26 Μαρτίου, 2019

Ας αναλάβουν την ευθύνη τα ρομπότ​

Πάνος Μπιτσαξής

Παραμονές της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Η τεχνητή νοημοσύνη επι θύραις.Το πολιτικό μας σύστημα ίσως την έχει ακουστα αλλά έχει άλλες έγνοιες. Την Novartis, τον Πετσίτη, την Λοΐζου, τα βλήματα και πρώτα και κύρια το τι γλώσσα μιλούν στη Βόρεια Μακεδονία. Η ελληνική δημόσια διοίκηση παρακολουθεί, έτσι κι αλλιώς, άπραγη και αμήχανη τις εξελίξεις της τεχνολογίας. Ασθμαίνοντας. Θυμώνοντας, ενίοτε, γιατί της κόβει τη δουλειά. Ακόμα η γραμματεία των Δικαστηρίων, σε διάφορες διαδικασίες, γεμίζει επιμελώς χειρόγραφα κιτάπια όπως ακριβώς γινόταν το 1950 και παλαιότερα. Ατελείωτες ουρές για τη σφραγίδα, τη θεώρηση, την επικύρωση, τα παράβολα από δικηγόρους -είλωτες της διοικητικής ανικανότητας του συστήματος, λες και σπούδασαν για να περιμένουν ανυπόμονα τον κάθε ανευθυνοϋπεύθυνο. Υπάρχει μια πρόοδος αλλά συνολικά είναι ανεπαίσθητη, αμυδρή, ελλειμματική εν σχέσει με τις τρέχουσες δυνατότητες.

Τα ρομπότ όμως είναι οπλισμένα με υπομονή και ανεκτικότητα. Περιμένουν να έρθει η ώρα τους και γνωρίζουν ότι τίποτα δεν μπορεί, μεσοπρόθεσμα πλέον και όχι στο απώτερο μέλλον, να την εμποδίσει. Όπως έχει γραφτεί τα ρομπότ δεν αυθαδιάζουν και κυρίως δεν καθυστερούν και δεν λουφάρουν.

Έτσι όπως εξελίσσονται οι «παραδόσεις» του πολιτικού συστήματος, απτόητες, ακλόνητες από τα διαχρονικά οθωμανικά χαρακτηριστικά τους διαισθάνομαι, γελώντας, για την περίοδο που δεν μου αναλογεί να ζήσω, πως οι επόμενες γενιές θα μπουν στο πειρασμό να αναθέσουν τη διακυβέρνηση του τόπου σε μια κυβέρνηση ρομπότ. Για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο και να μπορούν να δουλέψουν. Το κόμμα που θα κερδίζει τις εκλογές θα αρκείται, ανάλογα με την αριστεροσύνη του, να παραμετροποιεί την λαϊκή βούληση, αν, όπως ελπίζω, υπάρχει ακόμα Δημοκρατία. Κύριε ρομπότ πρωθυπουργέ θέλω, ας πούμε, 50% ανάπτυξη, 30% κοινωνική ευαισθησία και 20% ρουσφέτια για να ξαναεκλεγώ. Το ρομπότ πρωθυπουργός θα κάνει τους υπολογισμούς και θα αποφασίζει το δέον γενέσθαι. Όλοι θα πειθαρχούν στη κυριαρχική, σχεδιασμένη, μελετημένη και μετά λόγου γνώσης απόφαση. Θα διαφωνούν μόνο με τις παραμέτρους. Δεν πειράζει, κάτι πρέπει να απομείνει για να διαφωνούν οι άνθρωποι. Έως ότου τα ρομπότ αποκτήσουν «αισθήματα» και «συνείδηση της ύπαρξής» τους, όπως λένε οι μελλοντολόγοι της τεχνολογίας. Μέχρι να θεωρήσουν τον άνθρωπο και τους θεσμούς του παρωχημένο και περιττό. Αστειεύομαι; Ε ..ναι αλλά ποιός ξέρει;

Μέχρι πρόσφατα το ρόλο του Πρωθυπουργού ρομπότ τον έπαιζε η Τρόικα, ιδίως το Δ.Ν.Τ. Οι μισητοί ξένοι οι οποίοι μας έλεγαν, οι άθλιοι, δεν γίνεται αυτό, δεν γίνεται το άλλο. Τώρα που λευτερωθήκαμε από το κλοιό, από τη μέγγενη, τώρα που ανακτήσαμε την εθνική ανεξαρτησία ακούμε με έσχατη περιφρόνηση τις προτροπές των ρομπότ. Ποιοί είναι αυτοί που θα μας πουν τι θα κάνουμε, με ποιό δικαίωμα, πως τους πέφτει λόγος. Αν πλησιάσουμε πάλι την κατάρρευση θα μας δώσουν αμέσως και αδιαμαρτύρητα 200δις δανεικά κι αγύριστα και είναι ηθικά υποχρεωμένοι να το κάνουν. Γιατί είμαστε Έλληνες, έχουμε ιστορία, από εδώ ξεκίνησε ο πολιτισμός όταν οι πρόγονοι τους σκαρφάλωναν σε δέντρα. Επομένως και αναδρομικά και προσλήψεις και επιδόματα και αυξήσεις και ρουσφέτια και φόροι στον ουρανό γιατί εδώ είμαστε κοινωνικά ευαίσθητοι υπέρ του λαού και κατά του πλούτου. Δεν είμαστε ανάλγητοι νεοφιλελεύθεροι όπως αυτοί που ως ρομπότ δεν αισθάνονται το πόνο του λαού. Η «φαύλη» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ φέρνει στη Βουλή τα «φιλολαϊκά» μέτρα και η «μεταρρυθμιστική» αντιπολίτευση, πλην Ποταμιού, λέει ναι σε όλα γιατί η ψήφος φυλάει τα έρημα. Η συνθήκη χάους ξαναρχίζει. Θα χτυπήσει τους επόμενους και τις αγέννητες γενιές αλλά ποιός νοιάζεται. Δεν θα είμαστε εκεί για να το δούμε. Άλλωστε είναι και πράξη διαγενεακής «δικαιοσύνης». Μήπως κι εμείς δεν πληρώνουμε τα σπασμένα προηγούμενων γενεών; Γιατί να εξαιρεθούν οι επόμενοι; Θα ήταν μεγάλη αδικία. Το έχει άλλωστε κρίνει και η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη με θέσφατα για την αντισυνταγματικότητα δημοσιονομικών μέτρων ιδίως όσων επηρρεάζουν τις αποδοχές των Δικαστών.

«Δεν φοβάμαι τίποτα δεν ελπίζω τίποτα είμαι ελεύθερος» διδάσκει αειπαγώς η σκιά του Νίκου Καζαντζάκη. Μόνο εν μέρει συμφωνώ. Δεν φοβάμαι τίποτα και δεν ελπίζω τίποτα γιατί πατάω στα δικά μου πόδια και όχι του Κράτους της συμφοράς αλλά δεν νοιωθω και δεν είμαι ελεύθερος. Είμαι, όπως πολλοί άλλοι στην ίδια θέση, δέσμιος, απαθής, θυμόσοφος, αδιέξοδος, η φωνή μου αδύναμη βοώσα εν τη ερήμω.

Ας αναλάβουν την ευθύνη τα ρομπότ.

Πηγή: metarithmisi.liberal.gr

*O Πάνος Μπιτσαξής είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου

Σχετικά