λογική και σεβασμός στα δικαιώματα των κατοίκων.

Σου λείπει η δημοσιογραφία;

Μου λείπει. Προσπαθώ να τη συναντώ συχνά.

Τι είναι για σένα ευτυχία;

Ο ήλιος, η θάλασσα, το μπάνιο μέσα της, η πληρότητα, η σιγουριά ότι δεν φεύγουν χαμένες μέρες.

Τι είναι για σένα δυστυχία;

Ο βαρύς χειμώνας, σε μουντό περιβάλλον, μέσα κι έξω.

Αν δεν ήσουν ο εαυτός σου, ποιος θα ήθελες να είσαι;

Ειλικρινά δεν ξέρω, κανέναν άλλον δεν θα ήξερα τόσο από μέσα ώστε να θέλω να με αντικαταστήσει.

Οι αγαπημένοι σου ήρωες από την παγκόσμια ιστορία;

Ο μικρός Πρίγκιπας - οι πλανήτες και τα τριαντάφυλλα. «Αντίο», είπε η αλεπού. «Αυτό είναι το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Δε βλέπουμε καλά, παρά με την καρδιά μας. Το ουσιαστικό είναι αόρατο για τα μάτια».

*Η Λίνα Παπαδάκη είναι Διευθύντρια στο Γραφείο Τύπου του Ποταμιού

Πηγή: AxiaNews