30 Νοέμβριος, 2014

Η Δημοκρατία απέτυχε - Ζήτω η Δημοκρατία

Ποτάμι

Τη ρηξικέλευθη πρόταση του Ποταμιού να ορίσει ο ΣΥΡΙΖΑ αναπληρωτές υπουργούς στα κρίσιμα υπουργεία που σχετίζονται με τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές επανέλαβε από την Πάτρα ο Σταύρος Θεοδωράκης.
Μιλώντας σε στελέχη και φίλους του Κινήματος τόνισε την ανάγκη να υπάρξει μια δημόσια πολιτική συμφωνία για εκλογές το Νοέμβριο του 2015, για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, και για αλλαγές στο Σύνταγμα και τον εκλογικό νόμο.
Προχώρησε ωστόσο ένα βήμα παραπέρα λέγοντας:
Ο ΣΥΡΙΖΑ να ορίσει αναπληρωτές υπουργούς στα πόστα που αφορούν τη διαπραγμάτευση με την Ευρώπη. Τα ζητήματα του χρέους και των σχέσεων με την Ευρώπη δεν είναι θέματα τριών μηνών ή ενός έτους. Θα υπάρξουν δεσμεύσεις μακροχρόνιες. Το κόμμα, που κέρδισε τις ευρωεκλογές, να έχει παρουσία στους τομείς των ευρωπαϊκών διαπραγματεύσεων. Και το ονόμασα συμβολικά αναπληρωτές υπουργούς σε θέματα που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη χειρότερη περίπτωση θα κερδίσουν μια γνώση. Αφού λένε ότι έρχονται, έρχονται, έρχονται να δουν τι έρχεται, έρχεται, έρχεται. Θα δουν πιθανόν τις εμμονές των Ευρωπαίων. Στην χώρα δεν υπάρχουν περιθώρια, αυτά που θα μας δεσμεύσουν, να συνεχίζουν να μας διχάζουν.Πρέπει να υπάρχει πατριωτική ομάδα που θα διαπραγματευτεί το χρέος. Δεν είναι θέμα του Σαμαρά, όπως δε θα είναι αύριο του Τσίπρα.”

Σε ερώτηση κατά πόσο μπορεί να τηρηθεί μια συμφωνία για εκλογές σε έναν χρόνο, απάντησε:
“Δε μιλώ για μια παρασκηνιακή συμφωνία, αλλά για μια δημόσια πολιτική συμφωνία. Ζητώ θάρρος, τολμηρότητα, γενναιότητα από το πολιτικό σύστημα. Και αυτή η συμφωνία,αν δεν τηρηθεί από κάποια πλευρά, θα έρθει η μεγάλη τιμωρία από τον ελληνικό λαό.”

Για ζήτημα το μετεκλογικών συνεργασιών ο Σταύρος Θεοδωράκης υπογράμμισε “Υπάρχουν δύο προτεραιότητες για το Ποτάμι. Η μία είναι να μην μείνει ακυβέρνητη η χώρα. Δε θα αφήσουμε την χώρα να ταλανίζεται για μήνες χωρίς κυβέρνηση. Από την άλλη έχουμε πει ότι το Ποτάμι με βάση τη δύναμή του θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει τη συνέχιση της ιστορικής πορείας της χώρας μέσα στην Ευρώπη και μέσα στη Δύση.”

Σχετικά με τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί στη χώρα τόνισε “Είμαστε σε άσχημη κατάσταση και πρέπει να τα διορθώσουμε όλα. Να έχουμε συναίσθηση ότι με την ψήφο μας πρέπει να εμποδίσουμε καινούργιους κατήφορους και να ενισχύσουμε εκείνες τις λογικές δυνάμεις που υπάρχουν ακόμα και μέσα σε αλλά κόμματα ώστε να προκύψει μια διακυβέρνηση που θα εξασφαλίσουμε αυτά που έχουμε, δεν μας ενδιαφέρουν τα ερείπια.”

Κάνοντας κριτική στην κυβέρνηση είπε ότι “έχει σταματήσει ουσιαστικά να κυβερνά τον τόπο μετά τις ευρωεκλογές, υπέστη μια ήττα και δεν την έχει ξεπεράσει. Ο ανασχηματισμός μεγάλωσε τα προβλήματα και κινείται σε ένα προεκλογικό κλίμα κάνοντας ολέθρια λάθη. Το πιο ολέθριο ήταν αυτό που έγινε τον Οκτώβριο, που είπε ότι αντί να σκίσει το μνημόνιο ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πετάξουμε εμείς τους τροϊκανούς έξω από τη χώρα. Και θα πάμε να πάρουμε λεφτά από τις αγορές και είδατε πως αποτιμήθηκε αυτό από τις αγορές, με 9% επιτόκια εν μιά νυκτί. Από την άλλη υπάρχει η αξιωματική αντιπολίτευση που κινείται κατά την συνήθη τακτική όλων των αντιπολιτεύσεων τα τελευταία 30 χρόνια. Λένε ότι έχουν μαγικές λύσεις, θα μαγέψουν τους ξένους, θα τους υπνωτίσουν και θα μας δώσουν λεφτά και τα λεφτά αυτά θα τα μοιράσουν στον κόσμο. Αυτό περίπου είναι το σχέδιο της αξιωματικής αντιπολίτευσης και όσο απογοητευμένοι και αν είμαστε, πιστεύω ότι δεν πρέπει να το αγοράσουμε.”

Αναφερόμενος στα αίτια του προβλήματος, ο Σταύρος Θεοδωράκης δε δίστασε να πει “Η δημοκρατία στη χώρα μας απέτυχε. Όταν έχεις τόσους άνεργους, όταν έχει τέτοια οικονομική κατάσταση, όταν έχεις τέτοιες πληγές και τόσα αδιέξοδα, έχουμε αποτύχει. Τι λέμε, λοιπόν; Η δημοκρατία απέτυχε – Ζήτω η δημοκρατία. Αυτό είναι το δικό μας σύνθημα. Που σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε θεμελιακές αλλαγές, για ν’ ανακαλύψουμε μια καινούρια δημοκρατία. Αυτό είναι που λέει το Ποτάμι. Επαναθεμελίωση της δημοκρατίας μας.”

Σε ερώτηση για την πολιτική πρόταση του Ποταμιού, τόνισε “δεν αρκεί ν’ αλλάξεις τους υπουργούς, όπως πολλοί νομίζουν. Δεν αρκεί να πάρεις ένα παλιό κομμουνιστικό ευαγγέλιο, να το βάλεις δίπλα απ’ το μαξιλάρι σου και να πιστεύεις ότι θα λύσεις τα προβλήματα. Χρειάζεται η επαναθεμελίωση της χώρας. Επίσης, προτείνουμε τη διπλή ψήφο. Είναι το γερμανικό σύστημα. Αυτή η διαδικασία πιστεύω ότι θα ανανεώσει το πολιτικό δυναμικό της χώρας.

Για τις επιθέσεις που κατά καιρούς γίνονται στο Ποτάμι, ο Σταύρος Θεοδωράκης απάντησε:

“Ο κόσμος βγάζει τα συμπεράσματα του και δεν χρειάζεται παρά κανείς να ξεφυλλίσει τις εφημερίδες και να δει ποιους ανθρώπους προβάλλουν και αν προβάλλουν το Ποτάμι και τι δηλητηριώδη σχόλια κάνει συνεχώς αυτός που λέμε συστημικός τύπος. Γιατί το Ποτάμι έρχεται καθαρό, αρνήθηκε να βοηθηθεί από τους γνωστούς αγνώστους και κάποιοι ανησυχούν από τη στιγμή που είναι καθαρό και συνεχίζει να ανεβαίνει μήπως είναι ένας ανεξέλεγκτος παράγοντας για το σύστημα. Δεν περνάει η λάσπη για τον Θεοδωράκη και φαίνεται αυτό από τα στοιχεία της δημοτικότητας των πολιτικών αρχηγών. Οι αρχηγοί που διεκδικούν την εξουσία, που θα είναι αύριο πρωθυπουργοί, δεν έχουν περισσότερες θετικές γνώμες από τον Θεοδωράκη. Άρα αυτή η συζήτηση για το ποιος υπηρετεί ποιον, αποδεικνύεται στην πράξη και θα αποδειχθεί την κρίσιμη στιγμή αλλά αποδεικνύεται και καθημερινά από την συμπεριφορά των μέσων απέναντι είτε σε μας είτε στους άλλους.”

Στο ερώτημα ενός νέου αν αξίζει η προσπάθεια, είπε: “Εάν παραδεχτούμε ότι όλα είναι λάσπη, όλα είναι βούρκος και ο καθένας πρέπει να κοιτάει μόνο τη δουλειά του, τότε να ξέρεις ότι οι μέρες μας είναι μετρημένες σε αυτή τη χώρα. Κάποιοι πρέπει να σκεφτούν ότι αφού το έκανε ο Θεοδωράκης μπορούν να το κάνουν και εκείνοι. Όταν κάποιος αφήνει κάτι, έχει το δικαίωμα να πάει και στον άλλον και να του πει άφησε και εσύ κάτι. Εγώ λοιπόν άφησα κάτι σημαντικό και μια ωραία ζωή για να προσπαθήσω μαζί με όλους σας να σώσουμε τη χώρα.”

Δείτε απόσπασμα της ομιλίας:

Φωτογραφίες: Θοδωρής Μανωλόπουλος

6I1A7062

 

6I1A7158

Διαβάστε εδώ την απομαγνητοφώνηση της ομιλίας στην Πάτρα:

Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σας ευχαριστώ που αφήσατε τα καφέ και ήρθατε σε αυτή τη συνάντηση αυτή τη μέρα, χρόνια πολλά. Με συγχωρείτε για την καθυστέρηση αλλά ο κόσμος έχει μικρές και μεγάλες απορίες και σε σταματάει στο δρόμο και αρχίζει τις ερωτήσεις.
Υπάρχει μια αίσθηση αδιεξόδου στη χώρα και το αδιέξοδο είναι κάτι κοντά στην ασφυξία, είναι κάτι πολύ άσχημο και το αδιέξοδο πραγματικά αν το σκεφτείς σοβαρά σημαίνει ότι δεν είμαι σίγουρος προς το πού πρέπει να πάω. Να πάω από εδώ; Να πάω από εκεί; Να γίνουν τώρα εκλογές να γίνουν σε τρεις μήνες; Να γίνουν σε ένα χρόνο; Να γίνουν όταν τελειώνει η θητεία; Τι πρέπει να γίνει με τους Ευρωπαίους;
Δηλαδή υπάρχει ένας προβληματισμός ερωτημάτων τα οποία βέβαια δεν έχουν μία απάντηση. Αλλά κατά την άποψή μας δεν έχουν και την απάντηση που δίνει το παλιό πολιτικό σύστημα. Θα σας πω απλουστευτικά τι λένε, θα σας πω επιγραμματικά την άποψή μας και θα μπορείτε να ρωτήσετε και να κάνουμε ένα διάλογο για όλα τα υπόλοιπα.
Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ λέει «δώστε μου παραπάνω χρόνο. Δώστε μου παραπάνω χρόνο να κάνω αυτά και σας υπόσχομαι ότι οι τσέπες σας θα γεμίσουν το ’16 που θα πάμε σε εκλογές». Η αίσθησή μου είναι ότι η Κυβέρνηση αυτή έχει πάρα πολλά προβλήματα δομικά, έχει σταματήσει ουσιαστικά να κυβερνά τον τόπο μετά τις ευρωεκλογές που έπαθε αυτή την ήττα και δεν την έχει ξεπεράσει. Ο ανασχηματισμός μεγάλωσε τα προβλήματα της χώρας αντί να τα μειώσει και γενικά κινείται σε ένα προεκλογικό κλίμα, κάνοντας ολέθρια λάθη.
Το πιο ολέθριο ήταν αυτό που έγινε τον Οκτώβριο που είπε ότι «αντί να σκίσει το Μνημόνιο ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πετάξουμε εμείς τους τροϊκανούς έξω από τη χώρα και θα πάμε να πάρουμε λεφτά από τις αγορές» και είδατε πόσο αυτό αποτιμήθηκε από τις αγορές. Αποτιμήθηκε με επιτόκια 9% εν μια νυκτί. Είναι εύκολο να πεις ότι «αυτή η Κυβέρνηση παραπαίει και δεν οδηγεί τη χώρα κάπου και έχει καθυστερήσει πάρα πολλά πράγματα να κάνει».
Από την άλλη υπάρχει η αξιωματική Αντιπολίτευση που κατά τη συνήθη τακτική όλων των αντιπολιτεύσεων τα τελευταία 30 χρόνια, γιατί δεν είναι κάτι πρωτότυπο αυτό που λέει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι αυτό που έλεγε ο Σαμαράς, είναι αυτό που έλεγε ο Παπανδρέου και ακριβώς με τις ίδιες λέξεις, είναι αυτό που έλεγε ο Καραμανλής, όσο ψάχνεις στο βάθος θα δεις τις ίδιες ακριβώς κουβέντες από το Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι «εγώ μπορώ να λύσω όλα τα προβλήματα αρκεί να με ανεβάσεις μια ώρα αρχύτερα στην Κυβέρνηση. Έχω μαγικές λύσεις, θα μαγέψω τους ξένους, θα τους κοιτάξω στα μάτια, θα τους υπνωτίσω θα μας δώσουν λεφτά και αυτά τα λεφτά θα τα μοιράσω στον κόσμο». Αυτό περίπου είναι το σχέδιο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Και όσο απογοητευμένοι κι αν είμαστε, πιστεύω ότι δεν πρέπει να το αγοράσουμε. Δηλαδή όσο κι αν είμαστε απογοητευμένοι από τη σημερινή κατάσταση, πρέπει να σκεφτόμαστε ότι αυτά τα σχέδια τα οποία σας λέω τα είπαν με τον συγκεκριμένο ίδιο τρόπο τα προηγούμενα χρόνια οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί που ήταν στην αντιπολίτευση και βλέπουμε που οδηγήθηκε η χώρα.
Η δική μας πρόταση είναι διαφορετική. Η δική μας πρόταση λέει ότι δεν αρκεί να αλλάξεις τους Υπουργούς όπως πολλοί νομίζουν. Δεν αρκεί να πάρεις ένα παλιό κομμουνιστικό Ευαγγέλιο να το βάλεις δίπλα από το μαξιλάρι σου και να πιστεύεις ότι θα λύσει τα προβλήματα. Χρειάζεται η επαναθεμελίωση της χώρας και η πρότασή μας επιγραμματικά την ξέρετε, είναι:
Εκλογές τον ερχόμενο Νοέμβριο, αφού πρώτα εκλέξουμε έναν ισχυρό Πρόεδρο της Δημοκρατίας με 180 και πάνω ψήφους, με 250 με 260 όπως ήταν οι τρεις τελευταίες εκλογές Προέδρων που έχουν γίνει με τέτοια νούμερα.
Από τη στιγμή που θα εκλεγεί ένας ισχυρός Πρόεδρος της Δημοκρατίας να επαναθεμελιώσουμε το κράτος αλλάζοντας το Σύνταγμα, μειώνοντας τη δυνατότητα των Υπουργών να ξεφεύγουν από τις διωκτικές Αρχές, αλλάζοντας τον εκλογικό νόμο και στέλνοντας στη Βουλή καλύτερους βουλευτές. Αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα και γι’ αυτό θα ήθελα λίγο παραπάνω να σας μιλήσω σήμερα.
Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα είναι και πρόβλημα επάρκειας του πολιτικού της δυναμικού, είναι και πρόβλημα της Βουλής. Έχουμε μια Βουλή που δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών και το πρόβλημα είναι πολύ απλό: το πρόβλημα είναι ο εκλογικός νόμος και οι κομματικές διαδικασίες.
Ο εκλογικός νόμος βοηθάει στο να εκλέγονται στη Βουλή περίπου 1/3 των βουλευτών σήμερα είναι από Περιφέρειες τεράστιες που για να εκλεγούν αυτοί οι βουλευτές χρειάζονται είτε μεγάλη οικονομική στήριξη από τις οικογένειές τους αν τα έχουν ή από συμφέροντα, και χρειάζονται και πάρα πολύ δημοσιότητα. Για να βγει κάποιος βουλευτής στη Β’ Αθήνας ή στο υπόλοιπο Αττικής πρέπει να είναι αγαπημένος των καναλιών.
Ένα πρόβλημα είναι αυτό: είναι οι πολύ μεγάλες Περιφέρειες της χώρας που δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που δεν εκφράζουν ουσιαστικά τα τοπικά προβλήματα της χώρας να εκλέγονται βουλευτές.
Τα προβλήματα του εκλογικού νόμου είναι πολλά, είναι αυτό το bonus των 50 εδρών στο πρώτο Κόμμα που εμείς είμαστε αντίθετοι. Σας λέω ότι το Μάιο του 2012 ο Σαμαράς πήρε 18,8% και πήρε το 36% της Βουλής, το 18,8% του εκλογικού Σώματος το 36% του Κοινοβουλίου. Αυτή η ιστορία με το bonus των 50 εδρών, πρέπει να τελειώνει. Γιατί δημιουργεί μια υπεροψία στο πρώτο Κόμμα και λέει κάποιος, τον άκουσα και προχθές «Μα εμείς με 35% θα έχουμε την απόλυτη πλειοψηφία του ελληνικού λαού». Πως με 35% θα έχεις την απόλυτη πλειοψηφία του ελληνικού λαού; Τι μαθηματικά; Δεν ήσουν στα μαθηματικά ήσουν στην κατάληψη εκείνη την ημέρα. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα: με 35% πρέπει να πάρεις 120 έδρες.
Και γιατί το λέω; Δεν το λέω γιατί πρέπει να τιμωρούμε κάποιον που πλησιάζει στην εξουσία, λέμε γιατί αν δεν αλλάξουμε αυτό δεν θα υπάρχει διάθεση συνεργασίας, θα υπάρχει πάντα ένα υπεροπτικό βλέμμα κάποιου που ο νομοθέτης του χαρίζει το 17% των ψήφων. Οι 50 έδρες που του δίνουμε είναι σαν να του χαρίζουμε 17%.
Εμείς όμως λέμε ότι χρειάζεται το πρώτο Κόμμα να έχει ένα προβάδισμα, για να μην οδηγηθούμε σε ακυβερνησίες και συνεχείς συζητήσεις, σε μια χώρα που δεν έχει κουλτούρα μεγάλη συνεργασιών. Και προτείναμε κάτι συγκεκριμένο: το πρώτο Κόμμα να παίρνει bonus μία έδρα για κάθε 1%. Δηλαδή αν ένα Κόμμα είναι πρώτο Κόμμα και πάρει 30% να πάρει συν 30 έδρες και αν όντως πάρει 48% να πάρει 48 έδρες. Γιατί γι’ αυτό έχει δημιουργηθεί αυτό το bonus ότι παίρνεις 48 και δεν κυβερνάς; Βεβαίως. Αν παίρνεις 48 να κυβερνήσεις θα σου δώσουμε ένα bonus.
Εμείς προτείνουμε και μια θεμελιακή αλλαγή στον εκλογικό νόμο. Και επιτρέψτε μου, είναι μια πρόταση που δεν κάνουμε μόνο στους Έλληνες είναι μια πρόταση που κάνουμε στην Ευρώπη. Υπάρχει μια μεγάλη κρίση του πολιτικού συστήματος όχι στην Ελλάδα, στην Ευρώπη. Απομακρύνεται ο κόσμος από τα Κόμματα, απομακρύνεται από την εκλογική διαδικασία, βγάζουν Κυβερνήσεις οι μειοψηφίες, είναι ένα γεγονός που δεν είναι μόνο ελληνικό είναι ευρωπαϊκό και επιτείνεται χρονιά με τη χρονιά.
Προτείνουμε και έχουμε μια επεξεργασμένη μελέτη που θα δώσουμε στη δημοσιότητα τις επόμενες μέρες, ότι πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε την εκλογική διαδικασία στη χώρα και να επιτρέψουμε τη διπλή ψήφο, τις διπλές κάλπες.
Τι έχει συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες; Τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε πάψει να πιστεύουμε στη μία και μόνη αλήθεια. Συμφωνούμε; Είναι πολύ συχνές οι στιγμές που λες «αυτός είναι αντίπαλός μου, αλλά έχει ένα δίκιο σε αυτό που λέει». Δεν μας συμβαίνει συχνά; Ψηφίζουμε ένα Κόμμα, να μιλήσουμε τίμια μεταξύ μας, και λέμε «ναι ρε παιδί μου, αλλά και στο άλλο Κόμμα αυτός ο τύπος που ήρθε εδώ, ωραία τα έλεγε». Από αυτή την απλή διαπίστωση ότι οι μεγάλες μοναδικές αλήθειες έχουν πάψει να υπάρχουν τουλάχιστον στη μη δογματική κοινωνία. Γιατί υπάρχουν κάποιοι σηκώνονται το πρωί και μέχρι το βράδυ έχουν ένα κομματικό Ευαγγέλιο και λένε «αυτή είναι η μόνη αλήθεια». Αλλά σε όλους τους άλλους κανονικούς ανθρώπους υπάρχει πάντα μια αμφιβολία. Το επεκτείνω: καλά τα λέει ο Θεοδωράκης, αλλά και στην περιοχή μου υπάρχει κάποιος άλλος από ένα άλλο Κόμμα που έχει ένα ενδιαφέρον. Πως αυτό το πράγμα μπορούμε να το συγκεράσουμε;
Εμείς προτείνουμε στο ευρωπαϊκό σύστημα να ξανασκεφτεί τη διπλή ψήφο. Είναι αυτό που έχουν κάνει στη Γερμανία, είναι το γερμανικό σύστημα. Πρακτικά τι σημαίνει; Ότι όταν είμαι εδώ στην Πάτρα, έχω τη δυνατότητα να ψηφίσω και την εθνική λίστα δηλαδή να πω «μπράβο» στο Κόμμα που νιώθω πιο κοντά, αλλά να έχω τη δυνατότητα στην τοπική λίστα να ψηφίσω και υποψήφιο που προέρχεται από άλλο Κόμμα.
Αυτή η διαδικασία πιστεύω ότι θα ανανεώσει το πολιτικό δυναμικό της χώρας. Γιατί θέλω να σας πω κάτι το οποίο δεν θα αρέσει σε κάποιους που θέλουν να ακούν εύκολα λόγια. Η δημοκρατία στη χώρα μας απέτυχε. Όταν έχεις τόσους άνεργους, όταν έχεις τέτοια οικονομική κατάσταση, όταν έχεις τέτοιες πληγές και τόσα αδιέξοδα, έχεις αποτύχει.
Τι λέμε λοιπόν; Ζήτω η δημοκρατία. Αυτό είναι το δικό μας σύνθημα: η δημοκρατία απέτυχε, ζήτω η δημοκρατία. Που σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε θεμελιακές αλλαγές στη δημοκρατία για να ανακαλύψουμε μια καινούργια δημοκρατία.
Αυτό είναι που λέει το Ποτάμι. Αυτό είναι που λέω επαναθεμελίωση τους δημοκρατίας μας. Εάν συνεχίσουμε να ψηφίσουμε με τον ίδιο τρόπο, να έχουμε το ίδιο Σύνταγμα τον ίδιο εκλογικό νόμο και την ίδια λειτουργία του κράτους της Διοίκησης και τα λοιπά, θα έχουμε θετικές αναλαμπές και το Ποτάμι είναι μια θετική αναλαμπή, έχει μια θετική συνεισφορά στον τόπο. Αλλά θα έχουμε μόνο θετικές αναλαμπές δεν θα έχουμε θετικές ανατροπές. Και το Ποτάμι εάν δεν κατορθώσει, προσέξτε, να πάει σε αυτές τις μεγάλες καινούργιες θεσμικές αλλαγές στη χώρα, θα γίνει ένα Κόμμα σαν όλα τα άλλα. Μετά από τέσσερα; Μετά από οκτώ χρόνια; Θα μας έχει καταπιεί κι εμάς το σύστημα.
Εγώ δεν έχω καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Έχω γνώση πως έχουν καταστραφεί όλοι αυτοί που ήθελαν να αλλάξουν τη χώρα. Γιατί εδώ θέλω να πω κάτι με τιμιότητα: δεν είναι μόνο το Ποτάμι που ήρθε να πει κάποιες αλήθειες. Υπήρξαν κατά καιρούς πολιτικοί με θετικά οράματα για τη χώρα, με αλήθειες για τη χώρα, με υγιή προσπάθεια. Δεν είναι όλοι για τα λεφτά. Υπήρξαν κι αυτοί και ήταν πολλοί για τις μίζες, για τα λεφτά, για τις θέσεις, για το παραγοντιλίκι, υπήρξαν και ήταν πολλοί. Αλλά υπήρξαν και υπάρχουν στο πολιτικό σύστημα άνθρωποι που εμφορούνται από μια πατριωτική ιδέα: να κάνουν καλύτερη τη χώρα. Δεν πιστεύω δηλαδή ότι μόνο εμείς το έχουμε σκεφτεί αυτό. Γιατί δεν γίνεται; Γιατί τους καταπίνει το κομματικό τους σύστημα. Το κομματικό σύστημα, που είναι μέρος του μεγάλου προβλήματος που σας είπα. Μιας δημοκρατίας που απέτυχε και που πρέπει να την αλλάξουμε. Και δεν θα πρέπει να φοβόμαστε τις λέξεις.
Πρέπει να πούμε ξεκάθαρα ότι πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά τη δημοκρατία μέσα από καινούργιες θεσμικές παρεμβάσεις. Αυτή είναι η πρόταση του Ποταμιού. Το να αλλάξουμε τους βουλευτές μας δεν είναι απλώς μια απόφαση για ένα πιο πιστό κοινοβουλευτικό Σώμα στον Σταύρο αύριο στη Βουλή. Δεν είναι μόνο αυτό.
Είναι να έχουμε δημιουργούς, να έχουμε καλύτερη ποιότητα βουλευτών, να εναλλάσσονται οι βουλευτές με μια σιγουριά ότι προωθούν κάθε φορά το καλύτερο. Και αυτό δεν μπορεί να συμβεί απλώς επειδή εγώ θα κάνω καλή πόρτα στο Ποτάμι. Που θα κάνω την πόρτα και θα διαχωρίσω αυτούς που έρχονται στο Ποτάμι γιατί έχουν μυριστεί καρέκλες, αυτοί που έρχονται στο Ποτάμι από το παλιό πολιτικό σύστημα για να συνεχίσουν την πολιτική τους καριέρα. Αυτό θα το κάνω. Αλλά δεν αρκεί αυτό.
Πρέπει να γεννηθεί ένα καινούργιο πολιτικό Κίνημα και αυτό το καινούργιο πολιτικό Κίνημα πρέπει να γεννηθεί μέσα από καινούργιες θεσμικές διαδικασίες. Θα μου πει κάποιος «μα έχουμε ανεργία», «έχουμε αυτό το πρόβλημα στην Πάτρα», «έχουμε αυτό το πρόβλημα διαχείρισης με τους ξένους» αυτά δεν πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να κάνουμε και αυτά, αλλά εάν στο σπίτι μας ο καθένας από εμάς ασχολιόταν μόνο με τα μερεμέτια, θα είχε μια θλιβερή ζωή. Βεβαίως τα μερεμέτια, βεβαίως να κλείσουμε την τρύπα, βεβαίως να διορθώσουμε τη σωλήνα που στάζει, αλλά δεν ζούμε για τα μερεμέτια. Ζούμε για να είμαστε ευτυχείς σε ένα νέο κόσμο σε μια νέα πατρίδα και αυτή δεν έρχεται μέσα από τα μερεμέτια. Έρχεται μόνο μέσα από την επαναθεμελίωση. Αυτά είχα να σας πω.
Τώρα ρωτάτε και εγώ απαντάω.
Μ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Σπάνια μιλάω σε συγκεντρώσεις πολιτικές και σπανιότατα παίρνω πρώτος τον λόγο. Κατ’ αρχάς να συστηθώ, με λένε Αγγελόπουλο Μίμη όσοι δεν με ξέρουν, τραγουδιστής 40 χρόνια στην πόλη. Είμαι, ήμουν μέλος του παλιού πολιτικού συστήματος το οποίο ο Πρόεδρος στηλίτευσε πολύ σωστά το στηλιτεύω κι εγώ, δεν είμαι από παρθενογένεση. Είμαι μέλος Κόμματος, ήμουν μέλος Κόμματος από το ’74. Με απογοήτευσε.
Είμαι από αυτούς που ο κ. Θεοδωράκης είπε ότι υπήρχαν και άνθρωποι που έβλεπαν ότι αυτή η χώρα μπορεί να αλλάξει. Απογοητεύτηκα. Έγινα μέλος στο Ποτάμι. Είναι η πρώτη φορά που βλέπω από κοντά τον κ. Θεοδωράκη μετά την τηλεόραση που το βλέπαμε όλοι.
Θέλω να ρωτήσω λοιπόν για να μη μακρηγορώ στις ερχόμενες εκλογές επειδή Σύνταγμα δεν πρόκειται να αλλάξει και κατά πάσα πιθανότητα πρώτο Κόμμα θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που θα πάρει κι αυτό το bonus του 17% έχει πει με ποιους θα συνεργαστεί, έχει πει με τους ΑΝΕΛ ας πούμε. Εάν αυτοί δεν του φτάνουν και χρειάζονται κι άλλοι τι θα κάνει το Ποτάμι;
Το ερώτημά μου είναι αυτό και κολλητά είναι με ποιους δεν θα συνυπάρχει το Ποτάμι. Ευχαριστώ.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Τα πράγματα για μας είναι απλά. Έχουμε πει ότι υπάρχουν δυο προτεραιότητες. Πρώτον να μη μείνει ακυβέρνητη η χώρα και είναι σημαντικό, δε θα αφήσουμε μια χώρα να ταλανίζεται κάθε μήνα για κάποιους μήνες χωρίς Κυβέρνηση, μια χώρα που δεν υπάρχει θεσμική Διοίκηση. Αλλά από την άλλη έχουμε πει ότι το Ποτάμι με βάση τη δύναμή του θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει τη συνέχιση της ιστορικής πορείας της χώρας μέσα στην Ευρώπη και μέσα στη δύση.
Άρα πράγματα που θα απειλήσουν αυτή την πορεία, γιατί βρήκα στο δρόμο ένα φίλο και μου είπε «είμαστε χάλια, ζούμε τα χειρότερα, δεν υπάρχει χειρότερο» του είπα «φίλε, μη λες μεγάλη κουβέντα υπάρχει χειρότερο» και μπορεί να υπάρξει χειρότερο για τη χώρα αν είμαστε απερίσκεπτοι. Κάποιοι που έχουν ζήσει και παλαιότερες εποχές μπορεί να θυμούνται και να σας πω και κάτι για να μην αυτομαστιγωνόμαστε συνέχεια.
Περνάμε πολλά άσχημα και πολλές πληγές έχει η κοινωνία. Παραμένουμε μια από τις σαράντα πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Εννοώ ότι αν κοιτάξετε προς τα κάτω, εάν κοιτάξετε προς τα δυτικά, εάν κοιτάξετε προς διάφορες άλλες περιοχές θα δείτε ότι υπάρχει χειρότερο. Άρα μην προκαλούμε λέγοντας και μην είμαστε εκτός πραγματικότητας λέγοντας ότι είμαστε στον πάτο.
Είμαστε σε άσχημη κατάσταση. Πρέπει να τα διορθώσουμε όλα αλλά να ξέρουμε και να έχουμε συναίσθηση ότι με την ψήφο μας πρέπει να εμποδίσουμε και καινούργιους κατήφορους. Και πρέπει να βοηθήσουμε εκείνες τις λογικές δυνάμεις που υπάρχουν ακόμη και μέσα στα άλλα Κόμματα έτσι ώστε να υπάρχει μια διακυβέρνηση που θα εξασφαλίσει αυτό που έχουμε, και θα πάμε για το παραπάνω.
Γιατί αυτή είναι η ανάγκη μιας διακυβέρνησης. Δεν μας ενδιαφέρουν τα ερείπια, μας ενδιαφέρει να εξασφαλίσουμε αυτό που έχουμε και να κάνουμε κάτι παραπάνω.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: (Ερώτηση εκτός μικροφώνου) Από ό,τι καταλαβαίνω το πλάνο του Ποταμιού είναι να ψηφιστεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και στη συνέχεια το Νοέμβριο να γίνουν εκλογές. Η ερώτησή μου είναι ουσιαστικά αν έχει εμπιστοσύνη στη συγκεκριμένη Κυβέρνηση ότι θα εκπληρώσει αυτά που θα υποσχεθεί για να της δοθεί το περιθώριο το Νοέμβριο του ’15 και ποια είναι η ασφαλιστική δικλείδα γι’ αυτό. Με την έννοια ότι μέχρι τώρα … η Κυβέρνηση ότι μπορούμε να την εμπιστευόμαστε με βάση αυτά …
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχεις δίκιο. Πρόσεξε, θα είδατε ίσως κάποιοι από εσάς ή θα το δείτε το βράδυ στις ειδήσεις γιατί έχει γίνει αρκετή φασαρία ένα άρθρο που έγραψα σήμερα στην «Καθημερινή» της Κυριακής, που προτείνω το εξής: λέω αυτά που σας είπα εκλογές το Νοέμβριο, Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εκλογικός νόμος Σύνταγμα και προτείνω κάτι ακόμη. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ορίσει αναπληρωτές Υπουργούς στα πόστα που αφορούν τη διαπραγμάτευση με την Ευρώπη. Δηλαδή τα ζητήματα του χρέους, τα ζητήματα των σχέσεών μας με την Ευρώπη, δεν είναι ημερομηνίας τριών μηνών ή ενός έτους. Θα υπάρξουν δεσμεύσεις που θα είναι μακροχρόνιες. Άρα εγώ λέω: το Κόμμα που κέρδισε τις ευρωεκλογές, να έχει τη δυνατότητα στους τομείς των ευρωπαϊκών διαπραγματεύσεων παρουσία. Και το ονόμασα συμβολικά αυτό «αναπληρωτές Υπουργούς σε θέματα που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Και σκέφτομαι και κάτι: στη χειρότερη περίπτωση αυτό που θα κερδίσουν, είναι μια γνώση. Αφού λένε ότι έρχονται, έρχονται, έρχονται, θα μάθουν τι έρχεται, έρχεται, έρχεται. Θα καταλάβουν τι γίνεται, θα δουν τις εμμονές πιθανό των ευρωπαϊστών και των Ευρωπαίων.
Και είπα και στην καλύτερη περίπτωση και αν ήμασταν μια κανονική χώρα θα συνεισέφεραν με τις απόψεις τους ώστε να παρθούν και καλύτερες αποφάσεις. Πιστεύω δηλαδή ότι σε μια χώρα τέτοια που δεν υπάρχουν περιθώρια από το πουθενά, δεν μπορούν κάποια μεγάλα ζητήματα που θα μας δεσμεύσουν, να συνεχίσουν να μας διχάζουν. Θα πρέπει να υπάρχει πατριωτική ομάδα που θα διαπραγματευτεί το χρέος, πατριωτική ομάδα που θα μιλήσει για τις σχέσεις μας με τους δανειστές. Δεν είναι θέμα του Σαμαρά, όπως αύριο δεν θα είναι θέμα του Τσίπρα.
Τώρα, θέτεις ένα ζήτημα: μπορεί να εμπιστευτεί κάποιος αυτή την Κυβέρνηση; Είναι δύσκολο. Και αυτό συμβαίνει σχεδόν με όλο το πολιτικό σύστημα, αλλά αυτούς έχουμε. Τώρα, για το συγκεκριμένο πράγμα όμως που εμείς προτείνουμε για τις εκλογές τοΝ Νοέμβρη εάν υπάρχει όντως μια πολιτική συμφωνία δημόσια, θα είναι δύσκολο να μην την τηρήσουν.
Εγώ δε μιλώ για μια παρασκηνιακή συμφωνία, δεν μιλώ δηλαδή ότι «ναι, βγάλτε Πρόεδρο και μετά βλέπουμε και ίσως εκλογές τοΝ Νοέμβριο» εγώ μιλώ για θάρρος για τολμηρότητα για γενναιότητα από το πολιτικό σύστημα αυτή τη στιγμή.
Συναντιέται και κάνει μια δημόσια συμφωνία και αυτή η δημόσια συμφωνία όπως αντιλαμβάνεσαι, εάν δεν τηρηθεί από κάποια πλευρά θα υπάρχει μεγάλη τιμωρία από τον ελληνικό λαό. Με αυτή την έννοια το λέω ότι δεν θα είναι εύκολο να συμφωνήσει η Κυβέρνηση μια ημερομηνία εκλογών και να πει μετά δεν την τηρώ. Εάν πρόκειται για μια δημόσια εθνική συμφωνία.
Παρακαλώ.
ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ: Είμαι δασκάλα. Αισθάνομαι τυχερή που άκουσα για πρώτη φορά πολιτικό να βάζει το θέμα δημοκρατία, ζήτω η δημοκρατία. Αισθάνομαι τυχερή. Νομίζω και αυτό θέλω να μου βεβαιώσετε, έχετε κατά νου αυτές τις τέσσερις αξίες του Σωκράτη: «ισηγονία», ισηγορία, ισονομία και τέλος ισοπολιτεία; Για να φτάσουμε στη δημοκρατία; Εάν είναι έτσι ή αν κάπως αλλιώς φτάσατε εκεί, είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον και είναι πολύ σημαντικό να ακουστεί. Αυτός ο ιησουϊτισμός ότι είμαστε ίσοι όλοι πρέπει να προβληματίσει. Και αυτό που είπατε «πόρτα» είναι πολύ τολμηρό. Σας ευχαριστώ.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να πω απλώς ότι το θέμα είναι… εγώ δεν αντιγράφω ούτε καν τον Σωκράτη που θα ήταν καλό. Εννοώ ότι το θέμα είναι να παίρνεις γνώσεις από τους παλαιούς και να μπορείς με το ένστικτο που έχεις και με την επαφή που έχεις με την κοινωνία, να παράγεις λύσεις. Αυτό είναι νομίζω αυτό που πρέπει να καταφέρει ένας πολιτικός. Να μην μεταφράζει τα κείμενα των αρχαίων στην ελληνική πραγματικότητα, να μεταφέρει τις αξίες που μας έρχονται από εκεί, αλλά με γνώση της τωρινής πραγματικότητας.
ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ: Τις αποδέχεστε. Αυτό είναι το ερώτημα.
Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Τις αποδέχομαι.
ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ: Ευχαριστώ.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Παρακαλώ.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Κύριε Θεοδωράκη, να σας καλωσορίσω και να σας ευχηθώ καλή δύναμη.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ευχαριστώ.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Ερώτηση πρώτη για να μη μακρηγορούμε: δέχεστε ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας συνταγματικής εκτροπής; Ότι το Σύνταγμα σε πολλά του άρθρα έχει παραμεριστεί με αποτέλεσμα να σφαδάζει η ελληνική κοινωνία και να έχει εγκαταλειφθεί το κράτος Δικαίου για το οποίο αγωνίστηκαν πάρα πολλοί; Πρώτη ερώτηση.
Δεύτερη ερώτηση: τι φρονείτε και τι σκοπεύετε να κάνετε σχετικά με τις πέντε λίστες, οι οποίες έχουν βγάλει έξω τον πλούτο του ελληνικού λαού; Το 1981 ερχόμενος από το εξωτερικό «έλα ρε Γιάννη στο Κόμμα μου λέει φίλος μου για να πλουτίσεις». Δεν ετάχθηκα και φτώχυνα.
Τρίτο ερώτημα: βλέπετε εσείς τις λαϊκές μάζες και τη μεσαία τάξη να την έχει πληρώσει κατά τον χειρότερο τρόπο και να σφαδάζουν αυτή τη στιγμή σε μια κατάσταση η οποία είναι complètement bloqué που λένε στα γαλλικά, είμαστε μπλοκαρισμένοι τελείως. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είμαστε σε αδιέξοδο και αυτό δεν είναι ανάγκη να είσαι πολιτικός για να το λες, είμαστε σε αδιέξοδο.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Συνταγματικά.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Πρόσεξε, υπάρχουν παραβιάσεις υπάρχουν παρατυπίες, δεν είμαι από αυτούς που λένε όμως ότι μιλάμε για συνταγματική εκτροπή. Γιατί αυτό είναι μια κουβέντα παραπέρα. Ότι η Κυβέρνηση αποφασίζει με βάση νομοθετικές πράξεις περιεχομένου και όχι τους νόμους, είναι ένα πρόβλημα. Γιατί αυτό πρέπει να έπρεπε να ήταν σπάνιο και είναι καθημερινό. Τα έχουμε αντιστρέψει τα πράγματα. Αλλά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να υπερασπιστούμε το κράτος Δικαίου που έχουμε.
Δηλαδή δεν θα αποδεχτώ αυτή την εύκολη κουβέντα που έλεγαν κάποτε κάποιοι στα τηλεοπτικά παράθυρα πριν πλησιάσουν την εξουσία περί χούντας. Δεν το αποδέχομαι αυτό και θέλω να είμαι ξεκάθαρος.
Έχουν φύγει πάρα πολλά λεφτά στο εξωτερικό και δεν είναι οι λίστες, γιατί οι λίστες καταγράφουν την κίνηση σε κάποιες περιπτώσεις λίγων νομίμων και σε κάποιους άλλους που προσπάθησαν με φανερούς τρόπους, όχι πάντα νόμιμους αλλά με φανερούς εννοώ στο τραπεζικό σύστημα να βγάλουν τα λεφτά τους εξωτερικό.
Δυστυχώς φίλε μου το μεγάλο πρόβλημα είναι πίσω από τις λίστες και αποδεικνύεται και τώρα με κάποιους ανθρώπους που είχαν υπερασπιστεί υποτίθεται τα εθνικά ιδεώδη, που μας κατηγορούσαν και με κατηγορούσαν εμένα συγκεκριμένα όταν έλεγα για τις μίζες των οπλικών συστημάτων. Ξέρετε ότι εγώ ήμουν ένας από τους κακούς, ατίθασος δημοσιογράφος που τη δεκαετία του ’90 έλεγα συνέχεια ότι «τα όπλα δεν είναι όπλα για την άμυνα, είναι μίζες για τους πολιτικούς». Το έλεγα, το φώναζα και βέβαια έπαιρνα τη ρετσινιά ότι δεν υπερασπίζομαι την πατρίδα. Αυτό έλεγαν τότε ότι επειδή δεν είσαι όσο πρέπει πατριώτης. Είδα και τους όσο πρέπει πατριώτες, τι φουσκωμένους λογαριασμούς έχουν και προφανώς δεν είναι ένας, θα υπάρξουν και συνέχειες.
Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα με μια χώρα που ληστεύτηκε. Που ληστεύτηκε από το πολιτικό της σύστημα και από τα συμφέροντα που είναι δίπλα στο πολιτικό σύστημα.
Γιατί προσέξτε και εδώ θέλω να κάνω μια μικρή παρένθεση. Η χώρα έχει δυο προβλήματα, έχει δύο παράσιτα και το πολιτικό σύστημα από τη μια μεριά μιλάει για το ένα παράσιτο και το άλλο πολιτικό σύστημα μιλάει για το άλλο παράσιτο. Εμείς μιλάμε και για τα δυο παράσιτα. Τα δυο παράσιτα της κοινωνίας είναι: τα συμφέροντα και οι συντεχνίες.
Αυτά είναι που απομυζούν από τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας όλους τους χυμούς. Τα συμφέροντα είναι σαφές τι έχουν κάνει. Προσκολλούνται σε ένα Κόμμα εξουσίας τώρα θα προσκολληθούν στο επόμενο Κόμμα εξουσίας και θα παίρνουν το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου αυτής της χώρας: με συμβάσεις χαριστικές, καταργώντας τους όρους ανταγωνισμού της οικονομίας, από το παράθυρο με αποφάσεις θα παίρνουν αυτοί τα παιδιά τους, οι φίλοι τους ένα μεγάλο τμήμα του πλούτου του ελληνικού λαού. Αυτό είναι τα συμφέροντα.
Και από την άλλη υπάρχουν οι συντεχνίες που αλλάζουν κατά εποχές και που θεωρούν ότι επειδή είσαι στέλεχος ενός Κόμματος και αυτό το Κόμμα πρέπει να στηριχθεί από τη συντεχνία σου, πρέπει να αμειφθείς και το έχουμε δει αυτό. Έχουμε δει τα προνόμια που δόθηκαν σε κάποιες συντεχνίες στη χώρα στο παρελθόν από τη Νέα Δημοκρατία, πρόσφατα από το ΠΑΣΟΚ και πόσο επιμένουν κάποιοι και λένε ότι θα εξασφαλίσουν αυτά τα συμφέροντα και μετά την όποια κυβερνητική αλλαγή.
Τα λεφτά που έχουν χαθεί είναι πάρα πολλά. Και προσέξτε κάτι που γίνεται τις τελευταίες μέρες. Τόσα χρόνια λέγαμε ότι φταίει ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών και ότι πρέπει να αλλάξει το Σύνταγμα των 88 άρθρων για να μην υπάρχει αυτή η ασυλία των πολιτικών, που πρακτικά τι σημαίνει; Πρακτικά σήμερα το Σύνταγμα και στη συνέχεια ο νόμος εξασφαλίζει το ακαταδίωκτο των Υπουργών. Η Βουλή είναι αυτή που αποφασίζει αν ο Υπουργός έφαγε τα λεφτά ή όχι, η Βουλή λέει πάντα όχι και η υπόθεση συνεχίζεται. Και για να μη γελιέστε σας θυμίζω ότι ο Άκης Τσοχατζόπουλος είχε αθωωθεί από τη Βουλή. Δεν είχε αθωωθεί από το ΠΑΣΟΚ, είχε αθωωθεί από τη Βουλή και τώρα δικάζεται για άλλα πράγματα που κατάφεραν και τα έβαλαν.
Και οι άλλοι Υπουργοί του ΠΑΣΟΚ που τώρα λογοδοτούν και τα λοιπά είχαν αθωωθεί από τη Βουλή. Τα πόθεν έσχες είναι πάντα καθαρά, πάντα όλα καθαρά, όλοι έχουν καθαρό πόθεν έσχες. Δεν βρίσκει κανείς τίποτε και τώρα τρέχουν οι δικαστές όσοι μπορούν να αντισταθούν σε πίεση συγκάλυψης και βρίσκουν διάφορα πράγματα.
Άρα εμείς εκτός όλων των άλλων λέμε ότι τώρα πρέπει να αλλάξει το Σύνταγμα σε σχέση με την ευθύνη των Υπουργών. Γιατί προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν και να μας πουν ότι «η διαφθορά αφορούσε τους δεξιούς, εμείς είμαστε αριστεροί εμείς δεν κλέβουμε, εμείς να ‘ρθούμε και θα τα κάνουμε όλα καλά. εμπιστευτείτε μας, είμαστε παιδιά του λαού». Δεν υπάρχει αυτό, τα «παιδιά του λαού».
Οι θεσμοί αποτρέπουν το να πάρεις το Ταμείο και να φύγεις, όχι η καλή σου καρδιά. Δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε κάποιον για την καλή του την καρδιά και να λέμε «ωραία φάτσα φαίνεται αυτός δεν πειράζει, άσε τα λεφτά αφύλακτα και φύγε». Δεν θα το κάναμε στη δουλειά μας, δεν το κάνουμε στην οικογένειά μας.
Οι θεσμοί εξασφαλίζουν τα εμπόδια για να κλέβουν οι πολιτικοί και αυτό ζητάμε εμείς να αλλάξει τώρα. Όχι να αλλάξει μετά κάποια στιγμή ίσως στο μέλλον.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Τα δυο παράσιτα που είπατε ταλανίζουν τη χώρα ουσιαστικά από τότε που δημιουργήθηκε η χώρα. Αυτό έχει οδηγήσει τον ίδιο τον λαό να είναι καχύποπτος και απαισιόδοξος. Δηλαδή οι περισσότεροι πιστεύουν ότι δεν μπορεί να αλλάξει κάτι και ότι όποιος πάει να κάνει κάτι, έχει δόλο ή έχει κακό σκοπό.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα όταν βγήκε το Ποτάμι να το κατηγορήσουν αμέσως ότι είναι ο Μπόμπολας από πίσω, είναι κάποιος, το οποίο είναι σχετικά ανόητο από την άποψη ότι τώρα με το ΣΥΡΙΖΑ που πάει να ανέβει στην εξουσία, οι μεγάλοι οίκοι της χώρας πάνε στο γραφείο του, ότι δεν έχει νόημα αυτό που λέει. Αλλά δημιουργείται μια λάσπη η οποία κάθε τι το νέο προσπαθεί να το καταστρέψει και να το διώξει από το σκηνικό.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έτσι είναι.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Τι μπορεί να αλλάξει αυτή τη νοοτροπία που είναι βαθιά ριζωμένη στον ελληνικό λαό για να γλιτώσουμε αυτό το πράγμα;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Λες κάτι σημαντικό και από τα πράγματα …και προχωρώντας πριν στη Ρήγα Φεραίου έρχεται ένας τύπος μια χαρά παιδί, ωραία φάτσα βρε παιδί μου καλοσυνάτη και μου είπε κάτι που με πλήγωσε πάρα πολύ.
Μου είπε: Που πήγες κι έμπλεξες; Όλα είναι λάσπη, όλα είναι βούρκος. Και του λέω: Εάν παραδεχτούμε ότι όλα είναι λάσπη όλα είναι βούρκος και ο καθένας πρέπει να κοιτάει μόνο τη δουλειά του, τότε να ξέρεις ότι οι μέρες μας είναι πολύ μετρημένες σε αυτή τη χώρα.
Καταλαβαίνεις τι λέω; Πρέπει κάποιοι άνθρωποι να τολμήσουν να αφήσουν τη σιγουριά της δικής τους ζωής κι εμένα αυτό είναι το δίδαγμά μου, ήμουνα ένας πολύ καλοπληρωμένος Δημοσιογράφος, γιατί είχα την πρώτη ενημερωτική εκπομπή στο πρώτο ενημερωτικό κανάλι της χώρας, έτσι;
Είχα την απόλυτη αποδοχή του κόσμου, αλλά θεώρησα ότι αυτό το πράγμα το να κοιτάει ο καθένας έστω και λέγοντας σωστά πράγματα έστω και υπερασπιζόμενος σωστές ιδέες όπως πιστεύω ότι το έκανα εγώ, αλλά να κοιτάει κυρίως τη δική του σχέση με τη ζωή, μπορεί το πλοίο που τον ταξιδεύει να πέσει στα βράχια. Αυτή ήταν η σκέψη μου που με έβγαλε.
Και ξέρεις τι; Έχω την πεποίθηση ότι πρέπει κάποιοι να σκεφτούν, αφού το έκανε ο Θεοδωράκης μπορώ να το κάνω κι εγώ ή αν θέλεις υποχρεούμαι να το κάνω κι εγώ. Καταλαβαίνεις τι σου λέω; Δηλαδή όταν κάποιος αφήνει κάτι, έχει το δικαίωμα να πάει και στον άλλον και να του πει άφησε κι εσύ κάτι. Εγώ λοιπόν άφησα κάτι σημαντικό και μια ωραία ζωή, για να προσπαθήσω μαζί με όλους σας να σώσουμε τη χώρα, αυτό είναι το θέμα.
Τώρα για τη λάσπη τη συγκεκριμένη. Πρώτον ο κόσμος βγάζει τα συμπεράσματά του και δεν μπορεί παρά κανείς να ξεφυλλίσει τις εφημερίδες σήμερα, χθες, μεθαύριο, αύριο και να δει ποιες εφημερίδες ποιους ανθρώπους προβάλλουν και αν προβάλλουν το Ποτάμι και τι δηλητηριώδη σχόλια κάνει συνεχώς αυτό που λέει «συστημικός τύπος» κάποιος για το Ποτάμι.
Γιατί το Ποτάμι έρχεται από εκεί καθαρό, αρνήθηκε να βοηθηθεί από τους γνωστούς αγνώστους της ελληνικής κοινωνίας και διακρίνουν σε αυτό ένα φόβο, ότι από τη στιγμή που είναι καθαρό, δεν μας έχει ζητήσει τη βοήθειά μας και συνεχίζει να ανεβαίνει, μήπως είναι ένας ανεξέλεγκτος παράγοντας για το σύστημα γενικά; Μήπως αυτή η λογική που κουβαλάει, μήπως αυτές οι συμμαχίες που κάνει με την κοινωνία παραμερίζουν όλους εμάς;
Δεν περνάει η λάσπη για το Θεοδωράκη και πως φάνηκε αυτό; Φαίνεται κι από τα στοιχεία της δημοτικότητας των πολιτικών αρχηγών. Οι αρχηγοί που διεκδικούν την εξουσία, που θα είναι αύριο Πρωθυπουργοί, δεν έχουν μεγαλύτερη δημοτικότητα, δεν έχουν περισσότερες θετικές γνώμες στην κοινωνία από το Θεοδωράκη.
Άρα αυτή η συζήτηση για το ποιος υπηρετεί ποιον πρώτον αποδεικνύεται στην πράξη, γιατί ο καθένας μας μπορεί να λέει το οτιδήποτε, πρώτον αποδεικνύεται στην πράξη και θα αποδειχθεί την κρίσιμη στιγμή, αλλά αποδεικνύεται και καθημερινά από τη συμπεριφορά των μέσων απέναντι είτε σε μας είτε στους άλλους.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Η προβληματική νοοτροπία του κόσμου είναι το θέμα.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θα αλλάξει σιγά-σιγά.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: (Ερώτηση εκτός μικροφώνου) Εγώ θέλω να αναφερθώ λίγο.. αυτή τη στιγμή εγείρονται θέματα με την Τουρκία, με τις γκρίζες ζώνες, με τη φρεγάτα η οποία έφτασε ως τη Τζια, με το θέμα της παραβίασης του εναέριου χώρου μας στον Υπουργό Εθνικής Αμύνης και τα λοιπά. Ποια είναι η θέση σας πάνω σε αυτό το θέμα;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Η χώρα απειλείται όταν είναι οικονομικά αδύναμη, δηλαδή θεωρώ ότι το μεγαλύτερο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να διασφαλίσουμε την οικονομική στιβαρότητα της χώρας. Μία χώρα ισχυρή κέντρο των Βαλκανίων δυνατή χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χώρα δηλαδή πρώτης εθνικής για να το πω έτσι, δε θα πάει κάποιος, τι θα κάνει κάποιος, τι θα κάνει δηλαδή; Τι θα κάνει η Τουρκία με την υπεροπλία της, με τον μεγαλύτερο πληθυσμό που έχει, τι θα κάνει;
Η χώρα χρειάζεται βέβαια, η Ελλάδα, να έχει μία αποτρεπτική δύναμη για επεισόδια μιας νύχτας, για επεισόδια δύο ημερών, αλλά μην μπούμε σε αυτό το κόλπο που κατά εποχές προσπαθούν να μας βάλουν ότι πρέπει να είμαστε η πιο οπλισμένη χώρα της Ευρώπης και το ξέρετε ότι έχουμε υπάρξει κατά καιρούς η πιο οπλισμένη χώρα του κόσμου μετά το Ισραήλ, έτσι; Γιατί; Για το χρήμα, για τις μίζες γινόταν αυτή η κουβέντα.
Χρειάζεται λοιπόν αποτρεπτική δύναμη στη χώρα, χρειάζεται στρατός σύγχρονος, αποτελεσματικός, ευκίνητος, αλλά μακριά από τα ναπολεόντια σχέδια να έχουμε άρματα όσα δεν μπορούσε να παρατάξει ο Λώρενς της Αραβίας στην Αραβία.
Η Τουρκία όποτε δυσκολεύεται στα σύνορά της δημιουργεί έναν αντιπερισπασμό στα άλλα σύνορα. Δεν μπορούμε να υψώνουμε τείχη όμως, με τους Τούρκους θα συνυπάρξουμε, με τους Σκοπιανούς θα συνυπάρξουμε, με τους Αλβανούς θα συνυπάρξουμε.
Το σχέδιό μας πρέπει να είναι: Γειτνίαση-εμπορικές σχέσεις, οικονομικές σχέσεις, πνευματικές σχέσεις και η αίσθηση ότι υπάρχει μία δύναμη αποτροπής. Όσο δυναμώνει η οικονομία της Ελλάδας, τόσο πιο δύσκολα θα είναι τα μικρά και μεγάλα σχέδια των γειτόνων μας να μας απειλήσουν.
Ν. ΜΑΡΟΥΔΑΣ: Γεια σας, είμαι 35 χρόνια Οικονομολόγος σε αυτή την πόλη, αν και έχω κάνει και σε πολλά μέρη τέλος πάντων, θέλω να λέω και να γνωρίζω ότι τουλάχιστον το αργότερο την 1η Ιανουαρίου του 2017 που θα τρέχει το χρέος μας με τουλάχιστον 12 έως 15 δισεκατομμύρια το χρόνο, οι ξένοι θα μας έχουν παρατήσει.
Βασιζόμενος σε αυτά που είπες για πρώτη εθνική, δε θα είμαστε πλέον στην πρώτη εθνική, θα έχουμε υποβιβαστεί. Δε θέλω να μπω στα εθνικά θέματα γιατί συμφωνώ μαζί σου, το πρόβλημά μας είναι το οικονομικό, το οποίο δεν μπορούμε να καταλάβουμε την έκτασή του, δεν μπορούμε να καταλάβουμε να βγει η ελπίδα από μέσα μας.
Όλος ο κόσμος που είναι εδώ και όχι μόνο εδώ ελπίζει ότι η κρίση τελειώνει, ακούμε τον Σταϊκούρα να μας λέει ότι θα έχουμε 2,9 ανάπτυξη του χρόνου, που είναι για γέλια. Δηλαδή για κάποιον που καταλαβαίνει οικονομικά αυτά που λένε είναι για γέλια.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Το πρόβλημα της χώρας είναι τεράστιο και είναι οικονομικό κι όταν λέω οικονομικό δεν εννοώ δανειοδοτικό, δεν είναι θέμα επιτοκίων, γιατί κάποιοι περιορίζουν, κάποιοι εγκέφαλοι που ανακαλύψανε την οικονομία μέσα από τα βιβλία κι όχι μέσα από τη δουλειά. Και ξέρεις στα βιβλία καμιά φορά ο κόσμος είναι πάρα πολύ ωραίος, εύκολες λύσεις.
Κι αν δεν έχεις σηκώσει ποτέ ένα ρολό στη ζωή σου, αν δεν έχεις πουλήσει ένα κουλούρι στο δρόμο, εάν δεν έχεις κάνει κάποια δουλειά τέλος πάντων με τα χέρια σου κι έχεις διαβάσει απλώς κάποια βιβλία, μπερδεύεις μερικούς όρους. Ας πούμε λες ότι η οικονομία είναι η διαπραγμάτευση με τους δανειστές.
Δεν είναι η διαπραγμάτευση με τους δανειστές η οικονομία, δεν είναι. Είναι σα να λες υποφέρω στο σπίτι μου δεν έχω λεφτά να φάω, το παιδί μου δεν έχει λεφτά να ντυθεί, δεν έχω τίποτα, πάω στον τραπεζίτη και ο τραπεζίτης μου λέει ωραία, το επιτόκιο από 4 θα σου το κάνω 3 και γυρνάς σπίτι και λες γυναίκα θα φάμε το επιτόκιο που από 4 θα γίνει 3 και την επόμενη μέρα τι θα φάμε;
Το πρόβλημα λοιπόν της χώρας είναι βέβαια να βρει μια λύση με τους εταίρους της για το δάνειο κι εμείς έχουμε συγκεκριμένη λύση, ότι πρέπει αυτή τη στιγμή να αποφύγουμε μια γενική κουβέντα, γιατί αυτή την κουβέντα την κάνεις όταν νοιώθεις ισχυρός κι ότι ο άλλος είναι έτοιμος να συμβιβαστεί, ενώ τώρα η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη να συμβιβαστεί με τους Έλληνες, άρα μην προκαλείς αυτή την κουβέντα γιατί μπορεί να πάρεις λάθος απάντηση.
Σε κάθε περίπτωση πρέπει το δάνειο να χαθεί στο βάθος, δηλαδή μακρινά, μακρινά, μακρινά, όσο το δυνατόν μικρά επιτόκια και εάν η χώρα αισθανθεί κάποια στιγμή τη δύναμη ότι θα πείσει τα ξένα Κοινοβούλια, προσέξτε, γιατί λένε ένα ψέμα, λένε “θα διαπραγματευτούμε”, μα με ποιον θα διαπραγματευτείς;
Η επιμήκυνση των δανείων, οι τόκοι των δανείων, τα ποσά, αφορούν τους λαούς της υπόλοιπης Ευρώπης, πρέπει να συμφωνήσουν τα Κοινοβούλιά τους. Είναι η στιγμή; Όχι λέμε εμείς. Ένα λοιπόν βλέμμα είναι προς τα κει και πρέπει να το έχουμε και το άλλο βλέμμα είναι εδώ και το βλέμμα εδώ έχει ένα μεγάλο πρόβλημα.
Υπερηφανεύονται ότι πάει καλά η οικονομία. Πώς πάει καλά η οικονομία; Η οικονομία δεν πάει καλά επειδή κόβεις μισθούς, η οικονομία δεν πάει καλά επειδή κόβεις συντάξεις. Ο περιορισμός της σπατάλης ήταν ένα ζήτημα, τώρα έχει φτάσει η περικοπή έξω από τη σπατάλη, κόβεις από αυτά που θα είχαν δυνατότητα να κινήσουν την οικονομία.
Και πως φαίνεται ότι η οικονομία δεν πάει καλά; Μειώνονται ξανά οι εξαγωγές, η χώρα τους τελευταίους μήνες, γιατί υπάρχει μια υπερηφάνεια γι΄ αυτό ότι άρχισε και κινείται λέει το χρήμα. Κινείται το χρήμα τι; Αγοράζεις αυτοκίνητα εισαγόμενα, έτσι; Και ταυτόχρονα μειώνοντας τις δικές σου εξαγωγές.
Ο λόγος δηλαδή εξαγωγών-εισαγωγών, που μαρτυρά το πραγματικό πρόβλημα μιας χώρας, παραμένει προβληματικός για τη χώρα μας, γιατί αυτή η χώρα δεν παράγει όσα πρέπει να παράγει για να δημιουργηθεί ο πλούτος στον πληθυσμό της, για να μειωθεί πραγματικά η ανεργία.
Μόνο μία καινούρια παραγωγική βάση, μια καινούρια παραγωγική δραστηριότητα η οποία δεν είναι ξέρετε και νεφελώδης, είναι δυο-τρία πράγματα πολύ συγκεκριμένα, είναι να μη χάνουμε άλλες βιομηχανίες γιατί υπάρχει κι αυτό, προωθείται ακόμα η αποβιομηχάνιση της χώρας κι είναι πρόβλημα.
Πιστεύουμε στη βιομηχανία, πιστεύουμε στον τουρισμό και πιστεύουμε στην επανατοποθέτηση της αγροτικής οικονομίας στην οικονομία της χώρας. Δεν μπορεί αυτή η χώρα να εισάγει το συντριπτικό ποσοστό του κρέατος που καταναλώνει, δεν μπορεί, αυτή η χώρα ήταν αυτάρκης στο κρέας της τις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60. Εισάγει φακές από την Κίνα, ξύδι, ζάχαρη, γιατί όλα τα πράγματα τα έχουμε κάνει στραβά.
Άρα εάν δεν επαναθεμελιώσουμε την οικονομία μας σε μία βάση που θα καταναλώνουμε αυτό που παράγουμε κι αν συνέχεια εισάγουμε ακόμα κι από χώρες που έχουν πολύ χειρότερες συνθήκες παραγωγής από τις δικές μας, το πρόβλημα θα διαιωνίζεται. Αυτή είναι η μεγάλη καινούρια συμφωνία.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Γεια στου Σταύρο, κατ΄ αρχήν να σε καλωσορίσω κι εγώ στην πόλη κι έχω να ρωτήσω κάποια θέματα.
Πρώτο θέμα, πρέπει να υπάρξει απλή αναλογική ναι ή όχι; Δεύτερον, θα πρέπει να κηρύξουμε ΑΟΖ αν ναι και πότε; Θα πρέπει να υπάρξει πρώτα νοικοκύρεμα στα οικονομικά της χώρας και μετά να έρθει η ανάπτυξη, ή πρώτα ανάπτυξη και νοικοκύρεμα στα οικονομικά της χώρας;
Και το τελευταίο ερώτημα είναι το εξής: Σε κάποιες χώρες υπάρχει στους ψηφοφόρους, όπως είναι στην Πολωνία στην Ισλανδία στην Ελβετία και στους Δήμους της Νέας Ζηλανδίας ηλεκτρονική ψηφοφορία στις εκλογές. Θα πρέπει να υπάρξει κι εδώ μια ηλεκτρονική ψηφοφορία στις εκλογές, αν ναι και πώς;
Και κάτι τελευταίο, στην Ελβετία κάτι το οποίο δεν το ξέρουμε, ο Καποδίστριας τους είχε δώσει αυτό το σύστημα το εκλογικό το οποίο υπάρχει τώρα, που λέει το εξής, ότι ο κόσμος θα ψηφίζει σε δημοψηφίσματα διάφορα πράγματα τα οποία αφορούν τη χώρα, π.χ. δρόμους να φτιαχτούν, π.χ. τώρα με το μνημόνιο, π.χ. το ένα με το άλλο, θα γίνονται εκλογές κάθε δύο ή τρία χρόνια και θα υπάρχουν Κυβερνήσεις συνεργασίας και εκεί πέρα ο λαός θα αποφασίζει και η κάθε Κυβέρνηση θα εκτελεί.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Λοιπόν δε θα σου τα απαντήσω όλα γιατί κάποια από αυτά τα είπα. Είπα για την απλή αναλογική και τα λοιπά, θα σου πω μόνο σε σχέση με αυτά που λες για τα δημοψηφίσματα.
Βεβαίως και ο κόσμος πρέπει να μπαίνει και να τοποθετείται σε ζητήματα που τον απασχολούν, αλλά εδώ κυρίως έχουμε ανάγκη από αποφάσεις και σε μία χώρα που έχει αδυναμία να συζητήσει εάν της θέσεις να συζητήσει όλα τα ζητήματα ποτέ δε θα πάρει καμία απόφαση κι εδώ είναι η τολμηρότητα των ανθρώπων που ο κόσμος εμπιστεύεται.
Πιστεύω στο θάρρος και στη γνώση, είναι υποχρεωμένος ένας Πολιτικός, ένας Δήμαρχος, ένας Περιφερειάρχης, να παίρνει τις αποφάσεις και να μετριέται μετά το κόστος. Εάν αυτή τη στιγμή στην κοινωνία βάλεις όλα τα ζητήματα που μου λες, απλώς θα κάνουμε ωραία δημοψηφίσματα και θα χαιρόμαστε μεταξύ μας ότι συζητάμε και τα προβλήματα θα πολλαπλασιάζονται.
Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δεν πρέπει να πάμε σε μια τέτοιου τύπου Δημοκρατία, αλλά αυτή τη στιγμή η ανάγκη δεν είναι να ξαναθέσουμε όλα τα θέματα στην ελληνική κοινωνία να τα αποφασίσει, είναι να πάρουμε τις αποφάσεις με βάση τις ήδη υπάρχουσες τοποθετήσεις του κόσμου.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Κάτι για τη βιωσιμότητα του Ποταμιού θα ήθελα να πω. Επειδή έχει στηθεί πολύ καλά το Ποτάμι κι είναι η λύση στο πολιτικό μας αδιέξοδο, ας πούμε ότι διαιωνίζει την κρίση χρέους, έχουν γίνει εκλογές έχεις πάει πάρα πολύ καλά..
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Τι εννοείς;
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Σε ποσοστό. Θα κυβερνήσεις σε συνεργασία με πέντε Υπουργούς του ΠΑΣΟΚ της Νέας Δημοκρατίας ή θα περιμένεις να γίνεις πολύ δυνατός; Γιατί κι αυτή τη δυνατότητα την έχεις.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Λοιπόν εάν το Ποτάμι ενδιαφερόταν για το Ποτάμι και δεν ενδιαφερόταν για τη χώρα, πρώτον θα λέγαμε εδώ και τώρα εκλογές. Θα λέγαμε κι εμείς εδώ και τώρα εκλογές, όλες οι δημοσκοπήσεις μας βγάζουν τρίτη δύναμη, άρα σου λέει μια ώρα αρχύτερα θα παίρναμε τα λεφτά μας από τη Βουλή.
Λοιπόν δε με ενδιαφέρει αυτό, δε με ενδιαφέρει να δω την πολιτική με το τι συμφέρει το Ποτάμι. Μόνο εάν αυτό που συμφέρει το Ποτάμι είναι αυτό που συμφέρει τη χώρα.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Πραγματοποιείστε αυτά που θέλετε να κάνετε..
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ναι πρόσεξε λοιπόν. Το σύνθημά μας είναι το εξής. πρόσεξε, μη συγκρίνεις ανόμοια πράγματα. Άλλο το Ποτάμι κι άλλο οι λιμνούλες.
Λοιπόν πρόσεξε, να σου πω τώρα ποιο είναι το σύνθημά μας: Πρέπει να μπει νέος κόσμος στη Βουλή, η Βουλή πρέπει να ανανεωθεί, δε θα έχουμε υποψήφιους τους υποψηφίους που έχουν αποτύχει, έτσι; Πρόσεξε τώρα, η Κυβέρνηση ενώ η Βουλή πρέπει να είναι στα χέρια νέων δυνάμεων, η Κυβέρνηση πρέπει να είναι στα χέρια έμπειρων δυνάμεων.
Όταν λέω “έμπειρων δυνάμεων” δεν εννοώ έμπειρων σε άλλα κόμματα, δεν εννοώ τους παλιούς Υπουργούς, εννοώ όμως ότι στη Βουλή δικαιούσαι να πάρεις και πέντε νέους ανθρώπους και να τους δώσεις τη δυνατότητα να εκφράσουν κάποιες απόψεις.
Όπως σωστά λες στην Κυβέρνηση είναι οι επαΐοντες, είναι άνθρωποι που έχουν δοκιμαστεί και που έχουν δοκιμαστεί; Στις επιχειρήσεις. Και το είπα και δεν έχω κανένα πρόβλημα, γιατί το έγραψε κάποιος ότι «θα κάνει τους επιχειρηματίες Υπουργούς»;
Είπα λοιπόν εγώ: Από το να κάνω ανεπάγγελτους κομματικούς Υπουργούς, ανθρώπους που δεν έχουν δουλέψει ποτέ τους, βεβαίως σε κάποια πόστα που έχουν σχέση με την οικονομία θα πάρω έναν άνθρωπο
-ελπίζω να μην είσαι επιχειρηματίας εσύ και με κυνηγάνε μετά- θα πάρω έναν άνθρωπο ο οποίος έχει αποδείξει στην κοινωνία ότι μπορεί να παράγει. Είχε μια επιχείρηση, είχε εκατό ανθρώπους και σε δέκα χρόνια έχει χίλιους και εξάγει.
Θα μου πεις θα έρθει; Πιστεύω στα πλαίσια μιας πολιτικής συμμαχίας που πρέπει να κάνω…
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Τρέχοντας θα έρθει.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ναι, εννοώ και θέλω να είμαι ξεκάθαρος, άλλο είναι και το είπα εξ αρχής ότι το Ποτάμι έχει τους εθελοντές του, έχει τον κόσμο του, θα μπούμε στη Βουλή. Αλλά δε θα γίνουν οι εθελοντές του Ποταμιού Υπουργοί κι αυτή είναι η διαφορά μας.
Ας τολμήσουν να το πουν και οι άλλοι, εγώ το λέω και το λέω στα παιδιά που είναι εδώ και το ξέρουν. Προφανώς κάποιος από τους εθελοντές να είναι ο επαΐων και ο ειδικός σε έναν τομέα, αλλά δε θα έρθουμε για να κοιτάξουμε τον κομματικό μηχανισμό και να πούμε βρε παιδιά να μοιράσουμε τις θέσεις, αυτές τις χιλιάδες θέσεις που μοιράστηκαν. Το ξέρεις για τι μιλάω, για το 2012, έτσι; Μοιράστηκαν χιλιάδες θέσεις του δημοσίου, οι χιλιάδες θέσεις του δημοσίου, με τη λογική 4-2-1 και είπανε ποιοι είναι οι δικοί μας κομματικοί;
Εμείς είπαμε λοιπόν ότι εμείς θα βάλουμε διαδικασίες τέτοιες έτσι ώστε στον κυβερνητικό μηχανισμό παντού να μπαίνει η δύναμη της κοινωνίας, που μπορεί να είναι η δύναμη της κοινωνίας ένας ΣΥΡΙΖαίος, ένας Νεοδημοκράτης, ένας ΠΑΣΟΚτζής, ένας Ποταμίσιος, βεβαίως θα μπει, αλλά δε θα είναι ότι όσο ποσοστό βγάλουμε.
Γιατί αυτό είναι η αγωνία τους κι εδώ δεν μπαίνουμε εμείς στις διαπραγματεύσεις και τους ταράζει λίγο, ότι εγώ τους είπα ότι εγώ δε θέλω να γίνω Υπουργός και δε θα διαπραγματευτώ τα Υπουργεία για μας, θα τα διαπραγματευτώ για την κοινωνία.
Δηλαδή έχει σχέση με το ποσοστό, έχει σχέση με ένα ποσοστό, εάν το Ποτάμι βγει ενισχυμένο από τις κάλπες, βγει δηλαδή με ένα μεγάλο διψήφιο ποσοστό, το πολιτικό σύστημα θα υποκλιθεί στη δύναμη της κοινωνίας γιατί θα πει από τη στιγμή που βγήκαν κι έχουν εννιά μήνες ζωή, γιατί εννιά μήνες ζωή έχουμε, έτσι; Εννιά μήνες ζωή, χωρίς βαρίδια, δεν έχουν βρει τίποτα.
Βλέπετε ότι ο διάλογος καμιά φορά της λάσπης από τα facebook και τα λοιπά αναφέρονται σε πράγματα ανύπαρκτα, τώρα ανακαλύψανε ότι κάποιος κάπου κάποτε είπε κάτι για τον Σαρλό και λέει, πήγα στην Κοζάνη και είπα ότι έχεις έναν συνεργάτη που δεν τον ήξερα καν, που είχε πει λέει κάποτε ότι ήθελε να υπηρετήσει.
Προσπαθούν να βρουν πράγματα από το πουθενά, γιατί μετά από τόση εξονυχιστική έρευνα, φαντάζεστε τι γίνεται τώρα αυτή την εποχή, τα ψάχνουν όλα, έτσι; Λοιπόν δεν μπορούν να βρουν το παραμικρό, δεν μπορούν να βρουν μία δαπάνη, δεν μπορούν να βρουν τίποτα που να έχει κάτι επιλήψιμο για την κοινωνία και αναζητούν λύσεις στο παρελθόν.
Τέλος πάντων, για να μη μακρυγορούμε σε σχέση με αυτό, δεν υπάρχουν περιθώρια στο παλιό πολιτικό σύστημα να λερώσει το Ποτάμι, υπάρχουν πολλά περιθώρια όμως στο Ποτάμι να διορθώσει το παλιό πολιτικό σύστημα.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Είπαμε προηγουμένως ότι έχουμε τεράστιο οικονομικό πρόβλημα. Υπάρχει αυτό το εργαλείο που μου λες να μην το θέσω. Δεν πειράζει, δεν το θέτω. Όμως χαίρομαι, αν θα πάμε κόντρα στο ΚΥΣ που είναι αφορολόγητο στην Ελλάδα και αν οι θεσμοί όπως είπες ότι θ’ αλλάξουν, θ’ αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα που είναι αφορολόγητο με μεγάλη οικονομική είσπραξη που μπορεί να κάνει το κράτος γύρω από τους ανθρώπους που είναι μέσα στο ΚΥΣ.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σε μια ισότητα που προσδοκούμε δεν υπάρχει αφορολόγητο για κανέναν.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Θα έπρεπε.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να υπάρχει αφορολόγητο;
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Θα έπρεπε να μην υπάρχει.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Όλοι όσοι περάσαμε, ας το πούμε ότι ο Σαμαράς, ο Κουβέλης όταν ήταν για τα θεσμικά, έχουν πει κι οι άλλοι συνταγματικές αλλαγές και για τις μικρές Περιφέρειες και για όλα αυτά. Τα μεγάλα κόμματα δεν έκαναν τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Ένα είναι αυτό .
Το δεύτερο είναι εάν σ’ αυτό που προτείνεις τώρα για εκλογή Προέδρου και για εκλογές το Νοέμβριο υπάρχουν αυτιά από τους άλλους χώρους που ν’ ακούν.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θα το δούμε. Πάντως η πρότασή μας είναι ξεκάθαρη, προβάλλεται ήδη και από ανθρώπους που δεν είναι σύμμαχοί μας, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν προσχωρήσει σε αυτή την άποψη που έχουμε κι εμείς και ελπίζω ότι αν έχει σοβαρότατο πολιτικό σύστημα θα το συζητήσει παραπάνω.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Αν δεν έχει;
ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ: Μια πληγή της δημοκρατίας μας είναι η αποχή, όλο το σκηνικό αυτό. Πώς αντιμετωπίζουμε την αποχή ειδικά για τους νέους;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Αυτό είπα πριν που με ρωτήσατε για την αποχή. Είπα ότι αν κατορθώσουμε κάποια στιγμή, και μπορούμε να το κατορθώσουμε να περάσουμε σ’ ένα εκλογικό σύστημα που θα εμπεριέχει και αυτό που σας είπα πριν, τη διπλή ψήφο, θα καταλάβει ο κόσμος ότι η εμπλοκή του με την πολιτική έχει και διεξόδους προς τη δική του αλήθεια. Είναι τεράστιο πρόβλημα, απ’ αυτό ξεκίνησα. Από το πρόβλημα της αποχής της νεολαίας.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Καλησπέρα. Είμαι φοιτητής, μιας και λες για την αποχή έφτασα στα 18 και περίμενα να ψηφίσω και έλεγα ότι δεν έχω τίποτα στις ευρωεκλογές να ψηφίσω. Ευτυχώς και για μένα και για τη χώρα πιστεύω, εμφανίστηκε το ΠΟΤΑΜΙ.
Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι για τα Πανεπιστήμια. Πανεπιστημιακή Αστυνομία, θέση, είναι hot το θέμα αυτή την περίοδο στην Αθήνα ειδικά και αν πιστεύεις ότι οι φοιτητικές παρατάξεις έχουν θέση στα Πανεπιστήμια. Έχεις πει τα κόμματα να φύγουν. Οι φοιτητικές παρατάξεις να συνεχίσουν να υπάρχουν απλά χωρίς κόμματα;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχω πει φίλε μου ότι το φοιτητικό κίνημα και τα Πανεπιστήμια ζουν κάτω από έναν κομματικό ζυγό και δεν το παίρνω πίσω όσο και αν φωνάζουν. Γιατί βγήκαν ενωμένοι στα παράθυρα και έβριζαν το ΠΟΤΑΜΙ στις 17 Νοέμβρη λέγοντας «είναι αντιδημοκρατικό το ΠΟΤΑΜΙ να λέει να φύγουν τα κόμματα από τα Πανεπιστήμια». Και όλα αυτά που κάνουν τόσα χρόνια τα κόμματα μέσα στα Πανεπιστήμια, θεωρούν ότι είναι δημοκρατικό». Η κοινωνία ξέρει ότι έχουν κάνει τα χειρότερα.
Θα χρησιμοποιούσα άλλους όρους αλλά δε θέλω ν’ ανεβάσω τους τόνους. Έχουν προσβάλλει πολύ τον Έλληνα φοιτητή και την ελληνική οικογένεια τα κόμματα στα Πανεπιστήμια. Εμείς λοιπόν λέμε πολύ απλά και είναι δημοκρατικό και δεν είναι αντιδημοκρατικό, έξω τα κόμματα από τα Πανεπιστήμια. Ξεκάθαρα. Έξω από τις διαδικασίες. Το ότι κάποιοι στα κόμματα βέβαια είναι και στα Πανεπιστήμια, αυτό είναι άλλο θέμα. Δε μιλάμε για την αποπολιτικοποίηση, ίσα-ίσα που εμείς θεωρούμε ότι οι φοιτητές πρέπει να έχουν ρόλο στα πράγματα, να παίρνουν αποφάσεις, να έχουν τη συνδιοίκηση δράσεων στο Πανεπιστήμιο.
Πήγα στη Σορβόννη. Όλες οι δράσεις έξω από το μάθημα είναι στα χέρια των φοιτητών. Από τη βιβλιοθήκη και τον καθαρισμό μέχρι τα καφενεία, όλα. Και βεβαίως η περιουσία στου ελληνικού λαού πρέπει να φυλάσσεται. Το θέμα είναι λοιπόν μια ευθύνη όλων. Εδώ υπάρχει μια υποκρισία και θέλω να είμαι σαφής: Καταδεικνύουμε τώρα ως πρόβλημα το ΣΥΡΙΖΑ στη συμπεριφορά του προς τα Πανεπιστήμια. Είναι πρόβλημα; Είναι πρόβλημα. Τα ίδια ακριβώς έκανε και η ΠΑΣΚ. Τα ίδια ακριβώς έκανε η ΔΑΠ. Το Πανεπιστήμιο είναι εκεί που παίρνουμε φθηνό, τους κάνουμε και μια εκδρομή στη Μύκονο, αν είσαι Δεξιός πήγαινε στη Μύκονο, αν είσαι Αριστερός πήγαινε στην Αράχωβα, τους κάνεις μια εκδρομή και έχεις αφισοκολλητές για την επόμενη τετραετία. Αυτό είναι το κόλπο.
Ζητούσαν στα Πανεπιστήμια φθηνό κομματικό στρατό. Και αποπροσανατόλισαν τους φοιτητές να μην ασχολούνται και να μη συγκρούονται. Αυτή η λέξη για μένα υπάρχει, ο φοιτητής θα συγκρουστεί. Με ρώτησαν κάποια στιγμή για τις καταλήψεις, αν συμφωνώ και είπα ότι βεβαίως δε συμφωνώ με αυτή τη λογική ότι κάνουμε κατάληψη στο ΑΠΘ, στη Θεσσαλονίκη για να χαριστούν τα χρέη στη χώρα.
Αλλά το ότι οι φοιτητές μπορούν να έχουν και δυναμικές διεκδικήσεις στα Πανεπιστήμιά τους, βεβαίως πρέπει να έχουν.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: (Τοποθέτηση εκτός μικροφώνου). Δηλαδή να συγκρουστούν με το 99%. Γιατί δεν το λέτε αυτό;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Το λέω.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Εγώ ήμουν καθηγητής 30 χρόνια στο Πανεπιστήμιο Πατρών κι έχω ζήσει αυτά, δε θα πω άλλα. Είναι ακριβώς το αντίθετο.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ποιο; Πες μου.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Αυτό το τάχα το δημοκρατικό, να έχει το δικαίωμα. Κανένα δικαίωμα! Διότι πρέπει ν’ αποδείξει ότι είναι ικανός να έχει το δικαίωμα. Αυτό που είπατε για τη δημοκρατία, να επανέλθει η έννοια της δημοκρατίας της λειτουργικής, όχι της άρρωστης. Πάνω σ’ αυτό, επειδή έχω μια ευαισθησία στο θέμα της παιδείας, θέλω να τοποθετηθούμε και μια και ήρθε η κατάσταση αυτή να δείτε ότι δεν πρόκειται να λυθεί κανένα πρόβλημα της παιδείας ούτε το γενικό ούτε της Ανώτατης, εάν δε συγκρουστείτε με όλη αυτή τη νοοτροπία και την τακτική.
Κ. ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ: Σταύρο καλώς ήρθες στην Πάτρα. Είμαι από τη Ναύπακτο, μάχιμος εκπαιδευτικός 30 περίπου χρόνια. Από τα χέρια μου έχουν περάσει κάπου 2.000 μαθητές. Πολλά παιδιά τώρα είναι άνεργα, πολλά παιδιά είναι απολίτικα. Θέλω να μας πεις με ποιον τρόπο αυτή τη στιγμή θα μπορέσουμε ν’ αντιμετωπίσουμε την υπ’ αριθμόν ένα γάγγραινα που υπάρχει, την ανεργία και πώς αυτά τα παιδιά θα τα ευαισθητοποιήσουμε να μπουν στην πολιτική και να γίνουν οι αυριανοί Βουλευτές του ΠΟΤΑΜΙΟΥ.
Π. ΣΤΑΪΚΟΣ: Ένα θέμα στρατηγικής πάλι: Είμαι τοπικός λογιστής στο Δήμο Ξηρομέρου, πρώην Δήμαρχος. Στις εκλογές κατεβήκαμε και δι’ ημών ελέχθη να τ’ αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα. συνεργασίες επί τη βάσει πραγματικών θέσεων και εισηγήσεων και όχι για τα λάφυρα της εξουσίας. Και υπήρξε θρίαμβος προσωπικός με το σχεδόν 7% που ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε 30 χρόνια να το φτάσει.
Λίγο πριν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πει ότι «ακόμη και αν πάμε με πλειοψηφία εμείς θέλουμε μια κυβέρνηση συνεργασίας». Τώρα τελευταία το άλλαξε που κάνει δημοσκοπήσεις και τον έφεραν λίγο πιο ψηλά και λέει «λύστε μας τα χέρια, κάντε μας αυτοδύναμους» και άρχισαν επιθέσεις απέναντι στο ΠΟΤΑΜΙ. Πώς σχεδιάζεις από πλευράς στατιστικής, που θα στριμώξει κάποιους ανθρώπους με το δίλημμα ή ΣΥΡΙΖΑ ή ακυβερνησία για να μη μας φύγουν αυτοί οι άνθρωποι;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σας πω. Πρώτον, το τι θα κάνουμε ακριβώς με το ΣΥΡΙΖΑ κτλ. θα έχουμε καιρό να το πούμε, έχουμε μπροστά μας μια προεκλογική περίοδο μακρά και θα το συζητήσουμε. Πάντως να ξέρετε ότι οι σοβαροί Αριστεροί, όσοι υπάρχουν στο ΣΥΡΙΖΑ προσεύχονται κάθε μέρα να μην τους δώσει ο θεός αυτοδυναμία. Επειδή γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται , προσεύχονται να μην έχουν αυτοδυναμία και να οδηγηθούμε σε λύσεις συνεργασίας.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Είπατε προηγούμενα ότι οι καιροί έρχονται και θα είναι δύσκολοι συνταγματικά και σ’ επίπεδο δημοκρατίας, να επιμείνουμε στη πρόταση που κάνατε για τον Αλεβιζάτο το συνταγματολόγο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας..
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Υπάρχει και κάτι άλλο που εγώ έχω πει, να τολμήσουν να πουν και αυτοί τι θεωρούν ότι είναι σημαντικό για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δηλαδή ποιον εννοούν; Εννοούν αυτούς τους πρώην πολιτικούς που στέλνουν στην Τράπεζα της Αμερικής, την Παγκόσμια Τράπεζα με 25.000 το μήνα, θεωρούν τους άλλους αποτυχόντες Υπουργούς τους οποίους τους βάζουν σε διάφορες καρέκλες, που βασικά είναι μόνο το μέγεθος της Mercedes που μετράει και τίποτε άλλο;
Και επειδή το θέμα μας είναι αυτό, το πρόβλημα της ανεργίας είναι πολύ μεγάλο. Και δε θα λυθεί με το Δημόσιο. Θα λυθεί μόνο με δουλειές. Και υπάρχει κι ένα μεγαλύτερο πρόβλημα με την ανεργία. Ξέρεις ποιο είναι; Αυτή τη στιγμή είναι ένα θλιβερό, καθρεφτίζεται μετά το πρόβλημα της ανεργίας. Είναι ότι χάσαμε τα τελευταία χρόνια της κρίσης 150.000 νέους οι οποίοι είχαν τελειώσει τα Πανεπιστήμια και πάνε έξω.
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Η πρότασή σου η συγκεκριμένη γι’ αυτά;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Τι εννοείς; Γι’ αυτούς που φεύγουν; Εμείς έχουμε μια συγκεκριμένη πρόταση για την επιχειρηματικότητα τη νεανική..
ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Την έχεις δείξει;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Την έχω δείξει. Μπες στο potami.gr, υπάρχει μια συγκεκριμένη πρόταση, μπορείς να τη συζητήσεις εδώ με δυο τρία παιδιά που έχουν βοηθήσει να τη συντάξουμε. Μπορείς να το συζητήσεις μετά. Είναι για τη νεανική επιχειρηματικότητα. Και στη φορολογική μας πρόταση η οποία θα δοθεί τις επόμενες μέρες, προβλέπεται εκτός των άλλων ότι θα πρέπει η νεανική επιχειρηματικότητα να απαλλαγεί για επαρκές διάστημα από φόρους ώστε να μείνει αυτός ο κόσμος να δραστηριοποιείται στη χώρα.
Εάν χάνουμε τα μυαλά μας και μένουμε με αυτούς που δεν έχουν εναλλακτική λύση στη χώρα και με του γηραιότερους, θα έχουμε ένα τεράστιο πρόβλημα, πέρα από τη στενοχώρια μας, καταλαβαίνεις τι λέω, να επανεκκινήσουμε την οικονομία σε νεανική βάση. Κι όταν λέω νεανική βάση δε λέω μόνο ηλικιακή, εννοώ νεανική επιχειρηματικά. Δηλαδή να συλλάβουμε το νέο. Οι επιχειρήσεις παλαιού τύπου, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο είναι στο τέλος τους.
Ακόμα και το ΕΣΠΑ τώρα έρχεται και βάζει ως όρο, εμείς βέβαια μαλώνουμε για τους κουμπαράδες κτλ., το νέο ΕΣΠΑ που είναι η μόνη πηγή χρηματοδότησης της χώρας για την επόμενη πενταετία ξέρεις τι τίτλο έχει; Ρώτα έναν-έναν πολιτικό, δηλαδή πιάσε έναν πολιτικό στο δρόμο και πες του «το ΕΣΠΑ αυτό που θα δοθεί;» Θα σου πει «θα τα κανονίσω, θες τίποτα να πεις κάπου;». Αυτό θα σε ρωτήσει.
Το ΕΣΠΑ λοιπόν το καινούργιο έχει έναν όρο: «Έξυπνη εξειδίκευση». Η διαφορά μας είναι τεράστια από το παρελθόν. Δε θα δώσουν τα λεφτά μόνο για να μπαλώσουν τρύπες, θα δοθούν σε προτάσεις έξυπνης εξειδίκευσης. Εάν δεν έχεις μυαλά όμως, εάν τα μυαλά σου έχουν φύγει για να γίνουν γιατροί στη Σκανδιναβία, στη Γερμανία, παντού, θα είσαι μια φτωχή χώρα που όσο και να θέλεις να πας σε έξυπνη εξειδίκευση, θα πας σε παλαιωμένες ιδέες.
Η ώρα έφτασε να σας αποχαιρετίσω. Το ΠΟΤΑΜΙ από σας θέλει τρία πράγματα. Πρώτον, θέλει λεφτά. Δηλαδή όποιος έχει 2 ευρώ, 5 ευρώ, 10 ευρώ. Εμείς δε ντρεπόμαστε να το ζητάμε γιατί δεν έχουμε άλλη λύση. Υπάρχουν άνθρωποι στην έξοδο τους οποίους θα πρέπει να τους ενισχύσετε.
Το δεύτερο είναι, ότι χρειαζόμαστε τη μετάδοση του μηνύματα. Πρέπει να μεταδώσετε το μήνυμα, να βλέπετε αυτά που λέμε και από τη στιγμή που είναι τα πράγματα που συμφωνείτε, πρέπει να τα μεταδώσετε σε άλλες κοινότητες.
Και το τρίτο, το οποίο το κάνουμε σε συνεργασία με κάποιους από σας, το ΠΟΤΑΜΙ πρέπει να έχει τους καλύτερους υποψήφιους Βουλευτές. Άρα πρέπει να παρακινήσουμε ανθρώπους σημαντικούς να δώσουν το παρόν στην εκλογική μάχη.
Σας ευχαριστώ πολύ.

30 Νοεμβρίου 2014