7 Φεβρουάριος, 2019

Είναι τα Εξάρχεια άβατο;

Μαρία Δαμανάκη

Είναι τελικά άβατο τα Εξάρχεια; Εστία συγκρούσεων και παραβατικότητας ή πεδίο ανάπτυξης και διακίνησης νέων ιδεών και πολιτισμού; Αυτό είναι το αποδεκτό στάτους για την περιοχή ή υπάρχει κι άλλη προσέγγιση; Αυτές είναι οι ερωτήσεις τις οποίες κλήθηκε να απαντήσει η Μαρία Δαμανάκη, επικεφαλής της Nεολαίος του Ποταμιού, όπου έλαβε μέρος στη συζήτηση που διοργανώθηκε από το ethnos.gr, μία συζήτηση η οποία ανοίγει τον φάκελο «Εξάρχεια», μέσω Facebook event.

Η Μαρία Δαμανάκη τόνισε ότι τα Εξάρχεια είναι μία περιοχή παραμελημένη, σκοτεινή με έντονα τα στοιχεία της παραβατικότητας. Μίλησε για τους κατοίκους των Εξαρχείων τονίζοντας ότι θα πρέπει να πάψουν απλά να επιβιώνουν και να αρχίσουν να ζουν.

Διαβάστε τις απαντήσεις της Μαρίας Δαμανάκη, επικεφαλής της νεολαίας του Ποταμιου:

Είναι τα Εξάρχεια άβατο κατά τη γνώμη σας ή όχι;

Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν για το αντίθετο, ας βάλουν καλά στο μυαλό τους πως άβατα σε συντεταγμένες, δημοκρατικές πολιτείες δεν νοούνται. Αυτό που συμβαίνει, είναι πως στα Εξάρχεια έχει δημιουργηθεί μια σκοτεινή ζώνη λόγω της παραμέλησης, της ανοχής και εσχάτως του φλερτ των τελευταίων κυβερνήσεων με την παραβατικότητα. Ο όρος "άβατο" βέβαια βολεύει τους εκάστοτε κυβερνώντες, γιατί δικαιολογεί κατά κάποιο τρόπο την ανικανότητα διαχείρισης και τη συνακόλουθη απουσία τους από την περιοχή. Στην πραγματικότητα δεν είναι άβατο, ο κρατικός μηχανισμός μπορεί να επενεργήσει οποιαδήποτε στιγμή για να πατάξει τα φαινόμενα ανομίας και εγκληματικότητας. Όμως επιλέγει να μην το κάνει είτε καθόλου, είτε συστηματικά, είτε ορθά γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει πολιτική βούληση. Το ίδιο συμβαίνει στις Αχαρνές, στο Πεδίον του Άρεως, στο κέντρο της Αθήνας εν γένει.

Κάτοικοι των Εξαρχείων είτε συλλογικά, είτε ατομικά έχουν κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση στην περιοχή.Μιλούν για φόβο, μιλούν για κίνδυνο, μιλούν για υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου. Έχετε να τους απαντήσετε κάτι;

Οι κάτοικοι των Εξαρχείων επισημαίνουν το αυτονόητο. Την παρακμή μιας ιστορικής συνοικίας που αντί να ανθίζει, μαραίνεται - εν μέσω μολότοφ, καταλήψεων, καταστροφών δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, λαθρεμπορίου και εμπόρων ναρκωτικών ουσιών. Μιας συνοικίας αφιλόξενης, που διώχνει τους επαγγελματίες και τους κατοίκους της. Τα Εξάρχεια τα έζησα σε καθημερινή βάση επί τέσσερα χρόνια, όταν σπούδαζα στη Νομική. Κάπου εκεί στο μέσο, και τον μοιραίο Δεκέμβρη. Μιλάμε για μια συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση. Είναι δυνατόν ο Πρωθυπουργός της χώρας, χρησιμοποιώντας διαλεκτική του αυτοδιαχειριζόμενου χώρου, να λέει στους περίοικους που βιώνουν καθημερινά τις στάχτες και τις λεηλασίες ότι εκείνος ο Δεκέμβρης του ‘08 εγκαινίασε "πολύμορφες συμμετοχικές δράσεις"; Οι κάτοικοι των Εξαρχείων όμως πρέπει να ξέρουν πως δεν είναι μόνοι τους στη μάχη αυτή κατά της φθοράς. Πρώτοι εμείς στο Ποτάμι θέσαμε ως ζητούμενο την ασφάλεια στο κέντρο και τις υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας, τόσο στις πολιτικές μας καμπάνιες όσο και στη Βουλή. Παράλληλα σε συνεργασία με συγκοινωνιολόγους, χωροτάκτες και άλλους επιστήμονες δουλεύουμε πάνω σε προτάσεις των κατοίκων και σε ανάλογες περιπτώσεις ανάπλασης από καλά παραδείγματα του εξωτερικού, προκειμένου να βγάλουμε μπροστά ένα ολοκληρωμένο πολιτικό πλαίσιο πρωτοβουλιών που θα δίνει νέα προοπτική στις περιοχές αυτές. Οι κάτοικοι των Εξαρχείων πρέπει να πάψουν απλώς και μόνο να επιβιώνουν, πρέπει να αρχίσουν να ζουν.

Στην κατάσταση αυτή, πιστεύετε ότι έχει παίξει ρόλο και η κατάσταση στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως ο χώρος του Πολυτεχνείου;

Οι πυρήνες ανομίας στην περιοχή είναι αλληλοτροφοδοτούμενοι. Τα Εξάρχεια οριοθετούνται από δύο μεγάλα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα: το Πολυτεχνείο και τη Νομική Σχολή. Πώς θα μπορούσαν να μην συμβάλουν στη γενική εικόνα; Από τη μία οι κουκουλοφόροι χρησιμοποιούν ως παρασκευαστήριο και ορμητήριο για τις καταστροφικές τους επιθέσεις το ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου, από την άλλη στα προαύλια και στον γύρω χώρο των ιδρυμάτων οργιάζουν οι βανδαλισμοί, το παρεμπόριο και η διακίνηση ουσιών. Πέρα από την απαξίωση του εκπαιδευτικού έργου του πανεπιστημίου και το γενικό αίσθημα φόβου, κινδυνεύει σοβαρά η σωματική ακεραιότητα των φοιτητών. Θέλω να προκαλέσω τους βουλευτές όσων κομμάτων κυβέρνησαν μέχρι σήμερα, να κάνουν μια στάση όχι βράδυ - μεσημέρι - στο παρκάκι της οδού Μασσαλίας, ένα μέτρο έξω από την είσοδο της Νομικής Σχολής. Χωρίς φύλαξη όμως, όπως ακριβώς ακριβώς εκατοντάδες φοιτητές, κάτοικοι και περαστικοί καθημερινά. Σύριγγες, τοξικομανείς, διακινητές μια κατάσταση που συντηρείται τα τελευταία τουλάχιστον 9 χρόνια. Τα ίδια συμβαίνουν στην ΑΣΟΕΕ. Τα ίδια και στο ΑΠΘ - όπου οι φοιτητές συνασπίστηκαν και απευθύνουν έκκληση στους πολιτικούς φορείς του τόπου για να παρέμβουν. Και μέσα σε όλα αυτά ο Υπουργός Παιδείας να εγκαλεί την πανεπιστημιακή κοινότητα που δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Αδυνατεί φαίνεται κι αυτός να καταλάβει ότι το άσυλο σήμερα έχει μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε χώρους υπόθαλψης εγκληματιών. Εκτός αν κάποιοι θεωρούν τους μπαχαλάκηδες και τους λοιπούς εγκληματίες τοποτηρητές και εγγυητές της δημοκρατίας.

Λαθρεμπόριο (μαϊμού προϊόντα, τσιγάρα κ.λπ) αλλά και εμπόριο ναρκωτικών είναι στην ημερήσια διάταξη στη συγκεκριμένη περιοχή. Η τοπική κοινωνία και οι κάτοικοι ζητούν συγκεκριμένες λύσεις. Τι έχετε να τους πείτε;

-Καταρχάς τακτή, αποτελεσματική αστυνόμευση που θα καταστείλει το παρεμπόριο και τη διακίνηση ναρκωτικών, αποθαρρύνοντας την διάπραξη νέων αντίστοιχων αδικημάτων στο εξής. Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν μπορεί να αφήνει αβοήθητους τους πολίτες του κέντρου, κωφεύοντας στις ανάγκες τους. Αυτό θα συμβάλει στην καταπολέμηση και άλλων περιστατικών βίας. Ας μην ξεχνάμε έρευνες δείχνουν πως το 40% των γυναικών που ερωτήθηκαν για την κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας, φοβούνται τη σεξουαλική κακοποίηση και τη σωματική βία. Για όλους αυτούς τους λόγους θέλουμε μια αστυνομία παρούσα, με πρόσωπο όμως ταυτόχρονα φιλικό προς τον πολίτη, χωρίς προκαταλήψεις και περιστατικά βίας που υπερβαίνουν το μέτρο στους κόλπους της. Στο πλαίσιο της καμπάνιας μας για να αυξηθεί το αίσθημα ασφάλειας στις "κόκκινες" περιοχές, το Ποτάμι έχει εισηγηθεί συνεχείς, γρήγορες και αθόρυβες περιπολίες ποδηλατών αστυνομικών - κάτι που θα βοηθήσει σημαντικά στο να σταματήσει η ανασφάλεια και το ντόμινο ερήμωσης στις γειτονιές αυτές. Το σημαντικό για μας στο Ποτάμι είναι πως θέλουμε ένα κέντρο ανοιχτό, προσιτό σε όλους. Δεν μας επιτρέπεται να θρηνήσουμε έναν ακόμα Ζακ Κωστόπουλο.
-Δεύτερο σκέλος η ευαισθητοποίηση του κράτους απέναντι στους χρήστες ναρκωτικών ουσιών. Είναι άνθρωποι που δικαιούνται μια αξιοπρεπή ζωή, μια δεύτερη ευκαιρία. Την επικαιροποίηση του εθνικού σχεδίου δράσης για τα ναρκωτικά, αλλαγές στην ποινική μεταχείριση των χρηστών, δημιουργία σταθμών εποπτευόμενης χρήσης, ενίσχυση της ένταξης.
-Αναφορικά με τα Πανεπιστήμια, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το άσυλο δεν υπηρετεί πλέον την ακαδημαϊκή ελευθερία, αλλά τους εγκληματίες του ποινικού κώδικα.
-Σύμπραξη της Περιφέρειας, του Δήμου και της Κυβέρνησης ούτως ώστε το Πεδίον του Άρεως να μην αποτελεί πια απειλή αλλά ευρωπαϊκών προδιαγραφών πνεύμονα πρασίνου και τόπο συνάντησης των δημοτών και των επισκεπτών της πόλης. Αν δεν εστιάσουμε στην εξασφάλιση ποιότητας ζωής πρωτίστως στις πόλεις, δεν μπορούμε να μιλάμε για τα υπόλοιπα.

Δείτε το βίντεο:

*Η Μαρία Δαμανάκη είναι επικεφαλής Νεολαίας του Ποταμιού