14 Απρίλιος, 2019

Ένας ξεχασμένος μηχανισμός

Γιώργος Κακλίκης

Με την υποστήριξη του προέδρου του, ο Τούρκος υπουργός άμυνας υψώνει τους τόνους εναντίον της Ελλάδας, οξύνοντας την ένταση που η Άγκυρα επιδιώκει για εσωτερικούς και εξωτερικούς λόγους. Το τουρκικό ΥΠΕΞ έχει περιέλθει σε δεύτερη μοίρα και οι θέσεις της Τουρκίας εκφράζονται κατά κύριο λόγο από τον κ. Ακάρ ο οποίος πλέον περιστρέφει τη φρασεολογία του γύρω από το ιδεολόγημα της “Γαλάζιας Πατρίδας” χρησιμοποιώντας το σε σημείο υπερβολής. Τη μεθόδευση αυτή συνεχίζει επίμονα η Τουρκία που αισθάνεται να έχει περιθώρια άσκησης πιέσεων στην Ελλάδα προκειμένου αυτή να υποχρεωθεί να καμφθεί σε πολλά από τα σημεία που η Άγκυρα έχει θέσει ως στόχους. Επιδιώκοντας παράλληλα να πείσει το διεθνές ακροατήριο ότι δεν πράττει τίποτε άλλο από το να διεκδικεί το δίκιο της “που η Αθήνα αμφισβητεί”.

Παρά τη συγκρατημένη στάση της Ελληνικής πλευράς, παρά την πραγματοποίηση επισκέψεων από τις δύο πλευρές, η Τουρκία επιδεικνύει όχι μόνο φραστική αλλά και σημειολογική επιθετικότητα όπως λχ με την πρόσφατη μεγάλη ναυτική άσκησή της σε τρείς θάλασσες. Ηθελημένα υψώνει έτσι μεγάλα εμπόδια στη βελτίωση των σχέσεών της με την Ελλάδα. Και το αξιοσημείωτο είναι ότι η Τουρκική πλευρά χρησιμοποιεί κάθε δυνατό μοχλό πίεσης όπως εκείνον του μεταναστευτικού όπου εμφανίζεται μερικά συνεργάσιμη, αρνούμενη να συμμορφωθεί πλήρως με τις συμφωνίες που έχει υπογράψει.

Ασφαλώς η στάση της Αθήνας σε αυτή την εξόφθαλμη επιθετικότητα, παρερμηνεύεται από την Άγκυρα. Οι ανταλλαγές επισκέψεων, ουδόλως μειώνουν την επιθετική τακτική της και, όπως φαίνεται, ούτε οι συναντήσεις των δύο υπουργών άμυνας και η προοπτική εμπλουτισμού των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης την συγκινούν.

Από την άλλη πλευρά, δείχνει λησμονημένος ένας πολύ σοβαρός μηχανισμός διαλόγου, οι Διερευνητικές Επαφές που, όπως φαίνεται, συναντούσαν δυσκολίες επαναδρομολόγησης. Ίσως αυτή η στασιμότητα εξαλειφθεί με τις προγραμματιζόμενες συναντήσεις σε επίπεδο Γενικών Γραμματέων των δύο ΥΠΕΞ. Αν ο συγκεκριμένος μηχανισμός επανεκκινήσει, παρά το ότι το αντικείμενό του είναι ένα και μοναδικό, η υφαλοκρηπίδα, η πρόοδος που είχε σημειωθεί με τις πάνω από πενήντα συνόδους του και η, ενδεχομένως, θετική συνέχισή τους, θα μπορούσαν να δράσουν ως καταλύτες για την άρση εμποδίων. Σε μια προσπάθεια σοβαρής αφετηρίας προσέγγισης, χωρίς τα εμπόδια αυτά να αποτελέσουν αντικείμενο του μηχανισμού. Και αν αυτό συμβεί συστηματικά, χωρίς στείρα αναβλητικότητα και, κυρίως, με προηγούμενη εσωτερική μας συνεννόηση και συναίνεση, ίσως φανεί στον ορίζοντα η ελπίδα για μια αρχή αλλαγής κλίματος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

*Ο Γιώργος Κακλίκης είναι Πρέσβης επί τιμή και υποψήφιος ευρωβουλευτής με Το Ποτάμι

Πηγή: Έθνος της Κυριακής