10 Φεβρουαρίου, 2017

Φόβου την «Κοινή γνώμη»

Ιωάννα Τάγαρη

Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον παρακολούθησα στη Βουλή σήμερα να ερωτώνται βουλευτές για το πόθεν έσχες τους. Χωρίς επιθετικότητα. Με στοιχεία και λογική. Θεωρώ επιτυχία σε μια δημοκρατία να μπορούν να τίθενται τέτοια ερωτήματα και να γίνεται «διάλογος» μεταξύ των πολιτικών αρχηγών.

Γιατί είναι αυτό σημαντικό; Τα θέματα της διαφθοράς, του κομματικού κράτους και της αναξιοκρατίας είναι πολύ καθαρά. Ωστόσο ποιος τα αγγίζει πραγματικά; Όλοι το ξέρουν, αλλά είναι πια τόσο γνώριμο. Είναι τόσο γνώριμο που ούτε καν το παρατηρεί κανείς. Από κεκτημένη ταχύτητα υποκύπτει σε αυτό. Εξ ου και οι πολίτες λένε:«και οι άλλοι αυτά κάνανε». Οι πολίτες και οι πολιτικοί είναι «προς εκπαίδευση» όντα. Ο ένας«εκπαιδεύει» τον άλλο. Όταν θέλουμε να αρέσουμε στο κοινό, λαϊκίζουμε. Όταν θέλουμε να διαπαιδαγωγήσουμε τους πολίτες, λέμε την αλήθεια. Και γινόμαστε και δυσάρεστοι- ως επί το πλείστον.

Οι πολίτες παρομοίως, αν καταλάβουν ότι θες να αρέσεις, σου ενισχύουν τον ναρκισσισμό. Αν θες να τους διαπαιδαγωγήσεις σε φοβούνται ή σε αποφεύγουν. Σε κάθε περίπτωση σε σέβονται. Για τους λαϊκιστές από την άλλη ισχύει η ρήση: «τη ρουφιανιά πολλοί αγάπησαν, τον ρουφιάνο κανείς».

Καλύτερα κανείς να είναι δυσάρεστος κι αληθινός. Παρά πλειοψηφικός χωρίς προσωπικότητα. Και που στο τέλος όταν κάποιος επιθυμεί τόσο την αποδοχή-κοινώς την ψήφο-όλοι τον απαξιώνουν κατά βάθος.
Κάποιος αείμνηστος δάσκαλος του θεάτρου μου είπε κάποτε «η πλειοψηφία έχει άδικο».
Όταν μειοψηφείς, μάλλον κάνεις κάτι καλά. Θα προσθέσω.
Συγχαρητήρια.

Η αξία μιας προσπάθειας κρίνεται από τη γεωμετρική αλλαγή της στη νοοτροπία των ανθρώπων. Η «μειοψηφία έχει δίκιο». Αυτή όμως η μειοψηφία θέλει πολλά χρόνια, κόπο και συνεχή επανάληψη των βασικών άρχων που πρεσβεύει χωρίς καμία παρέκκλιση μέχρι τελικά να εμπεδωθεί. Και να γίνει αναγνωρίσιμη. Και κατανοητή.
Η διαφθορά ήταν και είναι η «παγκόσμια πρώτη» του ποταμιού.

* Η Ιωάννα Τάγαρη είναι μέλος της ομάδας ΚΥΚΟ.