13 Σεπτέμβριος, 2015

Σταύρος Θεοδωράκης: Αυτή τη φορά ο κόσμος που θέλει το διαφορετικό, να ψηφίσει το διαφορετικό.

Ποτάμι

Στην Αγία Βαρβάρα, τη γειτονιά των παιδικών του χρόνων, βρέθηκε την Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου, ο επικεφαλής του Ποταμιού συνεχίζοντας την περιοδεία του σε όλη την Ελλάδα.

Η βραδιά ξεκίνησε με μια έκπληξη καθώς οι παιδικοί φίλοι και συμμαθητές του Σταύρου Θεοδωράκη είχαν ετοιμάσει ένα βίντεο με φωτογραφίες από τα παιδικά του χρόνια αλλά και τη διαδρομή του μέχρι σήμερα. Ξεκινώντας την ανοιχτή συζήτηση με τους κατοίκους της Αγίας Βαρβάρας, στον κατάμεστο δημοτικό θερινό κινηματογράφο, «Πάνθεον» ανέφερε «Ο στόχος μας είναι να έχουμε ένα ποσοστό της τάξης του 10%. Μόνο αν πάρουμε ένα μεγάλο ποσοστό θα καταλάβει το πολιτικό σύστημα ότι ο κόσμος θέλει να τα αλλάξει όλα. Πρέπει να πάρουμε 10% για να διαπραγματευτούμε για τους αδικημένους των μνημονίων».

Στη συνέχεια ο Σταύρος Θεοδωράκης αναφέρθηκε στο κίνημα τονίζοντας «Το Ποτάμι είναι το καθαρό Κίνημα και είναι ίσως η τελευταία προσπάθεια να πάρουν την τύχη της χώρας στα χέρια τους όσοι δεν υπήρξαν στους κομματικούς σωλήνες». Σε ότι αφορά τις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής σημείωσε «Τόσα χρόνια λέμε ότι θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα, αλλά ψηφίζουμε πάντα τα ίδια κόμματα και τα ίδια πρόσωπα. Η μόνη λύση είναι αυτή τη φορά ο κόσμος που θέλει το διαφορετικό, να ψηφίσει το διαφορετικό», ενώ στη συνέχεια ανέφερε «Κάναμε όντως λάθη ως χώρα, αλλά δεν φταίει σε τίποτα το παιδί του Έλληνα. Το παιδί αυτό πρέπει να έχει ίδια δικαιώματα με τα παιδιά των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση αντιμετώπιση των άνισων».

Τέλος για το θέμα των Ρομά της περιοχής ανέφερε «Για τους Ρομά μπορούμε να κάνουμε πολλά. Έχω δώσει το στίγμα μου τα δύο χρόνια που ήμουν στη Λαϊκή επιμόρφωση εδώ στην Αγία Βαρβάρα. Πρέπει να σεβαστούμε τη διαφορετικότητα τους κάνοντας όμως προσπάθεια ώστε να ενταχθούν απόλυτα στην Ελληνική κοινωνία».

Τα βασικά σημεία της ανοιχτής συζήτησης που έγινε στην Αγία Βαρβάρα είναι:

-Είναι μια μεγάλη ευκαιρία να σας πω γιατί δημιουργήσαμε το Ποτάμι. Το Ποτάμι το δημιουργήσαμε για την Αγία Βαρβάρα, για το Αιγάλεω, για το Κερατσίνι, το Περιστέρι, τη δυτική Αθήνα, τον Πειραιά που μεγαλώσαμε. Αυτό που μας έλεγαν όταν ήμασταν μικροί, εδώ σε αυτή την περιοχή ήταν ότι δεν υπάρχουν περιθώριο να αλλάξουμε τα πράγματα. Όμως πάρα πολύ άνθρωποι κατορθώσαμε αυτό που φάνταζε αδύνατο. Αυτό που καταφέραμε, σκεφτήκαμε ότι μπορούμε να το καταφέρουμε και για τη χώρα. Γι’ αυτό δημιουργήσαμε το Ποτάμι, για να φύγει και η χώρα μπροστά.

-Τόσα χρόνια λέμε ότι θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα, αλλά ψηφίζουμε πάντα τα ίδια κόμματα και τα ίδια πρόσωπα. Η μόνη λύση είναι αυτή τη φορά ο κόσμος που θέλει το διαφορετικό, να ψηφίσει το διαφορετικό.

-Ο στόχος μας είναι να έχουμε ένα ποσοστό της τάξης του 10%. Πρέπει και μπορούμε. Μόνο αν πάρουμε ένα μεγάλο ποσοστό θα καταλάβει το πολιτικό σύστημα ότι ο κόσμος θέλει να τα αλλάξει όλα. Πρέπει να πάρουμε 10% για να διαπραγματευτούμε για τους χαμένους των μνημονίων, για τους ανέργους, για τις επιχειρήσεις που έκλεισαν, για να κοιτάξουμε την κοινωνία και να συγκρουστούμε με τα κόμματα και τους κομματικούς μηχανισμούς. Ήρθαμε εδώ για να κυβερνήσουμε και για να αλλάξουμε τα πράγματα. Θέλουμε μεγάλα ποσοστό, όχι για να πάρουν τα στελέχη μας μεγάλες καρέκλες. Αυτό είναι το Ποτάμι, μια προσπάθεια να πειστεί η δημιουργική κοινωνία ότι μπορεί με «δούρειο ίππο» το Ποτάμι να κυβερνήσει αυτή τη χώρα.

-Αντίπαλοι μας είναι οι κομματικοί μηχανισμοί. Όλο το παλιό πολιτικό σύστημα ενώνεται στη βάση του παλαιοκομματισμού, και εμείς είμαστε οι μόνοι που λέμε ότι αυτή η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί από άξιους και σοβαρούς. Όχι απαραίτητα από ανθρώπους που είναι στο Ποτάμι. Η δική μας φροντίδα είναι να μπουν μπροστά οι ικανοί. Κι εμείς το κάνουμε πράξη.
Δείτε τα ψηφοδέλτια Επικρατείας. Δείτε τις προσωπικότητες του ψηφοδελτίου επικρατείας. Από το Νικηφόρο Διαμαντούρο και τον Νίκο Αλιβιζάτο μέχρι τον Βασίλη Μαρκή. Και δεν είναι μόνο αυτοί που είναι στα ψηφοδέλτια. Κάνω λάθος που αναφέρω μόνο αυτούς. Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι με τους οποίους συζητάμε. Ξαφνιάστηκαν κάποιοι που έμαθαν ότι συζητάμε με τον Τάσο Γιαννίτση. Είναι ένας άνθρωπος που τόλμησε να πει κάποια πράγματα και τότε δεν τον άκουσαν τα κόμματα. Και έκαναν λάθος που δεν τον άκουσαν γιατί αυτά που πρότεινε τότε, αν είχαν υλοποιηθεί αυτά που έλεγε για το ασφαλιστικό σήμερα τα πράγματα θα ήταν καλύτερα.

-Το παλιό πολιτικό σύστημα θέλει να υπερασπιστεί κυρίως τα δικά του παιδιά. Εμείς όμως θέλουμε να γίνουμε εκείνοι που θα φέρουν στην πρώτη γραμμή της πολιτικής όλους εκείνους τους ανθρώπους που προσέφεραν, καθένας από το δικό του μετερίζι, τους άξιους, τους δοκιμασμένους στη ζωή.

-Στις 21 του μήνα πρέπει να κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια για τους χαμένους των μνημονίων. Αυτοί είναι κυρίως οι άνεργοι, εκείνοι που δουλεύουν ανασφάλιστοι και είναι και οι μικρομεσαίοι. Η χώρα ταλαιπωρείται όλα αυτά τα χρόνια από κυκλική ανεργία. Λέμε λοιπόν στην Ευρώπη, ότι η αντιμετώπιση της κυκλικής ανεργίας, είναι υποχρέωση της Ευρώπης. Κάναμε όντως λάθη ως χώρα, αλλά δεν φταίει σε τίποτα το παιδί του Έλληνα. Το παιδί αυτό πρέπει να έχει ίδια δικαιώματα με τα παιδιά των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση αντιμετώπιση των άνισων.
Θα πρέπει να συγκρουστούμε εποικοδομητικά με την Ευρώπη και να εξασφαλίσουμε κάποια κονδύλια. Λέμε να δοθούν κίνητρα στην νεανική επιχειρηματικότητα. Πρέπει να δοθούν χώροι στους νέους ώστε να πειραματίζονται στην καινοτομία και την επιχειρηματικότητα. Έχουμε προτείνει φορολογικές ελαφρύνσεις για τις καινοτόμες μικρές επιχειρήσεις.

-Προσπαθούμε να ανακουφίσουμε την πλευρά της κοινωνίας για την οποία κανένας δεν νοιάστηκε. Η Ελλάδα δεν είναι μόνο ένα έθνος συνταξιούχων, είναι κι ένα έθνος δημιουργών. Δεν μας ενδιαφέρει μια κυβέρνηση να ιδρώνει μόνο για τους συνταξιούχους. Εμείς δεν μπορούμε να διορθώσουμε όλα τα λάθη των προηγούμενων. Μπορούμε όμως με συγκεκριμένες επεμβάσεις να βοηθήσουμε αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Δεν ενδιαφέρει το Ποτάμι να βοηθήσει κάποιους να βελτιώσουν τη θέση τους στα υψηλά κλιμάκια της κοινωνίας. Είναι δέσμευσή μας ότι κανένας άνθρωπος δεν θα χάνει το σπίτι του. Το ότι πρέπει να μπει μια τάξη στα χρέη που έχουν κάποιοι στις τράπεζες, πρέπει. Αλλά δεν θα επιτρέψουμε να ξεσπιτωθούν άνθρωποι.

-Εμείς λέμε ότι θα πρέπει να υπάρχει ένας φορέας για τα επιδόματα στην Ελλάδα, από τα επιδόματα των πολυτέκνων, μέχρι τα επιδόματα του ΟΑΕΔ και τα επιδόματα αναπήρων. Το κομματικό σύστημα έχει στήσει διάφορα παραμάγαζα και μοιράζει τα λεφτά εκεί που θεωρεί ότι θα του είναι χρήσιμο για να αναπτυχθεί. Μια από τις πράξεις εξυγίανσης για να περιορίσουμε το ρόλο των προστατών διαφόρων ομάδων ή μειονοτήτων είναι ότι τα επιδόματα πρέπει δίνονται από ένα συγκεκριμένο οργανισμό και ξέρει ο κάθε πολίτης τι ακριβώς έχει δικαίωμα να πάρει και να μην χρειάζεται να παρακαλάει τον κάθε πολιτευτή για να του βγάλει επίδομα από την πίσω πόρτα. Αυτή η σύγκρουση θα είναι μεγάλη, γιατί τα κόμματα θέλουν να κρατήσουν για αυτούς αυτή τη δυνατότητα, να πουλάνε δηλαδή επιδόματα στους Ρομά.

- Για τους Ρομά μπορούμε να κάνουμε πολλά. Έχω δώσει το στίγμα μου τα δύο χρόνια που ήμουν στη Λαϊκή επιμόρφωση εδώ στην Αγία Βαρβάρα. Πρέπει να σεβαστούμε τη διαφορετικότητα τους κάνοντας όμως προσπάθεια ώστε να ενταχθούν απόλυτα στην Ελληνική κοινωνία. Πρέπει να ενταχθούν απόλυτα τα παιδιά των Ρομά στα σχολεία, η επόμενη γενιά των Ρομά δεν πρέπει να είναι μια γενιά μικροπωλητών αλλά μια γενιά γιατρών, δικηγόρων, μια γενιά ανθρώπων που αριστεύουν, όπως κάνουν πολλά παιδιά Ρομά σήμερα.

-Έχουμε σοβαρότερα πράγματα να κάνουμε από το να ασχοληθούμε με τις αθλιότητες που κατά καιρούς λένε για το Ποτάμι. Τα ψέματά τους απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Λένε διάφορα ψέματα για τη διαπλοκή, για τη διαφθορά, για τις συγγένειες που υποτίθεται ότι έχω. επειδή δε μπορούν να κατηγορήσουν το Ποτάμι για τίποτα απ’ αυτά που έχει κάνει κι έχει πει. Κατασκευάζουν ιστορίες. Δεν θα ακολουθήσουμε τη δική τους ατζέντα. Το Ποτάμι είναι το καθαρό Κίνημα και είναι ίσως η τελευταία προσπάθεια, να πάρουν την τύχη της χώρας στα χέρια τους, όσοι δεν ήταν στους κομματικούς σωλήνες. Μπορούμε να μιλήσουμε για τις δικές τους διαδρομές στα γραφεία των εκδοτών και των εργολάβων. Το Ποτάμι δε χρωστάει πουθενά. Σε κανέναν τραπεζίτη. Αυτό είναι το Ποτάμι. Καμιά συναλλαγή με τα συμφέροντα και τη διαπλοκή.

-Ο κ. Μπαλτάς λίγες ημέρες πριν φύγει από το Υπουργείο του, υπέγραψε μετακινήσεις 2.500 ανθρώπων. Όχι για τα σχολεία αλλά για εκεί που ήθελε το κόμμα του. Το άγχος του κ. Τσίπρα να γίνουν εκλογές στις 20 και όχι στις 27 Σεπτεμβρίου ήταν για να μην φανούν τα κενά στα σχολεία. Η Παιδεία για εμάς είναι προτεραιότητα. Προτείνουμε τη δημιουργία πρότυπων σχολείων σε όλες τις φτωχές περιοχές. Λέμε ακόμη: σύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά. Ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων. Τα κόμματα πρέπει να δεσμευτούν ότι δεν θα έχουν κομματικές νεολαίες και οι φοιτητές να δραστηριοποιούνται και να κάνουν συλλόγους, αλλά όχι κάτω από κομματικές σημαίες.

-Ζήτησα από τον κ. Τσίπρα και τον κ. Μεϊμαράκη να πουν με ποιον έχουν σκοπό να κυβερνήσουν τη χώρα γιατί πραγματικά είναι εντελώς παράδοξο να λένε ότι θέλουν να κυβερνήσουν τη χώρα αλλά να μην μας λένε με ποιους θα το κάνουν. Τι περιμένουν για να τους εμφανίσουν; Θα επιβραβευτούν δηλαδή οι άνθρωποι που χαντάκωσαν τη χώρα; Αυτό το ερώτημα καλείται να απαντήσει η ελληνική κοινωνία. Αν θέλει μια από τα ίδια έχει στη διάθεση του τρεις επιλογές, αν όμως θέλει το καινούριο υπάρχει μόνο μια, το Ποτάμι.

-Με το Ποτάμι δεν υπάρχει κανένα παζάρι για τις θέσεις του Δημοσίου. Αν το Ποτάμι είναι ισχυρό θα επιβάλλει οι κρατικές θέσεις να δοθούν αξιοκρατικά, μέσα από τις νόμιμες διαδικασίες. Οι κομματικοί μηχανισμοί πολεμούν το Ποτάμι γιατί τους χαλάμε την πιάτσα. Γιατί τους λέμε ότι ο πρώτος όρος που θα θέσουμε είναι ότι οι κομματικοί μηχανισμοί δεν θα αποκτήσουν μερίδιο στην εξουσία. Όσο για τα πρόσωπα. Πρέπει να επιλεγεί μια ομάδα ικανών ανθρώπων που γνωρίζουν από δουλειά. Τέλος οι πειραματισμοί. Την κυβέρνηση πρέπει να αποτελούν άνθρωποι που έχουν έργο στην πραγματική ζωή. Θα βάλουμε βέτο σε ανθρώπους που δεν μπορούν να είναι ωφέλιμοι.

-Δε θέλω να κάνω αντιπολίτευση στα εύκολα. O καθένας έχει το δικαίωμα να πάρει αποφάσεις για τα παιδιά του και να κάνει αυτό που πιστεύει ότι είναι καλύτερο. Αυτό που δε δέχομαι όμως είναι η υποκρισία. Αυτό που θα πρέπει να κάνει ένας πολιτικός είναι να μην είναι υποκριτής, δηλαδή να υπερασπίζεται το δημόσιο σχολείο και να καταλήγει στο ιδιωτικό. Οι πολιτικοί που υπερασπίζονται το δημόσιο χώρο θα πρέπει να χρησιμοποιούν και τις δημόσιες υπηρεσίες. Δηλαδή δε μπορείς να αρρωσταίνεις και να πηγαίνεις στο εξωτερικό και σε ιδιωτικό νοσοκομείο αν είσαι πολιτικός. Πρέπει να πηγαίνεις σε δημόσιο νοσοκομείο, πρέπει να πηγαίνεις εκεί που πάει όλος ο κόσμος.

-Ο Γιούνκερ είπε κάποια στιγμή στον Τσίπρα «ρε παιδί μου υποσχέθηκες τα πάντα στους πάντες και πήρες μόνο 35%, αν εγώ είχα υποσχεθεί όλα αυτά τότε που ήμουν για πρωθυπουργός θα έπαιρνα 80%» και πραγματικά έτσι είναι. Υπόσχονται τα πάντα στους πάντες και παίρνουν λειψά τριαντάρια. Εμείς δεν υποσχόμαστε τίποτα σε κανένα, υποσχόμαστε μόνο ισονομία. Θα πρέπει να ξαναχτίσουμε την αγροτική παραγωγή, θα πρέπει να αρχίσουμε παράγουμε, να δημιουργούμε, να γυρίσει ένα τμήμα της Ελλάδας περήφανα στα χωράφια, και να ασχοληθεί με τον πλούτο που υπάρχει εκεί. Εμείς λέμε το τι πραγματικά μπορούμε να κάνουμε. Δεν υποσχόμαστε λαγούς με πετραχήλια.

-Έχει παρέλθει η εποχή που η Ελλάδα μπορούσε να τα προσφέρει όλα σε όλους. Θα περάσουμε δύσκολα τους επόμενους μήνες καθώς θα έχουμε λίγα χρήματα στη διάθεση μας. Θα έχουμε ακόμα λιγότερα χρήματα από αυτά που θα είχαμε υπό κανονικές συνθήκες λόγω της συμφωνίας που υπέγραψε ο κ. Τσίπρας. Εμείς υποσχόμαστε ότι αυτά τα λίγα χρήματα που θα έχουμε δεν θα πάνε στα ρετιρέ της εξουσίας. Θα συμπιέσουμε τα κόστη των κρατικών ρετιρέ, θα συμπιέσουμε τη σπατάλη και θα προσπαθήσουμε αυτά τα λίγα χρήματα που έχει η χώρα να πάνε κατά προτεραιότητα σε αυτούς που τα έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, όχι σε αυτούς που έχουν τη δυνατότερη φωνή.

 

Φωτογραφίες: Θοδωρής Μανωλόπουλος

Φωτογραφίες: Γιάννης Σούλης

Διαβάστε την πλήρη απομαγνητοφώνηση:

Σ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που είσαστε σήμερα, απόψε εδώ αυτό το ωραίο βράδυ στην Άνω Αγία Βαρβάρα, κοντά στην κορυφή. Είναι μια μεγάλη ευκαιρία, ξέρετε, μετά από αυτό που είδα, να σας πω γιατί κάναμε το Ποτάμι και μετά θα ρωτήσετε αυτά που ρωτάτε κάθε φορά. Και θα σας πω και για το 10% που είπα σήμερα, που είναι ο στόχος μας. Τέτοια ώρα την επόμενη Κυριακή.

Γιατί κάναμε το Ποτάμι; Το Ποτάμι το κάναμε για την Αγία Βαρβάρα. Το Ποτάμι το κάναμε για το Αιγάλεω. Το Ποτάμι το κάναμε για το Κερατσίνι, για τη Νίκαια, για το Περιστέρι, για την Δυτική Αθήνα, για τον Πειραιά που μεγαλώσαμε. Δηλαδή τι; Και να το πω χωρίς περιστροφές. Αυτό που μας έλεγαν όταν ήμασταν μικροί εδώ σε αυτή την περιοχή, είναι ότι δεν υπάρχουν περιθώρια να αλλάξουμε τα πράγματα. Ήταν τεράστια η απόσταση από εδώ μέχρι το κέντρο της Αθήνας. Ήταν τεράστια η απόσταση από εδώ μέχρι τη δημοσιογραφία. Ήταν τεράστια σε κάθε περίπτωση η απόσταση από μία φτωχική δυτική συνοικία, από τα όνειρα που μπορούσες να είχες ως παιδί.

Και αυτό εμείς το καλύψαμε και όταν λέω εμείς, δεν εννοώ εγώ, εννοώ εμείς, γιατί πάρα πολλοί άνθρωποι καταφέραμε αυτό που κάποτε φάνταζε πολύ δύσκολο στη χώρα. Υπήρχε μια χρονική στιγμή, πριν από κάποιους μήνες, που σκεφτήκαμε ότι αυτό που καταφέραμε εμείς μπορούμε να το καταφέρουμε και για τη χώρα.

Αυτό που κατάφερε ο κάθε ένας από εμάς, μπορεί να γίνει κατορθωτό και για την ίδια τη χώρα. Και μπορεί η χώρα να φύγει μπροστά. Μπορεί η χώρα να φύγει μπροστά; Εμείς τι λέμε; Εμείς μπορούμε, αλλά θέλω να πω και κάτι άλλο. Θέλω σήμερα να μην πω συνθήματα, θέλω να σας τα πω λίγο πιο βαθιά τα πράγματα, επειδή βλέπω πολλούς – πολλούς φίλους απέναντί μου από τα παλιά χρόνια.

Τόσα χρόνια λέμε να αλλάξει επιτέλους η χώρα. Να γίνουν τα πράγματα λίγο διαφορετικά, ή πολύ διαφορετικά. Αλλά ψηφίζουμε ξανά και ξανά τα ίδια πρόσωπα. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση, ότι εάν ζητάμε το διαφορετικό και ψηφίζουμε τους ίδιους θα μας σερβίρουν το ίδιο. Η μόνη λύση είναι μια φορά, αυτή τη φορά, 20 Σεπτέμβρη να αποφασίσει ο κόσμος ότι αφού θέλει το διαφορετικό, να ψηφίσει το διαφορετικό. Αφού δεν θέλει το παλιό, αφού θέλει να αρνηθεί όλες τις παθογένειες του παλιού, να μην ψηφίσει το παλιό. Βγήκαν κάτι φαντάσματα του παρελθόντος, επέστρεψαν και λένε, είμαστε εδώ να κυβερνήσουμε ξανά τη χώρα. Άνθρωποι που καταδικάστηκαν πριν από 7 μήνες στις εκλογές.

Δεν έχουν κάνει καμία αυτοκριτική, δεν έχουν κάνει καμία αλλαγή, δεν έχουν καν κανένα καινούργιο όνειρο για τη χώρα. Δεν έχουν κανένα καινούργιο σχέδιο για τη χώρα. Δεν υπάρχουν καινούργιοι άνθρωποι σε αυτή την καινούργια παρέα, σε αυτή την παρέα που θέλει να εμφανιστεί ως καινούργια και θέλει να γυρίσει τα πράγματα.

Και αντιστοίχως υπάρχει αυτή η παρέα του ΣΥΡΙΖΑ που κυβέρνησε για 7 μήνες που έκλεισε τις τράπεζες, που φτώχυνε ακόμη περισσότερο τη φτωχή Ελλάδα, που κοίταξε πάνω απ’ όλα τα παιδιά του κομματικού σωλήνα και έρχεται αυτή η παρέα και λέει από εδώ και πέρα θα το κάνω διαφορετικά.

Εμείς λέμε τα πράγματα εδώ θα γίνουν διαφορετικά, αν δεν ψηφίσουμε διαφορετικά. Εάν το Ποτάμι δεν είναι μεγάλη δύναμη στις εκλογές της Κυριακής. Δικός μας στόχος είναι ένας και το λέω ξεκάθαρα πρώτη φορά δημοσίως, ο δικό μας στόχος είναι 10% την Κυριακή. Πρέπει και μπορούμε να πάρουμε 10%. Και μόνο εάν πάρουμε ένα μεγάλο ποσοστό, θα καταλάβει ότι αυτός ο κόσμος, αυτή η κοινωνία έχει αποφασίσει να τα αλλάξει όλα. Πρέπει να πάρουμε 10% για να διαπραγματευτούμε για τους χαμένους των μνημονίων, για να διαπραγματευτούμε για τους ανέργους, για να υπερασπιστούμε τους ανθρώπους που έχασαν τις επιχειρήσεις τους, για να κοιτάξουμε την κοινωνία και να συγκρουστούμε με τα κόμματα.

Το είπα όταν ξεκινήσαμε, το Ποτάμι πριν από λίγους μήνες ότι αντίπαλοί μας και δεν υπάρχει κανένα παζάρι, είναι οι κομματικοί μηχανισμοί. Στα πανεπιστήμια; Στα πανεπιστήμια. Στο δημόσιο; Στο δημόσιο. Και είναι αυτό που δεν θα διαπραγματευτούμε με κανέναν και για καμία θέση και είναι αυτό που τους ενώνει όλους εναντίον μας. Το ΠΑΣΟΚ, τη Ν.Δ., το ΣΥΡΙΖΑ, όλα αυτά που γίνανε τις τελευταίες μέρες απέναντι στο Ποτάμι ξεκινούν από την δική μας μάχη απέναντι στους κομματικούς μηχανισμούς.

Όλο το σύστημα ενώνεται στη βάση του παλαιοκομματισμού, όλοι θέλουν δυνατά κόμματα για να ελέγχουν τη στιγμή που θέλουν το δημόσιο και το κράτος και εμείς είμαστε οι μόνοι που λέμε ότι αυτή η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί από αξίους. Θα πρέπει να κυβερνηθεί από ικανούς. Θα πρέπει να κυβερνηθεί από σοβαρούς κανονικούς ανθρώπους. Όχι από ανθρώπους που είναι στο Ποτάμι, πιθανόν να υπάρχουν και άνθρωποι στο Ποτάμι που πρέπει να μπουν στην πρώτη γραμμή, αλλά η δική μας φροντίδα θα είναι να μπουν μπροστά οι σοβαροί, οι κανονικοί άξιοι άνθρωποι.

Και θα μου πεις τους τίτλους μπορεί να τους χειριστεί και κάποιος άλλος. Ναι, αλλά εμείς το κάνουμε πράξη. Κοιτάξτε τα ψηφοδέλτια Επικρατείας, τους προκαλώ για άλλη μια φορά και τους δημοσιογράφους, να τα δείχνουν και να τα συγκρίνουν καθημερινά. Να δείχνουν ποιοι είναι σε εμάς, ποιοι είναι μπροστά.

Ο Διαμαντούρος ήρθε σε ένα κίνημα για να φωνάξει αυτό που έκανε πράξη όταν ήταν Συνήγορος του Πολίτη. Για να υπερασπιστεί το δίκαιο του απλού πολίτη. Για να υπερασπιστεί το δίκαιο του απλού πολίτη. Το έκανε, τα κατάφερε για αρκετά χρόνια, το έκανε στην Ευρώπη ως Ευρωπαίος διαμεσολαβητής και είναι επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Και ήρθε ο Νίκος Αλιβιζάτος ο συνταγματολόγος 30 χρόνια υπερασπιστής των δικαιωμάτων του ανθρώπου, ο άνθρωπος που έχει διυλίσει την κοινωνία σε μια πιο ανοιχτή σκέψη και είναι στο τελευταίο σκαλί της μάχης. Στο πρώτο είναι, αλλά πήρε την τελευταία θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Αυτοί είναι οι δικοί μας άνθρωποι. Είναι κι άλλοι βέβαια. Είναι πολλοί. Είναι και ο εισαγγελέας ο κ. Μαρκής, υπερασπιστής εδώ και 10ετίες των μικρών και των μεγάλων δικαίων.

Αυτή είναι η διαφορά μας με το παλιό πολιτικό σύστημα. Το παλιό πολιτικό σύστημα και δεν τους βάζω όλους, θέλει να υπερασπιστεί κυρίως τα δικά του δικαιώματα, τα δικά του παιδιά και εμείς θέλουμε να γίνουμε η γέφυρα ή αν θέλετε το ποτάμι, που θα φέρει όλους αυτούς τους ανθρώπους που μέχρι σήμερα πρόσφεραν από διαφορετικά μετερίζια στην ελληνική κοινωνία, θα τα φέρει στην πρώτη γραμμή της πολιτικής.

Αυτό είναι το μήνυμά μας απόψε εδώ από την Αγία Βαρβάρα. Να μην κάνουμε ξανά το ίδιο λάθος. ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ τους πληρώσαμε ακριβά. Τώρα Ποτάμι.

Να το κάνουμε όπως ξέρουμε. Σας ακούω. Είμαι στην διάθεσή σας να κάνουμε μια κουβέντα μέχρι εκεί που το θέλετε, μέχρι εκεί που τραβάει η ψυχή σας. Πριν θα πω ένα ερώτημα που μου έκανε ένας φίλος. Του είπα να το κάνει φανερά και ο ίδιος μου λέει "ντρέπομαι να το ρωτήσω εγώ, αλλά σε ρωτάω γιατί το λένε άλλοι".

Λοιπόν, με ρώτησε αυτός ο φίλος που είναι κι αυτός εδώ από την περιοχή κι έχουμε μεγαλώσει σχεδόν μαζί, με τη γυναίκα του δηλαδή για να είμαι ακριβής, τέλος πάντων, αλλά κι αυτός γείτονας ήταν, μου λέει «γιατί το Ποτάμι δε δίνει κάθε μέρα απαντήσεις στις μικρές και μεγάλες αθλιότητες που κυκλοφορούν κάποιοι»; Λέω λοιπόν ότι έχουμε σοβαρότερα πράγματα να κάνουμε και σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούμε.

Μου ανέφερε ότι «ξανά κάποια ακροδεξιά blog αναθερμαίνουν το σενάριο της συγγένειάς μου δήθεν με την οικογένεια ενός πρώην Πρωθυπουργού». Αισθάνομαι λίγο αστεία να έρχομαι στην Αγία Βαρβάρα και να πρέπει να αποδείξω ότι δεν έχω συγγένεια με κανέναν πρώην Πρωθυπουργό.

Αυτά είναι τα ψέματά τους, όλα τα ψέματά τους. Τα ψέματά τους για τη διαπλοκή, τα ψέματά τους για τη διαφθορά, τα ψέματά τους για τις συγγένειες. Προσέξτε, δεν μπορούν να κατηγορήσουν το Ποτάμι για τίποτα από αυτά που έχει κάνει, δεν μπορούν να κατηγορήσουν το Ποτάμι για τίποτα από αυτά που έχει πει.

Δεν μπορούν να κατηγορήσουν το Ποτάμι για τίποτα από αυτά που έχει. Δεν μπορούν να κατηγορήσουν το Ποτάμι για κανέναν που είναι στο Ποτάμι. Ψάχνουν, δεν μπορούν να βρουν μια «δραχμή» σε μένα, για κάποιον που είναι υποψήφιος με το Ποτάμι και κατασκευάζουν ιστορίες.

Δε θα ακολουθήσουμε τη δική τους ατζέντα, δε θα λέμε κάθε φορά τα αυτονόητα. Το Ποτάμι είναι το καθαρό κίνημα της χώρας, το Ποτάμι είναι η τελευταία ίσως μεγάλη προσπάθεια των ανθρώπων που δεν έχουν μπλεξίματα με τη διαπλοκή, με τη διαφθορά, με τους κομματικούς σωλήνες, να πάρουν τις τύχες της χώρας στα χέρια τους.

Βέβαια, το είπα και από τότε κάποιοι μίλησαν, και είπαν ότι είμαστε μετριοπαθείς, το ότι δε θέλουμε αυτή την αντιπαράθεση λίγες μέρες πριν τις εκλογές δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε αν θέλουμε να μιλήσουμε για τις δικές τους διαδρομές στα γραφεία των εκδοτών, των εργολάβων και των κέντρων εξουσίας.

Μπορούμε εμείς να μιλήσουμε και να ρωτήσουμε που τα βρίσκουν τα λεφτά που σπαταλούν προεκλογικά, από ποιους τραπεζίτες τα παίρνουν, γιατί αυτά είναι τα δάνειά τους στη χώρα. Τα ξέρετε αυτά, το είπε η κα Γεννηματά, που ήταν μεγάλο ατόπημα. Είπε στο debate ότι "εντάξει εμείς έχουμε προβλήματα οικονομικά ως κόμμα, αλλά όλα τα κόμματα αντίστοιχα προβλήματα έχουν".

Όχι κα Γεννηματά δεν έχουμε αντίστοιχα προβλήματα, τα προβλήματα τα έχει το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το Ποτάμι δεν χρωστάει σε κανέναν τραπεζίτη και δεν χρωστάει σε κανέναν τραπεζίτη γιατί δεν έχει ανάγκες, γιατί δεν έχει γραφεία στην Αγία Βαρβάρα, δεν έχει γραφεία στο Αιγάλεω, στο Περιστέρι, δεν έχει γραφεία πουθενά στη χώρα και δεν ανοίξαμε γραφεία για να μην είμαστε εξαρτημένοι από κανέναν. Αυτό είναι το Ποτάμι.

Το Ποτάμι θέλει να φέρει ένα νέο τρόπο του πολιτεύεσθαι, όσοι μας βοηθούν, μας βοηθούν επώνυμα, μπαίνουν σε τραπεζικούς λογαριασμούς που έχει δώσει το κράτος σε όλα τα κόμματα, καταθέτουν τα λίγα λεφτά που μπορούν να βοηθήσουν το Ποτάμι και αυτό είναι όλο, καμία συναλλαγή. Καμία συναλλαγή με τα συμφέροντα, καμία συναλλαγή με τη διαπλοκή.

Λοιπόν πάμε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, ήθελα να ρωτήσω τις θέσεις του Ποταμιού για όλα αυτά που γίνονται με τους μετανάστες που διαβάζουμε κάθε μέρα για νεκρά παιδιά και για πνιγμένους και ποιες είναι οι προτάσεις του Ποταμιού για τη μετανάστευση στη χώρα.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Λοιπόν ξέρεις ότι και πριν από την πολιτική είχα ταξιδέψει αρκετά και στις άγριες πλευρές της πόλης, αλλά και έξω στα σύνορα, για να συναντήσω αυτούς τους ανθρώπους που θέλουν να έρθουν στη χώρα μου.

Άρα μόλις ξεκίνησε αυτό το κύμα της προσφυγιάς και της μετανάστευσης είπαμε συγκεκριμένα πράγματα στην Κυβέρνηση. Το είπαμε ξεκάθαρα. Είπαμε ότι υπάρχουν οι πρόσφυγες και η Ευρώπη πρέπει να δίνει κάτι για τους πρόσφυγες, γιατί όλοι οι λαοί της Ευρώπης έχουν υπάρξει πρόσφυγες.

Οι αρχές λοιπόν και η ιστορία της Ευρώπης επιβάλλει η Ευρώπη να μην κοιμάται, να μην κοιτάει με σηκωμένο το φρύδι τις φωτογραφίες από τα ελληνικά νησιά, αλλά να μαζέψει τα μανίκια τη και να κάνει κάτι για τους πρόσφυγες και δεν το κάνει. Δεν είναι θέμα μιας πλούσιας χώρας που ξαφνικά σκέφτηκε να φερθεί φιλεύσπλαχνα, χρειάζεται μία ευρωπαϊκή πολιτική για τους πρόσφυγες και δεν υπάρχει και το έχουμε συζητήσει και το έχουμε επισημάνει και είναι από τα αρνητικά της Ευρώπης.

Από κει και πέρα όμως έχουμε πει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να θρέψει όλους τους μετανάστες όλου του κόσμου και πρέπει οι μεταναστευτικές ροές να μην καταλήγουν όλες στην Ελλάδα και υπήρχε σχέδιο γι΄ αυτό και θα μπορούσαν να συνεχιστούν τα προηγούμενα σχέδια όπου ένα μεγάλο μέρος των μεταναστευτικών ροών σταματούσε στην Τουρκία. Η Κυβέρνηση όμως δεν είχε κανένα σχέδιο, η Κυβέρνηση και οι Υπουργοί της ουσιαστικά «λιαζόταν» αυτούς τους μήνες που συνέβαινε αυτό τους μετανάστες. Πήγαν στα νησιά και στα νησιά τι είδαν; Στα νησιά είδαν εθελοντές, μετανάστες, πρόσφυγες, Αστυνομία, Λιμενικό, Δημάρχους, όλα ένα κουβάρι που δεν μπορούσε να ξεμπλέξει.

Και ήρθα και είπα πρόσωπο με πρόσωπο στον Αλέξη Τσίπρα ότι "κάνε κάτι, όρισε έναν άνθρωπο επικεφαλής, να βρει κάποιον η Ευρώπη να στείλει τα κονδύλια, να βρει κάποιον να συνεννοηθεί" και δώσαμε συγκεκριμένες λύσεις και δεν μας άκουσε. Δε νοιάζονται, δεν τους ενδιέφερε τι γινόταν στα νησιά, άλλωστε δεν τόλμησε κανένας Υπουργός να πάει στα νησιά.

Και ήταν και τραγελαφικό, το θυμάστε, τη θυμάστε τη συνέντευξη τύπου; Θα είναι μια ιστορική συνέντευξη τύπου αυτή που δώσαμε. Πέντε Υπουργοί αλληλοσυγχαίρονταν στον Ελαιώνα, στολισμένοι, χτενισμένοι, με κάτι «μαντίλια» οι κυρίες, ήταν παραταγμένοι και δίνανε ο ένας συγχαρητήρια στον άλλον που είχαν καταφέρει να φέρουν 180 μετανάστες από το Πεδίο του Άρεως στον Ελαιώνα. Γιόρταζαν το γεγονός της μεταφοράς 180 μεταναστών, την ώρα που στα νησιά είχαμε άλλους 10 χιλιάδες μετανάστες. Αυτή ήταν η Κυβέρνηση, αυτή την «προβολή» είχε.

Είπαμε λοιπόν τις δικές μας παρατηρήσεις και βγήκε ο ΟΗΕ μετά από πέντε μέρες που βέβαια ο ΟΗΕ δεν είναι Ποτάμι, βγήκε η Ύπατη Αρμοστεία και είπε ότι "δεν υπάρχει στην Ελλάδα ένας άνθρωπος να συνεννοηθούμε".

Και είναι ντροπή για το παλιό πολιτικό σύστημα ότι τα πέντε πράγματα που μπορούσε να κάνει αυτή η Κυβέρνηση που έφυγε πριν από λίγο καιρό προσπαθεί να τα κάνει μια Κυβέρνηση τώρα υπηρεσιακή και κατάφερε να πάρει κάποια κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κονδύλια που έχασε και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί χάσαμε πολλά λεφτά και πρέπει να το πούμε, δεν έχασε λεφτά μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, χάσαμε λεφτά τα τρία τελευταία χρόνια.

Η πρότασή μας λοιπόν για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες υπάρχει, απλώς δε νομίζω ότι πλέον βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο που βρισκόμασταν πριν από λίγο καιρό. Πρέπει να υπάρξουν άμεσα μέτρα για τους νησιώτες που καταστράφηκαν οικονομικά, έπαθαν πάρα πολύ μεγάλη ζημιά κάποια νησιά και επίσης πρέπει να υπάρξουν μέτρα άμεσης προώθησης των προσφύγων σε όλη την Ευρώπη και διασπορά τους σε όλη την Ευρώπη. Ταυτοποίηση πάνω στα πλοία, υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις αλλά πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένοι άνθρωποι που θα τα υλοποιήσουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση. Ξεκινήσαμε τα σχολεία χωρίς να έχουμε καν σαπούνια. Τι θα κάνετε για τη δημόσια παιδεία;

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δηλαδή έχετε δασκάλους;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κάποιοι λείπουν κιόλας.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ξέρετε τι γίνεται, η προηγούμενη, προηγούμενη Κυβέρνηση προσπάθησε να μας κάνει να ζήσουμε χωρίς βιβλία, αυτή προσπαθεί να μας κάνει να ζήσουμε χωρίς δασκάλους. Και σαπούνια!

Πρόσεξε όμως για να είμαστε ειλικρινείς γιατί πάντα από τις λεπτομέρειες τις οποίες δεν τις βλέπετε και ίσως δίνεται η δημοσιότητα που πρέπει, ο κ. Κουράκης λίγες μέρες πριν φύγει από το Υπουργείο του, υπέγραψε μετακινήσεις 2.500 ανθρώπων. Όχι για τα σχολεία, για εκεί που ήθελε το Κόμμα του, έκανε το μεγαλύτερο ρουσφετολογικό πίνακα και τον υπέγραψε. 2.500 ανθρώπους, περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Αυτή ήταν η Κυβέρνηση. Δεν υπήρχε καμία φροντίδα για τα σχολεία και να σας πω κι ένα άγχος του κ. Τσίπρα να γίνουν εκλογές στις 20 Σεπτέμβρη και να μην γίνουν στις 27, ήταν για να μη φανεί το χάλι στην παιδεία, για να φανεί ότι τα περισσότερα σχολεία έχουν κενά.

Το μέτωπό μας απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ για την παιδεία είναι απόλυτο. Και είναι ένας από τους τρεις όρους που θα θέσουμε τη Δευτέρα το πρωί, όταν θα έχουμε πάρει 10% και θα υποχρεωθούν να μας φωνάξουν να συζητήσουν μαζί μας.

Όχι άλλος Μπαλτάς στην παιδεία. Πρότυπα τα σχολεία σε όλες τις φτωχές περιοχές. Πήγα στους Αγίους Αναργύρους, το έκλεισαν το πρότυπο σχολείο. Ήταν κι εκεί πλουσιόπαιδα, όπως αυτά που πηγαίνουν τα παιδιά των πολιτικών. Το έκλεισαν στους Αγίους Αναργύρους το σχολείο. Έκλαιγαν τα παιδιά, αλλά ο κ. Μπαλτάς εκεί, επέμενε και έλεγε «η αριστεία είναι ρετσινιά, είναι ναζισμός» ήταν η εκτίμησή του, είναι ναζιστικό πρότυπο.

Και μετά είναι τα Πανεπιστήμια. Σύνδεση των Πανεπιστημίων με την αγορά, με τις πόλεις, με την τοπική κοινωνία. Ύπαρξη μη κρατικών Πανεπιστημίων. Τα Κόμματα να δεσμευτούν και να αυτοπεριοριστούν ότι δεν θα έχουν κομματικές Νεολαίες. Εμείς, το επαναλαμβάνουμε: δεν θα έχουμε κομματική Νεολαία.

Οι φοιτητές μπορούν να δραστηριοποιούνται βέβαια να φτιάξουν δυνατούς Συλλόγους, να παρεμβαίνουν να λένε τις απόψεις τους, αλλά όχι κάτω από κομματικά σύνολα. Τα Πανεπιστήμια δεν είναι ο χώρος για να βρίσκει χειροκροτητές ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μεϊμαράκης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Απλά ήθελα να σας πω ότι από τη μια πλευρά έχουμε αυτή την εικόνα του νεαρού και από την άλλη μαθαίνουμε ότι τα παιδιά του κ. Τσίπρα πάνε σε ιδιωτικά σχολεία. Πως σας φαίνεται αυτή η κίνηση; Εμένα προσωπικά με πειράζει πάρα πολύ.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δεν θέλω να κάνω αντιπολίτευση στα εύκολα. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να παίρνει τις αποφάσεις του για τα παιδιά του και να κάνει αυτά που πιστεύει καλύτερα. Αυτό που δεν δέχομαι όμως είναι η υποκρισία. Αυτό που θα πρέπει να κάνει ένας πολιτικός είναι να μην είναι υποκριτής, δηλαδή να υπερασπίζεται το δημόσιο σχολείο και να μιλάει για το ιδιωτικό σχολείο με τους όρους που μιλάει και η Ελλάδα για το ιδιωτικό σχολείο.

Γιατί ξέρετε τι συνέβη; Όταν ήρθε το Μνημόνιό του, οι βουλευτές μας που είναι πολύ πιο μελετηροί και πολύ πιο γρήγοροι, εντόπισαν αυτό το 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση, στα φροντιστήρια, στα φροντιστήρια ξένων γλωσσών, όπου υπάρχει ιδιωτική εκπαίδευση είναι 23%.

Και προσέξτε, όχι στα μεγάλα σχολεία των Αθηνών τα γνωστά Κολέγια, γιατί αυτά δουλεύουν κάτω από ένα ειδικό καθεστώς. Και είπαμε στη Βουλή ότι εδώ υπάρχει ένα λάθος παιδιά, βάζετε ένα φόρο 23% που δεν έχει μπει σε καμία άλλη χώρα. Και ξέρετε ποια ήταν η απάντησή τους; Ότι «νοιαζόμαστε πάλι για τους πλούσιους». Δεν έχουν καμία επαφή οι άνθρωποι με την πραγματικότητα, θεωρούν ότι τα φροντιστήρια αγγλικών γλωσσών στην Αγία Βαρβάρα, είναι για να πηγαίνουν κάποια πλούσια παιδιά. Και όταν κατάλαβαν ότι ο φόρος στα ιδιωτικά σχολεία μπορεί να είναι ο δικός τους ΕΝΦΙΑ, είπαν ψέματα. Είπαν ότι «δεν το βάλαμε εμείς, το έβαλαν οι ξένοι» και βγήκαν οι ξένοι σε συνέντευξη Τύπου –που δεν το κάνουν συνήθως- και είπαν «μα οι Έλληνες μας το ζητούσαν». Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό με ενδιαφέρει να κατακρίνω: την υποκρισία του.

Αν και έχω μια άποψη και την είχα πει από τότε που ήμουν δημοσιογράφος. Οι πολιτικοί που υπερασπίζονται το δημόσιο χώρο, θα πρέπει να χρησιμοποιούν και τις δημόσιες Υπηρεσίες, δηλαδή δεν μπορείς να αρρωσταίνεις και να πηγαίνεις στο εξωτερικό και σε ιδιωτικό Νοσοκομείο αν είσαι πολιτικός. Πρέπει να πηγαίνεις σε δημόσιο Νοσοκομείο, πρέπει να πηγαίνεις εκεί που πηγαίνει όλος ο κόσμος. Εκεί, πρέπει να πηγαίνεις. Αυτή είναι η άποψή μου.

Και όταν πια τα δημόσια Νοσοκομεία είναι αυτά που θέλουμε και έχουν ξεπεράσει και τα ιδιωτικά Νοσοκομεία, πήγαινε αν θέλεις στα ιδιωτικά Νοσοκομεία. Αλλά μόνο τότε κάνε φροντιστήριο στους διαδρόμους των δημόσιων Νοσοκομείων.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στην αρχή της ομιλίας σας αναφερθήκατε στη συγκεκριμένη περιοχή και θα ήθελα να μας πείτε τι θα είναι το Ποτάμι μετά τις εκλογές για το Αιγάλεω, για τις Αχαρνές, για τα Άνω Λιόσια, για τη δυτική Αττική. Ίσως ακούγεται γενική η ερώτηση αλλά υπάρχουν προφανώς κάποιες παρεμβάσεις τις οποίες είχατε σκεφτεί, που θα οδηγήσουν σε κάποιες θετικές αλλαγές και θα ήθελα να τις ακούσουμε.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Στις 21 του μήνα πρέπει να κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια να κάνουμε ένα πρόγραμμα για τους χαμένους των Μνημονίων και οι χαμένοι των Μνημονίων είναι πολλοί, αλλά είναι κυρίως δυο κατηγορίες ανθρώπων.

Είναι οι άνεργοι, οι άνθρωποι της μαύρης εργασίας, αυτή είναι η μία μεγάλη κατηγορία και εκεί είναι πάρα πολλοί νέοι και είναι βέβαια και οι μικρομεσαίοι που έβαλαν λουκέτο, ή τέλος πάντων προετοιμάζονται να βάλουν λουκέτο.

Το Ποτάμι θέτει ως πρώτη προτεραιότητα την αντιμετώπιση αυτών των δύο ζητημάτων.

Για τους άνεργους, κάνουμε μια συγκεκριμένη πρόταση και μια συγκεκριμένη δουλειά. Αυτή η χώρα βασανίζεται τα τελευταία χρόνια της κρίσης από την κυκλική ανεργία. Από ανεργία ως προϊόν μιας παρατεταμένης λιτότητας. Λέμε στην Ευρώπη και το έχουμε συζητήσει και με τη Σοσιαλιστική ομάδα και με τους Φιλελεύθερους που έχουν αντίστοιχους προβληματισμούς και με τη Σοσιαλιστική Γαλλική Κυβέρνηση ότι η αντιμετώπιση της κυκλικής ανεργίας είναι υποχρέωση της Ευρώπης.

Το είπα με κάθε τρόπο και στους Πρωθυπουργούς που έφαγα μετά τη Σύνοδο Κορυφής ξέρετε του Ιουνίου, τότε. Ότι προφανώς έχετε κάποια παράπονα από τους Έλληνες και μπορεί να θεωρείτε ότι κάναμε λάθη και μπορεί πραγματικά να κάναμε πολλά λάθη και αυτά πρέπει να τα λύσουμε σε μια πορεία. Αλλά σε τίποτε δεν φταίει το παιδί του Έλληνα. Το παιδί του Έλληνα, πρέπει να έχει τα ίδια δικαιώματα στην εργασία, στην παιδεία, στην περίθαλψη με το παιδί του Γερμανού, με το παιδί του Γάλλου. Όταν μιλάμε για μια ενωμένη Ευρώπη, ξεκινάμε από τα ίσα δικαιώματα στα νέα παιδιά.

Και δεν υπάρχει τίποτε. Προσέξτε, γιατί κάποιοι λένε «να ενισχύουμε όλες τις χώρες». Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση αντιμετώπιση των ανίσων. Η Ελλάδα και τα παιδιά της έχουν μεγαλύτερο πρόβλημα από τα παιδιά του βορρά. Είναι υποχρέωση της Ευρώπης και εκεί πρέπει να γίνουν οι ουσιαστικές συγκρούσεις με την Ευρώπη. Εκεί πρέπει να γίνουν.

Θα πρέπει να συγκρουστούμε εποικοδομητικά με την Ευρώπη και να εξασφαλίσουμε κονδύλια για την αντιμετώπιση της ανεργίας και μετά είναι ένα πλέγμα θέσεων για τους μικρομεσαίους. Έχουμε πει ότι οι πολύ μικρές επιχειρήσεις θα πρέπει να απαλλαγούν από το ΦΠΑ. Συνέβη και συμβαίνει και σε άλλες χώρες της Ευρώπης να είναι η γραφειοκρατία για μηδέν κέρδος, περίπου το 4% των εσόδων του ΦΠΑ. Έτσι δεν είναι κ. Θεοχάρη εσείς που τα ξέρετε καλύτερα;

Το 4% των εσόδων είναι για μια τεράστια γραφειοκρατική μηχανή, που κυνηγάει το ΦΠΑ από επιχειρήσεις κάτω από 30.000 €. Εμείς λοιπόν λέμε ότι αυτό πρέπει να σταματήσει και πρέπει να εντείνουμε και να σπρώξουμε όλο αυτό τον μηχανισμό καταπολέμηση της φοροδιαφυγής εκεί που πραγματικά μπορεί να βγουν λεφτά, γιατί μπορεί να βγουν πολλά λεφτά, δισεκατομμύρια λεφτά μπορούν να βγουν από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Αντίστοιχα κίνητρα στη νεανική επιχειρηματικότητα. Τα παιδιά πρέπει να έχουν τη δυνατότητα ξεκινώντας από τους αρίστους των πανεπιστημίων πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να πειραματίζονται. Πρέπει να τους δοθούν πόροι στα πανεπιστήμια, όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, το πρότυπό μας είναι η Δανία, το πρότυπό μας είναι και οι Ηνωμένες Πολιτείες, να τους δοθούν πόροι όπου οι νέοι πειραματίζονται στην καινοτομία και στην επιχειρηματικότητα.

Μόνο έτσι και από τα λάθη τους βέβαια. Δεν σημαίνει πως ό,τι κάνουν αυτά, ό,τι κάνουν οι νέοι θα βγει στην αγορά και θα είναι κερδοφόρο. Είναι ένα μικρό ποσοστό, αλλά θα είναι η αρχή για μια νέα νοοτροπία για τους νέους μας που αντί να φεύγουν και να πειραματίζονται στο εξωτερικό, να πειραματίζονται εδώ.

Έχουμε φορολογικές ελαφρύνσεις για τις επενδύσεις σε καινοτόμες μικρές επιχειρήσεις. Προσπαθούμε με κάθε τρόπο και μέσα από επεξεργασμένες προτάσεις να περάσουμε και να φωτίσουμε την πλευρά της κοινωνίας για την οποία κανείς δεν νοιάστηκε. Γιατί; Θυμάμαι τον Πρωθυπουργό να έρχεται από τις Βρυξέλλες, από το Βερολίνο ιδρωμένος και κάθε φορά να λέει την ίδια ιστορία. Καταφέραμε να μη μειωθούν οι συντάξεις.

Μα, η Ελλάδα δεν είναι μόνο ένα έθνος συνταξιούχων. Είναι και ένα έθνος δημιουργών. Δεν μας ενδιαφέρει μια κυβέρνηση να ιδρώνει μόνο για να μη μειωθούν οι συντάξεις. Μας ενδιαφέρει κυρίως μια κυβέρνηση να ιδρώνει για να υπάρχουν δουλειές. Γιατί εάν δεν υπάρχουν δουλειές, δεν θα υπάρχουν λεφτά στα ταμεία τα πληρωθούν οι συντάξεις.

Αλλά για το ΣΥΡΙΖΑ υποτίθεται ένα κόμμα της αριστεράς, η ιδιωτική πρωτοβουλία, ο άνθρωπος της δουλειάς, ήταν αόρατος. Ήταν αόρατος. Και βέβαια και για τους άλλους ήταν αόρατος. Γιατί επέλεξε να κινηθεί το προηγούμενο καθεστώς της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ με τις οριζόντιες περικοπές, που κόβει τα πόδια στην οικονομία, γιατί πουθενά σε καμία χώρα οι οριζόντιες πολιτικές λιτότητας δεν έφεραν λύσεις.

Εμείς λοιπόν λέμε δεν μπορούμε να διορθώσουμε όλα τα λάθη του Τσίπρα και δεν μπορούμε να διορθώσουμε όλα τα λάθη των προηγούμενων, της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Μπορούμε όμως με συγκεκριμένες επεμβάσεις, με συγκεκριμένες χειρουργικές επεμβάσεις στα δικά τους κείμενα να βοηθήσουμε αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Τους χαμένους των μνημονίων.

Αυτή είναι η προσωπική μου δέσμευση. Γι’ αυτούς θα βασανιστεί το Ποτάμι. Αυτό που ενδιαφέρει το Ποτάμι δεν είναι και θα σας το πω, δεν είναι να βοηθήσουμε, όπως η προηγούμενη κυβέρνηση, κάποιους να βελτιώσουν τη θέση τους στα υψηλά κλιμάκια της κοινωνίας. Και θα μου πεις πού έγινε αυτό; προσέξτε, γιατί δεν έχουμε συζητήσει για όλα τα λάθη του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ήρθε η συζήτηση για τις ρυθμίσεις των χρεών, για τις 100 δόσεις, για όλα αυτά που πρέπει να κάνουμε για να ανασάνουν λίγο ο πολίτης, οι Έλληνες, εμείς το κόμμα της εργασίας και της δουλειάς είπαμε στους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, ότι παιδιά σωστό είναι οι ρυθμίσεις, αλλά θα βάλετε και ένα όριο στις ρυθμίσεις.

Δεν μπορεί οι πάρα πολύ πλούσιοι Έλληνες που χρωστούν με τη μία τσέπη, αλλά που η άλλη τσέπη είναι φουσκωμένη, να μπουν σε ρυθμίσεις. Και δεν τα κάνανε. Δεν αφήσανε, δεν βάλανε κανένα όριο στις ρυθμίσεις και είχαμε το αποτέλεσμα κάποιοι άνθρωποι με τεράστιες περιουσίες, κάποιοι άνθρωποι με τεράστια πορτοφόλια μπήκαν στις ρυθμίσεις χρεών. Και τώρα μαθαίνουμε ότι μπήκαν και κάποιοι υπουργοί σε ρυθμίσεις χρεών. Θα μαθευτούν τις επόμενες μέρες τα ονόματά τους.

Όλα αυτά τα είπε το Ποτάμι στη Βουλή. Δεν έφτασαν ποτέ στα αυτιά σας, αλλά είναι αφορμή έστω και σήμερα να σας το πω, ότι η δική μας προτεραιότητα είναι αυτή. Οι άνθρωποι της δουλειάς, οι άνεργοι και αυτοί που πρέπει να σηκωθούν όρθιοι γιατί αλλιώς δεν θα ορθωθεί ποτέ η χώρα.

ΑΝΝΑ: Σταύρο καλησπέρα.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Γεια σου Άννα.

ΑΝΝΑ: Καλώς ήρθες ξανά πίσω.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχω πολύ καιρό να σε δω. Δουλεύεις καθόλου;

ΑΝΝΑ: Ναι. Δουλεύω.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Εννοώ για το Ποτάμι.

ΑΝΝΑ: Πάντα για το Ποτάμι. Σταύρο, είδαμε ότι ανοίξανε τα μεγάλα κόμματα, τα χρονοντούλαπα της ιστορίας και βγήκαν σκελετοί από μέσα, όπως του Κώστα Λαλιώτη. Τι έχεις να μας πεις γι’ αυτό; Ποια είναι η γνώμη σου; Θυσιάζονται; Αποκτήσανε ξανά γνώμη;

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Να σας πω. Ζήτησα από τον κ. Τσίπρα και τον κ Μεϊμαράκη, αλλά και από τη Φώφη Γεννηματά, να πούνε με ποιους έχουν σκοπό να κυβερνήσουν τη χώρα, εάν και εφόσον πάρουν ένα ποσοστό που θα τους οδηγήσει στο να κυβερνήσουν τη χώρα. Γιατί πραγματικά είναι εντελώς παράδοξο, για να πάω κατ’ αρχήν στους δυο μεγάλους, να λένε ότι θέλουμε να κυβερνήσουμε τη χώρα και να μην εμφανίζουν την ομάδα που θα κυβερνήσει τη χώρα.

Βγήκε ο κ. Τσίπρας και είπε έκανα λάθη στην επιλογή των προσώπων, θα τα διορθώσω, δεν θα έχω πια σταρ. Θα το διορθώσω. Θα βάλω νέους ανθρώπους στο παιχνίδι. Μάλιστα. Ποιοι είναι αυτοί; Πού τους έχει; Τι περιμένει να μας εμφανίσει; Βγήκε ακόμη και ο κ. Πανούσης σε μια συνέντευξη, το είδατε και είπε ότι τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια δυσάρεστη έκπληξη. Δεν υπάρχει κανένα καινούργιο πρόσωπο.

Αντιθέτως υπάρχουν και επιβραβεύονται οι άνθρωποι που χαντάκωσαν τη χώρα. Επιβραβεύεται ο κ. Μπαλτάς, η κυρία Χριστοδουλοπούλου, ο κ. Παρασκευόπουλος. Πρέπει ο κ. Τσίπρας να δώσει μια απάντηση με ποιους θα κυβερνήσει τη χώρα; Με αυτούς που έκαναν τα υπόλοιπα λάθη;

Και βέβαια πρέπει να δώσει μια απάντηση και ο κ. Μεϊμαράκης. Θα κινηθεί με τους υπουργούς του Σαμαρά; Με τους ανθρώπους που καταψηφίσαμε πριν από 7 μήνες;

Και τελευταίο είναι το ερώτημα που θέτεις και πρέπει και το ΠΑΣΟΚ που ανακάλυψε τη μεταρρύθμιση, τις αλλαγές, να απαντήσει σε ένα ερώτημα. Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να έχουν αποτύπωμα. Ποιοι θα είναι οι άνθρωποι από το ΠΑΣΟΚ που θα βάλουν αυτό το αποτύπωμα των μεταρρυθμίσεων και των αλλαγών;

Θα είναι αυτοί που κυβέρνησαν την δεκαετία του ’90 και του 2000; Θα είναι αυτοί που εγκατέλειψαν την πολιτική υπό το βάρος μικρών ή μεγάλων σκανδάλων; Θα είναι οι άνθρωποι που απέτυχαν, εγώ λέω ότι κάποιοι από αυτούς είχαν καλή διάθεση, ήθελαν, προσπάθησαν, αλλά απέτυχαν. Αυτοί θα είναι;

Αλλά ξέρεις αυτό το ερώτημα δεν θα απαντηθεί ποτέ από τα άλλα κόμματα. Θα πρέπει να απαντηθεί από την ελληνική κοινωνία. Θα πρέπει η ελληνική κοινωνία να απαντήσει αν θέλει μία από τα ίδια, υπάρχουν τουλάχιστον τρεις επιλογές. Αν θέλει κάτι καινούργιο υπάρχει μια επιλογή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Εάν σας φωνάξει ο Τσίπρας ή ο Μεϊμαράκης την Δευτέρα, όποιος είναι από τους δύο πρώτος και σας πει θέλω να συνεργαστούμε, ποια πρόσωπα θα προτείνετε σε υπουργεία, σε Γενικές Γραμματείες; Θα προτείνετε βουλευτές ή κάποιους άλλους θεωρείτε ικανούς και άξιους, ώστε να είναι στις θέσεις αυτές;

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ας μην κάνουμε σήμερα επικουρικό σχήμα. Θα σου δώσω όμως μερικές απαντήσεις. Το Ποτάμι έχει μια διαφορετική αντίληψη από όλους τους άλλους που συγκροτούν μια κυβέρνηση. Τι λέγανε οι προηγούμενοι; Τι έλεγε ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Κουβέλης; 4 – 2 – 1. 4 ο μεγάλος, 2 ο μεσαίος και 1 ο μικρός. Ας μοιράσουμε τις θέσεις, τα υπουργεία, τις Γενικές Γραμματείες, τα νοσοκομεία στη λογική του 4 – 2- 1.

Εμείς λέμε ότι δεν θα υπάρχει για μας κανένα παζάρι για τις θέσεις του δημοσίου. Οι θέσεις του δημοσίου, τα στελέχη του δημοσίου, εάν το Ποτάμι είναι δυνατό, θα γεμίσουν μετά από σύντομες δημόσιες διαδικασίες αξιοκρατίας. Δεν έχει κανείς το προνόμιο επειδή απλώς ψήφισε Ποτάμι, ή ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, ή ψήφισε Ν.Δ. να βρεθεί σε μια κρατική θέση. Μιλώ για τις θέσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Εκεί λοιπόν δεν υπάρχουν κομματικά στελέχη για μας και δε θα υπάρχουν κομματικά στελέχη και γι΄ αυτούς, γι΄ αυτό θυμώνουν.

Γι΄ αυτό θυμώνουν, οι κομματικοί μηχανισμοί μάχονται με τόσο πάθος το Ποτάμι και δε μάχονται με τόσο πάθος τους ιδεολογικούς τους αντίπαλους, για ποιο λόγο; Γιατί τους χαλάμε, χαλάμε την πιάτσα, γιατί τους λέμε ότι εμείς θα είμαστε δυνατοί, θα μας φωνάξετε να συγκυβερνήσουμε και ο πρώτος όρος που θα βάλουμε είναι ότι τα κόμματα δε θα αποζημιωθούν, οι κομματικοί μηχανισμοί δε θα αποκτήσουν μερίδιο στην εξουσία. Αυτή είναι η δική μας δέσμευση.

Βέβαια υπάρχουν το θέμα των Υπουργών. Βεβαίως εκεί πρέπει να είναι η επιλογή των Αρχηγών, με τι κριτήριο όμως; Με το κριτήριο ότι πρέπει να επιλεγεί μία ομάδα ικανών ανθρώπων, που έχει αποδείξει στην πραγματική ζωή ότι ξέρει τη δουλειά. Τέλος οι πειραματισμοί, τέλος οι ερασιτεχνισμοί.

Θα πρέπει να αποκτήσουμε ένα Υπουργικό Συμβούλιο με λίγους ανθρώπους, δεν είναι ανάγκη να είναι σαράντα, με λίγους ανθρώπους οι οποίοι στην πραγματική ζωή θα έχουν ήδη μετρήσιμα αποτελέσματα και αυτοί οι άνθρωποι θα πάνε στις θέσεις που πρέπει, για να έχουν σύντομα κάποια καλά νέα για τον κόσμο.

Δεν μπορείς να βάζεις έναν ηθοποιό για να λύσει το ασφαλιστικό. Ήταν, δεν μπορώ να το εξηγήσω, ειλικρινά δεν μπορώ να το εξηγήσω. Και επιτρέψτε μου να σας πω ότι δεν τον πίστεψα και τον πήρα τηλέφωνο προσωπικά και του λέω πες μου ότι δεν είναι αλήθεια. Πες μου ότι δεν είναι αλήθεια.

Φτιάξε ένα Υπουργείο Επιθεώρησης και βάλε τον Χαϊκάλη, εάν πιστεύεις ότι είναι ο καλύτερος ηθοποιός που έχεις, βάλε αυτόν. Και να σας πω και κάτι, εδώ που φτάσαμε; Οι ιστορίες με τις offshore και όχι μόνο του Χαϊκάλη ήταν γνωστές στο σύστημα εξουσίας του Μαξίμου.

Ήξεραν τι σημαίνει η επιλογή αυτού του ανθρώπου, αλλά ήταν φαίνεται κάποιο γραμμάτιο προεκλογικό από τη συμπεριφορά του και ήταν μία προσβολή για τον συνταξιούχο, μία προσβολή για τον άνεργο, μία προσβολή για κάθε Έλληνα πολίτη.

Και θα παρακαλούσα στους φίλους που έχετε τους συριζαίους, εδώ στην Αγία Βαρβάρα που όλοι αγαπιόμαστε και λέμε μια κουβέντα παραπάνω μεταξύ μας, να σου δώσουν μια εξήγηση, πως ένας Πρωθυπουργός επιλέγει έναν Χαϊκάλη για το Υπουργείο το Ασφαλιστικό, το πιο δύσκολο ίσως Υπουργείο της χώρας.

Εμείς λοιπόν λέμε επαΐοντες στα Υπουργεία, επαΐοντες, όχι τεχνοκράτες, όχι δηλαδή κάποιος άνθρωπος που απλώς έχει μια τυπική γνώση, τον τραβάς από ένα πανεπιστήμιο να κάνει πολιτική και να εφαρμόσει αυτά που έχει διαβάσει σε ένα βιβλίο. Δεν είναι εύκολο αυτό και δεν είναι αποτελεσματικό.

Εμείς λέμε: Άνθρωποι με πολιτική κουλτούρα, αλλά επαΐοντες, ειδικοί δηλαδή στη γνώση. Και έχουμε πολλούς στα ψηφοδέλτια όπως ξέρεις από αυτούς. Αυτή θα είναι η πρότασή μας. Πιθανόν κάποιοι να είναι Βουλευτές, γιατί δεν περισσεύουν και οι άνθρωποι στην Ελλάδα. Κάποιοι δε θα είναι Βουλευτές, κάποιοι δε θα είναι καν Ποτάμι.

Κι αυτό που έχει αποδείξει το Ποτάμι όποτε χρειάστηκε να δώσει κάποια ονόματα, έχει αποδείξει ότι η οπτική του είναι πολύ ευρύτερη. Δεν κοιτάμε πρώτα τις κομματικές μας καταστάσεις, δεν έχουμε άλλωστε καταστάσεις κομματικές, δεν έχουμε, είμαστε αντιγραφειοκρατικό κόμμα, είμαστε μόνο γεμάτοι από εθελοντές.

Δεν κοιτάμε λοιπόν τα δικά μας κιτάπια, κοιτάμε αυτούς τους ανθρώπους που έχουν δημιουργήσει και που έχουν φέρει αποτέλεσμα στην κοινωνία και αυτοί οι άνθρωποι θα είναι η πρότασή μας για μία Κυβέρνηση, βάζοντας βέτο για ανθρώπους που δεν μπορούν να είναι ωφέλιμοι.

Γιατί υπάρχει και κάτι τελευταίο, ότι μία Κυβέρνηση πρέπει να είναι μία ποδοσφαιρική ομάδα, δε βάζει άλλος τον τερματοφύλακα, άλλος τον center back, άλλος τον libero. Βάζουν οι Πολιτικοί Αρχηγοί που συμφωνούν για μία πορεία, συμφωνούν για όλη την ομάδα που θα δώσει τον αγώνα και θα πάρει ένα καλό αποτέλεσμα. Αυτή είναι η άποψή μας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Πρόεδρε, εμείς γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, είμαι Έλληνας ρομά, έχω και ρίζες βλάχικες του μπαμπά μου, αγωνίζομαι είκοσι ολόκληρα χρόνια στα κοινά και θέλω να ξέρετε ένα πράγμα που το ξέρετε, ότι η Ευρώπη έχει πάρα πολλά χρόνια που στέλνει χρήματα για τους Έλληνες ρομά.

Όλα αυτά τα χρόνια, γιατί είμαι πατέρας εφτά παιδιών και με δεκαέξι εγγόνια, καταλαβαίνετε ότι πόσο τρέμει η ψυχή μου που καθημερινά όλος αυτός ο λαός ψάχνει ένα μεροκάματο και βρίσκονται στις φυλακές, ενώ τα προγράμματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είναι σε κάθε Πρωθυπουργό σε κάθε Κυβέρνηση δεν μεταχειρίζονται σωστά. Για μας χωρίς εμάς κάνουν κουμάντο πολλά χρόνια.

Θέλω να σε παρακαλέσω πάρα πολύ, μέσα από την καρδιά μου, κάνεις μεγάλες μεταγραφές αυτές τις τελευταίες μέρες, γιατί έχεις ένα πρόσωπο στο ψηφοδέλτιό σου στο υπόλοιπο Αττικής που συγκλονίζει από την άκρη του Έβρου μέχρι την Κρήτη, που έχει δώσει μάχες στη λαϊκή επιμόρφωση, που για μένα είναι η δασκάλα μου η Μαρία Δημητρίου.

Και να μη σας κουράσω άλλο, έχω πάρα πολλά πράγματα να σας πω, αλλά θα τα πούμε τις επόμενες μέρες, θέλω να παρέμβετε όσο είναι το δυνατόν μέσα, όποιος και να είναι αυτός ο Πρωθυπουργός..

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είναι κατανοητό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σας ευχαριστώ πολύ.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Θα σου δώσω τρεις σύντομες απαντήσεις σε κάποια παρεμφερή θέματα.

Πρώτον επειδή μου είπες ότι είσαι πολύτεκνος, εμείς λέμε το εξής μέσα στα πολλά: Λέμε ότι θα πρέπει να υπάρχει ένας φορέας για τα επιδόματα στην Ελλάδα, από τα επιδόματα των πολυτέκνων, μέχρι τα επιδόματα του ΟΑΕΔ, μέχρι τα επιδόματα αναπήρων. Δηλαδή το κομματικό σύστημα έχει στήσει διάφορα παραμάγαζα και μοιράζει τα λεφτά εκεί που θεωρεί ότι θα του είναι χρήσιμο για να αναπτυχθεί.

Μία από τις πράξεις εξυγίανσης λοιπόν για να περιορίσουμε το ρόλο των προστατών διαφόρων ομάδων ή μειονοτήτων, είναι ότι τα επιδόματα όλης της χώρας δίνονται από έναν συγκεκριμένο οργανισμό και ξέρει ο κάθε πολίτης τι ακριβώς έχει δικαίωμα να πάρει και δεν είναι υποχρεωμένος να πηγαίνει στον πολιτευτή για να του βγάλει ένα επίδομα από κάποιο πλαϊνό ταμείο.

Αυτή η σύγκρουση θα είναι μεγάλη βέβαια, γιατί τα κόμματα θέλουν να κρατήσουν γι΄ αυτούς αυτή τη δυνατότητα, να πουλάνε επιδόματα στους Ρομά, να πουλάμε επιδόματα στους αναπήρους, να πουλάμε επιδόματα στους πολυτέκνους. Τώρα, το τι μπορούμε να κάνουμε για τους Ρομά, νομίζω ότι έχω δώσει ένα στίγμα τα δύο χρόνια που ήμουνα στη λαϊκή επιμόρφωση εδώ στην Αγία Βαρβάρα.

Μπορούμε να κάνουμε πολλά και μπορούμε κυρίως να κάνουμε ένα πράγμα: Να σεβαστούμε τη διαφορετικότητα, αλλά κάνοντας προσπάθεια να ενταχθούν απόλυτα οι Ρομά στην κοινωνία, απόλυτα τα παιδιά των ρομά στα σχολεία. Η επόμενη γενιά Ρομά δεν πρέπει να είναι γενιά μικροπωλητών, πρέπει να είναι γενιά γιατρών, δικηγόρων, πρέπει να είναι όπως όλοι στην Αγία Βαρβάρα, στο Αιγάλεω, στο Μενίδι, στο Ζεφύρι και είναι σημαντικό.

Δεν είναι τώρα και πολύ πρέπον, αλλά θα το πω, είναι σημαντικό ότι υπάρχουν παιδιά των Ρομά που αριστεύουν στα δημόσια σχολεία της Αγίας Βαρβάρας. Αριστεύουν, κρατάνε την ελληνική σημαία. Αυτά τα παιδιά είναι που πρέπει να γίνουν παράδειγμα για τους υπόλοιπους Ρομά και για τους υπόλοιπους κατοίκους της περιοχής. Μόνο έτσι θα αλλάξουν τα πράγματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας κ. Πρόεδρε, σας καλωσορίζω κι εγώ στην Αγία Βαρβάρα και θα ήθελα να μου πείτε το εξής: Τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια με τα μνημόνια όλο μπαίνω μέσα σε Εφορίες σε τράπεζες, με δάνεια κλπ. και το τελευταίο μνημόνιο το οποίο και εσείς ψηφίσατε, αντί να μπούμε σε κάποια αδιέξοδα, πάμε πιο βαθιά στη λάσπη μέσα. Εγώ σαν πολίτης δεν μπορώ να ανταποκριθώ στους φόρους αυτούς που επιβάλουν καθημερινά τα τελευταία πέντε χρόνια.

Ποιο το πρόγραμμά σας για τους πλειστηριασμούς, για τα κόκκινα δάνεια; Και βασικά μας είπατε προηγουμένως για την ανεργία, αλλά πώς θα τη μειώσετε την ανεργία; Με ποιο τρόπο; Έχετε τους επενδυτές στα σύνορα, όπως μας λέγανε και οι άλλοι; Ποιος τρόπο θα προωθήσετε; Ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχουμε πει ότι κανείς άνθρωπος δεν χάνει το σπίτι του. Αυτό είναι δέσμευσή μας και το είπαμε και στη Βουλή. Το ότι μπορεί να μπει μια τάξη και πρέπει να μπει μια τάξη στα χρέη που έχουν διάφοροι στις τράπεζες, είναι κάτι που θα δρομολογηθεί και θα γίνει, αλλά με μια δέσμευση. Ότι κανείς άνθρωπος δεν χάνει το σπίτι του. Σε μια περίοδο κρίσης δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να ξεσπιτωθούν κάποιοι άνθρωποι, επειδή η κρίση τους οδήγησε να είναι άνεργοι, πολλές φορές και δυο και τρία άτομα σε μια οικογένεια.

Αυτό ας το αφήσουμε στην άκρη. Είναι ξεκάθαρο και εκεί πρέπει να πω ότι έχουμε συμφωνήσει όλοι. Δεν υπάρχουν διαφοροποιήσεις σε κανένα κόμμα ως προς αυτό. Μαγικές λύσεις για την ανεργία αδελφέ δεν υπάρχουν. Και αυτοί που λένε ότι αρκεί μια επιδοματική πολιτική λένε ψέματα. Εμείς είπαμε ότι για την κυκλική ανεργία, για την ανεργία των νέων, θα πρέπει να υπάρχουν ευρωπαϊκά κονδύλια. Από εκεί και πέρα για να τελειώνουμε με την ανεργία, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη δημιουργία ευκαιριών εργασίας. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Η κυβέρνηση έχασε, πρόσεξε τώρα, γιατί καταλαβαίνω τι σκέφτεσαι, η κυβέρνηση έχασε 7 μήνες, το Φλεβάρη στην πρώτη συζήτηση στη Βουλή, τους κάναμε κάποιες συγκεκριμένες υποδείξεις, μια εκ των οποίων ήταν υπογράψτε σήμερα τις αποκρατικοποιήσεις της προηγούμενης κυβέρνησης, εάν δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο διαφθοράς.

Μας είπανε όχι. Θα τα ελέγξουμε όλα και δεν θα υπογράψουμε τίποτα. Χάσαμε 7 μήνες και 5 μέρες πριν προκηρυχθούν οι εκλογές, υπέγραψαν τη συμφωνία Σαμαρά για ό,τι είχε υπογράψει. Απλώς δηλαδή έχασαν 7 μήνες, κορόιδευαν 7 μήνες τον κόσμο ότι ξαναβλέπουν τις συμφωνίες και δεν επαναδιαπραγματεύτηκαν καμία συμφωνία. Με τον ίδιο τρόπο που η προηγούμενη κυβέρνηση έλεγε θα δώσω τα αεροδρόμια, έδωσε τα αεροδρόμια.

Με τον ίδιο τρόπο που η κυβέρνηση είπε θα κάνω αυτές τις αποκρατικοποιήσεις, είπε θα κάνω αυτές τις αποκρατικοποιήσεις. Χάσαμε 7 μήνες. Επτά μήνες και κάποιες δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Μπορεί κάποιος να εξηγήσει γιατί έγινε αυτή η καθυστέρηση;

Να σου πω εγώ γιατί έγινε αυτή η καθυστέρηση. Για να λέμε στον κόσμο ότι ξανακοιτάνε τα πράγματα, τα ελέγχουν, ότι θα τα αλλάξουν και ουσιαστικά δεν άλλαξαν τίποτα. Ή δεν βρήκαν λοιπόν σκάνδαλα, ή δεν έψαξαν. Εμείς λέμε για άλλη μια φορά οι αποκρατικοποιήσεις πρέπει να γίνουν. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την προσέλκυση επενδύσεων.

Τρία δις ήρθαν στη χώρα, μιλώ για καινούργιο χρήμα, όταν το Ισραήλ είχε 13 και στην Ουγγαρία που προσπαθεί να ορθοποδήσει βγαίνοντας από το παλιό ανατολικό σύστημα, ήρθαν περίπου τα διπλάσια από ότι ήρθαν στην Ελλάδα.

Εάν δεν φέρεις επενδυτές και εάν δεν αποφασίσουν και οι ίδιοι οι Έλληνες να επενδύσουν τις λιγοστές οικονομίες που έχουν κάποιοι, δεν θα καταπολεμηθεί ποτέ η ανεργία. Αυτό να ξέρεις. Και βέβαια για να υπάρχουν επενδύσεις, εδώ υπάρχει μια ολόκληρη μεγάλη κουβέντα την οποία δεν θα κάνουμε σήμερα, πρέπει να έχεις ένα σταθερό φορολογικό τοπίο. Πρέπει να ξέρει ο Έλληνας ότι ο φόρος είναι αυτός, ότι συμφωνείτε, ότι δεν αλλάζει μέρα με τη μέρα, δεν αλλάζει ανάλογα με τις διαθέσεις του υπουργού, δεν αλλάζει ανάλογα με τα ελλείμματα που θα έχει. Δεν αλλάζει ανάλογα με τις σπατάλες του κρατικού μηχανισμού.

Για όλα αυτά εμείς έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις. Αλλά να βάλεις στο μυαλό σου το εξής, θα ακούσεις και θα ακούς συνέχεια ψέματα για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Παυσίπονα μπορούμε να δίνουμε, ασπιρίνες μπορούμε να δίνουμε. Η ανεργία θα πολεμηθεί και πολεμιέται μόνο εάν υπάρξει ένα υγιές πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας. Μόνο εάν υπάρξουν καινούργιες επιχειρήσεις, μόνο εάν υπάρχουν καινούργιες προσλήψεις.

Γι’ αυτό είπαμε ότι ο φόρος στις επιχειρήσεις θα πρέπει να συνδυάζεται με την πολιτική απασχόληση που κάνει κάθε επιχείρηση. Αν δηλαδή μια επιχείρηση κερδίζει 100 ευρώ και αυτά τα αποθηκεύει, πρέπει να έχει μεγαλύτερο φόρο από το να κερδίζει 100 ευρώ και να τα σπρώχνει σε εργατικό δυναμικό, σε ανανέωση του εργατικού δυναμικού.

Και μια μικρή παρένθεση για τους νέους στο δημόσιο. Το ελληνικό δημόσιο πρέπει κάποια στιγμή να περάσει και στα χέρια των νέων ανθρώπων. Ίσως να ακούγεται κάπως δυσάρεστο για κάποιους, αλλά δεν είναι δυνατόν να έχουμε κλείσει τις πόρτες και να μιλάμε για τα δικαιώματα μόνο αυτών που είναι μέσα.

Υπάρχουν και τα δικαιώματα των παιδιών που είναι απ’ έξω. Και εμείς λέμε ότι το ελληνικό δημόσιο πρέπει να ανανεωθεί με προτεραιότητα από τους νέους ανθρώπους, από τους ανθρώπους που είναι νέοι επιστήμονες, γνώστες της πληροφορικής. Θα πρέπει να αξιοποιήσουμε τους νέους ανθρώπους στην ανανέωση του ελληνικού δημοσίου. Θα πρέπει κάποια στιγμή μέσα από μια διαδικασία αξιολόγησης των δομών, αξιολόγησης των προσώπων, να φύγουν αυτοί που δεν προσφέρουν και να μπούνε οι νέοι που μπορούν να προσφέρουν πολύ περισσότερα στην πατρίδα και στις οικογένειές τους.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα Σταύρο. Ένα σημαντικό, σίγουρα, κομμάτι των ανθρώπων που θα ψηφίσουν την Κυριακή σκέφτεται με τον ακόλουθο τρόπο, το Ποτάμι εύκολα, ή δύσκολα θα μπει στη Βουλή. Οι δυνατότητες παρεμβάσεις ενός μικρού κόμματος σε μια, ας την πούμε συγκυβέρνηση, δεν είναι μεγάλες. Μεταξύ των δυο που διεκδικούν την πρώτη θέση κάποιων αντιπαθώ, σιχαίνομαι. Από το να δώσω την ψήφο μου και μια ακόμη ποσοστιαία μονάδα ή δυο στο Ποτάμι, προτιμώ να μην έρθει στην πρώτη θέση ο ένας από τους δύο.

Θα ήθελα να σχολιάσεις αυτή την κυρίαρχη στιγμή, σε ανθρώπους που με δυσκολία που ακόμη και σήμερα ίσως αμφιταλαντεύονται και θα πάνε στις κάλπες την Κυριακή να ψηφίσουν όμως.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Οι Έλληνες πολίτες πρέπει την Κυριακή να πάρουν μια σημαντική απόφαση. Και πρέπει να ξέρουν τις διαθέσεις όλων μας. Σε ότι αφορά εμένα, είμαι διατεθειμένος να βοηθήσω στη συγκρότηση μιας κυβέρνησης, είμαι διατεθειμένος να υπερασπιστώ τις αρχές του Ποταμιού, να υπερασπιστώ το μεγάλο μέρος της κοινωνίας απέναντι στα συμφέροντα και στις συντεχνίες.

Πρόσεξε όμως, αυτό δεν θα γίνει αποτελεσματικά εάν το Ποτάμι έχει 5%. Αυτό δεν θα γίνει εάν το Ποτάμι έχει 6%. Είναι πολύ απλά τα πράγματα. Αυτή τη στιγμή τα μεγάλα κόμματα, προσπαθούν να φτιάξουν ένα σκηνικό από το παρελθόν. Να κυβερνήσουν με τους δικούς τους όρους. Ο καθένας θέλει το συγκεκριμένο δικό του δεκανίκι. Το έχουν κάνει και θέλουν να το κάνουν ξανά.

Η προτίμηση του Αλέξη Τσίπρα στον κ. Καμμένο δεν είχε συναισθηματική βάση, ήταν ότι καλά τα καταφέραμε, καμία διαπραγμάτευση μεταξύ μας, πήρες εσύ τα δικά σου, πήρα εγώ τα δικά μου, θα συνεχίσουμε να μοιράζουμε την εξουσία.

Το Ποτάμι λοιπόν λέει στον ελληνικό λαό: Δώσε μου το ποσοστό να σπάσω αυτόν τον φαύλο κύκλο. Και νομίζω ότι πρέπει να σκεφτεί κάποιος ότι μία ψήφος στο Ποτάμι αν συγκριθεί με μία ψήφο σε ένα κόμμα εξουσίας, μπορεί να πιάσει περισσότερο τόπο. Γιατί; Γιατί εμείς θα υπερασπιστούμε αυτά που η κοινωνία προσπαθεί αλλά δεν καταφέρνει να υπερασπιστεί κάθε μέρα στην πολιτική.

Το να ενισχύσεις με μία ψήφο παραπάνω ένα κόμμα εξουσίας ενισχύεις λίγο παραπάνω τον κομματικό του μηχανισμό, λίγο παραπάνω την αυταρέσκειά του, λίγο παραπάνω τον εγωισμό του. Ενισχύεις όλους αυτούς που έφεραν τη χώρα σε αυτό το σημείο σήμερα. Ενώ μία ψήφος παραπάνω στο Ποτάμι ενισχύει τη διαφορετική πολιτική, ενισχύει την πολιτική των πολιτών, την ύπαρξη του Διαμαντούρου μπροστά κι όχι την ύπαρξη των κομματικών στελεχών, όχι την ύπαρξη των παιδιών του κομματικού σωλήνα.

Θα το καταλάβει η ελληνική κοινωνία; Εμείς θα το πούμε με κάθε τρόπο τις επόμενες μέρες, θα πούμε με κάθε τρόπο δηλαδή ότι ψηφίζοντας κάποιος Ποτάμι περιορίζοντας τη δύναμη των δύο μεγάλων στέλνει ένα μήνυμα που θα αλλάξει τη διακυβέρνηση της χώρας. Ψαλιδίζοντας τα φτερά των δύο μεγάλων θα ξαναγίνουν λίγο ταπεινοί απέναντι στον ελληνικό λαό.

Γιατί ξέρετε τι γίνεται τώρα; Και είναι κι ένα θέμα παιδείας η τιμωρία των δύο μεγάλων. Σκέψου οι δύο μεγάλοι να προσεγγίσουν τα ποσοστά που πήραν στις προηγούμενες εκλογές, είτε με τον έναν τρόπο, είτε με τον άλλον, δε με ενδιαφέρει ποιος θα είναι πρώτος.

Τι τους λέει δηλαδή η ελληνική κοινωνία; Επιβραβεύω την ανεργία, επιβραβεύω το κλείσιμο των επιχειρήσεων, επιβραβεύω τα κομματικά στελέχη τα άεργα που ήρθαν να κυβερνήσουν τη χώρα από το πουθενά, επιβραβεύω τη λύση των κομματικών σωλήνων, επιβραβεύω την απουσία κοινωνικής πολιτικής. Αυτό πρέπει να σκεφτεί ο κόσμος.

Δηλαδή ακόμη και αυτοί που είναι λίγο ΣΥΡΙΖΑ ή λίγο Νέα Δημοκρατία θα ήταν μία πράξη ευθύνης να σκεφτούν ότι αυτή τη στιγμή που δεν άλλαξαν οι αρχηγοί τους μυαλά, δεν πρέπει να τους επιβραβεύσει. Θα τους κάνει κακό, θα ψωνιστούν ακόμα παραπάνω, θα λένε "τόσα κάναμε, τόσα έκανα και πήρα παραπάνω ψήφους". Άρα τι; Δεν είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε μια γραμμική εξέλιξη αυτή την εβδομάδα, δηλαδή αυτά που βλέπεις στις δημοσκοπήσεις δε θα εξελιχτούν έτσι γραμμικά.

Και πρέπει να σας πω σε ότι με αφορά και σε ότι μας αφορά, το Ποτάμι τις τρεις τελευταίες μέρες που δεν έχουν καταγραφεί ακόμα σε δημοσκοπήσεις, εννοώ δεν έχουν καταγραφεί σε δημοσκοπήσεις που εσείς ξέρετε, έτσι; Γιατί οι κυριακάτικες εφημερίδες τυπώθηκαν την επόμενη μέρα του debate. Το Ποτάμι έχει ξεπεράσει τα ποσοστά των εκλογών του 2015 του Γενάρη. Αλλά δεν είναι κάτι που μας αρκεί, ο στόχος μας όπως σου είπα είναι το 10%.

Και πρέπει να σκεφτεί ο ψηφοφόρος κάτι τελευταίο, σε αυτό το έξυπνο ερώτημα που έκανες: Έχεις αποφασίσει για τον πρώτο, όχι εσύ, έχει αποφασίσει ο Έλληνας για τον πρώτο, στην Ελλάδα δεν κυβερνάει ο πρώτος και ο δεύτερος, στην Ελλάδα πρέπει να κυβερνήσει ο πρώτος και ο τρίτος. Από τη στιγμή λοιπόν που έχεις αποφασίσει ποιος είναι ο πρώτος, αποφάσισε και ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα.

Θα είναι τρίτη δύναμη η Χρυσή Αυγή; Θα είναι πολλά μικρά κόμματα ώστε να μπορεί ο πρώτος να κάνει πανηγύρι και παζάρια κάθε μέρα από τα πολλά μικρά κόμματα; Αντιλαμβάνεσαι τι σου λέω, αν έχεις τρία-τέσσερα κόμματα στο 4% είναι η χαρά του μεγάλου, κάθε μέρα θα κάνει ένα ξεχωριστό παζάρι με ένα από τα μικρά κόμματα.

Αλλά αν έχει μια συμπαγή δυνατή κοινοβουλευτική ευρωπαϊκή ομάδα, η οποία θα διεκδικήσει όλα αυτά που σήμερα συζητάμε, το πρώτο κόμμα δε θα μπορέσει να επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος ή τουλάχιστον κάθε μέρα θα είναι σε μία σύγκρουση με μία ισχυρή πολιτική δύναμη.

Αυτό είναι το σχέδιό μας: 10% Ποτάμι, ώστε να μην μπορεί να κάνει ο πρώτος αυτά που έκανε είτε το Γενάρη, είτε τις τελευταίες δεκαετίες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Είναι και λίγο σχετικό με αυτό που λέγατε πριν, επειδή οι Κυβερνήσεις συνεργασίας έχει αποδειχτεί ότι οδηγούν τη χώρα σε επαναλαμβανόμενες εκλογές, γιατί κάποιος λοιπόν να ψηφίσει Ποτάμι και όχι Νέα Δημοκρατία ή ΣΥΡΙΖΑ;

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Οι Κυβερνήσεις συνεργασίας είναι η μόνη λύση, αν θέλουμε να φύγουμε από την παντοδυναμία των κομματικών μηχανισμών. Ήδη ότι στοιχεία έχουμε φανερώνουν ότι κανένα κόμμα δε θα έχει αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, ούτε η Νέα Δημοκρατία θα έχει αυτοδυναμία, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει αυτοδυναμία.

Προσέξτε, η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχει κάνει πολύ μεγάλες αλλαγές και σε μερικές χώρες έχουν κερδίσει πολλά οι πολίτες. Ποια είναι η λέξη, ποια η διαφορά σε σχέση με το ελληνικό πολιτικό σύστημα; Και θέλω να την πω και δε με συμφέρει που το λέω πέντε-έξι μέρες πριν τις εκλογές. Ποια είναι η λέξη που διαφοροποιεί τους Έλληνες από τους Πορτογάλους, τους Έλληνες από τους Ισπανούς, τους Έλληνες από τους Γερμανούς ακόμη;

Ξέρεις ποια είναι η λέξη: Η λέξη «συμβιβασμός». Αυτή η λέξη στην Ελλάδα είναι ντροπή και στην Ευρώπη είναι καθημερινή πολιτική. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να μάθουμε να συμβιβαζόμαστε. Θα πρέπει λοιπόν ο ελληνικός λαός να μοιράσει την τράπουλα έτσι, ώστε να υποχρεωθούν τα κόμματα να συμβιβαστούν, να συζητήσουν, να κάνουν όλα ένα βήμα πίσω, να ελέγχει το ένα το άλλο. Αλλά για να γίνει αυτό, είπα και πριν, πρέπει να υπάρχουν και νέοι παίκτες που θα βάλουν νέους κανόνες.

Μία από τις άμεσες προτεραιότητές μας σε μια νέα Κυβέρνηση, σε ένα νέο Κοινοβούλιο, είναι ένας νέος εκλογικός νόμος, είναι η κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών. Η ψήφος των ανθρώπων είναι ίδια, δεν μπορεί όταν ψηφίζεις Ποτάμι να βγάζεις έναν Βουλευτή κι όταν ψηφίζεις ΣΥΡΙΖΑ να βγάζεις δύο Βουλευτές με την ίδια ψήφο. Γιατί έτσι συμβαίνει, όταν ψηφίζεις το πρώτο κόμμα βγάζεις 1,5 Βουλευτή κι όταν ψηφίζεις ένα μικρότερο κόμμα βγάζεις έναν Βουλευτή. Πρέπει να καταργηθεί το μπόνους των 50 εδρών και πρέπει να σπάσουν και οι μεγάλες περιφέρειες.

Κι αυτό έχει σχέση και με την Αγία Βαρβάρα που με ρώτησε πριν ένας φίλος. Πρέπει κάθε περιοχή να αποκτήσει τους δικούς της Βουλευτές, δεν μπορεί ένας Βουλευτής να είναι Βουλευτής και στην Αγία Βαρβάρα και στην Κηφισιά και στην Αγία Παρασκευή, δεν γίνεται.

Και αν θέλουμε ποτέ οι Βουλευτές να μην είναι υπάλληλοι ή τέλος πάντων συνεργάτες σε καθημερινή βάση των καναλιών, γιατί ένας Βουλευτής στη Β΄ Αθήνας, στην Α΄ Αθήνας, στο υπόλοιπο Αττικής, στην Α΄ Θεσσαλονίκης, στη Β΄ Θεσσαλονίκης, έχει ανάγκη από την προβολή για να επανεκλεγεί, είναι τεράστιες οι περιοχές.

Εμείς λοιπόν ζητάμε το σπάσιμο των εκλογικών περιφερειών σε πολύ μικρότερες εκλογικές περιφέρειες, έτσι ώστε οι πολίτες να ξέρουν ποιους έχουν για υποψήφιους Βουλευτές και οι Βουλευτές να ξέρουν σε ποιες περιοχές δίνουν λογαριασμό, να μην έχουν ανάγκη οι Βουλευτές να παζαρεύουν χρόνο δημοσιότητας στα κανάλια. Αυτές είναι δύο μεγάλες αλλαγές που έχουμε ζητήσει.

Κι έχουμε πει επίσης ότι κανείς Βουλευτής δεν πρέπει να παίρνει σύνταξη από τη Βουλή. Σύνταξη παίρνεις από το επάγγελμά σου. Δύο συνεχόμενες θητείες είναι το όριο. Και τέσσερις, με ένα διάλειμμα στη μέση, αν είσαι τόσο φοβερός και πρέπει να επανέλθεις. Αλλά αυτό, η αιωνιότητα των βουλευτών μας βρίσκει αντίθετους και είναι από τα πράγματα που θα μαλώσουμε με τα παλιά Κόμματα, που θέλουν να έχουν αιωνίως βουλευτές. Εμείς θεωρούμε ότι δεν υπάρχει επάγγελμα πολιτικός. Έχεις ένα επάγγελμα και μπαίνεις για λίγα χρόνια στην πολιτική για να βοηθήσεις. Αυτή είναι η δική μας άποψη και αυτό να ξέρεις ότι θα είναι και το δικό μου παράδειγμα, όταν μετά από μερικά χρόνια θα μπορώ να έρχομαι στο «ΠΑΝΘΕΟΝ» και να βλέπω ταινίες όχι ως πολιτικός, αλλά ξανά ως ένας πολίτης.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σταύρο γεια σου. Έχεις μπροστά σου έναν αγρότη και έναν αστό εργαζόμενο ή μικροβιοτέχνη. Τους κοιτάς στα μάτια και τους λες γιατί πρέπει να ψηφίσουν Ποτάμι.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Γιατί δεν θα βάλω φόρο στους αγρότες, θα καταργήσω τους φόρους των μικρομεσαίων! Κάτι τέτοιο δεν είπε ο Μεϊμαράκης; «Κανένας φόρος στην αγροτιά»; Και είναι ακόμη στην Περιφέρεια, σκέψου να έρθει στην Αθήνα, τι θα αρχίσει να λέει!

Μου αρέσει κάτι που είπε ο Γιούνκερ κάποια στιγμή στον Τσίπρα. Του λέει «ρε παιδί μου, υποσχέθηκες τα πάντα στους πάντες και πήρες μόνο 35%. Αν εγώ τα υποσχεθεί όλα αυτά που υποσχέθηκες εσύ, τότε που ήμουν για Πρωθυπουργός, θα έπαιρνα 80%» και πραγματικά κάπως έτσι είναι.

Δηλαδή υπόσχονται τα πάντα στους πάντες και παίρνουν λειψά 30ρια. Εμείς δεν υποσχόμαστε τίποτε σε κανέναν, εμείς υποσχόμαστε στην οικονομία.

Και σε σχέση τώρα με τα συγκεκριμένα που με ρωτάς. Θα πρέπει να ξαναχτίσουμε την αγροτική παραγωγή, θα πρέπει να παράγουμε, να δημιουργούμε. Θα πρέπει να γυρίσει ένα τμήμα της Ελλάδας υπερήφανα στα χωράφια. Όταν λέω «να γυρίσει στα χωράφια» εννοώ να ασχοληθεί με τον πλούτο που υπάρχει εκεί. Να υπάρχουν προϊόντα brand name Ελλάδα που θα πωλούνται ακριβά στο εξωτερικό. Γιατί η Ελλάδα ποτέ δεν θα μπορέσει να ανταγωνιστεί στα φτηνά προϊόντα, σε οτιδήποτε οποιαδήποτε χώρα, μπορεί να ανταγωνιστούμε τους ξένους στα ακριβά προϊόντα, αντιλαμβάνεσαι τι λέω.

Δηλαδή ποτέ δεν θα κάνουμε περισσότερο λάδι από τους Ισπανούς αλλά μπορούμε να κάνουμε καλύτερο λάδι και κάνουμε καλύτερο λάδι από τους Ισπανούς και τους Ιταλούς. Μόνο που το πουλάμε χύμα και το πουλάμε 3 € και είμαστε ευχαριστημένοι και το δίνουμε στους Ιταλούς που το βάζουν σε μπουκαλάκια αρώματος και το πουλάνε 10.

Αν δεν κάνουμε όμως το brand name Ελλάδα στο λάδι και στα κρητικά προϊόντα και στα προϊόντα της Πελοποννήσου και στα προϊόντα της Μακεδονίας, δεν θα μπορέσει ποτέ ο αγρότης να βγάλει κέρδος.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ερωτήσεις; Έρχεται εκεί, πάμε πίσω – πίσω. Ξέρετε, έχετε ένα πρόβλημα εσείς πίσω, είστε πίσω από τα φώτα οπότε δεν σας πιάνουν οι κάμερες, οπότε δεν σας ρωτάμε. Κατάλαβες; Άρα εμείς προσπαθούμε για όλες τις ομάδες που λες, να λέμε τα πραγματικά περιθώρια, το τι πραγματικά μπορούμε να κάνουμε. Δεν υποσχόμαστε λαγούς με πετραχήλια.

Οι αγρότες έχουμε πει, πρέπει να είναι σε ομάδες Συνεταιρισμών, να είναι σε ομάδες παραγωγών για να μπορούν να ελέγξουν την αγροτική παραοικονομία, για να μην μπορεί να υπάρχουν όλοι αυτοί οι καπάτσοι που κλέβουν τον ιδρώτα των αγροτών. Και εκεί είπαμε στους Συνεταιρισμούς και στις ομάδες παραγωγών πρέπει να έχουμε φόρο 13% μικρότερο δηλαδή από αυτό που έχει συνομολογήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει μια συνεχής προσπάθεια για μικρές επεξεργασμένες πολιτικές. Δεν υπάρχουν όμως περιθώρια και δεν θα γίνω εγώ ένας από αυτούς οριζόντιων υποσχέσεων. Έχει παρέλθει η εποχή που η Ελλάδα μπορούσε να τα προσφέρει όλα σε όλους.

Θα έχουμε δυσκολίες τους επόμενους μήνες, θα έχουμε λίγα χρήματα, θα έχουμε ακόμη λιγότερα χρήματα λόγω των υποχρεώσεων που έχει υπογράψει ο κ. Τσίπρας. Εμείς τι υποσχόμαστε; Εμείς υποσχόμαστε ότι αυτά τα λίγα χρήματα που θα έχουμε, δεν θα πάνε στα ρετιρέ της εξουσίας, δεν θα πάνε στην κορυφή της κρατικής μηχανής. Θα συμπιέσουμε τα κόστη των κρατικών ρετιρέ, θα περιορίσουμε τη σπατάλη και θα προσπαθήσουμε αυτά τα λίγα χρήματα που έχει να διαχειριστεί η χώρα, να πάει κατά προτεραιότητα σε αυτούς που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Όχι σε αυτούς που έχουν τη δυνατότερη φωνή, γιατί πολλές φορές αυτά τα δυο πράγματα δεν ταυτίζονται. Υπάρχουν κάποιοι που φωνάζουν στα αυτιά των πολιτικών και μιλάνε εκ μέρους πολλών ψήφων. Είναι οι συντεχνίες.

Εμείς λέμε ότι τα λεφτά που έχει το κράτος από Σεπτέμβρη, δεν θα μοιραστούν στις συντεχνίες, θα μοιραστούν σε αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Αυτή είναι η δέσμευσή μας.

Π. ΒΑΜΒΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Καλησπέρα Σταύρο.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Γεια.

Π. ΒΑΜΒΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Ο Πάρης είμαι.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Γεια σου Πάρη! Ο πρώτος μου εργοδότης στη δημοσιογραφία, εφημερίδα «Προοδευτική» της Αγίας Βαρβάρας.

Π. ΒΑΜΒΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Σήμερα άκουσα μια είδηση διαβάζοντας τη συνέντευξή σου για το 10% φαντάζομαι ότι θα έχεις κάποια μηνύματα για να το αναφέρεις και αν κατάλαβα καλά βγήκε και μια δεύτερη είδηση. Όλο το προηγούμενο διάστημα έλεγες «στηρίζω την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και δεν διεκδικώ κανένα Υπουργείο», αν κατάλαβα καλά σήμερα –αν κατάλαβα καλά από αυτά που άκουσα να λες- ότι θα διεκδικήσεις Υπουργεία;

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Εννοείς για εμένα προσωπικά; Πρόσεξε, να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Εγώ άφησα μια σίγουρη ζωή για να μπω στην περιπέτεια της πολιτικής και για να στείλω κι ένα μήνυμα στη νέα γενιά που είναι το εξής:

Μπορεί να θέλει κάποιος να αφήσει τη σιγουριά του σπιτιού του, της δουλειάς του, των φίλων του και να μπει στο δύσκολο χώρο της πολιτικής χωρίς να θέλει να κερδίσει Υπουργείο. Εγώ δεν θέλω Υπουργείο και το έχω πει και το ξαναλέω. Θα μείνω στην πολιτική, θα βοηθήσω στην πολιτική από όσους τρόπους μπορώ, αλλά χωρίς να διεκδικών για τον εαυτό μου μια θέση. Γιατί θα ήταν το λάθος μήνυμα στη Νεολαία ότι άφησα μια επιτυχημένη καριέρα στη δημοσιογραφία, για να πετύχω κάτι που στα μάτια ενός κόσμου μοιάζει μεγαλύτερο.

Βγάλε με λοιπόν εμένα από τη σκακιέρα. Από εκεί και πέρα το Ποτάμι είπε ότι είναι εδώ για να κυβερνήσει, το Ποτάμι δεν είναι λέσχη συζητήσεων, το Ποτάμι δεν επαναπαύεται με ένα 3-4% υπάρχουν πάρα πολλοί που προσπαθούν να μου πουν να είμαι ευτυχής που το Ποτάμι έχει 6% γιατί ιστορικά Κόμματα είχαν πολύ λιγότερα από εμάς.

Εγώ το είπα από την πρώτη στιγμή: δεν είμαι ευτυχής που το Ποτάμι έχει μόνο 6%. Ήρθαμε εδώ για να κυβερνήσουμε, για να αλλάξουμε τα πράγματα. Θέλουμε μεγάλα ποσοστά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θέλουμε μεγάλα ποσοστά, για να πάρουν τα στελέχη μας τις μεγάλες καρέκλες και θα μπορούσαμε στον ενάμιση χρόνο τώρα, να είχαμε τα πρώτα σημάδια καμαρίλας κομματικής, να προωθούσα κι εγώ μόνο τα στελέχη που με εμπιστεύτηκαν στο πρώτο ξεκίνημα.

Κι όμως, πολλά από τα στελέχη εκείνες τις πρώτες μέρες που ήταν μπροστά, δεν είναι τώρα μπροστά. Όχι ότι έχουν φύγει είναι στο Ποτάμι, δουλεύουν για το Ποτάμι. Αλλά έχουν παραχωρήσει τη θέση τους σε κάποιους άλλους. Αυτό είναι το Ποτάμι. Μια προσπάθεια δηλαδή να πειστεί η δημιουργική κοινωνία ότι μπορεί με Δούρειο ίππο το Ποτάμι να κυβερνήσει αυτή τη χώρα. Αυτό είναι το κόλπο μας!

Δεν δίνουν άλλες ευκαιρίες τα άλλα Κόμματα σε ανθρώπους όπως ο Αλιβιζάτος, ο Διαμαντούρος και όλοι αυτοί που συζητάμε, δεν είναι αυτοί που είναι μόνο στα ψηφοδέλτια και κάνω λάθος που αναφέρω μόνο τα ψηφοδέλτια. Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που συζητάμε και συνεχίζουμε να συζητάμε μαζί τους.

Ξαφνιάστηκαν κάποιοι που έμαθαν ότι ο Τάσος Γιαννίτσης είναι ένας από τους ανθρώπους που συζητώ, γιατί θεωρώ ότι ο Τάσος Γιαννίτσης τόλμησε να πει μερικά πράγματα και τότε δεν τον άκουσαν τα Κόμματα και έκαναν λάθος που δεν τον άκουσαν. Δεν τον άκουσαν οι συντεχνίες και αυτά που πρότεινε τότε ο Τάσος Γιαννίτσης μπορεί σήμερα να είχαν λύσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας.

Εμείς συζητάμε με αυτούς τους ανθρώπους, έχουμε δεξαμενές σκέψης, έχουμε την Επιτροπή διαλόγου, έχουμε ανθρώπους που συνεχώς έρχονται στο Ποτάμι, μας λένε ιδέες, βασιζόμαστε σε μια συμφωνία αρχών, δεν μας ενδιαφέρουν οι πολλές – πολλές λεπτομέρειες και με αυτούς τους ανθρώπους θέλουμε να κυβερνήσουμε κάποια στιγμή τη χώρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα Σταύρο. Είμαι Έλληνας Ρομά και θα ήθελα να γνωρίζει όλος ο κόσμος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τους τελευταίους 6 μήνες έχει βάλει στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, στο μεταναστευτικό τους Έλληνες Ρομά. Πώς γίνεται αυτό; υπάρχει στο Υπουργείο Παιδείας, είμαστε σε μεταναστευτικά προγράμματα.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σας θεωρούν μετανάστες έτσι;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ακριβώς.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δεν ξαφνιάζομαι πάρα πολύ γιατί κάποιοι από τους κορυφαίους υπουργούς στη Βουλή μπέρδευαν τις πρώτες μέρες που συζητάγαμε, μπέρδευαν τους πρόσφυγες με τους μετανάστες. Αναγκαστήκαμε και τους κάναμε φροντιστήρια στους διαδρόμους, ότι άλλος ο πρόσφυγας και άλλος ο μετανάστης. Άρα θεωρώ πολύ λογικό να μην ξέρουν ότι τα Ρομά είναι Έλληνες πολίτες και ότι είναι εδώ κάποιους αιώνες, δεν είναι επισκέπτες. Δεν είναι επισκέπτες ούτε από την Τουρκία, ούτε από τη Ρουμανία που νομίζουν κάποιοι.

Η Ελλάδα υπήρξε, τώρα είναι μια ολόκληρη ιστορία αυτή που δεν μπορούμε να την πούμε με λεπτομέρειες. Η Ελλάδα υπήρξε ένας από τους πρώτους σταθμούς που ήρθαν κάποτε τα μεταναστευτικά ρεύματα. Μιλάμε για το 14ο αιώνα, βορειοδυτική Ινδία. 1100 λέει η Μαρία στην Κέρκυρα και 14ος αιώνας στη Μεθώνη στην Πελοπόννησο.

Μακάρι να ήταν το μόνο που δεν ήξερε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ειλικρινά δεν θα είχα κανένα πρόβλημα. Αλλά νομίζω ότι το γνωστικό του πεδίο είναι πολύ φτωχό σε πολύ σοβαρότερα ζητήματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ερώτηση εκτός μικροφώνου.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχουμε ακόμη μια εβδομάδα. Τέτοια ώρα την επόμενη Κυριακή θα μπορούμε να πάμε να ξεκουραστούμε, γιατί θα έχουμε κερδίσει αυτό που θέλουμε, που σας είπα ότι αυτό που θέλουμε είναι τι; Θέλουμε καλύτερες προϋποθέσεις για μια καλύτερη διακυβέρνηση. Θέλουμε σταθερότητα. Θέλουμε να αποφύγουμε το ενδεχόμενο νέων εκλογών. Ανατρίχιασα σήμερα, δεν ξέρω εάν το είδατε, βγήκε ένας από την παρέα του Μαξίμου, δεν τους προλαβαίνεις, αλλάζουν συνέχεια, τέλος πάντων, υπήρχε πάντως στην παρέα του Μαξίμου και δήλωσε ότι η ψήφος μας στη Βουλή, είναι υποψήφιος βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ, θα εκλεγεί και είναι στην ομάδα των 53. Είπε ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένη την ψήφο μας στη Βουλή. Θα αποφασίζουμε κάθε φορά ανάλογα με το τι θα φέρνει.

Δηλαδή προσέξτε, έρχεται, είχαμε τους 30 που υποχώρησαν και φύγανε τον Ιούλιο, τον Οκτώβριο θα έχουμε τους άλλους 30, που θα διαφωνήσουν και θα φύγουν και κάποια στιγμή το Νοέμβριο – Δεκέμβριο θα κάνουμε εκλογές για να λύσουμε το αδιέξοδο του ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτός είναι άλλος ένας λόγος, απαντώντας εκεί στο φίλο μου που πρέπει να σκεφτούν κάποιοι την ψήφο τους στο ΣΥΡΙΖΑ.

Μήπως είναι μια ψήφος διάσπασης; Γιατί είναι και πολλές οι συνιστώσες. Πόσες φύγανε; Φύγανε οι δυο; Μένουν άλλες 11. Θα είναι μέχρι τέλος μαζί ή κάθε τέσσερις μήνες θα φεύγουν 2 – 2 συνιστώσες, οπότε τα 4 επόμενα χρόνια θα έχουμε ένα σενάριο εκλογών συνεχώς και συνεχώς;

Η χώρα θέλει σταθερότητα. Η χώρα θέλει να κυβερνηθεί για τα επόμενα 4 χρόνια. Και το είπα χωρίς καμία απερισκεψία. Θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά εάν θα αναγκαστούμε να δώσουμε την ψήφο ανοχής, αλλά με κανένα τρόπο δεν θα επιτρέψουμε σε λίγους μήνες να ξαναγίνουν εκλογές.

Και δεν είναι μόνο ότι καταστρέφεται μια οικονομία τεράστια. Δεν είναι μόνο που η κοινωνία παραμένει σε αβεβαιότητα, πολύ μεγάλη. Είναι ότι κάποιοι στην Ευρώπη περιμένουν τις αφορμές για να ξανασημάνουν το καμπανάκι και να πούνε οι Έλληνες δεν μπορούν. Θα πρέπει να ξέρετε ότι την Δευτέρα μετά το δημοψήφισμα, μετά από αυτή την απερίσκεπτη διχαστική απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να πάει σε δημοψήφισμα τους Έλληνες για να ψηφίσουν όχι και να το μεταφράσει ναι, γιατί αυτό έγινε, την Δευτέρα η Ελλάδα ήταν με το ένα πόδι στο γκρεμό.

Και η Ελλάδα κρατήθηκε την Δευτέρα στην Ευρώπη επειδή στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, αποφασίστηκε να στηριχθεί μια τελευταία προσπάθεια και να πείσουν με την υπογραφή τους οι πολιτικοί αρχηγοί την Ευρώπη ότι το όχι δεν είναι όχι και το όχι είναι ναι.

Και θα σας πω χωρίς να μπορώ να σας πω τώρα και δεν θέλω να σας πω τώρα λεπτομέρειες, η συμβολή του κινήματός μας εκείνη την ημέρα ήταν η καθοριστικότερη. Ίσως το Ποτάμι με εκείνο το 6% που πήρε στις εκλογές να ήταν το πιο πολύτιμο 6% στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας.

Θα σας πω μόνο το εξής, οι δημοσιογράφοι θα κοιμούνται, μπορώ να σας πω μια ιστορία. Πάμε στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών. Ο κ. Τσίπρας έχει πάρει ένα όχι, αλλά στην Ευρώπη δεν υπάρχει κανείς να ακούσει το όχι. Η Ευρώπη θέλει να ακούσει το ναι, θέλει να ακούσει το ναι στην Ευρώπη και του το έχει διαμηνύσει.

Εκεί στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών τα παλιά κόμματα, τα άλλα παλιά κόμματα, εννοώ πέρα από το ΣΥΡΙΖΑ, η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, ταλαντεύτηκαν. Γιατί να στηρίξουμε το ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί να στηρίξουμε τον Αλέξη Τσίπρα; Γιατί να του δώσουμε τώρα που ζητάει ένα χέρι βοηθείας, τώρα που υπάρχει ένα τελεσίγραφο, γιατί υπήρχε τελεσίγραφο από την Ευρώπη. Υπήρχε ένα τελεσίγραφο από τον πρόεδρο Ολάντ, ότι μέχρι το απόγευμα πρέπει να απαντήσετε εάν η Ελλάδα λέει ναι.

Υπήρξε μια ταλάντευση, ότι μήπως ήρθε η ώρα να τιμωρήσουμε τον Τσίπρα που μας έβριζε τόσο καιρό, που μας πολεμούσε τόσο καιρό; Εκεί το Ποτάμι είπε ναι. Εμείς είπαμε από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός υπογράφει ότι το όχι είναι ναι, το υπογράφουμε και εμείς. Και αυτή η απόφαση που πήραμε να πούμε χωρίς αστερίσκους ότι πάμε στην Ευρώπη να διεκδικήσουμε την παραμονή της χώρας στην καρδιά της Ευρώπης, ήταν που υποχρέωσε και τα άλλα κόμματα να μην βγούνε απέναντι. Έτσι κάπως φτάσαμε στο κοινό ανακοινωθέν την Δευτέρα το βράδυ.

Και έτσι κάπως κρατήσαμε τη χώρα στην Ευρώπη. Εάν το Ποτάμι με την παρουσία του στη Βουλή και με την παρουσία του στη συνάντηση των αρχηγών, ήταν στην παλιά λογική ότι δεν βοηθώ τη χώρα, αλλά είμαι απ΄ έξω και πετροβολώ, θα είχε σύρει όλο το παλιό πολιτικό σύστημα απ’ έξω να πετροβολάει.

Γιατί θα έλεγαν αφού ο Θεοδωράκης βγαίνει απ’ έξω και παίζει αντιπολίτευση και θα πάρει όλο το χαρτί της κοινωνίας, πάμε κι εμείς απ’ έξω να πετροβολήσουμε. Εμείς αντί να σκεφτούμε το κομματικό μας συμφέρον το ταπεινό που θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος κάνε το 6% - 15% με μια κίνηση, με μια κίνηση κάνε το 6% - 15%, εμείς είπαμε όχι. Θα μείνουμε εδώ και θα στηρίξουμε τη μεγάλη πατριωτική ιδέα, η Ελλάδα στην Ευρώπη.

Δεν μας ενδιέφερε το Ποτάμι. Μας ενδιέφερε η μεγάλη στρατηγική κίνηση και το κατορθώσαμε, τους πήραμε από το χέρι και μείναμε στην Ευρώπη. Κλείνοντας κι επειδή υποψιάζομαι ότι κάποιος άλλος στους επιλόγους είναι λίγο πιο καλός από μένα, δεν τον έχω προετοιμάσει κιόλας, κ. Γραμματικάκη δεν αφήνεις λίγο την τσάντα και το εργαλείο να έρθεις να μας κάνεις ένα κλείσιμο στη συνάντηση; Δεν ήσουνα σήμερα να μιλάς κάπου αλλού; Στην Κέρκυρα. Θα πας αύριο, έτσι; Χθες; Εντάξει, έχω μπερδέψει και τις μέρες. Σε ακούμε λοιπόν.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗΣ: Μεγάλη μου η τιμή από τον Επικεφαλής ή Πρόεδρο κατ΄ εμένα, γιατί είναι πραγματικός Πρόεδρος, είναι ο αυθεντικός Πολιτικός ο Σταύρος, ξέρει να μιλά, ξέρει να επιχειρηματολογεί και να μας αιφνιδιάζει. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, καθόλου τυχαίο, ότι έχει μαζί του όχι το 6%, αυτό το περίεργο ελληνικό αίσθημα της εκτίμησης, του σεβασμού. Αυτό πρέπει να γίνει πραγματικότητα τη Δευτέρα, δηλαδή η εκτίμηση και ο σεβασμός που έχει ο Σταύρος, οι εθελοντές που τον έχουν κατά κάποιο τρόπο στηρίξει σε αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο την ελληνική χωρίς κανένα κίνητρο ορατό, το κίνητρο της ιδέας είναι μόνο και οι πολύ σπουδαίοι υποψήφιοι σε όλη την Ελλάδα.

Εγώ ο ίδιος εκεί που πήγα τους ανθρώπους που δεν ήξερα, την ποιότητα, την ορμή και την απόφασή τους, πρέπει να τη ζήσετε για να την πιστέψετε. Ποιο 10% λοιπόν; Εγώ νομίζω ότι το Ποτάμι είτε στο 7% είναι είτε στο 3% είτε στο 15% είτε στο 25% μεθαύριο, θα είναι πάντα το Ποτάμι που γνωρίσαμε, το Ποτάμι που αγαπήσαμε, το Ποτάμι που μας προβλημάτισε πολλές φορές, που μας δίδαξε με τα λάθη του.

Από τη Δευτέρα δεν είναι απλώς μια άλλη μέρα, είναι μια ακόμα άλλη μέρα σε μια μεγάλη πορεία, ευχαριστώ.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Λοιπόν να μη χάσουμε καμία ψήφο, αυτό είναι το σύνθημα κι αυτό θέλω να προσπαθήσετε όλοι.

Γιατί τι γίνεται; Υπάρχουν και επιτρέψτε μου αυτό, υπάρχουν πάρα πολλά στοιχεία που δείχνουν και θα τα είδατε και σήμερα στις πίσω σελίδες -τα θετικά για το Ποτάμι είναι στις πίσω σελίδες- υπάρχουν πολλά στοιχεία που δείχνουν ότι η απήχηση του Ποταμιού στην κοινωνία είναι τεράστια.

Υπάρχουν κάποια ερωτήματα ξέρετε που γίνονται στις δημοσκοπήσεις που λένε «συμφωνείτε με τις θέσεις στο μεταναστευτικό με ποια κόμματα»; Εμείς λοιπόν στα σημαντικότερα θέματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία είμαστε μία πολύ μεγάλη επιλογή για τον περισσότερο κόσμο, είμαστε πολύ ψηλά, είμαστε καθαρά τρίτη δύναμη. Όχι συζητείται, καθαρά τρίτη δύναμη, 12%, 14%, 16% στην άλλη ερώτηση που λένε ότι «εμπιστεύομαι σε αυτό το πράγμα το Ποτάμι».

Και υπάρχει και το άλλο, δεχόμαστε τη λάσπη όλου του πολιτικού συστήματος που φοβάται, παρόλα αυτά δεν κατάφεραν να ρίξουν τη δημοτικότητα του επικεφαλής του κινήματος. Είναι στην κορυφή, μαζί με τους άλλους δύο που κυβερνούν για τους περισσότερους τη χώρα. Δηλαδή με τους διεκδικητές της εξουσίας πηγαίνουμε τσίμα-τσίμα.

Αλλά όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε ψήφο, πρέπει να καταλάβει ο κόσμος και το λέω με κάθε σοβαρότητα και να το πείτε κι εσείς, ότι αν θέλουν να κυβερνήσει το Ποτάμι πρέπει να ψηφίσουν το Ποτάμι. Δεν υπάρχει ψήφος σιγουριάς, γιατί έχει δίκιο ο φίλος μου που μερικοί με χτυπάνε στον ώμο και μου λένε "εσύ έτσι κι αλλιώς θα είσαι στην Κυβέρνηση, ας λύσουμε τις διαφορές του πρώτου και του δεύτερου".

Δεν είναι έτσι, εμείς θα είμαστε στην Κυβέρνηση, εάν μας ψηφίσουν. Εάν είναι ένα δυνατό Ποτάμι, που μπορεί να αλλάξει την πορεία της χώρας. Εμείς να πάμε να γυαλίζουμε τα παπούτσια των αρχηγών δε θα πάμε.

Εμείς θα πάμε να αλλάξουμε τη χώρα, να γίνουμε η μεταρρυθμιστική μηχανή μιας Κυβέρνησης, να πέσουμε στη φωτιά να διορθώσουμε τα πράγματα, αλλά θα πρέπει να έχουμε ένα ποσοστό μεγάλο από τον ελληνικό λαό, για να μπορούν τα κόμματα να σιωπήσουν, για να μπορούν τα κόμματα εξουσίας να καταλάβουν τα λάθη τους και να διορθώσουν την πορεία τους. Αν ο ελληνικός λαός επιβεβαιώσει τα λάθη των κομμάτων ο δικός μας ρόλος θα είναι πολύ αδύνατος.

Λοιπόν καλή δύναμη σε όλους, αρκετά τους πληρώσαμε, τώρα Ποτάμι να βγούμε να το φωνάξουμε, να το πούμε και να μαζέψουμε τον κόσμο σε μια λογική αλλαγής, μεταρρύθμισης και καινούριας πορείας.

Σας φιλώ.

Δεν πειράζει, την άλλη φορά θα είμαστε όλοι πάνω-πάνω, δεν πειράζει. Ξέρεις, αυτές είναι λίγο ασκήσεις εμψύχωσης μεταξύ μας, έτσι; Αυτό είναι, ότι είμαστε εδώ, είμαστε παρόντες και είμαστε έτοιμοι για τη μεγάλη μάχη όπως είπα.

Και να μετράτε τις ώρες, μέχρι την Κυριακή. Δεν πρέπει κανείς να λείψει από αυτή τη μάχη. Η επόμενη εβδομάδα θα είναι καθοριστική. Δεν είναι τίποτα κερδισμένο, αλλά και βεβαίως τα ποσοστά μπορούν ανά πάσα στιγμή να διπλασιαστούν, να μεγαλώσουν. Πρέπει να το κάνουμε, έχουμε υποχρέωση να το κάνουμε κι έχουμε μόνο μια εβδομάδα να το κάνουμε.

Πάμε, την Κυριακή θα είμαστε νικητές.

ΕΡΩΤΗΣΗ: (Ερώτηση εκτός μικροφώνου)

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Τον είδα κάποια στιγμή τον Καπλάνη, αλλά δεν είδα αν έμεινε μέχρι τέλους. Είναι εδώ ο Δήμαρχος;

ΕΡΩΤΗΣΗ: Για να κατέβει λίγο, τον θέλουμε.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δήμαρχε θα έρθουμε εμείς πάνω, εντάξει, μην κατεβαίνεις.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όχι να κατέβει λίγο Πρόεδρε γιατί θέλουμε μια φωτογραφία με το Δήμαρχο.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δεν είναι δικιά μου γενιά, είναι μικρότερος.

Γ. ΚΑΠΛΑΝΗΣ: Καλή δύναμη.

ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σε ευχαριστώ.