6 Ιούνιος, 2019

Ο εκσυγχρονισμός του Ποινικού Κώδικα είναι αναγκαίος και πάνω από πολιτικές σκοπιμότητες

Γιώργος Μαυρωτάς

Ομιλία του Γ. Μαυρωτά στην Ολομέλεια του Ποινικού Κώδικα «Ο εκσυγχρονισμός του Ποινικού Κώδικα είναι αναγκαίος και πάνω από πολιτικές σκοπιμότητες»

Ευθύνες τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση για τον τρόπο συζήτησης στη Βουλή του νέου Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας επέρριψε ο Αντιπρόεδρος του Ποταμιού και βουλευτής Αττικής, Γιώργος Μαυρωτάς. Στάθηκε στην αποχώρηση των 4 εκ των 6 κοινοβουλευτικών κομμάτων, σχολιάζοντας ότι το Ποτάμι συμμετέχει στη διαδικασία γιατί θεωρεί πολύ σοβαρή υπόθεση τον θεσμικό κοινοβουλευτικό του ρόλο και εξαρχής η στάση του δεν ετεροκαθορίζεται από το τι κάνουν οι άλλοι. Συμπλήρωσε μάλιστα λέγοντας ότι το Ποτάμι δεν μπήκε στη Βουλή για να λείπει στα κρίσιμα όπως ίσως θα ήταν βολικό, και ούτε σκέφθηκε ποτέ το πολιτικό κόστος.

Αναφερόμενος στους προς ψήφιση κώδικες σημείωσε ότι “δεν είναι νομοσχέδιο ΣΥΡΙΖΑ» αλλά είναι το αποτέλεσμα της εργασίας μιας επιστημονικής, νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που αποτελείται από διακεκριμένους καθηγητές, μαχόμενους δικηγόρους, δικαστές και εισαγγελείς, και έπρεπε να επικαιροποιηθούν καθώς οι ισχύοντες κώδικες δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του ‘50. Μάλιστα τόνισε ότι η συνήθης αναβολή λήψης αποφάσεων και δρομολόγησης των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, αποτελεί το βασικότερο εμπόδιο προόδου, και πως οι πολιτικοί πρέπει να αντιστέκονται στις Σειρήνες του λαϊκισμού.

Αναφέρθηκε στο θετικό πρόσημο των προτεινόμενων αλλαγών στον νέο Ποινικό Κώδικα όπως οι διατάξεις για τους θεσμούς της ποινικής διαπραγμάτευσης, της ποινικής συνδιαλλαγής, της αποχής από την ποινική δίωξη κ.ά. που στοχεύουν στην αποφυγή των ατελείωτων δικών και των ατέρμονων δικαστικών ποινικών εκκρεμοτήτων, καθώς και στην αποκατάσταση της ζημιάς και την επανόρθωση της όποιας βλάβης έχει προκληθεί στον παθόντα.

Ο κ. Μαυρωτάς επεσήμανε ως θετική την πρόβλεψη του νέου ποινικού κώδικα για τη δυνατότητα επιβολής ως κύριας ποινής από τα δικαστήρια, της κοινωφελούς εργασίας ωστόσο έθιξε και το ζήτημα των ελλιπών υποδομών σε δήμους και σε κρατικούς φορείς, καθώς και την έλλειψη της ανάλογης κουλτούρας ως προς την απορρόφηση καταδίκων σε κοινωφελείς εργασίες.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις διατάξεις για τον βιασμό όπου θεώρησε ότι χρειάζονται κάποιες τροποποιήσεις για να εμπεδωθεί ο συμβολισμός για μηδενική ανοχή απέναντι στο βιασμό, αν και όπως σχολίασε έχει υπάρξει αρκετή παραπληροφόρηση και fake news για το θέμα αυτό. Και αν αλλάξει τελικά κάτι προς τη σωστή κατεύθυνση αυτό θα οφείλεται και στη συμβολή του Ποταμιού που ήταν παρόν και τα επεσήμανε και δεν απουσίαζε όπως άλλοι.

Ως προς τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ο βουλευτής του Ποταμιού έκρινε πως οι διατάξεις του νέου Κώδικα αναβαθμίζουν τον ρόλο των εισαγγελέων και ουσιαστικά καθιστούν τους εισαγγελείς πρωταγωνιστές στην ποινική διαδικασία, ενώ εισάγονται και νέοι θεσμοί, όπως η ποινική συνδιαλλαγή, η ποινική διαπραγμάτευση, η αποχή από την ποινική δίωξη προκειμένου σε οικονομικά και περιουσιακής φύσεως εγκλήματα να βρίσκεται συμβιβαστική λύση και να αποφεύγονται οι μακροχρόνιες δικαστικές εκκρεμότητες.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο κ. Μαυρωτάς υποστήριξε ότι με τον εκσυγχρονισμό και την αναμόρφωση των δύο αυτών Κωδίκων εκπληρώνεται σε μεγάλο βαθμό η πρόληψη και η περιστολή της εγκληματικότητας ενώ μπορεί να επιτυγχάνεται η επιτάχυνση των διαδικασιών απονομής της Δικαιοσύνης και η αποσυμφόρηση των φυλακών, χωρίς όμως να δίνεται η εικόνα ατιμωρησίας των εγκληματιών.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας:

Συζητάμε σήμερα στη Βουλή, με την ειδική διαδικασία των κωδίκων, τον νέο Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Δυστυχώς όμως όχι όπως θα άξιζε στη σοβαρότητα αυτών των κειμένων, με ευθύνες και της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Τα 4 από τα 6 πλέον κοινοβουλευτικά κόμματα έχουν αποχωρήσει από τη διαδικασία, θεωρώντας τη Βουλή απονομιμοποιημένη, επειδή τη Δευτέρα θα προκηρυχθούν οι εκλογές κατά τα λεγόμενα του Πρωθυπουργού.

Η απορία μπορεί και σε μας να υπάρχει: γιατί δεν ήρθε νωρίτερα και έρχεται την τελευταία εβδομάδα αλλά αυτό δεν θα μας εμποδίσει να δούμε τα πράγματα καθαρά, με γνώμονα το ευρύτερο και όχι το κομματικό συμφέρον…

Στο Ποτάμι θεωρούμε τον θεσμικό κοινοβουλευτικό μας ρόλο πολύ σοβαρή υπόθεση και δεν θα ετεροκαθοριζόμαστε από το τι κάνουν οι άλλοι, οι πιο μεγάλοι και βέβαια πολιτικά πιο έμπειροι. Θα μπορούσε και το Ποτάμι να βγάλει την ουρά του απ’ έξω και να αφήσει την κυβέρνηση να ψηφίσει τους κώδικες μόνη της. Να αποφύγει τις κακοτοπιές γιατί οι νέοι κώδικες έχουν και σημεία που προβληματίζουν όπως κάθε τι που αλλάζει. Όμως, με το Ποτάμι δεν μπήκαμε στη Βουλή για να λείπουμε στα κρίσιμα όπως ίσως θα ήταν βολικό, αν σκεπτόμασταν το πολιτικό κόστος.

Μπήκαμε για να υποστηρίζουμε με τόλμη και συνέπεια τη θέση μας χωρίς ούτε να ετεροπροσδιοριζόμαστε, ούτε να λουφάζουμε, ούτε να υποκρινόμαστε! Και επειδή έχουμε το προνόμιο να έχουμε στις τάξεις μας και να συμβουλευόμαστε ανθρώπους που ξέρουν πολύ καλά τα ζητήματα  - όπως το προκείμενο- έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στη γνώμη τους. Να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν ότι οι κώδικες που ψηφίζουμε σήμερα δεν είναι οι κώδικες του ΣΥΡΙΖΑ όπως θέλουν κάποιοι να περάσουν για τους δικούς του λόγους. Είναι το αποτέλεσμα δουλειάς μιας επιστημονικής, νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που αποτελείται από διακεκριμένους καθηγητές, μαχόμενους δικηγόρους, δικαστές και εισαγγελείς.

Οι ισχύοντες Κώδικες είναι παιδιά της δεκαετίας του ‘50. Σχεδόν 70 χρόνια πίσω. Και άνθρωποι να ήταν, θα έπρεπε να είχαν συνταξιοδοτηθεί. Ήταν λοιπόν απαρχαιωμένοι. Χρειαζόντουσαν εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό, προσαρμογή στις σύγχρονες συνθήκες και στο διεθνές και ευρωπαϊκό πλαίσιο. Άκουσα πολλούς να λένε, ας μην τους ψηφίσουμε τώρα τους κώδικες, ας το κάνει η νέα κυβέρνηση…

Μα με τη λογική αυτή, δηλαδή το να κλωτσάμε το τενεκεδάκι παρακάτω, φτάσαμε σήμερα στο σημείο να έχουν περάσει αλλεπάλληλες νομοπαρασκευαστικές επιτροπές και να μην έχουν ψηφιστεί. Το συνεχές κυνήγι των ιδανικών συνθηκών οδηγεί τελικά σε ακινησία και οι συνθήκες πλέον είναι ώριμες

Σε μια χώρα που η αναβολή λήψης αποφάσεων και δρομολόγησης των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, αποτελεί ίσως το βασικότερο εμπόδιο προόδου, θεωρούμε πως θα πρέπει να αντισταθούμε στις Σειρήνες του λαϊκισμού και να κάνουμε το βήμα προς τον εκσυγχρονισμό των συγκεκριμένων βασικών νομοθετημάτων της δικαιοσύνης.

Το σύνολο των προτεινόμενων αλλαγών για τον νέο Ποινικό Κώδικα έχει γίνει δεκτό από τον νομικό και δικαστικό κόσμο με θετικό πρόσημο, και το ίδιο συμβαίνει και με τις σημαντικές μεταβολές που επιφέρει ο νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας. Με σειρά διατάξεών του εισάγονται επιτυχημένοι για χρόνια σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες θεσμοί, όπως:

  • της ποινικής διαπραγμάτευσης,
  • της ποινικής συνδιαλλαγής,
  • της αποχής από την ποινική δίωξη και άλλες,

που στοχεύουν στην αποφυγή των ατελείωτων δικών και των ατέρμονων δικαστικών ποινικών εκκρεμοτήτων, αλλά και στην αποκατάσταση της ζημιάς και την επανόρθωση της όποιας βλάβης έχει προκληθεί με το έγκλημα στον παθόντα. Έτσι με τον εκσυγχρονισμό αυτό πετυχαίνουμε ταχύτερη απόδοση δικαιοσύνης, αποσυμφόρηση δικαστηρίων και φυλακών

Θετικό βήμα είναι επίσης θεωρείται το ότι υιοθετήθηκαν πολλά σχόλια και βελτιώσεις που προτάθηκαν από τους φορείς στη δημόσια διαβούλευση. Οι σημαντικότερες μεταβολές συνοψίζονται στα εξής:

  • Υιοθετήθηκε από τη δημόσια διαβούλευση ειδική διάταξη αυστηρής τιμωρίας του ρατσιστικού εγκλήματος.
  • Βελτιώθηκαν νομοτεχνικά και συντονίστηκαν οι διατάξεις για την αναστολή εκτέλεσης της ποινής, την κατ’ οίκον έκτιση της ποινής, την παροχή κοινωφελούς εργασίας, την υπό όρους απόλυση και την μεταχείριση των ανηλίκων.
  • Ορίστηκε η ποινή της κάθειρξης για τη δωροδοκία πολιτικών προσώπων (390) και εναρμονίστηκαν οι διατάξεις προς τις διεθνείς συμβάσεις που δεσμεύουν τη χώρα.
  • Ορίστηκε αυστηρότερο πλαίσιο ποινής για τους διευθύνοντες εγκληματικές οργανώσεις (κάθειρξη έως 15 έτη) και βελτιώθηκαν νομοτεχνικά οι σχετικές διατάξεις.
  • Εντάχθηκαν ρητά στο άρθρο 336 (ως παρ. 5) και οι λοιπές μορφές βιασμού (πλην του εξαναγκασμού με σωματική βία ή απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας)
  • Συμπληρώθηκαν οι διατάξεις για την ενίσχυση της προστασίας των ανηλίκων απέναντι στην γενετήσια εκμετάλλευσή τους και προσαρμόστηκαν σε διεθνείς υποχρεώσεις της Ελλάδας.
  • Εγκλήματα, όπως η κλοπή και η φθορά προβλέφθηκε ότι θα διώκονται κατ’ αρχήν αυτεπαγγέλτως, ώστε να εξυπηρετηθούν πρακτικές ανάγκες (σύλληψη επ’ αυτοφώρω κ.λπ.), με τη δυνατότητα όμως της εκ των υστέρων παύσεως της ποινικής δίωξης αν υποβάλει σχετική δήλωση ο ίδιος ο παθών.

Θυμίζω ότι η αρχική ρύθμιση προέβλεπε μόνο κατ’ έγκληση δίωξη και είχε λάβει πολλά αρνητικά σχόλια.

  • Προβλέφθηκε η αυτεπάγγελτη δίωξη της κακουργηματικής απιστίας και στον ιδιωτικό τομέα προς αποφυγήν τυχόν καταχρήσεων, κυρίως εκ μέρους οργάνων της διοίκησης μεγάλων επιχειρήσεων και οργανισμών (390), κατόπιν έντονης αντίδρασης των εισαγγελέων που υποστήριζαν ότι η κατ’ έγκληση και όχι αυτεπάγγελτη δίωξη θα εξουδετερώσει και τις αρμοδιότητες ανεξάρτητων Αρχών όπως η Αρχή για το Ξέπλυμα που τεκμηριώνει πολλές υποθέσεις ξεπλύματος χρήματος επικαλούμενη αρχικά την απιστία.
  • Λήφθηκε πρόνοια ώστε να μην επηρεάζονται οι αστικές απαιτήσεις του παθόντος σε περίπτωση παραγραφής του αδικήματος λόγω μετατροπής του από κακούργημα σε πλημμέλημα.
  • Διευρύνεται το αξιόποινο ώστε να περιλάβει προσβαλλόμενα αγαθά της  σύγχρονης οικονομικής ζωής (πιστωτικές κάρτες, ταξιδιωτικές επιταγές) ενώ τυποποιούνται τα εγκλήματα κατά των συγκοινωνιών, των τηλεπικοινωνιών και άλλων κοινωφελών εγκαταστάσεων (κεφ.14)
  • Επανακαθορίστηκε η αρμοδιότητα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου, έτσι ώστε να περιλαμβάνει πλέον όσα πλημμελήματα απειλούνται με ποινή φυλάκισης έως τρία έτη.

Τα πλημμελήματα πλέον θα διακρίνονται σε ελαφρά και βαριά, με τα πρώτα να δικάζονται πλέον αποκλειστικά από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο, ενώ τα «βαριά» πλημμελήματα ήταν μέχρι σήμερα, στη συντριπτική τους πλειονότητα, κακουργήματα.

Παράλληλα, περισσότερες αρμοδιότητες θα έχει το Μονομελές Εφετείο, στο οποίο μεταφέρονται όλες οι υποθέσεις συγχώνευσης ποινών και καθορισμού συνολικής ποινής. Αυτά για τις κυριότερες αλλαγές που επέφερε η διαβούλευση.

Ας δούμε όμως ειδικότερα τον νέο Ποινικό Κώδικα. Είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι ο νέος Ποινικός Κώδικας αναγνωρίζει ρητά στην Αιτιολογική του Έκθεση ως βασική του αρχή (μεταξύ άλλων) την αρχή της προσωπικής αυτονομίας και την αρχή της επικουρικότητας του Ποινικού Δικαίου, ως μέτρου της ελευθερίας των πολιτών. Αυτό συνιστά μια στιβαρή, φιλελεύθερη δέσμευση του νέου Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, σκοπός του είναι μεταξύ άλλων: ο εξορθολογισμός και εκσυγχρονισμός του συστήματος ποινών, η αντιμετώπιση σύγχρονων ζητημάτων, (πχ. εγκλήματα που τελούνται στο Διαδίκτυο, το διασυνοριακό οργανωμένο έγκλημα, οι νεοφανείς μορφές εγκλημάτων ασύμμετρης βίας), η κατάργηση απαρχαιωμένων ή αχρείαστων ποινικών διατάξεων, η προσαρμογή στο διεθνές περιβάλλον, η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων.

Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι ο νέος ποινικός κώδικας διαπνέεται περισσότερο από την αρχή της επιείκειας αφού προβλέπονται μικρότερες ποινές σε μία σειρά από εγκλήματα, ενώ πολλά αδικήματα μετατρέπονται από κακουργήματα σε πλημμελήματα, στα οποία πάντως δυσκολεύει η χορήγηση αναστολής, δηλαδή: μικρότερες ποινές, οι οποίες ωστόσο θα πρέπει να εκτίονται στη φυλακή.

Κάποια ειδικότερα… Ένα βασικό θετικό σημείο είναι ότι οι δράστες από 18 έως 25 ετών θα αντιμετωπίζονται με ειδικό καθεστώς, κλιμακώνοντας τη μετάβαση από το καθεστώς του ανήλικου σε αυτό του ενήλικα κάτι που είναι και κοινωνιολογικά αποδεκτό.

Ο νέος Ποινικός Κώδικας προβλέπει την επιβολή από τα δικαστήρια ως κύριας ποινής την κοινωφελή εργασία για σειρά αδικημάτων. Σωστό μέτρο αλλά πρέπει να μας προβληματίσει η εφαρμογή του. Χρειάζονται οι απαραίτητες υποδομές ώστε να μπορέσει να λάβει σάρκα και οστά. Η επιβολή της κοινωφελούς εργασίας ως ποινή, με προφανή στόχο και ο δράστης να τιμωρείται και το κοινωνικό σύνολο να ωφελείται από την παροχή εργασίας, είναι μια πρόβλεψη άριστη, αλλά θέλει δουλειά για να εφαρμοστεί στην πράξη. Γνώστες των πραγμάτων σε θέματα ποινικής καταστολής σημειώνουν πως δεν υπάρχουν υποδομές σε δήμους και σε κρατικούς φορείς, όπως και η ανάλογη κουλτούρα και νοοτροπία, για απορρόφηση εκατοντάδων καταδίκων σε κοινωφελείς εργασίες, θέματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν για να μη μείνουν οι σχετικές θετικότατες διατάξεις γράμματα άνευ περιεχομένου.

Μια άλλη διάταξη που προβληματίζει -και έχει δημιουργήσει πολύ συζήτηση αλλά και πολύ παραπληροφόρηση- έχει να κάνει με το θέμα του βιασμού όπως προβλέπεται στο άρθρο 336 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τον ισχύοντα κώδικα, «όποιος με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου εξαναγκάζει άλλον σε συνουσία ή σε άλλη ασελγή πράξη ή σε ανοχή της τιμωρείται με κάθειρξη», ενώ αν η πράξη έγινε από 2 ή περισσότερους δράστες που ενεργούσαν από κοινού επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών. Επομένως, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ο βιασμός συγκαταλέγεται στα κακουργήματα. Με τις προτεινόμενες αλλαγές, οι βασικές ποινές μένουν οι ίδιες, αλλά εμπλουτίζεται η περιπτωσιολογία και εισάγεται η παράγραφος 5 που κάνει λόγο ρητά για ψυχολογική βία (δηλαδή ο βιασμός που επιτυγχάνεται όχι με σωματική αλλά με απειλή παράνομης πράξης).

Μολονότι μέχρι σήμερα θα αντιμετωπίζονταν ως κακούργημα -αν μπορούσε να αποδειχθεί-, υποβιβάζεται σε πλημμέλημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 3 έως 5 ετών. (Πραγματικής έκτισης όμως της ποινής). Και αυτό δημιουργεί προβληματισμό καθότι το θύμα βιασμού υφίσταται την ίδια σωματική συνέπεια, είτε ο βιασμός προήλθε υπό την απειλή βίας ή ψυχολογική απειλή.

Και επίσης αυτή η διάταξη, έχει δημιουργήσει ένα κύμα fake news ότι τάχα το έγκλημα του βιασμού έγινε από κακούργημα, πλημμέλημα. Φαντάζομαι ότι οι συντάκτες του κώδικα, έχοντας και πλούσια εμπειρία υποθέσεων, προσπάθησαν να ισορροπήσουν στο να συμπεριλάβουν από τη μία ως ιδιαίτερη περίπτωση την ψυχολογική βία (κάτι που μέχρι τώρα ήταν εμμέσως και ασαφώς καθορισμένο) και από την άλλη να μπορεί να υλοποιηθεί η ποινή στην πράξη, δεδομένης της δυσκολίας απόδειξης.

Μπορεί στη συνείδηση όλων μας (ή τουλάχιστον για τους περισσότερους) ο βιασμός να ορίζεται περισσότερο από την απουσία συναίνεσης και όχι από τη χρήση βίας… αλλά στο ποινικό μέρος το ζήτημα είναι τι μπορεί να αποδειχθεί ώστε να μην καταλήξουμε σε υπερβολές.

Σε κάθε περίπτωση όμως ο συμβολισμός πρέπει να είναι για μηδενική ανοχή απέναντι στο βιασμό. Και αν αλλάξει όπως είπε ο Υπουργός, χαιρόμαστε που συμβάλαμε με την παρουσία μας στη Βουλή και όχι με την απουσία μας…

Όσον αφορά τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, οι διατάξεις του νέου Κώδικα αναβαθμίζουν τον ρόλο των εισαγγελέων και ουσιαστικά καθιστούν τους εισαγγελείς πρωταγωνιστές στην ποινική διαδικασία.

Ειδικότερα, αλλάζουν σχεδόν τα πάντα στις έρευνες των ποινικών υποθέσεων. Ο Εισαγγελέας θα έχει όλες τις αρμοδιότητες του ανακριτή, εκτός από την προφυλάκιση. Δηλαδή, θα ερευνά τα πάντα και θα προβαίνει σε κάθε ενέργεια. Θα είναι, επίσης, ο πρωταγωνιστής σε μια σειρά νέων θεσμών με στόχο την αποκατάσταση της ζημιάς (σε οικονομικά εγκλήματα) και τον συμβιβασμό πριν από τις δίκες, προκειμένου να επιταχυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης. Επίσης, ο νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας επιφέρει ριζικές αλλαγές στην έρευνα και εκδίκαση όλων των ποινικών υποθέσεων.

Σύμφωνα με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, εισάγονται νέοι θεσμοί, όπως η ποινική συνδιαλλαγή, η ποινική διαπραγμάτευση, η αποχή από την ποινική δίωξη, θεσμοί που κατατείνουν στο να αποκαθίσταται η ζημία σε οικονομικά και περιουσιακής φύσεως εγκλήματα και να βρίσκεται συμβιβαστική λύση ώστε να αποφεύγονται οι μακροχρόνιες δικαστικές εκκρεμότητες.

Εν κατακλείδι, με τον νέο Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας πραγματοποιείται επιτέλους μετά από δεκαετίες εμπειρίας, ένας εκσυγχρονισμός τους.

Ο εκσυγχρονισμός αυτός θα πρέπει να αποσκοπεί  στην πρόληψη και περιστολή της εγκληματικότητας ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να επιτυγχάνεται η επιτάχυνση των διαδικασιών απονομής της Δικαιοσύνης και η αποσυμφόρηση των φυλακών, χωρίς όμως να δίνεται η εικόνα ατιμωρησίας των εγκληματιών.

Και με τα δύο προτεινόμενα σχέδια νόμου, που αναμορφώνουν τους δύο Κώδικες του Ποινικού Δικαίου, φαίνεται να εκπληρώνονται σε μεγάλο βαθμό αυτοί οι σκοποί.

Και δεν θα πρέπει η γιγάντια αυτή προσπάθεια δεκαετιών της επιστημονικής κοινότητας, να θυσιαστεί στο βωμό πολιτικών σκοπιμοτήτων και μιας άγονης προεκλογικής αντιπαράθεσης. Βέβαια ακόμα και τα καλύτερα νομοθετήματα όπως μας έχει δείξει η ζωή κρίνονται στην πράξη. Και βέβαια θα υπάρξει αναπόφευκτα μια μεταβατική περίοδο μέχρι να ξαναισορροπήσει το σύστημα. Φαντάζομαι ο υπουργός θα δώσει εξηγήσεις για τον χρόνο έναρξης της 1ης Ιουλίου). Εάν όμως φοβούμενοι τη μεταβατική περίοδο, δεν κάνουμε αλλαγές, είμαστε καταδικασμένοι να βαλτώσουμε. Όχι μόνο στους νομικούς κώδικες αλλά παντού.

Το ισοζύγιο λοιπόν, παρά τους όποιους προβληματισμούς που έχουν ακουστεί είτε για την ουσία, είτε για τη διαδικασία το ισοζύγιο για εμάς στο Ποτάμι είναι θετικό και γι αυτό θα υπερψηφίσουμε και τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.