4 Ιανουαρίου, 2017

Ελλάδα, η χώρα της φαιδράς τροπολογίας...

Γιώργος Μαυρωτάς

Πριν από λίγες μέρες το Ποτάμι αποσύρθηκε από τη συζήτηση και ψήφιση του Νομοσχεδίου για τον "Χωρικό σχεδιασμό – βιώσιμη ανάπτυξη" λόγω του μεγάλου αριθμού άσχετων, εκπρόθεσμων, ακοστολόγητων τροπολογιών που κατατέθηκαν από την κυβέρνηση και από τους κυβερνητικούς κυρίως βουλευτές.

Συγκεκριμένα κατατέθηκαν 19 υπουργικές και 26 βουλευτικές τροπολογίες. Οι περισσότερες μάλιστα την τελευταία μέρα. Κι επίσης η πλειοψηφία των τροπολογιών από τους βουλευτές της κυβέρνησης ήταν ουσιαστικά υπαγορευμένες από τους υπουργούς. Απλώς, αν υποβληθούν ως βουλευτικές τροπολογίες δεν χρειάζεται να έχουν έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (ΓΛΚ) κι έτσι ξεμπερδεύουμε από ανεπιθύμητες διαδικασίες...

Υπήρχαν κάποιες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού τροπολογίες που ήταν όντως αναγκαίες ως προαπαιτούμενα ή κάποια επείγοντα μέτρα. Αυτές όμως να ήταν 5 με 10. Οι υπόλοιπες ήταν ρουσφετολογικές διατάξεις που τις υπαγορεύουν σε υπουργούς ή κυβερνητικούς βουλευτές όσοι είναι κοντά στα αυτιά της εξουσίας. Παρακολουθώντας κανείς τη διαδικασία και την επιχειρηματολογία των υπουργών και βουλευτών θα έλεγε κανείς ότι η Ελλάδα είναι η χώρα των εξαιρέσεων και του κατεπείγοντος.

Και η μεγάλη υποκρισία είναι ότι όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης εξεγέρθηκαν για το πλήθος των άσχετων τροπολογιών (άλλα λιγότερο κι άλλα περισσότερο θεατρικά), στο τέλος ψήφισαν θετικά σε πολλές από αυτές (πλην του Ποταμιού). Έτσι δουλεύει το πελατειακό σύστημα και η ρουσφετοκρατία. Οι τροπολογίες είναι το απαραίτητο εργαλείο τους.
Γι' αυτό το Ποτάμι αποχώρησε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τον ευτελισμό των κοινοβουλευτικών διαδικασιών και του νομοθετικού έργου. Ο πολίτης αυτά βλέπει και χάνει την εμπιστοσύνη του. Κάποιος πρέπει να κάνει την αρχή και να βάλει τέλος σε ένα φαινόμενο που δηλητηριάζει το νομοθετικό έργο, αλλά βολεύει υπουργούς και βουλευτές και δεν θέλει κανένας να ξεβολευτεί. Έτσι μπορούν εύκολα να περνούν λάθρα τα διάφορα ρουσφέτια τους και, όπως είναι φυσικό, δεν θέλουν να χάσουν αυτήν τη δυνατότητα γι αυτό ανέχονται αυτό το φαινόμενο. Σου λένε "σήμερα εσύ, αύριο εγώ", κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει….

Ακόμα και από θεσμική άποψη, το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής δεν επιτρέπουν τις άσχετες με το περιεχόμενο του νομοσχεδίου τροπολογίες , ούτε τις εκπρόθεσμες (πρέπει να έχουν υποβληθεί 3 μέρες πριν) ούτε τις ακοστολόγητες (χρειάζεται έκθεση του ΓΛΚ). Παρ’ όλα αυτά υπάρχει μια διακομματική ομερτά ώστε να γίνονται όλα αυτές οι απαιτήσεις "γαργάρα". Έτσι και 5’ πριν ψηφιστεί ένα νομοσχέδιο αν φέρει ένας βουλευτής μια τροπολογία και γίνει δεκτή από τον αρμόδιο υπουργό μπορεί να μπει προς ψήφιση.

Τα νομοσχέδια έχουν καταντήσει οι ξενιστές των τροπολογιών. Υπάρχουν μόνο και μόνο για να προσφέρουν το υπόστρωμα ώστε να παρεισφρέουν στα νομοθετήματα οι τροπολογίες και να νομιμοποιούν τα πιο απίθανα ρουσφέτια. Η κατάχρηση του φαινομένου των τροπολογιών είναι μια βολική παραβίαση των κανόνων της ορθής νομοθέτησης. Κανείς δεν θέλει να το θίξει γιατί αύριο μπορεί να το χρειαστεί. Με θεσμούς και κανόνες που γίνονται λάστιχο όμως, το κοινοβουλευτικό έργο θα πέφτει όλο και πιο χαμηλά και το πελατειακό σύστημα θα θεριεύει. Κι όσο το πολιτικό σύστημα μετατρέπεται σε πελατειακό σύστημα κάποιοι λίγοι κερδίζουν για λίγο αλλά όλοι μας χάνουμε για πολύ, ίσως και για πάντα…

Πηγή: Capital.gr

* Ο Γιώργος Μαυρωτάς είναι Βουλευτής Αττικής.