13 Ιουνίου, 2018

Αντί για διαχείριση κρίσεων γίνεται διαχείριση αρμοδιοτήτων

Παναγιώτης Καρκατσούλης

Συνέντευξη του Παναγιώτη Καρκατσούλη, προέδρου του «Ινστιτούτου Π² - Πρόοδος στην Πράξη», στην τηλεοπτική εκπομπή «Ιστορίες» του ΣΚΑΙ

Η περιοδικότητα και η ένταση των φυσικών κατατροφών δεν προβληματίζει, διαχρονικά, τις ελληνικές κυβερνήσεις. Ενώ οι απώλειες έιναι τροματκτικές, παρακολουθούμε μια απάθεια στη λήψη, έστω και στοιχειωδών μέτρων, και βεβαίως μια παροιμοιώδη ατιμωρησία.

Το πρόβλημα εκφεύγει των δυνατοτήτων ή της βούλησης των φυσικών προσώπων στα οποία αντίθενται, κατά καιρούς, με διάφορους νόμους, «πέτσινες» αρμοδιότητες για την «πολιτική προστασία». Το πρόβλημα βρίσκεται στο ίδιο το σύστημα προσδιορισμού και απονομής αρμοδιοτήτων. Εγκλωβισμένοι, για δεκαετίες ολόκληρες, σε μια λογική διακράτησης όλων των κρατικών αρμοδιοτήτων από την κεντρική κυβέρνηση, οι αρμοδιότητες παραχωρούνται μια-μια σε διάφορους φορείς και σε διαφορετικούς χρόνους. Εν τέλει, με δεδομένη την πολυνομία και την ανοργανωσιά του ελληνικού δημοσίου, στο σύνολό του, η επικάλυσψη των αρμοδιοτήτων είναι αναπόφευκτη.

Και είναι αυτή η επικάλυψη που προκαλεί τη σύγχυση την ώρα των αποφάσεων, η οποία, με τη σειρά της, οδηγεί είτε σε λάθος επιλογές είτε σε αδράνειες κι έτσι, καταλήγουμε να θρηνούμε θύματα, είτε αυτά προέρχονται από πυρκαγιές είτε πλημμύρες.

Έχουμε υποστηρίξει, παμπολλές φορές, ότι επείγει η ομαδοποίηση, αποκάθαρση και μαζική μεταφορά αρμοδιοτήτων που συγκροτούν ένα πεδίο πολιτικής, στην περιφερειακή και αποκεντρωμένη διοίκηση. Είναι αδιανόητο να συζητάμε ακόμη ποιός έχει την ευθύνη να στείλει ένα φαξ που να επισημαίνει τους κινδύνους μιας επερχόμενης καταστροφής στους άλλους ή ποιος πρέπει να συγκαλέσει το ΣΝΟ.

Μόνο η μεταφορά του συνόλου των αρμοδιοτήτων που αφορούν την πρόληψη και την αποκατάσταση των ζημιών από φυσικές καταστροφές μπορεί να οδηγήσει, με τη σειρά της, σ’ ένα σύστημα λογοδοσίας και αξιολόγησης των δράσεων που λαμβάνονται ή δεν λαμβάνονται καθώς και των υπεθύνων.

Δείτε το βίντεο: