8 Σεπτέμβριος, 2015

Χρειάζεται μια κυβέρνηση ευρύτερων συνεννοήσεων που να ακουμπάει σε μια κοινωνική πλειοψηφία

Σπύρος Λυκούδης

Ακολουθούν τα βασικά σημεία της συνέντευξης του Σπύρου Λυκούδη στο Real FM και το Νίκο Χατζηνικολάου.

21 του μηνός συνεργάζονται όλοι με όλους; Βλέπω πληθωρισμό υποσχέσεων και προτάσεων συνεργασίας. Όλοι γνωρίζουμε ότι κατ’ ουσίαν το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης, όποια και αν είναι αυτή, είναι ήδη ψηφισμένο από την απελθούσα Βουλή.
Συμφωνώ, έτσι είναι. Έχω αυτή την άποψη και την υποστηρίζω εδώ και καιρό. Εύχομαι οι υποσχέσεις να γίνουν πραγματικότητα. Υποστηρίζω και εγώ και το Ποτάμι ότι ακριβώς επειδή βρισκόμαστε σε μια πάρα πολύ δύσκολη στιγμή ως χώρα, επειδή ξέρουμε πια αποδεδειγμένα και διαμορφωμένα ποιος είναι ο οδικός χάρτης της χώρας για τα επόμενα 3 χρόνια, είναι σαφές ότι αυτό που χρειάζεται είναι να δούμε με πιο κυβερνητικό σχήμα μπορούμε να έχουμε μια καλύτερη διαχείριση αυτού του χάρτη. Αν δηλαδή μπορούμε να ελαφρύνουμε ότι μπορούμε να ελαφρύνουμε ή να είμαστε σοβαροί και υπεύθυνοι απέναντι σε αυτά που μπορούμε να κάνουμε. Και επειδή πιστεύω ότι μόνο μια κυβέρνηση ευρύτερων συνεννοήσεων που δεν θα ακουμπάει μόνο σε μια πολιτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία αλλά και σε μια κοινωνική πλειοψηφία μπορεί να το πετύχει γιατί είναι δύσκολο, γι’αυτό και εύχομαι αυτές οι γενικές υποσχέσεις να γίνουν και πραγματικότητα

Υπάρχουν περιθώρια για παράλληλα προγράμματα;
Νομίζω ότι υπάρχουν περιθώρια συμβολών. Προσπαθώ να βρω την καλύτερη λέξη για να μην ίπταμαι της πραγματικότητας αλλά ούτε να είμαι απαισιόδοξος. Προσπάθειες για να συμβάλλουμε στο να διαμορφώσουμε ενδεχομένως καλύτερες προσεγγίσεις σε μερικά ζητήματα, να μπορούμε να αντικαταστήσουμε κάποιο μέτρο που είναι ιδιαίτερα σκληρό με κάτι άλλο αν εξοικονομήσουμε από κάποια άλλη πηγή λεφτά, μπορεί να υπάρξουν και αυτό είναι η μεγάλη πρόκληση της επόμενης περιόδου. Αλλά το να αποφασίσουμε να δηλώσουμε για άλλη μια φορά ένα νέο εθνικό παραμύθι ότι «έλα μωρέ υπάρχει το μνημόνιο αλλά έχω εγώ μια άλλη προγραμματάρα», όχι, κάποια στιγμή είναι και ευθύνη των πολιτών, να πάνε στην κάλπη και να αποκρούσουν τους ψεύτες.

Έχει σημασία ποιος θα εφαρμόσει το μνημόνιο και ποιοι θα είναι υπουργοί;
Έχει σημασία. Σε επίπεδο κομμάτων σας είπα ότι μόνο μια ευρύτατη πολιτική συνεννόηση μπορεί να αποδώσει σοβαρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει τώρα ότι δεν το θέλει. Έχει πει πολλά όμως κατά καιρούς. Αλλά είναι τόσο σκληρή η επόμενη περίοδος ώστε κανένα κόμμα δεν μπορεί να φορτωθεί μόνο του το κόστος μιας εφαρμογής. Το λέω εγώ αυτό κ. Χατζηνικολάου, για τον επιμερισμό του κόστους, που είμαι αντιπολιτευόμενος. Δεν με συμφέρει να το λέω, είμαι σε ένα μικρότερο κόμμα και θα μπορούσα να σκεφτώ «σφαχτείτε μόνοι σας για το κόστος». Αλλά εάν θέλουμε να κάνει κάτι αυτή η δύσμοιρη χώρα πρέπει να επιμερίσουμε λίγο αυτό το κόστος γιατί είναι δύσκολο το πρόβλημα. Δηλαδή εάν ο διπλανός μου κυβερνάει και εγώ είμαι με σηκωμένο το δάχτυλο και του λέω κάθε μέρα «θα δεις τι θα σου κάνω», δεν πρόκειται ν α πάμε πουθενά. Σε επίπεδο προσώπων τώρα για το ποιος είναι καταλληλότερος, είστε εμπειρότερος εμού και ξέρετε ότι δεν είναι εύκολο να απαντήσω. Έχουμε φάει διαψεύσεις επί διαψεύσεων.

Το κόμμα σας δείχνει στις δημοσκοπήσεις να είναι κολλημένο στα ποσοστά των προηγούμενων εκλογών. Πρέπει κάτι να αλλάξει;
Ναι, ίσως πρέπει να ψάξουμε να βρούμε μερικές τομές και ευφάνταστες πολιτικές πρωτοβουλίες που θα αλλάξουν την εικόνα και το κλίμα.

Έχουν πιάσει τόπο οι επιθέσεις των αντιπάλων σας περί διαπλοκής, περί διασυνδέσεων με ισχυρά Media;

Έχω μια μακρά πορεία στον χώρο της αριστεράς και της παραγόμενης και ασκούμενης πολιτικής. Την ιστορία των συνομωσιών την έχω βαρεθεί χρόνια και χρόνια. Αποδεικνύεται απλώς ότι είμαστε ευφάνταστος λαός. Ποιοι κρύβονται πίσω από τον τάδε, ποιος τον έχει βάλει κλπ.

Εγώ προέρχομαι από ένα χώρο συγκεκριμένο μιας αριστερής διαδρομής. Γνώρισα το Ποτάμι πριν 8 μήνες. Σας διαβεβαιώνω, με βάση τη δική μου εκτίμηση πάντα, ότι είναι ένα πολιτικό κίνημα με ενδιαφέρον. Βεβαίως και με προβλήματα και δυσκολίες και με ανάγκη να ανιχνεύσει τους πολιτικούς του άξονες ακόμα καλύτερα. Αλλά είναι ένα απολύτως αυθεντικό κίνημα που γεννήθηκε από ανάγκες της κοινωνίας. Κανένας άλλος δεν το γέννησε. Όταν το προηγούμενο μου κόμμα είχε καταρρεύσει και ένα σωρό κόσμος αναρωτιόταν «κάτι χρειάζεται πέρα από αυτούς που υπάρχουν σήμερα», τότε προέκυψε το Ποτάμι. Από την ίδια την ανάγκη μιας κοινωνικής παρέμβασης και όχι από κανέναν άλλον.

Και για να απαντήσω στο πρώτο σας ερώτημα, το ξέρετε πολύ καλά ότι όταν η πολιτική ζωή διαμορφώνεται για άλλη μια φορά στο επίπεδο των μονομάχων που φτάνουν στο finish και τρέχουν για το ποιος θα τερματίσει, όλοι οι άλλοι που είναι πιο πίσω έχουν μικρότερο ενδιαφέρον για τους θεατές. Έτσι πιέζονται όλα τα μικρότερα κόμματα.

Ακούστε εδώ το ηχητικό απόσπασμα από τη συνέντευξη: