17 Νοεμβρίου, 2018

Η άλλη όψη της Βρετανίας και του Brexit

Οντίν Λιναρδάτου

Το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να είναι η πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου έχει τόσο υψηλά ποσοστά παιδικής φτώχειας που αποτελούν μεγάλη ντροπή για τις βρετανικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Οι ίδιοι άνθρωποι που οδήγησαν τη χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι που επί σειρά ετών ακολούθησαν οικονομικές πολιτικές που έφεραν κάτω από τα όρια της φτώχειας 14 εκατομμύρια πολίτες , το 1/5 δηλαδή του πληθυσμού.

1,5 εκατομμύριο Βρετανοί και περίπου το 40% των παιδιών ζουν μέσα στην απόλυτη φτώχεια και το ποσοστό αυτό αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια. Αυτά είναι τα στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και πραγματικά σοκάρουν.

Αντίστοιχη φτώχεια συναντά κανείς και σε μία ακόμη οικονομική υπερδύναμη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών βρέθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και επισκέφτηκε το Λονδίνο, την Οξφόρδη, το Κάρντιφ, το Νιουκαστλ, τη Γλασκώβη και το Μπέλφαστ.

“Είναι φανερό σε όποιον κυκλοφορεί με τα μάτια του ανοιχτά πως έχει αυξηθεί ραγδαία ο αριθμός των συσσιτίων και των τραπεζών τροφίμων αλλά και οι άστεγοι” δηλώνει ο Φίλιπ Άλστον στην εφημερίδα Γκάρντιαν. Υπάρχει διάχυτη μια αίσθηση απόγνωσης σε όλες αυτές τις πόλεις λέει ο Άλστον , μοναξιά και απομόνωση σε τόσο μεγάλο βαθμό που η κυβέρνηση αναγκάζεται να διορίσει υπουργό για την αποφυγή των αυτοκτονιών.

Αυτή τη στιγμή στη Βρετανία ο χρόνος αναμονής για να πάρει κανείς κοινωνικά επιδόματα είναι 5 εβδομάδες. Πολύ μεγάλο χρονικό περιθώριο που οδηγεί στην απόγνωση ανθρώπους που δεν έχουν από που να κρατηθούν. Το δημόσιο σύστημα υγείας και παροχής στέγης καταρρέει και η εγκληματικότητα είναι εκτός ελέγχου. Ο εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών συναντήθηκε και με αρκετούς υπουργούς και διαπίστωσε πως αρνούνται να δουν την πραγματικότητα και πως αυτά που του περιγράφουν υπουργοί όπως η Εστερ Μακβέι (παραιτήθηκε εξαιτίας της συμφωνίας για το Μπρέξιτ) απέχουν έτη φωτός από αυτό που βιώνει στην καθημερινότητα ένας απλός Βρετανός πολίτης.

Βρίσκονται σε διαρκή κατάσταση άρνησης λέει για την κυβέρνηση της Τερέζα Μέι και προσθέτει πως συνάντησε ανθρώπους σε απόγνωση γιατί δεν είχαν που να κοιμίσουν τα παιδιά τους με ασφάλεια , που πουλούν το κορμί τους για σεξ για λίγες λίρες ή για να βρουν καταφύγιο τις νύχτες και έφηβους που γίνονται μέλη συμμοριών γιατί δεν έχουν άλλο τρόπο επιβίωσης.

Όλα αυτά στο Ηνωμένο Βασίλειο και όχι σε κάποια ξεχασμένη χώρα της Αφρικής ή της Λατινικής Αμερικής. Οι ανθρωποι δεν ξέρουν από που να πιαστούν και ουσιαστικά μόνο οι τοπικές κυβερνήσεις της Βόρειας Ιρλανδίας και της Σκωτίας φαίνεται να αντιλαμβάνονται το μέγεθος της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η κοινωνία. Βλέποντας κανείς πόσες τράπεζες τροφίμων έχουν ανοίξει στο Ηνωμένο Βασίλειο νιώθει πως κάποια μεγάλη φυσική καταστροφή η επιδημία έχει πλήξει τη χώρα σχολιάζει ο Φιλίπ Άλστον.

Η Μεγάλη Βρετανία εγκατέλειψε το κοινωνικό μοντέλο εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια και οι συνέπειες είναι κάτι παραπάνω από ορατές . Και οι βρετανικές κυβερνήσεις αρνούνται ακόμα σήμερα να συζητήσουν το ζήτημα των κοινωνικών δικαιωμάτων των αδύναμων και να αντιγράψουν το μοντέλο που με μεγάλη επιτυχία εφαρμόζουν εδώ και δεκαετίες η Σουηδία και η Γερμανία.

*Η Οντίν Λιναρδάτου είναι υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων στο Ποτάμι

Πηγή: Μεταρρύθμιση