19 Μαρτίου, 2018

Εθνική συναίνεση. Τι άλλο μένει;

Γιώργος Κακλίκης

Σε μια περίοδο που o πολύς κόσμος ασχολείται με σκάνδαλα, η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρά και δύσκολα προβλήματα που έχουν άμεση σχέση με την ασφάλειά της.

Τον Δεκέμβριο του 2016 κατατέθηκε ένα σχέδιο νόμου για την σύσταση ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Και πριν λίγες μέρες το θέμα ήρθε ξανά στην επιφάνεια. Κι όπως φαίνεται, τη φορά αυτή εξετάζεται σοβαρά.

Διατυπώθηκαν επιφυλάξεις και ενδοιασμοί. Για την λειτουργικότητα, την αποτελεσματικότητα του προτεινόμενου οργάνου αλλά και για την εχεμύθεια όσων θα παίρνουν μέρος σε αυτό. Ξεχώρισε ο φόβος ότι «πολιτικές δυνάμεις και πρόσωπα που δεν θέλουν στην πραγματικότητα να έρθουν κοντά, ή είναι διατεθειμένα να παίξουν μικροπολιτικά παιχνίδια στην πλάτη των εθνικών θεμάτων, δεν πρόκειται να συνεργαστούν ακόμη κι αν υπάρξουν οι θεσμοί που θα ευνοούν μια τέτοια συνεργασία...»

Η πρόταση για το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας έγινε με κίνητρο την ανάγκη διακομματικής συνεννόησης και συναίνεσης για θέματα μεγάλης σημασίας για τη χώρα. Και επειδή γι' αυτή τη σύγκλιση μιλούν όλοι εδώ και δεκαετίες και ούτε συνεννόηση ούτε συναίνεση βλέπουμε να υπάρχει, προτάθηκε αυτό το νέο και αδάπανο όργανο με όχι μόνο συμβουλευτική αρμοδιότητα αλλά και με οφθαλμό και βραχίονα παρακολούθησης της εφαρμογής όσων θα αποφασίζονται σε αυτό. Κι αυτό αφήνει σοβαρές ελπίδες πως κάτι καλό πάει να γίνει.

Εάν το συγκεκριμένο συμβούλιο λειτουργήσει όπως το «οραματίστηκαν» οι εμπνευστές του και συμβάλει στην τόσο επιθυμητή συναίνεση, θα ελαχιστοποιηθεί παράλληλα η μάστιγα των θεατρικών δηλώσεων ή διαρροών μια και οι μέλλοντες να συμμετάσχουν σε αυτό θα δεσμεύονται πρακτικά. Ιδίως αν υπάρξει ρήτρα περί απόλυτης στεγανότητας όσων θα διαμείβονται στις, κεκλεισμένων των θυρών, συνεδριάσεις του.

Τίποτε δεν είναι πιο απαραίτητο από το να χαράξουν οι ίδιοι οι εθνικοί μας αντιπρόσωποι κάποιες αναγκαίες θεσμικές τροχιές ώστε να μη λοξοδρομούν όταν θα συνέρχονται για να αντιμετωπίσουν τα ύψιστα προβλήματα του τόπου. Χωρίς αυτό, βέβαια, να αποκλείει περιστασιακές παρεκτροπές. Αλλά, ας προσπαθήσουμε. Τι άλλο μένει ιδιαίτερα, μάλιστα, τέτοιες ώρες;

* Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης ε.τ., μέλος της Επιτροπής Διαλόγου και ειδικός σύμβουλος του επικεφαλής σε θέματα Εξωτερικής Πολιτικής

Πηγή: Έθνος