10 Σεπτεμβρίου, 2017

Έχουμε καταγραφεί ως μια εκσυγχρονιστική ριζοσπαστική μεταρρυθμιστική δύναμη

Ιάκωβος Παλαιoλόγος

Φίλες & φίλοι

Θα ήθελα, κατ΄ αρχήν, να συμφωνήσω κι εγώ με πολλούς από εσάς ότι θα προτιμούσα η υποψηφιότητα του Σταύρου να είχε τεθεί μετά από απόφαση όλων των οργάνων του κινήματός μας και φυσικά των μελών της ΜΕΣΥΑ, σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας της αλλά και με τα όσα ο ίδιος ο Σταύρος μας είχε υποσχεθεί τον Ιούλιο και τον Νοέμβριο του 2016 (είναι αλήθεια ότι οι εξηγήσεις που μας έδωσε ο Σταύρος δεν με κάλυψαν). Υπήρχε ο χρόνος και ο τρόπος να συζητήσουμε το θέμα της υποψηφιότητάς του και να πάει με ομόφωνη απόφασή μας. Έτσι, πιστεύω και μάλιστα σήμερα θα ήμασταν πολύ καλύτερα και επικεντρωμένοι όλοι στο στόχο που είναι να παρεμβαίνουμε με τις δυνάμεις μας και να αλλάξουμε τους όρους του πολιτικού παιγνιδιού υπέρ των πολλών, υπέρ της κοινωνίας και υπέρ της Πατρίδας. Γιατί έγνοια δική μας δεν είναι η υπάρχουσα σήμερα κεντροαριστερά αλλά η δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα, μια ριζοσπαστικής μεταρρυθμιστικής παράταξης, αφού αυτή η κεντροαριστερά και οι άλλοι πολιτικοί σχηματισμοί δεν προσφέρουν λύση για τον ελληνικό λαό, ενώ βρισκόμαστε εδώ και χρόνια σε ένα αδιέξοδο.

Υπάρχουν πολίτες με αληθινό ενδιαφέρον γι’ αυτή την υπόθεση. Θέλουν να υπάρξει μια κεντρώα δύναμη, γιατί δεν θέλουν τους κυβερνώντες ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και ταυτόχρονα δεν θέλουν να παραδοθούν στη ΝΔ. Η απόφαση του πολιτικού συμβουλίου, αλλά και της ΜΕΣΥΑ τον Ιούλιο του 2016 ήταν να διερευνήσουμε μέχρι τέλους και χωρίς χρονικό όριο τη δυνατότητα να ενώσουμε τον κεντρώο χώρο και μάλιστα να ηγεμονεύσουμε σε αυτόν τον χώρο κρατώντας όλες τις επιφυλάξεις μας, για το πώς θα γίνουν τα πράγματα. Γι’ αυτό και δεν συνεχίστηκε, δεν κατορθώθηκε να προχωρήσει αυτή η υπόθεση μετά το περσινό καλοκαίρι, παρά τις θέσεις που δημοσιοποιήθηκαν από την επιτροπή διαλόγου στις αρχές του φθινοπώρου.

Ωστόσο, βάλαμε τους όρους μας για την ύπαρξη μιας πολιτικής σύγκρουσης που θα προσδώσει κύρος στο χώρο του κέντρου,που μπορεί να γοητεύσει καινούργιους ανθρώπους, που μπορεί να φέρει στις κάλπες έναν ολόκληρο κόσμο και που μπορεί να μας κάνει κυρίαρχους του παιχνιδιού. Προτείναμε πχ όχι συνδιασκέψεις, όχι συνέδρια γιατί αυτά σημαίνουν παζάρι με τους μηχανισμούς και δεν ενδιαφέρουν την κοινωνία. Καταφέραμε να πετύχουμε μια οργανωτική συμφωνία, με το σχηματισμό της επιτροπής Αλιβιζάτου., ώστε μετά από διάλογο και μετά από μια πολιτική αντιπαράθεση που έχει ήδη αρχίσει να φτάσουμε στην εκλογή αρχηγού από τη βάση. Αν σε αυτή την εκλογική μάχη, συμμετέχουν 200.000 άνθρωποι που σημαίνει ότι 1) ο νέος φορέας είναι δεμένος με την κοινωνία και 2) αυτή τη μάχη την κερδίζει έτσι και αλλιώς -κερδίσει ή χάσει- το Ποτάμι. Όσο ανοίγεται η εκλογική βάση, τόσο κυριαρχεί η πρόταση του Ποταμιού.

Η κατάθεση υποψηφιότητας από 10 υποψήφιους αρχηγούς (εκ των οποίων οι 4 από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ) είναι θετικό γεγονός, αφού οι υπόλοιποι είναι υποψήφιοι από τον ευρύτερο χώρο και έτσι αμβλύνεται η προσπάθεια και ο στόχος πολλών να εμφανίσουν το εγχείρημα ως προσπάθεια επανασύστασης του ΠΑΣΟΚ. στην οποία πηγαίνει το Ποτάμι. Αν ήταν να γίνουμε τμήμα της παράταξης του ΠΑΣΟΚ θα ήταν εύκολο και θα είχε γίνει από την αρχή ή μετά τη σύνταξη του πορίσματος των 10.000 λέξεων με τις θέσεις της Επιτροπής Διαλόγου που ήταν σχεδόν όλες ομόφωνες.

Αυτό που είχαμε πει και λέμε και επιμείναμε και επιμένουμε μέχρι το τέλος είναι ότι θέλουμε ένα νέο κίνημα, ένα νέο φορέα που θα περιλαμβάνει όλες τις δυνάμεις του κέντρου, οι οποίες καταγράφονται αθροιστικά πολύ πάνω από αυτό που μας δίνεται ως εκλογική επιρροή σήμερα. Αυτό που ορίζουμε ως κέντρο έχει ποσοστό που θα επιτρέψει στο κόμμα να είναι ισχυρό και σε αυτή τη συγκυρία να φτάσει να είναι δεύτερη πολιτική δύναμη.

Εμείς, το Ποτάμι, έχουμε καταγραφεί στη συνείδηση του κόσμου ως μια εκσυγχρονιστική ριζοσπαστική μεταρρυθμιστική δύναμη. Μας αρκεί λοιπόν να πούμε ότι φτάνουμε από το 2,3% , το 3% και να πούμε εντάξει, μπήκαμε στην Βουλή, άρα, καθαρίσαμε; Γι’ αυτό φτιάξαμε το Ποτάμι; Γι’ αυτό είμαστε εδώ; Προκειμένου να είμαστε στην επόμενη Βουλή με τις όποιες μικρές μας δυνάμεις; Ή προκειμένου να δημιουργήσουμε κάτι πολύ μεγαλύτερο και να γίνουμε ο πυλώνας ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος;

Ο στόχος λοιπόν δεν είναι να είμαστε στην γωνία, να αυτοθαυμαζόμαστε και να λέμε «είμαστε το κόμμα της λογικής, τι καλοί που είμαστε». Αντίθετα, στόχος μας πρέπει να είναι οι συμμαχίες, χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας, χωρίς αλλαγή φυσιογνωμίας και χωρίς να γίνουμε παράρτημα κάποιου άλλου σχήματος. Να διαμορφώσουμε ένα μέτωπο πραγματικής αλλαγής, όχι αλλαγή της αλλαγής που είναι το σύνθημα της Φώφης, ένα μέτωπο μεταρρύθμισης (πιστεύω βέβαια να βοήθησαν προχθές οι συνεχείς αναφορές του Μacron στις μεταρρυθμίσεις, για να κατανοήσουν όλοι και ιδιαίτερα ο απλός κόσμος ότι μεταρρύθμιση δεν σημαίνει πόσο θα πληρώσω). Να διαμορφώσουμε ένα μέτωπο που θα μπορεί να κάνει τις αλλαγές, τις οποίες προωθούμε.

Είμαστε πολιτικό κόμμα και τις θέσεις που εκφράζουμε θέλουμε να τις κάνουμε κτήμα του κόσμου και δύναμη αλλαγής προκειμένου να φτάσουμε στο στόχο για τον οποίο ξεκινήσατε οι περισσότεροι και εμείς ακολουθήσαμε, μπήκαμε στην πορεία.

Από την ιδρυτική του διακήρυξη το Ποτάμι έλεγε ότι είμαστε η μαγιά του καινούριου και μιλούσε εξαρχής για τη συνωμοσία του καλού. Από την αρχή του, από την πρώτη μέρα, επεδίωκε τις συνεργασίες, τη σύνθεση που θα πολλαπλασιάσει τις δημιουργικές, προοδευτικές δυνάμεις τις χώρας. Αν με τη μάχη που δίνουμε, συγκινήσουμε τα στρώματα που μπορούμε, συγκινήσουμε με το λόγο μας, με τις προτάσεις μας, με τη σύγκρουσή μας με το πολιτικό κατεστημένο του ΠΑΣΟΚ, είμαι σίγουρος ότι αυτή η μάχη θα συγκινήσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Και αυτό το δείχνουν ήδη οι δημοσκοπήσεις. Είναι εύκολο; Όχι. Είναι δύσκολο, αλλά απαραίτητο να συμβεί μέσα στο επόμενο διάστημα. Ο κόσμος είναι εκεί. Το ζήτημα είναι ότι εμείς είμαστε καθαροί, σε σχέση με αυτό το οποίο θέλουμε. Δεν καθόμαστε, λοιπόν, αυτάρεσκα στη γωνιά μας περιμένοντας. Παίρνουμε βέβαια ένα ρίσκο. Κυρίως ο Σταύρος. Αλλά είναι αλήθεια ότι πρέπει να το πάρουμε και δεν πρέπει να καθηλωθούμε στο 2,3% που είμαστε σήμερα.

Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο στόχος μας είναι να τα αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα. Και ξεκινάμε τώρα, πρώτα με τις αλλαγές στο χώρο και τη λειτουργία της κεντρώας παράταξης γιατί αν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε αυτό το χώρο, το χώρο μας καταλαβαίνετε ότι δεν θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τη χώρα, που είναι ο τελικός μεγάλος μας στόχος.

Δεν χρειάζεται μια αίσθηση ηττοπάθειας που κάποιοι δείχνουν . Το λέμε άλλη μια φορά. Το Ποτάμι δημιουργήθηκε από όλους εμάς για να αλλάξει τα πάντα στην πολιτική για να κάνει συγκρούσεις , για να αλλάζει συνεχώς και όπως έχουμε πει γεννήθηκε για να κυβερνήσει και ψάχνει τον τρόπο για να τι κάνει, για να επιβάλλει δηλαδή τις νέες αρχές στο παλιό πολιτικό σύστημα, για να αποδείξει ότι το παιχνίδι μπορεί να παίζεται κι αλλιώς, χωρίς συντεχνίες , χωρίς συμφέροντα, χωρίς σημαδεμένα χαρτιά, χαρτιά κάτω από το τραπέζι. Αυτό λοιπόν που μας γέννησε , δεν αλλάζει.Θα πρέπει όλοι να απομακρυνθούμε από την ηττοπάθεια , να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας με τη βεβαιότητα ότι εμείς δεν θα παρεκκλίνουμε από τις αρχές μας αλλά θα γοητεύσουμε με τις αρχές μας ένα ευρύτερο ακροατήριο.

Τελικά μπορούμε ενωμένοι να νικήσουμε! Καλή δύναμη και επιτυχία στον Σταύρο! Καλή επιτυχία στο Ποτάμι μας!

Ο Ιάκωβος Παλαιολόγος είναι μέλος της ΜΕΣΥΑ

Σχετικά