3 Μαΐου, 2019

Αντί ευχών

Σταύρος Μ. Θεοδωράκης

Διανύουμε εκλογική χρονιά, όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις που έχουμε μπροστά μας είναι κρίσιμες και καθοριστικές για όσα θα ακολουθήσουν.

Η χώρα θα διαλέξει τον δύσκολο πράγματι δρόμο για να γίνει μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα ή θα συνεχίσει τον δρόμο που την οδηγεί να γίνει μια βαλκανική χώρα, η μόνη πλέον βαλκανική χώρα;

Ανησυχώ πως, παρά τα συζητούμενα στον δημόσιο διάλογο, πάνω από την χώρα συγκεντρώνονται τα σύννεφα για την τέλεια καταιγίδα, πως θα βρεθούμε ξανά αντιμέτωποι με την πραγματικότητα και τις αλήθειες της, τις αλήθειες που χρόνια τώρα το πολιτικό προσωπικό και όλοι εμείς αντιπολιτευθήκαμε και γι’ αυτό μας εκδικούνται. Την κύρια ευθύνη γι’ αυτό, την έχει το πολιτικό σύστημα, οι Κυβερνήτες μας.
Έχουμε όμως ευθύνη και όλοι εμείς, με τις επιλογές μας.

Έχουμε την ευθύνη που μας αναλογεί για όσα θα συμβούν στη χώρα.

Όσοι υποστηρίζουμε την ανάγκη να υπάρχει κοινωνικό κράτος, χρειάζεται να αντιληφθούμε πως αυτό απαιτεί δαπάνες του κράτους … οι δαπάνες προϋποθέτουν έσοδα … τα έσοδα προϋποθέτουν φόρους… οι φόροι προϋποθέτουν κέρδη… τα κέρδη προϋποθέτουν ανάπτυξη… η ανάπτυξη προϋποθέτει ανεμπόδιστη επιχειρηματικότητα… η ανεμπόδιστη επιχειρηματικότητα προϋποθέτει κράτος που λειτουργεί, που εφαρμόζονται οι νόμοι, που λειτουργούν οι θεσμοί…

Όσοι υποστηρίζουμε την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας πρέπει να αντιληφθούμε πως η συμμετοχή μας στο ποιό σπουδαίο εγχείρημα της σύγχρονης ιστορίας κινδυνεύει όχι μόνο από αυτούς που την αντιστρατεύονται αλλά και από αυτούς που την ναρκοθετούν, πρέπει να την προστατέψουμε.

Όσοι υποστηρίζουμε τον νέο πατριωτισμό, τον πατριωτισμό που δεν εξαντλείται στην επίκληση του ένδοξου παρελθόντος αλλά εμπνέεται από την πίστη στις δυνατότητες της χώρας και των ανθρώπων της, όσοι αποστρεφόμαστε την εθνική μιζέρια και οραματιζόμαστε μια Ελλάδα παραγωγική, εξωστρεφή, προοδευτική, την Ελλάδα της αυτοπεποίθησης, πρέπει να στηρίξουμε πολιτικές που θα διασφαλίζουν την ισότιμη παρουσία της στην Ευρώπη, την αποκατάσταση της αξιοπιστίας της έναντι φίλων και εταίρων και την ηγετική παρουσία της στα Βαλκάνια.

Όσοι υποστηρίζουμε τη διαγενεακή δικαιοσύνη πρέπει να στηρίξουμε πολιτικές που διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, πολιτικές που θα αξιοποιούν το παράθυρο ευκαιρίας που μας παρέχουν οι ρυθμίσεις για το χρέος προς όφελος αναπτυξιακών παρεμβάσεων μακράς πνοής, τα οφέλη των οποίων θα καρπωθούν οι επόμενες γενιές, αυτές δηλαδή που ορίσαμε να πληρώσουν τα χρέη μας.

Όσοι αποστρεφόμαστε το πελατειακό κράτος που οδηγεί στην εμπορευματοποίηση των σχέσεων της εξουσίας με τον πολίτη, την εκδοχή του πολίτη ως πελάτη συναλλασσόμενου με την εξουσία. Όσοι αποστρεφόμαστε το κομματικό κράτος και την αθέμιτη επιβολή των απόψεών του κόμματος στην δραστηριότητα του κράτους, χρειάζεται, από όποια θέση ευθύνης αλλά και ως απλοί πολίτες, να αντιπαλέψουμε πολιτικές και πρακτικές που αναπαράγουν και υπηρετούν όλες αυτές τις παθογένειες που χρόνια τώρα μαστίζουν τον δημόσιο βίο.

Όσοι υποστηρίζουμε την ανάγκη μεταρρυθμίσεων, πρέπει να έχουμε κατά νου πως η μεταρρύθμιση της χώρας δεν είναι ένας ευχάριστος περίπατος στο δάσος. Η χώρα διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις για να οδηγηθεί σε καλύτερες μέρες, έχει όλες τις προϋποθέσεις να γίνει μια κανονική Ευρωπαϊκή χώρα, για να συμβεί όμως αυτό πρέπει πρώτα απ’ όλα πολίτες και πολιτικό σύστημα να την αγαπήσουμε ξανά, να ιδρώσουμε, να εργαστούμε τίμια και σκληρά, με αξιοπρέπεια που πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δεν μας περίσσεψε τα τελευταία χρόνια.
Εύκολη, ευχάριστη διαδρομή για τη χώρα, λυπάμαι δεν υπάρχει.

Για την πόλη μας, το Μαρούσι, τα πράγματα φαίνεται να είναι λιγότερο δύσκολα, χρειάζεται όμως μια νέα αρχή. Χρειάζεται να διαφυλάξουμε όσα έχουμε καταφέρει, να διορθώσουμε όσα χρειάζεται να διορθωθούν αλλά να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε πράγματα νέα που οι καιροί επιτρέπουν και ίσως επιβάλουν.

Θα το τολμήσουμε;

ΠΗΓΗ: athmonionvima.gr