1 Φεβρουαρίου, 2017

Δάνεια κομμάτων: «Κακή συνήθεια» ή «αναγκαίο κακό»;

Ιωάννα Τάγαρη

«Υπάρχει άλλος κόσμος»; «Χωρίς χρηματοδότηση»;

Σήμερα συζητείται η δανειοδότηση των κομμάτων στη Βουλή. Το θέμα σε όσους είναι απλοί πολίτες φαίνεται άκαιρο. Ίσως και τετριμμένο. Όλοι προ κρίσης έχουν πάρει από διακοποδάνεια έως στεγαστικά. Γιατί είναι κακή η δανειοδότηση των κομμάτων;

Τα δάνεια των κομμάτων είναι ακίνδυνα στην Επιφάνεια. Δηλητηριάζουν ωστόσο την κοινωνία, χτίζοντας μια πολύ κακή νοοτροπία, που λεει ότι είναι απαραίτητη η συντήρηση γραφείων, η διατήρηση τακτικών συνεδριάσεων, το να χρηματοδοτείται πολιτική εφημερίδα (πχ Αυγή), το να υπάρχουν δεκάδες σύμβουλοι.

Στην Αμερική υπάρχει ειδικό ταμείο από το οποίο χρηματοδοτούνται όλες οι παρατάξεις προεκλογικά.Ο Ομπάμα εξήγησε την απόφασή του να αποχωρήσει από το δημόσιο σύστημα χρηματοδότησης, λέγοντας, «η δημόσια χρηματοδότηση των προεδρικών εκλογών όπως υπάρχει σήμερα είναι διεφθαρμένη, και παρατηρούμε ότι υπάρχουν υποψήφιοι που έχουν γίνει experts σε αυτό το διεφθαρμένο σύστημα».

Ήταν δε τόση η μεγάλη η επιτυχία του ώστε πολλοί τον κατηγόρησαν ότι πήρε κρυφά έσοδα από τον οργανισμό 527(οργανισμός φοροαπαλλαγής που χρησιμοποιείται για τις καμπάνιες). Φαντάζει αδύνατον κάποιος να μπορέσει να τα καταφέρει χωρίς δάνειο.

Κι όμως μπορεί να υπάρξει κάτι τέτοιο. Ο εφησυχασμός των κομμάτων ότι «εφόσον υπάρχει χρηματοδότηση υπάρχουμε κι εμείς», αποκόπτει τις παρατάξεις από την κοινωνία, μετατρέποντας της σε «αυτόνομους οργανισμούς», που την μόνη υποχρέωση που έχουν είναι να ψηφιστούν από το λαό κ να νομοθετήσουν στη Βουλή. Αν η επιβίωση των κομμάτων εξαρτώνταν από τη χρηματοδότηση των πολιτών, η επικοινωνία με τους πολίτες θα ήταν άμεση. Και διαδραστική.

Δε χρειάζεται να γκρεμιστεί ένα οικοδόμημα σε μια νύχτα. Με μια μονοκονδυλιά να μην υπάρχουν δάνεια, χρηματοδοτήσεις κτλ. Η ανοχή ωστόσο των πολιτών στα δανεικά κι αγύριστα μας οδήγησε στο μνημόνιο. Είμαστε ελαστικοί με τα κόμματα γιατί είμαστε ελαστικοί με τον εαυτό μας. Η δανειοδότηση των κομμάτων ήταν και είναι αποτέλεσμα της επιθυμίας να δημιουργούμε «κομματικούς στρατούς».

* Η Ιωάννα Τάγαρη είναι επιστημονική συνεργάτης του Ποταμιού στη Βουλή