17 Μάιος, 2019

Ένας ρεαλιστής οφείλει να απαιτεί το αδύνατο...

Αναστάσης Περράκης

Είστε υποψήφιος με το Ποτάμι στις Ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου και όπως έχετε δηλώσει δεν έχετε αυταπάτες. Τελικά η πολιτική είναι ρεαλισμός ή αφήνει περιθώρια και στη φαντασία;

Η πολιτική πάνω από όλα οφείλει να είναι ρεαλισμός. Αλλιώς καταλήγουμε στα Καστελόριζα, στα Ζάππεια και στα Προγράμματα Θεσσαλονίκης. Είμαι ρεαλιστής όταν δηλώνω ότι δεν θα εκλεγώ στην Ευρωβουλή. Είμαι όμως ρεαλιστής και όταν μάχομαι για ένα δυνατό Ποτάμι στην Ευρωβουλή. Το Ποτάμι ήδη ανέκτησε δύο από τις έδρες των αποστατών του στην Βουλή, βλέπουμε το ενδιαφέρον τον κόσμου καθημερινά, και πιστεύουμε ρεαλιστικά ότι η θέση μας είναι και σε αυτή την Ευρωβουλή. Μην ξεχνάτε όμως ότι ένας ρεαλιστής οφείλει να απαιτεί το αδύνατο.

Τι καινούργιο κομίζει η υποψηφιότητά σας;

Είμαι αντικειμενικά ένας καταξιωμένος επιστήμονας στον τομέα μου. Έφτιαξα την καριέρα μου και προσφέρω ό,τι μπορώ στην κοινωνία, επειδή υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή με υποστήριξε, και στο διαδακτορικό μου, και στην μεταδιδακτορική μου εκπαίδευση, αυτή συνεχίζει να με υποστηρίζει ως διευθυντή ερευνητικών προγραμμάτων. Πιστεύω βαθιά στην Ευρώπη, είμαι παράδειγμα για το πως η Ενωμένη Ευρώπη μας κάνει καλύτερους επαγγελματίες, και θέλω να ελπίζω καλύτερους πολίτες. Φέρνω την πίστη στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση και αλληλεγγύη, αλλά και το τεχνοκρατικό υπόβαθρο για να μιλήσω για θέματα έρευνας, εκπαίδευσης, και υγείας. Μπορώ να σταθώ στην Ευρώπη ισότιμα και με κύρος, να μιλήσω σε πέντε Ευρωπαϊκές γλώσσες, για θέματα που αφορούν την Ελληνική κοινωνία, και το μέλλον των Ελλήνων, μέσα σε μια δυνατή Ένωση που είναι απαραίτητη για μια δυνατή Γηραιά Ήπειρο μέσα σε ένα κλίμα διεθνών ανακατατάξεων που την απειλούν.

H εμπειρία σας από τις εθνικές εκλογές ως υποψήφιος με το Ποτάμι στο Λασίθι το 2015 και οι μετέπειτα εξελίξεις στα πολιτικά πράγματα της χώρας αλλά και στο κόμμα σας, σας επιτρέπουν να είστε αισιόδοξος για την προοπτική των νέων ιδεών και προτάσεων στην ελληνική κοινωνία;

Ναι, είμαι αισιόδοξος για την προοπτική νέων ιδεών στην Ελληνική Κοινωνία. Τις βλέπω παντού γύρω μου. Αν το 50% που δεν ψηφίζει, που απαξιώνει την πολτική, κατέβει να ψηφίσει θα αποτυπωθεί ακριβώς η εικόνα που βλέπω. Βλέπω μια εικόνα κινητικότητας των νέων σπουδαστών και εργαζόμεων στην Ευρώπη, μια εικόνα θέλησης για καινοτομία, μια εικόνα για μια νέα γενιά δημοσιών υπαλλήλων που σέβεται τον πολίτη. Ακόμα και νέους πολιτικούς – ακόμα και έξω από το Ποτάμι, που με κάνουν αν αισιοδοξώ βλέπω. Άρα, ναι, είμαι υποχρεωμένος με βάση αυτές τις εικόνες να είμαι αισιόδοξος: και για αυτό ζητώ από όλους αυτούς που οεφίλουν να είναι αισιόδοξοι, να ψηφίσουν στις Ευρωεκλογές ταπρόσωπα που θεωρούν άξια, και κόμματα που εκφράζουν την πίστη στα δικά τους όνειρα για το μέλλον.

Προέρχεστε από τον χώρο της επιστημονικής έρευνας, τον οποίο υπηρετείτε με επιτυχία σε διεθνές επίπεδο. Τι προτείνετε για αυτόν τον τομέα στη χώρα μας, διαφορετικό ή ενισχυτικό όσων γίνονται τα τελευταία χρόνια;

Έγιναν σημαντικά βήματα ενίσχυσης της χρηματοδότησης στην έρευνα στην Ελλάδα, και αυτό είναι θετικό. Το πρώτο και κύριο ζητούμενο είναι η απαλλαγή της έρευνας απο την γραφειοκρατία. Είναι κωμικό και τραγικό αυτό που συμβαίνει στην έρευνα στην Ελλάδα σήμερα. Το δεύτερο ζητούμενο είναι να υπάρξει τακτική χρηματοδότηση απο τον τακτικό προϋπολογισμό, με σαφείς ημερομηνίες, κανόνες, πρόγραμμα. Όχι μόνον αποσπασματικές και ευκαιριακές δράσεις όπως σήμερα. Το τρίτο ζητούμενο είναι να ξεχωρίσουμε την έννοια της έρευνας (την παραγωγή γνώσης) από την καινοτομία (την αξιοποίηση της γνώσης) και να ενισχύσουμε και τα δύο διακριτά. Σήμερα τα μπερδεύουμε, θεωρούμε την καινοτομία ως απαραίτητο και προκαθοριζόμενο προϊόν της έρευνας και έτσι βλάπτουμε και την έρευνα και την καινοτομία.

Γνωρίζετε το ερευνητικό οικοσύστημα της Πάτρας και της Δυτικής Ελλάδας. Είναι εφικτό να γίνει πράξη το όραμα αρκετών τοπικών φορέων, η περιοχή μας να καταστεί βασικό εθνικό ερευνητικό κέντρο;

Η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι τα σημαντικά ερευνητικά κέντρα πρέπει να έχουν κάποια εξειδίκευση και οι ερευνητικές ομάδες που τα αποτελούν να στεγάζονται στον ίδιο χώρο. Εφόσον η φιλοδοξία της Πάτρας είναι να αποτελέσει Εθνικό ερευνητικό κέντρο – και γιατί όχι Ευρωπαϊκό σημείο αναφοράς - πρέπει να δημιουργήσει μια στρατηγική με βάση τα δυνατά σημεία του υπάρχοντος επιστημονικού δυναμικού της, αυτά που ξεχωρίζουν το Πανεπιστήμιο της από άλλα στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, και να ενισχύσει αυτή την προοπτική. Αυτές οι επιλογές πρέπει να γίνουν με την συνεργασία των Πανεπιστημίων, και με των διοικήσεων τους, αλλά και με την συμμετοχή των αρκετών ξεχωριστών ερευνητών του Πανεπιστημίου που δεν έχουν υποχρεωτικά διοικητικές θέσεις αλλά έχουν διεθνή αναγνώριση και κύρος.

ΠΗΓΗ: anastassis-perrakis.blogspot.com

* O Αναστάσης Περράκης είναι Διευθυντής Έρευνας στο Ολλανδικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο και υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Ποτάμι