28 Μαρτίου, 2017

Όχι άλλες μίζες, όχι άλλες σκιές στην πολιτική

Το Ποτάμι

Ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη για τη σύσταση της προανακριτικής για τον πρώην Υπουργό κ.Παπαντωνίου

Σε μια σημαντική αποκάλυψη προέβη από το βήμα της Βουλής ο Σταύρος Θεοδωράκης αναφέροντας: «Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι ελβετικές τράπεζες γνωστοποίησαν στις ελληνικές αρχές ότι υπάρχουν 3 λογαριασμοί στο όνομα του κ. Παπαντωνίου και της γυναίκας του». Παράλληλα, ζήτησε από τον πρώην υπουργό να απαντήσει τι είναι αυτοί οι λογαριασμοί, τι λεφτά έχουν και τι κινήσεις έχουν γίνει, τονίζοντας ότι η ύπαρξη αυτών των λογαριασμών οδήγησε στη διαδικασία για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής.

Ο επικεφαλής του Κινήματος στη συνέχεια τόνισε ότι το Ποτάμι θα ψηφίσει «ναι» στη σύσταση της προανακριτικής επιτροπής για τα εξοπλιστικά και οι βουλευτές του θα προσπαθήσουν να αποκαλυφθεί η αλήθεια σε κάθε υπόθεση που έχει οσμή σκανδάλου.

«Εξοπλισμοί, μίζες, πολυτελή σπίτια, διαφυγή στο εξωτερικό, δικαστήρια και τελικά κουκούλωμα» ανέφερε σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο επικεφαλής του Ποταμιού τονίζοντας ότι μερικά πράγματα δεν αλλάζουν στην ελληνική ιστορία. Παράλληλα εξέφρασε την άποψη ότι κάτι δεν πάει καλά με τις προανακριτικές και τις εξεταστικές επιτροπές καθώς έχουν υπάρξει 41 σε 43 χρόνια και μόνο 4 παραπομπές. «Επιτροπές για τα μάτια του κόσμου, με την ατιμωρησία να είναι εξασφαλισμένη».

Ο Σταύρος Θεοδωράκης αναγνώρισε την πιθανότατα όλη αυτή η συζήτηση να είναι μια προσπάθεια αντιπερισπασμού την κοινής γνώμης από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αλλά τόνισε ότι είναι αφορμή να προβληματιστούμε για την άμυνα της χώρας, αναφέροντας τις υψηλές δαπάνες σε σχέση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο. «Πρέπει να πάψουμε να αγοράζουμε όπλα μόνο για τις μίζες ή για δημόσιες σχέσεις, όπλα που αγοράζονται και δεν χρειάζονται» ανέφερε και παράλληλα ζήτησε κατάργηση του πελατειακού κράτους στο στράτευμα αλλά και αξιοκρατικές απολαβές αντί για ντροπιαστικούς μισθούς στην ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο επικεφαλής του Ποταμιού αναφέρθηκε στον Αντώνη Κοτσακά, ο οποίος έχει κεντρικό ρόλο στον πολιτικό σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ, και υπήρξε στενός συνεργάτης του Άκη Τσοχατζόπουλου. «Ο κ. Κοτσακάς δεν νιώθει την ανάγκη να πει ούτε μια λέξη όλα αυτά τα χρόνια για τα λεφτά που κατέληγαν σε τσέπες πολιτικών;» αναρωτήθηκε.

Δείτε το βίντεο:

Διαβάστε την ομιλία:

Πριν 2 αιώνες το 1824 ο Μιαούλης, ο αρχηγός του στόλου, είπε ότι το ναυτικό χρειάζεται νέα πλοία. Φιλέλληνες του Λονδίνου προσφέρθηκαν να μεσολαβήσουν ώστε να πάρουμε από την Αμερική δύο ατμοκίνητες φρεγάτες. Κόστιζαν 155.000 λίρες και θα τις πληρώναμε με δάνειο απ’ την Αγγλία.

Μετά από 2 χρόνια τα αμερικανικά ναυπηγεία ζήτησαν άλλες 50.000 λίρες. Η κυβέρνηση έστειλε έναν τραπεζίτη, τον Αλέξανδρο Κοντόσταυλο, να διαπραγματευθεί. Τελικά τον Δεκέμβριο του 1826 στην Ελλάδα έφτασε μια μόνο φρεγάτα. Και ο Κοντόσταυλος έχτισε ένα πολυτελές μέγαρο στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Κινήθηκαν υποψίες, δικάστηκε και καταδικάστηκε το 1835 να επιστρέψει στο ελληνικό Δημόσιο την προμήθειά που είχε πάρει από τους Αμερικανούς. Διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, επέστρεψε μετά από οχτώ χρόνια -με άλλη κυβέρνηση- και αθωώθηκε.

Εξοπλισμοί, μίζες, πολυτελή σπίτια, διαφυγή στο εξωτερικό, δικαστήρια και τελικά κουκούλωμα. Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν στην ελληνική ιστορία.

Σαράντα μία εξεταστικές από τη Μεταπολίτευση. Σαράντα μία εξεταστικές και οκτώ προανακριτικές σε σαράντα τρία χρόνια δημοκρατίας. Όμως από τις 50 έρευνες προέκυψαν μόνο τέσσερις παραπομπές. Κι εδώ κάτι δεν πάει καλά. Είτε κακώς γίνονται οι εξεταστικές, είτε δεν τολμούν να ολοκληρώσουν τη δουλειά τους. Εξεταστικές δηλαδή για τα μάτια του κόσμου.

Ελέγχουμε, αλλά τελικά η ατιμωρησία είναι εξασφαλισμένη με τη βοήθεια του νόμου περί ευθύνης υπουργών.

Και έχουμε εφεύρει και την παγκόσμια πατέντα των χωριστών πορισμάτων. Μία εξεταστική… τέσσερα, πέντε, έξι πορίσματα. Ο καθένας με την κομματική του γραμμή και εδώ!

Πάμε στην υπόθεση Παπαντωνίου: 6 δικογραφίες διαβιβάστηκαν στη Βουλή για εξοπλιστικά προγράμματα επί υπουργίας Παπαντωνίου. Προμήθειες αρμάτων μάχης - Λέοπαρντ 2, ελικόπτερα Απάτσι ,συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και εκσυγχρονισμός φρεγατών. Η ζημία του Δημοσίου φέρεται να ανέρχεται σε 270 εκατομμύρια ευρώ.

Η προμήθεια των αρμάτων μάχης, έγινε μέσω εταιρείας συμφερόντων Λιακουνάκου, η οποία κατηγορείται ότι έχει μεταφέρει ποσά εκατομμυρίων σε ιδιωτικούς λογαριασμούς.

Για τον εκσυγχρονισμό των φρεγατών, στέλεχος της γαλλικής εταιρείας που πήρε το έργο αποκάλυψε ότι στους πολιτικούς δόθηκε η συνήθης «προμήθεια» του 7- 10%.

Να γίνει λοιπόν προανακριτική για τον Γιάννο Παπαντωνίου; Να γίνει!

Πολλοί λένε: «Αυτός είναι αντιπερισπασμός για να μην ασχολείται ο κόσμος με τα προβλήματα της οικονομίας». Προφανώς, έτσι μπορεί να το σκέφτονται κάποιοι στην κυβέρνηση αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι πολιτικοί και η αντιπολίτευση πρέπει να πάψουν να ασχολούνται με τα σκάνδαλα που αποκαλύπτονται. Και εδώ υπάρχει σκάνδαλο!

Δεν θα μιλήσω νομικά. Δεν είναι ο δικός μου ρόλος. Όμως υπάρχουν μεγάλα ερωτήματα και ζητήματα ηθικής τάξης!

Θα γίνω συγκεκριμένος: Οι ελβετικές τράπεζες πρόσφατα -όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε- γνωστοποίησαν στις ελληνικές αρχές ότι υπάρχουν τρεις λογαριασμοί στο όνομα του κ.Παπαντωνίου και της γυναίκας του.

Το ερώτημα των ελληνικών αρχών ήταν παλιό -προ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Το σημαντικό όμως είναι η απάντηση των Ελβετών: «ναι, υπάρχουν τρεις λογαριασμοί με αυτά τα ονόματα».

Και ο εισαγγελέας Αντώνης Ελευθεριάνος από την Εισαγγελία Διαφθοράς αφού έμαθαν για τους τρεις λογαριασμούς έκανε -στις 13 Μαρτίου- κατεπείγον αίτημα στις ελβετικές αρχές για δικαστική συνδρομή (δηλαδή για έλεγχο των τριών λογαριασμών).

Εγείρεται λοιπόν ένα τεράστιο πολιτικό θέμα για τον πρώην υπουργό κ.Παπαντωνίου, ο οποίος πρέπει να απαντήσει τι είναι αυτοί οι λογαριασμοί; Τι λεφτά έχουν και τι κινήσεις έγιναν;

Ο ίδιος λέει ότι διώκεται το κόμμα του και η πολιτική του δράση. Για να προστατεύσει λοιπόν το κόμμα του και την πολιτική του δράση ένα δρόμο έχει: Να βγει τώρα και να δώσει όλα τα στοιχεία για όλους τους τραπεζικούς του λογαριασμούς. Να μην περιμένει την προανακριτική επιτροπή της Βουλής. Να μην περιμένει τα πορίσματα και τις δικαστικές αποφάσεις.

Ίσως η αποκάλυψη που κάνουμε σήμερα γι’ αυτούς τους τρεις λογαριασμούς του κ.Παπαντωνίου είναι και ο λόγος που κινήθηκαν ξαφνικά οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Η απάντηση των ελβετικών αρχών για τους 3 λογαριασμούς έφτασε στην εισαγγελία Διαφθοράς. Πέρασε όμως και από το υπουργείο Δικαιοσύνης και από το υπουργείο Εξωτερικών. Και προφανώς έφτασε και στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι οποίοι είπαν να κινήσουν την διαδικασία για σύσταση προανακριτικής επιτροπής.

Όμως, αυτή η συζήτηση πρέπει να είναι αφορμή για να προβληματιστούμε για τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την άμυνα της χώρας, ξεκινώντας από τον προϋπολογισμό.

Για εξοπλισμούς η Ελλάδα δαπανά 17% του προϋπολογισμού του υπουργείου αμύνης ενώ ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ είναι 24%.
Για την συντήρηση των όπλων η Ελλάδα δαπανά το 13% , ενώ ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ είναι 24%.
Για τις Υποδομές η Ελλάδα δαπανά 1-1,5 % περίπου, ενώ ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ είναι περίπου 5-6%.
Και για μισθούς η Ελλάδα δαπανά περίπου το 70% ενώ ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ είναι περίπου 50%.

Όμως μην κάνετε το λάθος. Δεν δίνουμε πολλά λεφτά στους στρατιωτικούς, απλώς έχουμε πολλούς στρατιωτικούς -κυρίως υψηλόβαθμους. Συγκεκριμένα έχουμε τους περισσότερους στρατηγούς στον κόσμο!

Ο αμερικανικός στρατός έχει έξι στρατηγούς, ενώ ο ελληνικός έχει 11 αντιστρατήγους . Αντιστράτηγος είναι ο ανώτερος βαθμός για αξιωματικό στην Ελλάδα. Το Ισραήλ, με σχεδόν διπλάσιο στρατό από την Ελλάδα, έχει μόνο έναν αντιστράτηγο, εμείς – σας επαναλαμβάνω 11! Πελατειακό κράτος και εδώ. Και η μεγάλη μάζα των αξιωματικών αποστρατεύεται στο βαθμό του ταξιάρχου,στην πράξη δηλαδή σε ηλικία 52- 53 ετών!

Έτσι καταλήγουμε να μην υπάρχουν λεφτά. Και ο μισθός του Α/ΓΕΕΘΑ να είναι σήμερα - μαζί με όλα τα επιδόματα - 2.845 ευρώ!Και οι μισθοί των Αρχηγών των τριών κλάδων - μαζί με τα επιδόματα - 2.500 ευρώ. Είναι ντροπή! Οι άνθρωποι που κρατούν στα χέρια τους την άμυνα της χώρας να παίρνουν λιγότερο από το μισό μισθό ενός βουλευτή. Όλα αυτά λοιπόν πρέπει να αλλάξουν.

Ορθολογικότερες δαπάνες, αξιολόγηση και να πάψουμε να αγοράζουμε όπλα μόνο για τις μίζες ή για δημόσιες σχέσεις. Όπλα πουαγοράζονται και δεν χρησιμοποιούνται. Το 1998 αγοράσαμε από τη Σλοβακία 12 πυροβόλα 20 εκατομμύρια ευρώ. Ο Στρατός είχε αντιταχθεί στην αγορά, και τελικά τα πυροβόλα κατέληξαν στην Κύπρο. Το ίδιο και με τα έξι ραντάρ πυροβολικού, τα οποία αγοράστηκαν επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου με απευθείας ανάθεση σε αμερικανική εταιρεία και κόστος 130 εκατομμύρια δολάρια. Το 1999 δοκιμάστηκαν, ο στρατός είπε ότι δεν του κάνουν, αλλά οι πολιτικοί τα αγόρασαν.

Το Ναυτικό αγόρασε το 2000 4 πλοία ταχείας μεταφοράς (χόβερκραφτ). Δύο αγοράστηκαν από τη Ρωσία και δύο από την Ουκρανία, με συνολικό κόστος 205 εκατομμύρια. Τα σκάφη αυτά δεν μπορούν να πλεύσουν με πάνω από 6 μποφόρ και απλώς ταβγάζουμε πότε πότε στον ήλιο για να μην σκουριάσουν. Αγοράστηκαν δηλαδή έξω από κάθε επιχειρησιακή ανάγκη του Ναυτικού.

Το Ναυτικό προχώρησε επίσης στον εκσυγχρονισμό 6 φρεγατών. Η σύμβαση υπογράφηκε επί Παπαντωνίου το 2003 με ανάδοχοτα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ως υποκατασκευαστή γαλλικής εταιρείας. Το Πολεμικό Ναυτικό είχε κρίνει το πρόγραμματεχνολογικά, επιχειρησιακά και οικονομικά ασύμφορο (τα πλοία ήταν ήδη 20-22 ετών) προκρίνοντας την απόκτηση ή ναυπήγηση νέων πλοίων. Σπατάλες λοιπόν, πελατειακό κράτος και μίζες δεκαετιών.

Το ερώτημα είναι πολλαπλό. Είναι μόνο ο Τσοχατζόπουλος; Είναι μόνο ο Παπαντωνίου; Αυτοί οι 2 είναι οι εξαιρέσεις; Και σε όλες τις άλλες προμήθειες τα κυκλώματα έκαναν πίσω; Και δεν έδιναν μίζες; Πότε θα μάθουμε την αλήθεια; Υπάρχει όμως κι ένα άλλο ερώτημα. Σήμερα τι γίνεται; Όλοι αυτοί που μέχρι χθες έδιναν μίζες στα πολιτικά πρόσωπα έχουν πάρει σύνταξη; Έχει αλλάξει οτρόπος που αποφασίζουμε τι όπλα έχουμε ανάγκη; Έχει αλλάξει η διαδικασία της αγοράς όπλων;

Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Μόνο τα χρήματα είναι ίσως λιγότερα. Είπαμε και θα το ξαναπούμε: Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας με τη συμμετοχή της ηγεσίας του στρατεύματος και της πολιτικής ηγεσίας, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Όχι άλλα πεταμένα λεφτά σε άχρηστα όπλα. Να κόψουμε το νήμα που συνδέει πολιτικούς και προμηθευτές. Στην άμυνα, στην υγεία, στα δημόσια έργα. Αλλά όλα αυτά δεν θα συμβούν με στρακαστρούκες. Όλα αυτά θέλουν σχέδιο και βέβαια θέλουν βούληση για σύγκρουση. Όχι με τη διαφθορά των άλλων αλλά με τη διαφθορά του συστήματος. Όσα έχουν συμβεί στην τράπεζα Αττικής και στα κονδύλια της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης φανερώνουν ότι δεν έχετε την ικανότητα αλλά κυρίως δεν θέλετε να συγκρουστείτε με τη διαφθορά του συστήματος. Συμβιβαστήκατε και την υπηρετείτε. Επιμένετε, ας πούμε, στα συσσίτια για μετανάστες και πρόσφυγες ενώ η Ε.Ε. διαθέτει 400 ευρώ ανά οικογένεια πρόσφυγα για τη σίτισή του. Αρνείστε να πάρετε αυτά τα λεφτά, θα το κάνετε λέτε από τον Μάιο. Γιατί όχι από χθες; Μήπως γιατί στη σίτιση των προσφύγων έχουν εμπλακεί εταιρείες φιλικές στους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ανέλαβαν συμβόλαια εκατομμυρίων ευρώ σπασμένα σε μικρά κομμάτια ώστε να είναι σχεδόν αδύνατος ο έλεγχος;

Πρόσεξα ότι κάποια στιγμή ο κ.Τσίπρας προσπάθησε να ρίξει τις ευθύνες στον Κώστα Σημίτη. Προφανώς είναι της άποψης ότι η χώρα θα πήγαινε καλύτερα αν είχε κερδίσει την μάχη ο κ. Τσοχατζόπουλος. Το είπε άλλωστε ξεκάθαρα ο σύντροφος του κ.Τσίπρα ο κ. Κοτσακάς. Και δεν το είπε τότε, το ’96! Το είπε τώρα που ξέρουμε! Συγκεκριμένα στις αρχές του Νοεμβρίου ο κ.Κοτσακάς ανέλαβε τον πολιτικό σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ. Και τι δήλωσε: «Ναι, το 1996 στήριξα την υποψηφιότητα του κ. Τσοχατζόπουλου, και το έκανα συνειδητά γιατί έβλεπα τη συντηρητική στροφή της Σοσιαλδημοκρατίας, και αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων ότι και το ΠΑΣΟΚ θα έκανε συντηρητική, δεξιά στροφή. Επ' αυτού, δηλαδή όσον αφορά τη διακυβέρνηση Σημίτη, δικαιώθηκα εκ του αποτελέσματος».

Ο κ.Κοτσακάς στενός συνεργάτης του κ.Τσοχατζόπουλου δεν νιώθει την ανάγκη να πει ούτε μια λέξη όλα αυτά τα χρόνια για τα λεφτά που κατέληγαν σε τσέπες πολιτικών. Ούτε μια κουβέντα. Αλλά λέει «δικαιώθηκα που στήριξα τον κ.Τσοχατζόπουλο!». Αυτή είναι και η δική σας άποψη κ.Τσίπρα; Καλύτερα Άκης παρά Σημίτης;

Κυρίες και κύριοι,

Το Ποτάμι θα ψηφίσει «ναι» στην προανακριτική επιτροπή και οι βουλευτές του θα προσπαθήσουν να αποκαλυφθεί - ακόμα και στα στενά πλαίσια αυτής της διαδικασίας - η αλήθεια. Το ίδιο θα κάνουμε και για κάθε ανάλογη υπόθεση που έχει οσμή σκανδάλου. Θα συγκρουστουμε με όλες τις μελανές στιγμές του παρόντος και του παρελθόντος. Η κοινωνία έχει ανάγκη να ξέρει που καταλήγουν τα λεφτά της. Και κυρίως έχει ανάγκη να ξαναπιστέψει σε ένα πολιτικό σύστημα μακριά από μίζες και σκιές.