14 Ιούνιος, 2016

Εξαγωγές σαν οξυγόνο

Νίκος Νυφούδης

Γύρισε μπούμερανγκ.
Η ελαφρότητα με την οποία ψηφίζαμε. Χρόνια τώρα. Η αποχή. Η αδυναμία αντίληψης πως το “μη ψηφίζειν” δεν είναι τρόπος έκφρασης.
Ο ωχαδερφισμός με τον οποίο αντιμετωπίσαμε τη σπουδαιότητα της δύναμης της Δημοκρατίας. Του εκλέγειν.

Και σήμερα έχουμε μείνει όμηροι 153 Βουλευτών, που προφανώς δεν πρόκειται ποτέ στη ζωή τους να δουν τη μισθοδοσία που βλέπουν σήμερα, κάθε 3η του μηνός. Και η ομηρία μας αυτή, δεν πρόκειται να σταματήσει εύκολα. Ας το χωνέψουμε. Ας προσπαθήσουμε ο καθένας από το δικό του μετερίζι να βελτιώσει τη ζωή του ατομικά, ώστε η ατομικότητα να οδηγήσει σε συλλογικότητα. Βλέπεις, αν καταναλώσεις ελληνική μπύρα και αυξηθούν οι πωλήσεις της, προφανώς και θα οδηγηθούμε σε προσλήψεις. Δεν είναι πυρηνική φυσική, είναι απλή λογική.
Απλά σκέψου!

Δεν θα σταθώ καθόλου, στο ότι τα μηνύματα για την Οικονομία δεν είναι καλά. Στο ότι η Φορολογία θα μας τσακίσει. Το Ασφαλιστικό είναι γκιλοτίνα για τη Νέα Γενιά. Και πως προφανώς, εσύ ανόητε ελεύθερε επαγγελματία πληρώνεις τη σύνταξη του δημόσιου υπαλλήλου που βγήκε στα 50. Και την πληρώνεις διότι άκουσέ το καλά, ο μεγαλύτερος μπαταχτσής της νεώτερης ελληνικής ιστορίας είναι το ίδιο το κράτος. Ποτέ του δεν πλήρωσε στην ουσία τις εισφορές του στον ίδιο του τον εαυτό. Απλά τα πράγματα, και το παραμύθι πως τις υψηλές συντάξεις τα δικαιούνται οι εργατοπατέρες του δημοσίου φλερτάρει με τους μύθους του Αισώπου. Και τους ξεπερνά. Χώνεψέ το λοιπόν, και ας πάμε παρακάτω!

Μόνη μας ελπίδα, παραμένει η δημιουργία των προϋποθέσεων εκείνων, που θα μας κάνουν να φέρουμε νέο χρήμα στην αγορά. Εγώ, εσύ, ο περίεργος τύπος με τα πράσινα μαλλιά που τον τελευταίο καιρό παίζει με τα μελίσσια, όλους μάς δένει ένας κοινός σκοπός. Να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη. Και να πληρώσουμε το τίμημα των επιλογών μας. Να ξεπεράσουμε το μοντέλο ανάπτυξης που δημιουργήθηκε στη μεταπολίτευση. Σταμάτα να σκέφτεσαι πως θα μαζέψεις μερικά χρήματα και θα ανοίξεις ένα ακόμα τυροπιτάδικο στη γωνία. Πόσο ψωμί να καταναλώσουμε στη ζωή μας…

Ας αρχίσουμε να σκεφτόμαστε δημιουργικά. Ψάξε στο διαδίκτυο για τα σεμινάρια παραγωγής ελαιόλαδου, μελιού, βοτάνων και πόσων άλλων προϊόντων που παράγει εξαιρετικά η Ελλάδα. Τα περισσότερα από αυτά μπορούν να εξαχθούν με ευκολία ακόμα και με απλή χρήση του Amazon.

Αντιμετώπισε το παρατημένο εξοχικό στη Νέα Καλλικράτεια ως έναν κουμπαρά και ψάξου για το πως μπορεί από το να κάθεται σκονισμένο 11 από τους 12 μήνες το χρόνο, θα μπορούσε να προσφέρει σε κάποιους μοναδικές αναμνήσεις και σε σένα ένα καλό μισθό. Και φυσικά εισερχόμενο χρήμα για τη χώρα.

Ας το καταλάβουμε καλά. Όλες οι χώρες του κόσμου είναι χρεωμένες. Όλες. Το μυστικό κρύβεται ποιοι μπορούν να βάζουν στο “τρύπιο βαρέλι” του καπιταλισμού περισσότερα ευρώ από αυτά που φεύγουν από τον πάτο του. Για πολλά χρόνια, με δανεικά ή όχι το είχαμε καταφέρει. Και μπορούμε και πάλι, αν ακολουθήσουμε αυτό που ξέρουμε να κάνουμε από αρχαιοτάτων χρόνων.

Να εξάγουμε και να φιλοξενούμε.

Πηγή: thestival.gr

* Ο Νίκος Νυφούδης είναι υπεύθυνος του τομέα Εξαγωγών.